3 Μαΐου 2012
Το ελληνικό Σύνταγμα, όπως και όλα τα ευρωπαϊκά, έχει ορισμένες διατάξεις για την ευθύνη υπουργών από συστάσεως του ελληνικού κράτους, από το 1822. Εμείς τις κάναμε πιο αυστηρές το 2001, πολύ πιο αυστηρές για όλα τα θέματα. Με βάση την εμπειρία του 1989, όμως. Το 2001 δεν είχαμε την εμπειρία μιας κυβέρνησης που θέλει να προστατεύσει τους υπουργούς της, αλλά την εμπειρία αντιπολίτευσης που διώκεται, επειδή ήταν προηγουμένως κυβέρνηση, όπως έγινε το '89. Δεν υπήρχαν οι εμπειρίες του ξεπλύματος και όλα αυτά. Όταν προέκυψε ο νόμος περί ευθύνης, όχι το Σύνταγμα, όλα τα κόμματα ψήφισαν το νόμο. Εννοώ και τον ενιαίο, τότε, ΣΥΡΙΖΑ -με τον κ. Κουβέλη και το ΚΚΕ με τον κ. Σκυλάκο- και τη ΝΔ ομόφωνα, το οποίο το κρύβουν. Λέγαμε εμείς πάντα ότι δε φταίει σε τίποτα το Σύνταγμα. Βρείτε τα στοιχεία, στοιχεία δεν υπάρχουν. Αποδείχθηκε τώρα στην υπόθεση Τσοχατζόπουλου, όπως και στην υπόθεση Μαντέλη, ότι όταν υπάρχει δωροδοκία και ξέπλυμα δεν υπάρχει καμία παραγραφή, διότι αυτά δε συνδέονται με τα υπουργικά λειτουργήματα. Ο υπουργός προστατεύεται για τις πολιτικές του αποφάσεις, όχι γιατί πήρε λεφτά παράνομα ή ξέπλυνε χρήματα, αλλά επειδή αποφάσισε ότι η χώρα πρέπει να πάει, ας πούμε, στο Αφγανιστάν. Αυτό είναι πολιτική απόφαση, δεν μπορεί να κάνεις μήνυση γι' αυτό. (Ευ. Βενιζέλος 3/05/2012)
*Ολόκληρη η συνέντευξη εδώ
.
