Τρίτη 28 Ιουνίου 2011
Συζήτηση επί της αρχής των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών “Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015” (δεύτερη μέρα)
Κύριε Πρόεδρε του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, το δικαίωμα της πολιτικής διαφωνίας είναι απολύτως ελεύθερο και προφανώς θέλατε να διατυπώσετε την πολιτική σας διαφωνία με όσα είπε ο συνάδελφός μου ο κ. Πάγκαλος. Αλλά άλλο αυτό και άλλο να τον θέσουμε εκτός νόμου, ως Αντιπρόεδρο.
Ένα από τα αγαπημένα θέματα που έβαζα ως Καθηγητής στις εξετάσεις του πρώτου εξαμήνου ήταν ακριβώς αυτό: εάν μπορεί να υπάρχει Αντιπρόεδρος, χωρίς να είναι ορκισμένος Υπουργός. Αυτό το θέμα είχε προκύψει στις πρώτες Κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή, με τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Ευσταθίου–Παπακωνσταντίνου, ο οποίος πράγματι είχε ορκιστεί κάποια στιγμή Αντιπρόεδρος, χωρίς να έχει ορκιστεί προηγουμένως Υπουργός και αυτό στη συνέχεια διασκεδάστηκε με την ερμηνεία ότι στην περίπτωση που ο Αντιπρόεδρος δεν έχει άλλη υπουργική ιδιότητα, δηλαδή δεν είναι επικεφαλής Υπουργείου, είναι Υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου, όπως λέει το Σύνταγμα, Υπουργός Επικρατείας όπως λέει ο νόμος περί Υπουργικού Συμβουλίου τώρα, μετονομάζοντάς τον Υπουργό άνευ χαρτοφυλακίου σε Υπουργό Επικρατείας.
Άρα, από την εποχή του αείμνηστου Παπακωνσταντίνου μέχρι σήμερα η πρακτική είναι αυτή, η ερμηνεία είναι αυτή, υπονοείται και προϋποτίθεται ότι όταν ένα προβεβλημένο κυβερνητικό στέλεχος επιλέγεται και ορκίζεται ως Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, είναι και Υπουργός Επικρατείας.
Τώρα, σε σχέση με τους θρησκευτικούς χώρους μόνο αυτό θα σας πω: δεν υπάρχει τουριστική μονάδα δεν υπάρχει τουριστικό συγκρότημα, χωρίς να έχει ένα ναό. Ένα ναό για να τελείται μια λειτουργία την Κυριακή, ή η Ανάσταση, ένα Μυστήριο γάμου ή βάφτισης. Τόσο αθώα είναι η διάταξη αυτή.
Τώρα, σε σχέση με τους λατρευτικούς χώρους γενικά, ισχύουν οι διατάξεις που ισχύουν περί λατρευτικών χώρων. Αυτές δεν κάμπτονται. Αυτή η διάταξη είναι πολεοδομικού χαρακτήρα, δεν είναι διοικητικού. Όλες οι διαδικασίες που ισχύουν για την αδειοδότηση των λατρευτικών χώρων, ισχύουν στο πλαίσιο του άρθρου 13 του Συντάγματος.
