Λουξεμβούργο, Δευτέρα 26 Απριλίου 2010
Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Ευάγγελος Βενιζέλος, από το Λουξεμβούργο όπου βρίσκεται για να μετάσχει στην Κοινή Σύνοδο των Υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
Εκφράζω την βαθιά απογοήτευση του ελληνικού λαού - κατ’ εντολήν του οποίου η Κυβέρνηση ασκεί την διοίκηση των Ενόπλων Δυνάμεων σύμφωνα με το Σύνταγμα - για τη σημερινή μαζική δήλωση δήθεν ψυχολογικής αδυναμίας ιπταμένων της Πολεμικής Αεροπορίας να εκτελέσουν τα πτητικά τους καθήκοντα στις μη επιχειρησιακές πτήσεις, επειδή ήθελαν με τον τρόπο αυτό να διαμαρτυρηθούν για την κατάργηση της αυτοτελούς ευνοϊκής φορολόγησης του πτητικού επιδόματός τους, στο πλαίσιο της νέας συνολικής φορολογικής πολιτικής.
Αυτό έγινε παρ’ ό,τι έχω δημόσια δηλώσει κατ’ επανάληψη την πρόθεση της Κυβέρνησης - όχι μόνο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας αλλά και του Υπουργείου Οικονομικών - να αποκαταστήσει την εισοδηματική απώλεια των ιπταμένων χωρίς να κάμπτεται η γενική αρχή της ενιαίας φορολόγησης όλων των εισοδημάτων. Αυτό επαναλήφθηκε μάλιστα στην τελευταία συνεδρίαση της αρμόδιας κοινοβουλευτικής υποεπιτροπής, ως κοινή επιθυμία και θέση όλων των πολιτικών δυνάμεων της χώρας.
Είναι, όμως, εξαιρετικά αποθαρρυντικό να στέλνουν κάποιοι στον ελληνικό λαό το μήνυμα ότι οι Έλληνες αεροπόροι πετούν στους ουρανούς της πατρίδας όχι λόγω αίσθησης καθήκοντος, αλλά για λόγους οικονομικούς. Αυτό αδικεί τους Έλληνες πιλότους.
Είναι εξίσου αποθαρρυντικό να στέλνουν κάποιοι στον ελληνικό λαό το μήνυμα ότι ο καθένας μπορεί να καταχράται των μέσων πίεσης που διαθέτει για συντεχνιακούς λόγους, τη στιγμή που η πατρίδα χρειάζεται μια πανεθνική προσπάθεια ανασυγκρότησης.
Αυτές οι μεθοδεύσεις δεν τιμούν το σώμα των αξιωματικών της Πολεμικής Αεροπορίας και τη λαμπρή παράδοση του όπλου. Εκλαμβάνω το περιστατικό αυτό ως ένα ατυχές και στιγμιαίο σφάλμα εκτίμησης που δεν αντιπροσωπεύει τα στελέχη της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, πλήττει όμως την εικόνα τους, αλλά ευτυχώς όχι και την άμυνα της χώρας.
Φταίνε πρωτίστως οι λίγοι που παρέσυραν τους πολλούς, αλλά και οι πολλοί έχουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης που παρασύρθηκαν από τους λίγους, οι οποίοι δεν είχαν προφανώς επίγνωση του ρόλου τους και της θέσης τους.
