Ευ. Βενιζέλος: Ο κ. Πολάκης προχώρησε σε ομολογίες που αφορούν την παραβίαση του άρθρου 370Α του ΠΚ σε βαθμό κακουργήματος

Τρίτη 19 Φεβρουαρίου 2019

 

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στη Βουλή κατά τη συζήτηση επί του ν/σ του υπουργείου Δικαιοσύνης

 

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα αρχίσω από τα θετικά, από την κύρωση του Πρωτοκόλλου υπ’ αριθμό 16, που προστίθεται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Το πρωτόκολλο έχει τεθεί σε ισχύ και ήδη έχουν αρχίσει Ανώτατα Δικαστήρια κρατών-μερών της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, με πρώτο το Γαλλικό Ακυρωτικό, τον Γαλλικό Άρειο Πάγο, την Cour de Cassation, να απευθύνουν παρόμοια ερωτήματα, προκειμένου να γνωμοδοτήσει η Ολομέλεια, το μεγάλο τμήμα του Δικαστηρίου του Στρασβούργου, επάνω σε θέματα που έχουν τεράστιο ενδιαφέρον. Η πρώτη υπόθεση αφορά ένα εξαιρετικά πολύπλοκο ζήτημα βιοηθικής και την εναρμόνιση της γαλλικής νομοθεσίας και του Γαλλικού Συντάγματος με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Είναι πάρα πολύ σημαντικό ότι η Ελλάδα, με καθυστέρηση, κυρώνει το 16ο Πρωτόκολλο και είναι πολύ σημαντικό ότι τα Ανώτατα Δικαστήριά μας, τα τρία Ανώτατα Δικαστήριά μας και το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, μπορούν πλέον να απευθύνουν παρόμοια ερωτήματα προς το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ζητώντας να γνωμοδοτήσει επί θεμάτων αρχών. Δηλαδή επάνω στην ερμηνεία συγκεκριμένων διατάξεων της Σύμβασης και των προσθέτων Πρωτοκόλλων, προκειμένου να αποφεύγονται μετά οι ατομικές προσφυγές, οι οποίες, εφόσον ευδοκιμήσουν και οδηγήσουν σε μία απόφαση του Δικαστηρίου καταδικαστική για τη χώρα, δημιουργούν τεράστια προβλήματα άρσης του δεδικασμένου και εφαρμογής εκτάκτων ενδίκων μέσων που προβλέπονται πλέον σε όλους τους κλάδους και που πρέπει να γίνονται σεβαστά από τα Ελληνικά Ανώτατα Δικαστήρια, τα οποία, δυστυχώς, αδιαφορούν ή αποφεύγουν να σεβασθούν την υποχρέωσή τους αυτή, ιδίως ο Άρειος Πάγος, όπως έχει φανεί σε ορισμένες πολύ κρίσιμες υποθέσεις μέχρι τώρα.

Περισσότερα...

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην Επιτροπή Αναθεώρησης στη συζήτηση για τα άρθρα 87-120

Αθήνα, 9 Ιανουαρίου 2019

 

Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στην Επιτροπή Αναθεώρησης στη συζήτηση για τα άρθρα 87-120

 

«Τα τελευταία χρόνια βρισκόμαστε μπροστά στο φαινόμενο αυτό, ενός κυβερνητικά οργανωμένου, ελεγχόμενου και διατυμπανιζόμενου πολιτικά, παραδικαστικού δικτύου, το οποίο, βεβαίως βασίζεται στα πρόθυμα, συντηρητικής καταγωγής, «συνεργεία» που εφάπτονται με το βαθύ κράτος, έχουν προσφέρει παλαιότερα τις υπηρεσίες τους αλλού, τις προσφέρουν τα τελευταία τέσσερα χρόνια στον ΣΥΡΙΖΑ και είναι πάντα πρόθυμα να προσφέρουν και στο μέλλον υπηρεσίες, αλλά θέλω να ελπίζω ότι αυτές δεν θα γίνουν δεκτές, γιατί το φαινόμενο αυτό θα παταχθεί αλύπητα.»

  

Κυρίες και κύριοι βουλευτές, είναι πολύ πλούσια η θεματολογία αυτής της ενότητας, θα κάνω ορισμένες επιλεκτικές αναφορές. Ξεκινώ από τις Ανεξάρτητες Αρχές. Δεν θα επαναλάβω αυτά που ειπώθηκαν το 2001, ήταν έντονος ο προβληματισμός για τον θεσμό των Ανεξάρτητων Αρχών. Είναι προφανές ότι οι Ανεξάρτητες Αρχές υπόκεινται σε κοινοβουλευτικό έλεγχο, η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας έχει ως βασική αποστολή τον έλεγχο επί των Κοινοβουλευτικών Αρχών, η δε ιδέα του ΣΥΡΙΖΑ να απαιτείται νόμος αυξημένης πλειοψηφίας για τη σύσταση νέας Ανεξάρτητης Αρχής, πέραν των προβλεπομένων στο Σύνταγμα, είναι μία σωστή ιδέα. Είναι εσφαλμένο, όμως, να περιορισθεί η αναγκαία πλειοψηφία στη Διάσκεψη των Προέδρων, τρία πέμπτα στη διάσκεψη των Προέδρων σημαίνει μόνον η κυβερνητική πλειοψηφία. Αντιθέτως, η μεταφορά της αρμοδιότητας σε κανονική Κοινοβουλευτική Επιτροπή θα επέτρεπε να έχουμε πλειοψηφία 3/5 στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή που έχει σύνθεση ανάλογη με τη δύναμη των κομμάτων. Η διάσκεψη δεν έχει σύνθεση ανάλογη με τη δύναμη των κομμάτων.

Περισσότερα...

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου: Συνταγματική Αναθεώρηση και Δικαιοσύνη

Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου 2018

Ευάγγελος Βενιζέλος



Συνταγματική Αναθεώρηση και Δικαιοσύνη*

 

Ευχαριστώ τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών για την πρόσκληση και όλους τους παρισταμένους για την συμμετοχή τους.

Α. Θα μου επιτρέψετε να ξεκινήσω από μια όσο γίνεται πιο επιγραμματική, υπενθύμιση του κεκτημένου της Αναθεώρησης του 2001, της τελευταίας που ασχολήθηκε με θέματα του κεφαλαίου περί Δικαστικής Εξουσίας. Με την Αναθεώρηση του 2001 συντελέστηκαν πάρα πολλές αλλαγές στο κεφάλαιο της Δικαστικής Εξουσίας, τις οποίες φαίνεται ότι τις έχουμε λησμονήσει. Δεν δικαιολογείται διαφορετικά το γεγονός ότι έχουν μείνει αναξιοποίητα τεράστια αποθέματα κανονιστικής ύλης του Συντάγματος στα θέματα τα σχετικά με την οργάνωση και λειτουργία της Δικαιοσύνης.

Θυμίζω, λοιπόν, ότι το 2001, στον πυλώνα της οργάνωσης και λειτουργίας της Δικαιοσύνης και της ενίσχυσης της εσωτερικής ανεξαρτησίας της, τροποποιήθηκε η διάταξη για την επιλογή στις κορυφαίες θέσεις με την επιβολή μέγιστης, τετραετούς, θητείας στους επιλεγομένους για τις θέσεις των προέδρων των Ανωτάτων Δικαστηρίων, του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και των γενικών επιτρόπων. Διεξήχθη πολύ μεγάλη συζήτηση επί πολλά χρόνια, από το 1995 έως το 2001, για την αλλαγή του συστήματος επιλογής. Εξετάστηκαν διεξοδικά όλες οι πιθανές λύσεις.

Περισσότερα...

Φιλελεύθερος| Ευ. Βενιζέλος: Ολίγον κατ´ολίγον διολισθαίνει η δημοκρατία

Αθήνα, 24 Σεπτεμβρίου 2018

  

Συνέντευξη Ευάγγελου Βενιζέλου στην εφημερίδα «Φιλελεύθερος»

και στη δημοσιογράφο Αλίκη Χατζή

  

- Στη δήλωση που κάνατε το βράδυ του Σαββάτου τονίσατε ότι με την αναθεώρηση του 2001 αντικαταστάθηκε συνολικά η παράγραφος 7 του άρθρου 14 του Συντάγματος που προέβλεπε μέχρι τότε ότι τα αδικήματα του Τύπου είναι αυτόφωρα. Εξακολουθεί όμως αυτό να προβλέπεται στο άρθρο 242 παράγραφος 3 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Τι ισχύει ;

Η διάταξη της παραγράφου 3 του άρθρου 242 ΚΠΔ έχει καταστεί από τη θέση σε ισχύ της αναθεώρησης του 2001, δηλαδή από τις 17.4.2001, αντισυνταγματική. Με την αναθεώρηση του 2001 καταργήθηκε ο χαρακτηρισμός συλλήβδην και απευθείας από το Σύνταγμα ως «αυτόφωρων» των αδικημάτων του Τύπου και προβλέφθηκε η θέσπιση εκτελεστικού του Συντάγματος νόμου «σχετικά με την αστική και ποινική ευθύνη του Τύπου και των άλλων μέσων ενημέρωσης και με τη ταχεία εκδίκαση των σχετικών υποθέσεων».

Η ύπαρξη συνταγματικής μέριμνας για την ταχεία εκδίκαση που πρέπει να εξειδικεύσει ο εκτελεστικός νόμος αντικαθιστά τον χαρακτηρισμό των αδικημάτων Τύπου ως «αυτόφωρων». Στον χαρακτηρισμό αυτό δεν μπορεί να επιμείνει ή να επανέλθει ο κοινός νομοθέτης, δηλαδή ο Κώδικας Ποινικής Νομοθεσίας.

Περισσότερα...

Δήλωση Ευάγγελου Βενιζέλου

Αθήνα , 17 Μαΐου 2018

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος έκανε την ακόλουθη δήλωση:

Έχοντας απολέσει κάθε αίσθηση νομιμότητας και κάθε σεβασμό στη διάκριση των εξουσιών και την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, ο Υπουργός Δικαιοσύνης «διαβίβασε στη Βουλή τη διάταξη του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Αγγελή δια της οποίας τίθενται στο αρχείο οι μηνύσεις των Δημητρίου Αβραμόπουλου, Αντώνη Σαμαρά και Ευάγγελου Βενιζέλου κατά των εισαγγελικών λειτουργών Ελένης Τουλουπάκη, Χρήστου Ντζούρα και Στυλιανού Μανώλη», όπως γράφεται στο δελτίο τύπου που έσπευσε να εκδώσει το Υπουργείο Δικαιοσύνης ενόψει προφανέστατα της αυριανής συζήτησης στη Βουλή! 

Από πού έως πού μια τέτοια εισαγγελική διάταξη έπρεπε να καταστεί δημόσια παρότι αφορά την ποινική προδικασία που είναι μυστική και από πού έως πού έπρεπε να διαβιβαστεί στη Βουλή; Από ποτέ διαβιβάζονται στη Βουλή οι δικογραφίες στις οποίες πρώην πρωθυπουργοί και υπουργοί είναι μηνυτές;

Περισσότερα...

Ευ. Βενιζέλος, Κύκλος Ιδεών: «Κοινό περί δικαίου αίσθημα vs κράτος δικαίου»

Αθήνα, 1 Φεβρουαρίου 2018

 

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην εκδήλωση του Κύκλου Ιδεών «Κοινό περί δικαίου αίσθημα vs κράτος δικαίου - Το δύσκολο τρίγωνο: Δικαιοσύνη - Κοινή Γνώμη - Πολιτική»* (31.1.2018)

Ευχαριστώ ιδιαίτερα την Ιωάννα Μάνδρου που δέχτηκε να συντονίσει με τον έγκυρο τρόπο της τη συζήτησή μας, ευχαριστώ θερμότατα τον Πρόεδρο κ. Παναγιώτη Πικραμένο, τον Εισαγγελέα κ. Βασίλη Μαρκή, τους εκλεκτούς συναδέλφους Χρήστο Μυλωνόπουλο και Σταύρο Τσακυράκη γιατί αποδέχτηκαν το βάρος της συμμετοχής στη συζήτηση με εμπεριστατωμένες εισηγήσεις. Σας ευχαριστώ όλες και όλους ξεχωριστά, κα Πρέσβη του Ηνωμένου Βασιλείου, κ. Πρόεδρε και αγαπητέ Σταύρο, κ.κ. Πρόεδροι και κ.κ. Εισαγγελείς των Ανωτάτων Δικαστηρίων, κυρίες και κύριοι Δικαστές, αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι, συνάδελφοι στην επιστήμη του Δικαίου και βέβαια στη Βουλή των Ελλήνων και στον πολιτικό βίο γενικότερα, κυρίες και κύριοι. 

***

 

Θ’ αξιοποιήσω όλα όσα ακούστηκαν έως τώρα, επιχειρώντας μια οριοθέτηση των βασικών εννοιών. Ο τίτλος της εκδήλωσής είναι «Κοινό περί δικαίου αίσθημα vs κράτος δικαίου». Νομίζω ότι μπορούμε να συμφωνήσουμε σ’ έναν στοιχειώδη ορισμό του κράτους δικαίου με σχετική ευκολία. Το επιχείρησε άλλωστε πριν από λίγο ο αγαπητός Σταύρος Τσακυράκης. Ας πούμε ότι το κράτος δικαίου είναι το θεσμικό σύστημα της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Το κράτος δικαίου είναι το κράτος στο οποίο η κρατική εξουσία οριοθετείται στη δράση της με νομικές εγγυήσεις, συνταγματικής περιωπής, τώρα δε και με εγγυήσεις διεθνούς περιωπής, οι οποίες υπερισχύουν της εθνικής νομοθεσίας ακόμη και αυτού του ίδιου του εθνικού Συντάγματος.

Περισσότερα...

ΚΕΣΔ| Σαρία και Ιεροδίκης: είναι επαρκής η νέα νομοθετική ρύθμιση;

Αθήνα, 29 Ιανουαρίου 2018

Ευάγγελος Βενιζέλος

Σαρία και Ιεροδίκης: είναι επαρκής η νέα νομοθετική ρύθμιση;*

 

Όπως είπα και κατά τη συζήτηση στη Βουλή του νόμου 4521/2018 ( συνεδρίαση ΝΓ της Ολομέλειας, 9.1.2018), η ορθή και ολοκληρωμένη λύση είναι αναμφίβολα η κατάργηση της Σαρίας και η υπαγωγή όλων των σχετικών διαφορών και υποθέσεων στον Αστικό Κώδικα και στη δικαιοδοσία των Ελληνικών Δικαστηρίων. Είπα επίσης ότι το νομοσχέδιο το ψηφίζουμε – το ψήφισα και εγώ και το υπερασπίστηκα – ως ένα μεταβατικό, αναγκαστικό βήμα, ως μια ενδιάμεση κατάσταση, η συνταγματικότητα του οποίου και η συμβατότητά του με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και γενικότερα με τη διεθνή προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου διασώζεται υπό πολύ αυστηρές προϋποθέσεις και για τη μικρή χρονική διάρκεια που φαντάζομαι και ελπίζω ότι θα έχει αυτό το μεταβατικό στάδιο. Αναμένεται απόφαση της Grande Chambre του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου με αφορμή την υπόθεση Μόλα Σάλι ( requete 20452/14) επί της οποίας εκδόθηκε η 1862/2013 απόφαση του Αρείου Πάγου. Η απόφαση αυτή, πιστεύω, ότι θα μας οδηγήσει σύντομα στον σωστό δρόμο και θα επιλύσει το ζήτημα το οποίο υπάρχει.

Επειδή τα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα έχουν τεθεί και είναι απλά στην εκφώνησή τους και επειδή είμαστε στην αίθουσα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών και την εκδήλωση την οργανώνει το Ευρωπαϊκό Κέντρο Συνταγματικού Δικαίου θα μου επιτρέψετε, να είμαι περισσότερο νομικός στην προσέγγισή μου.

Περισσότερα...

Ευ. Βενιζέλος, Βουλή: Η ορθή λύση είναι να καταργηθεί η εφαρμογή του ιερού μουσουλμανικού νόμου

Αθήνα, 9 Ιανουαρίου 2018

 

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στη Βουλή κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων «Τροποποίηση του άρθρου 5 του ν.1920/1991 (Α΄11), με τον οποίο κυρώθηκε η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου "Περί Μουσουλμάνων Θρησκευτικών Λειτουργών" (Α΄182)»

 

Κυρίες και κύριοι βουλευτές, μόλις παρουσιάστηκε το σχέδιο νόμου στην αρχική του μορφή, έκανα μία δημόσια δήλωση πως το βρίσκω σωστό, θεωρώ ότι κινείται προς την ορθή κατεύθυνση και το στηρίζω. Θέλω όμως υπό την ιδιότητά μου του πρώην Υπουργού Εξωτερικών, του καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου και του εισηγητή της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την εκτέλεση των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου να διατυπώσω τη γνώμη μου στην Ολομέλεια, προκειμένου να καταγραφεί στα πρακτικά της Βουλής. Για να διευκολύνω την κωδικοποίηση των απόψεών μου, έχω καταθέσει και μία τροπολογία, η οποία αφορά το δικονομικό μέρος του ζητήματος. Όμως το δικονομικό μέρος είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την προστασία των δικαιωμάτων και με την ουσία του προβλήματος.

Ξεκινώ από το θεμελιώδες ζήτημα του νομικού καθεστώτος στο πλαίσιο του οποίου κινούμαστε. Υπάρχει διεθνής υποχρέωση της χώρας να εγκαθιδρύει και να διατηρεί μία ειδική δικαιοδοσία για τους Μουσουλμάνους Έλληνες πολίτες εγκατεστημένους στη Θράκη ή αυτό είναι μία επιλογή του εθνικού νομοθέτη στο πλαίσιο του εθνικού Συντάγματος και της εθνικής έννομης τάξης; Είναι για εμένα σαφές –και αυτή είναι η κυρίαρχη άποψη στον επιστημονικό διάλογο– ότι δεν υπάρχει διεθνής υποχρέωση της χώρας, δεν δεσμευόμαστε ούτε από τη Συνθήκη των Αθηνών ούτε από την προγενέστερη Συνθήκη της Κωνσταντινουπόλεως. Η δε Συνθήκη της Λωζάννης, η οποία προφανώς ισχύει, παραπέμπει στα έθιμα της μουσουλμανικής μειονότητας και μάλιστα υπό τον όρο της αμοιβαιότητας, ο οποίος όμως είναι ένας δύσκολα ερμηνευόμενος όρος στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν μπορείς να θέσεις υπό τον όρο της αμοιβαιότητας την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι, συνεπώς, τελείως διαφορετικό ζήτημα ο σεβασμός των εθίμων και τελείως διαφορετικό ζήτημα η υπαγωγή σε μία ειδική δικαιοδοσία που διέπεται από τον ιερό μουσουλμανικό νόμο, τη λεγόμενη Σαρία.

Περισσότερα...