29 Σεπτεμβρίου 2005

Η διοικητική οργάνωση του κράτους και η διάρθρωση της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν είναι άσκηση επί χάρτου. Ζητούμενο δεν είναι ούτε η αίσθηση θεσμικής συμμετρίας ούτε η αναγκαστική λατρεία της καινοτομίας, αλλά η διαμόρφωση ενός σχήματος που δίνει τη σαφέστερη και αποτελεσματικότερη απάντηση σε δύο καίρια ερωτήματα:

Πρώτον, στο ερώτημα για το πώς μπορούν να απελευθερωθούν οι περισσότερες διανοητικές, κοινωνικές, πολιτικές, οικονομικές, πολιτιστικές και τελικά αναπτυξιακές δυνάμεις όλης της χώρας και ιδίως της περιφέρειας. Η άλλη όψη του ερωτήματος αυτού είναι η ανάγκη να διατυπωθεί και να εφαρμοστεί ένα μεταβιομηχανικό μοντέλο ανάπτυξης, που να βασίζεται κυρίως σε ενδογενείς και αυτοτροφοδοτούμενους παράγοντες που συμπληρώνονται από την αξιοποίηση των κοινοτικών πόρων.

29 Σεπτεμβρίου 2005

Η διοικητική οργάνωση του κράτους και η διάρθρωση της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν είναι άσκηση επί χάρτου.

Ζητούμενο δεν είναι ούτε η αίσθηση θεσμικής συμμετρίας ούτε η αναγκαστική λατρεία της καινοτομίας, αλλά η διαμόρφωση ενός σχήματος που δίνει τη σαφέστερη και αποτελεσματικότερη απάντηση σε δύο καίρια ερωτήματα:

2 Ιουνίου 2005

Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης: «Οικονομικά θέματα Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων και ρύθμιση διοικητικών θεμάτων».

Το μεγάλο πολιτικό θέμα που τίθεται σήμερα, είναι το γεγονός ότι η Κυβέρνηση της χώρας έκανε μια τόσο εσφαλμένη και επικίνδυνη εκτίμηση για ένα κρίσιμο ζήτημα που αφορά τις σχέσεις της χώρας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, την ανάπτυξή της, το κύρος της, το Σύνταγμά της, τους θεσμούς της.

26 Οκτωβρίου 2000

Η τοπική αυτοδιοίκηση έχει το θεσμικό πλεονέκτημα να είναι αφενός μεν πεδίο άσκησης της λαϊκής κυριαρχίας και ο χώρος όπου ασκείται στην πράξη το δικαίωμα πολιτικής συμμετοχής των δημοτών-πολιτών, αφετέρου δε μια από τις πιο κρίσιμες πλέον όψεις της κρατικής εξουσίας που έρχεται σε άμεση επαφή με τους δημότες-πολίτες, οι οποίοι είναι όμως και διοικούμενοι. Διαμορφώνεται έτσι το διπλό πρόσωπο της τοπικής αυτοδιοίκησης που είναι ταυτοχρόνως θεσμός πολιτικής συμμετοχής σε τοπική κλίμακα και μηχανισμός άσκησης πίεσης προς την κεντρική εξουσία αλλά και ισχυρή εκδοχή της ίδιας της κρατικής εξουσίας όπως την αντιλαμβάνεται ο πολίτης.