Τοποθετήσεις Ευ.Βενιζέλου σχετικά με τις εκλογών της 17ης Ιουνίου
Απέναντί μας έχουμε όχι ένα κεντροδεξιό μέτωπο, αλλά το μέτωπο της καθαρής και σκληρής δεξιάς, της “καραδεξιάς” όπως θα έλεγε ο φίλος μας ο Απόστολος Κακλαμάνης. Μια συσπείρωση ακραίων στην πλειοψηφία τους στοιχείων, που επανέρχονται στην κοίτη τους στο όνομα μιας μικροπαραταξιακής επιδίωξης.
Έχουμε απέναντί μας τον κ. Σαμαρά και το κόμμα του, που με άγχος προσπαθεί να λύσει προβλήματα εσωκομματικών συσχετισμών, χωρίς αυτοκριτική, χωρίς συνείδηση ευθύνης, για την κατάσταση στην οποία παρέδωσαν τη χώρα το 2009. Χωρίς συγκεκριμένη πρόταση, χωρίς αξιοπιστία στην Ευρώπη και μάλιστα χωρίς αξιοπιστία στις συντηρητικές, τις δεξιές κυβερνήσεις της Ευρώπης, που κυριαρχούν και απέναντι στις οποίες δίνουμε επί τόσο καιρό τον αγώνα με δυσμενείς συσχετισμούς.
Γιατί είναι ομογάλακτοι και ομόλογοι του κ. Σαμαρά οι περισσότεροι που κυβερνούν την Ευρώπη.
Ανοίγουμε και μέτωπο απέναντι σε κάθε εκδοχή της δημαγωγίας, του λαϊκισμού, της ανευθυνότητας, είτε αυτή η εκδοχή είναι δεξιά, ή ακροδεξιά δυστυχώς, γιατί η ελληνική κοινωνία έδειξε υπερβολική ανοχή απέναντι στην ακροδεξιά, στον αυταρχισμό, στους φιλοναζιστές. Αλλά έχουμε και αριστερές κομμουνιστογενείς εκδοχές της δημαγωγίας και του λαϊκισμού.
Γιατί δεν είναι αριστερή και υπεύθυνη στάση να θέτεις την χώρα σε κίνδυνο, να δοκιμάζεις τα ακραία όρια της αντοχής της χώρας, ή να λες χωρίς ενδοιασμό, απροκάλυπτα ψέματα, να υπόσχεσαι εύκολους παραδείσους, όταν στο μυαλό σου δεν έχεις τίποτα άλλο από την ψήφο του πολίτη, προκειμένου μετά να κυβερνήσεις τον τόπο. Δηλαδή να νοιώσεις την απόλαυση μιας εξουσίας, όπως και να τύχει, όπως και να είναι, χωρίς να έχεις μια συγκροτημένη πολιτική, χωρίς να έχεις συνομιλητές, χωρίς να έχεις στην πραγματικότητα τίποτα συγκροτημένο στο μυαλό σου.
Ανοίγουμε λοιπόν διπλό μέτωπο και προβάλλουμε τη δική μας πρόταση, την δική μας λύση (Ευ. Βενιζέλος, 25.05.2012)
* Ολόκληρη η ομιλία εδώ
Στήνεται ένα αστείο σκηνικό διπολισμού, ακραίας πόλωσης. Από τη μια μεριά έχουμε τη ρητορική της εθνικοφροσύνης και του αντικομμουνισμού που γυρίζει στη δεκαετία του ’50, που δεν έχει καμία σχέση με την ευρωπαϊκή Κεντροδεξιά, αλλά έχει σχέση με τη παλιά σκληρή ελληνική Δεξιά, όπως την ξέραμε, με την ΕΡΕ δηλαδή. Και από την άλλη μεριά έχουμε ένα δήθεν προοδευτικό λόγο που είναι το φεστιβάλ της δημαγωγίας, του λαϊκισμού, της προχειρότητας, της ανευθυνότητας.
Δεν υπάρχουν δύο πόλοι. Υπάρχουν πλέον πολλοί πόλοι. Και δεν σχηματίζεται καμία Κυβέρνηση που μπορεί να οδηγήσει τον τόπο με ασφάλεια στην έξοδο από την κρίση, χωρίς το ΠΑΣΟΚ. Κυβέρνηση χωρίς το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να υπάρξει!
Αλλά χωρίς ένα ΠΑΣΟΚ ισχυρό εκλογικά και κοινοβουλευτικά, ικανό να εγγυηθεί την εφαρμογή της μόνης πολιτικής που έχει προταθεί. Τι εννοώ ότι δεν μπορεί να υπάρξει Κυβέρνηση χωρίς το ΠΑΣΟΚ; Μήπως ότι είμαστε πρόθυμοι να πάμε με τη μια ή με την άλλη μεριά, ανάλογα με το πώς θα διαμορφωθεί το αποτέλεσμα; Όχι φίλες και φίλοι. Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι τσόντα κανενός! Είναι ο εκφραστής της μόνης ολοκληρωμένης και υπεύθυνης πολιτικής.
Και όταν λέμε πως η νέα Κυβέρνηση πρέπει να έχει κορμό την υπεύθυνη Κεντροαριστερά, που εκφράζει πρωτίστως το ΠΑΣΟΚ δεν εννοούμε ότι θέλουμε τα στελέχη μας να είναι Υπουργοί και το λέω για τρίτη φορά σήμερα. Δεν θέλουμε στελέχη του ΠΑΣΟΚ σε υπουργικές καρέκλες, δεν μας ενδιαφέρει ο κυβερνητισμός, μας ενδιαφέρει όμως η πορεία του έθνους και η εφαρμογή της πολιτικής μας.
(Ευ. Βενιζέλος 26.05.2012)
* Ολόκληρη η ομιλία εδώ
