Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2020

 

Συνέντευξη Ευάγγελου Βενιζέλου στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ

με τον Νότη Παπαδόπουλο και τον Βασίλη Χιώτη

 

Β. Χιώτης: Έκανα ένα λάθος, κυρίες και κύριοι, αυτομαστιγώνομαι δημόσια διότι χθες είπα ότι λίγοι πολιτικοί και λίγοι δικαστές ξεκίνησαν τη διαδικασία για την οποία πανηγύριζε χθες η κοινωνία. Είπα το Σαμαρά, είπα το Δένδια, την Κουτζαμάνη, το Ντογιάκο, ξέχασα να πω ότι αυτή η κυβέρνηση ήταν και κυβέρνηση Σαμάρα -  Βενιζέλου. Καλό μεσημέρι, κ. Βενιζέλο, κ. Πρόεδρε.

Ευ. Βενιζέλος: Γεια σας.

Β. Χιώτης: Αποκαθιστώ δημοσίως το λάθος μου, για το οποίο με μαστίγωσε χθες ο Νότης. Εντάξει, η αλήθεια είναι ότι τώρα προσπαθούν όλοι να μπουν στο κάδρο της επιτυχίας, αλλά η αλήθεια είναι ότι τότε –τα θυμάστε καλύτερα από εμάς– δεν ήταν όλοι σύμφωνοι με αυτή τη διαδικασία. Έτσι δεν είναι;

Ευ. Βενιζέλος: Δεν ξέρω τι έχετε πει και τι θυμάστε από την περίοδο εκείνη, αλλά η αλήθεια είναι ότι αμέσως μετά τις εκλογές του 2012 το ΠΑΣΟΚ, υπό την Προεδρία μου, είχε ξεκινήσει μία πολύ μεγάλη καμπάνια για τη θεσμική απομόνωση της Χρυσής Αυγής.

Είχαμε ζητήσει να ληφθούν μέτρα για την καταπολέμηση του ρατσισμού, της ξενοφοβίας, των ακροδεξιών αντιλήψεων που υπερβαίνουν το δημοκρατικό τόξο, είχαμε ζητήσει να μην υπολογίζονται στις κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες, στους συσχετισμούς τους νομοθετικούς, οι ψήφοι των βουλευτών της Χρυσής Αυγής. Αυτά όλα ένα χρόνο πριν πάρουμε την απόφαση να κινήσουμε τη διαδικασία που οδήγησε στις συλλήψεις και, στη συνέχεια, στην παραπομπή στο ακροατήριο και στην καταδίκη των βασικών συντελεστών της εγκληματικής οργάνωσης, που  στεγαζόταν σε ένα πολιτικό κόμμα, υπό το πρόσχημα ενός πολιτικού κόμματος.

Η δε κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου ήταν, όπως είπατε, μία κυβέρνηση η οποία σεβόταν το Σύνταγμα. Οι αποφάσεις της κυβέρνησης ήταν αποφάσεις των εταίρων της, δηλαδή του Αντώνη Σαμαρά και δικές μου –εμείς παίρναμε τις αποφάσεις ως αρχηγοί των κομμάτων που συμμετείχαν– βεβαίως οι αρμόδιοι Υπουργοί εκτελούσαν αυτά που είχαμε πει στο πλαίσιο της αρμοδιότητάς τους, αλλά η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη ήταν εκείνη η οποία κινήθηκε. Η Εισαγγελέας τότε, του Αρείου Πάγου, η κα. Ευτέρπη Κουτζαμάνη έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο. Ο Αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, ο κ. Βουρλιώτης, στη φάση της προδικασίας, στην πρώτη φάση της προκαταρκτικής, και ο Αντιεισαγγελέας τώρα του Αρείου Πάγου, ο κ. Ντογιάκος, με την πολυσέλιδη και εμπεριστατωμένη πρότασή του, επί της οποίας εκδόθηκε το βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών για την παραπομπή.

Ν. Παπαδόπουλος: Υπήρξαν περίοδοι, είπατε χθες, που οι κοινοβουλευτικοί αριθμοί δεν είχαν την οσμή για κάποιους. Το λέω γιατί τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται στην πρώτη γραμμή για να τιμωρήσει τη Χρυσή Αυγή.

Β. Χιώτης: Ναι, άκουγα χθες τον κ. Τσίπρα να λέει, ξεκίνησε μόνη της η Μάγδα Φύσσα, ή σχεδόν μόνη της, τώρα είμαστε όλοι στο πλευρό της. Ε, δεν ξεκίνησε μόνη της.

Ευ. Βενιζέλος: Θυμάστε την περίοδο 2015-2019 και κυρίως την πρώτη φάση της περιόδου εκείνης, όταν γινόταν μεγάλη προσπάθεια να αναβληθούν οι συνεδριάσεις της Βουλής έως ότου έρθουν όλοι οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής…

Β. Χιώτης: Οι προφυλακισμένοι τότε.

Ευ. Βενιζέλος: …οι κρατούμενοι στον Κορυδαλλό βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Θυμάστε και τη δήλωση του μετέπειτα Προέδρου της Βουλής, ότι «δεν έχουν μυρωδιά οι ψήφοι, όλες οι ψήφοι είναι ίδιες».

Β. Χιώτης: Ναι, βέβαια. Τώρα, επτά χρόνια μετά, ακούσατε και εσείς τις αποφάσεις του Δικαστηρίου, αναμένουμε τις ποινές. Φαντάζομαι σας ικανοποίησε η καταδίκη όλων των ενόχων, δεν ξέρω εάν σας προβληματίζει κάτι στη διαδικασία.

Ευ. Βενιζέλος: Εμένα με ικανοποίησε όπως ικανοποίησε και τον ελληνικό λαό, το κοινό αίσθημα. Έχω εξηγήσει όμως πολλές φορές –το είπα και στη χθεσινή δήλωσή μου– ότι δεν δικάζει το κοινό αίσθημα, δικάζει η Δικαιοσύνη με βάση τους κανόνες του Κράτους Δικαίου και της Ποινικής Δικονομίας. Η απόφαση έχει ληφθεί από τους δικαστές κατά συνείδηση. Φαντάζομαι θα είναι πλήρως αιτιολογημένη και απολύτως τεκμηριωμένη. Δεν ελήφθη η απόφαση επειδή ασκήθηκαν πιέσεις στα μέσα ενημέρωσης, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή με τις συγκεντρώσεις, η απόφαση ελήφθη γιατί αυτή ήταν η δικανική πεποίθηση του δικάζοντος Δικαστηρίου. Αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία να το λέμε.

Είναι βεβαίως, επίσης, πολύ σημαντικό όταν διασταυρώνεται η απόφαση της Δικαιοσύνης και το Κράτος Δικαίου με το κοινό περί δικαίου αίσθημα, αλλά αυτό δεν είναι αναγκαίο να γίνεται πάντα, ούτε πρέπει να γίνεται πάντα. Μην κοιτάτε, η υπόθεση αυτή είναι μία οριακή υπόθεση, αλλά πολλές φορές το κοινό περί δικαίου αίσθημα «δικάζει» χωρίς να έχει τα στοιχεία υπόψη του. Εδώ τα πράγματα ήταν εύκολα, ήταν προφανή και αυταπόδεικτα σχεδόν, αλλά και πάλι η Δικαιοσύνη είναι αυτή που έχει την αρμοδιότητα.

Ν. Παπαδόπουλος: Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε –πριν περάσουμε στην επόμενη ημέρα, που θα σας ρωτήσουμε για αυτή– ότι η Χρυσή Αυγή ήταν στη Βουλή επειδή την ψήφισαν 450.000 άνθρωποι.

Ευ. Βενιζέλος: Ναι. Δεν έχει καμία σημασία αυτό, αυτοί δεν ψήφισαν μία εγκληματική οργάνωση, δεν ήξεραν οι περισσότεροι,  κατά τεκμήριο δεν ήξεραν, οι συντριπτικά περισσότεροι ότι λειτουργεί μία υποκείμενη εγκληματική οργάνωση.

Β. Χιώτης: Ναι, και εκμεταλλεύθηκε και μία απαξία που υπήρχε τότε στα παραδοσιακά κόμματα, δηλαδή θυμόμαστε το σκηνικό.

Ευ. Βενιζέλος: Ναι, αλλά την απαξία αυτή την καλλιέργησαν και τα παραδοσιακά κόμματα, το ένα εις βάρος του άλλου.

Β. Χιώτης: Βεβαίως, αυτό ακριβώς θέλω να πω και εγώ. Σε εμφύλιο είχαμε βρεθεί τότε.

Ευ. Βενιζέλος: Διότι στις πλατείες των αγανακτισμένων συνυπήρχαν με τη Χρυσή Αυγή και με άλλα στοιχεία βαθιά αντιδημοκρατικά, ρατσιστικά, μισαλλόδοξα, επικίνδυνα.

Ν. Παπαδόπουλος: Τώρα βλέπουμε όμως ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βγαίνει και λέει ότι μην πέσουν μαλακά αυτοί, πρέπει να αλλάξουμε τον Ποινικό Κώδικα, τον ποινικό νόμο, οι άνθρωποι οι οποίοι τον έκαναν αυτόν που είναι σήμερα…

Β. Χιώτης: Ένα μήνα πριν τις εκλογές έγιναν ορισμένες τροποποιήσεις, δεν ξέρω ποιους είχαν στο μυαλό τους, εάν είχαν τη Χρυσή Αυγή ή κάτι άλλο, αλλά η αλήθεια είναι ότι τώρα, το συζητάγαμε νωρίτερα και με την Ιωάννα τη Μάνδρου, υπάρχει ένας φόβος, ενώ η βούληση του Δικαστηρίου είναι σαφώς κάποιοι να πάνε στη φυλακή, δεν ξέρουμε ποιοι θα πάνε και για πόσο θα πάνε, επειδή υπήρξαν αυτές οι τροποποιήσεις.

Ευ. Βενιζέλος: Δεν νομίζω ότι οι τροποποιήσεις αυτές επηρεάζουν την ποινική μεταχείριση των καταδικασθέντων ήδη επί της ενοχής. Δηλαδή η επιμέτρηση των ποινών μπορεί να γίνει με έναν τρόπο που να οδηγεί στο αποτέλεσμα που θέλει το Δικαστήριο εν πάση περιπτώσει και που το κρίνει δίκαιο και ανάλογο και σύμφωνο με το Σύνταγμα και τον ποινικό νόμο. Δεν πρέπει να έχουμε μία ποινική νομοθεσία η οποία είναι δρακόντεια, ούτε μπορούμε να διαμορφώνουμε τους νόμους με βάση μία υπόθεση, όσο σημαντική και εάν είναι αυτή. Δεν είμαι υπέρ της δρακόντειας ποινικής νομοθεσίας, είμαι υπέρ μίας ποινικής νομοθεσίας η οποία τηρεί το εύλογο μέτρο και η οποία εφαρμόζεται με ίσο τρόπο και δίκαιο τρόπο και διαφανή τρόπο σε όλους, ανώνυμους, επώνυμους, με τον ίδιο τρόπο. Εν πάση περιπτώσει, δεν νομίζω ότι θα πέσει κανείς στα μαλακά με βάση την αποδεικτική διαδικασία η οποία έχει προηγηθεί και αυτό αφορά και αυτή τη συζήτηση που ακούω, η οποία είναι μία συζήτηση ερασιτεχνικού χαρακτήρα, σε σχέση με τα πολιτικά δικαιώματα και τη στέρησή τους. Γιατί και αυτά είναι διάφορες ανευθυνότητες οι οποίες ακούγονται από αυτούς που θέλουν τώρα να σπεύσουν να κεφαλαιοποιήσουν πολιτικά κάτι για το οποίο δεν είχαν καμία συμμετοχή.

Ν. Παπαδόπουλος: Δηλαδή, τι ισχύει τώρα;

Β. Χιώτης: Το λέτε επειδή για να χάσεις τα πολιτικά σου δικαιώματα πρέπει η απόφαση να είναι αμετάκλητη, το καταλαβαίνω σωστά;

Ευ. Βενιζέλος: Όχι, ούτως ή άλλως το Σύνταγμα προβλέπει, στο άρθρο 51 παράγραφος 3, ότι ο νόμος μπορεί να προβλέψει περιορισμούς στην άσκηση του εκλογικού δικαιώματος εάν δεν έχεις την κατάλληλη ηλικία, δηλαδή εάν είσαι εκλογικά ανήλικος, εάν είσαι ανίκανος προς δικαιοπραξία ή εάν έχεις καταδικασθεί αμετάκλητα για μία ορισμένη κατηγορία αδικημάτων που θα καθορίσει ο νόμος. Άρα ο εκλογικός νόμος μπορεί να προβλέψει ότι για τους αμετακλήτως καταδικασθέντες για κάποιες κατηγορίες εγκλημάτων υπάρχει περιορισμός του εκλογικού δικαιώματος, που σημαίνει ταυτόχρονα και περιορισμό του δικαιώματος του εκλέγεσθαι.

Β. Χιώτης: Άρα λέτε ότι αυτό που πρότεινε ο κ. Λιβάνιος πριν από λίγο στη Βουλή, ότι με μία τροποποίηση του εκλογικού νόμου το θέμα ρυθμίζεται, είναι κάτι το εφικτό, είναι κάτι το οποίο μπορεί να γίνει και να λυθεί το θέμα.

Ευ. Βενιζέλος: Δεν ξέρω, για να είμαι ειλικρινής, τι είπε ο κ. Λιβάνιος.

Β. Χιώτης: Είπε ακριβώς αυτό.

Ευ. Βενιζέλος: Φαντάζομαι ότι θα έχει συζητήσει με τους νομικούς του συμβούλους να εφαρμόσουν το άρθρο 51 παράγραφος 3.

Ν. Παπαδόπουλος: Ότι θα υπάρχει κώλυμα εκλογιμότητας για αυτούς.

Ευ. Βενιζέλος: Όταν καταδικάζεσαι αμετάκλητα ποινικά για ορισμένες κατηγορίες εγκλημάτων, που μπορεί να μην είναι ούτε καν κακουργηματικές, μπορεί να είναι πλημμεληματικές οι καταδίκες αλλά με μεγάλη ηθική απαξία, μπορεί να υποστείς περιορισμό του εκλογικού δικαιώματος, δηλαδή περιορισμένη κατά χρόνο στέρηση του εκλογικού δικαιώματος με βάση την Αρχή της αναλογικότητας, χωρίς να χρειάζεται να έχει απαγγελθεί παρεπόμενη ποινή. Αυτό σημαίνει ότι χάνεις βεβαίως και την ιδιότητά σου του βουλευτή, εάν έχεις εκλεγεί, για τα άλλα αξιώματα ρυθμίζει το θέμα ο νόμος που αφορά τα αξιώματα αυτά, τα δημοτικά ή τα άλλα ας το πούμε έτσι, δεν τα ρυθμίζει το Σύνταγμα αυτά απευθείας. Που σημαίνει ότι όλα αυτά λύνονται πάρα πολύ εύκολα, δεν πρέπει να κινούμαστε με μία διαδικασία που δείχνει ότι η Δημοκρατία είναι αυτή τη στιγμή μίζερη και έτοιμη να συγκρουσθεί για λόγους κομματικής επίδειξης. Χθες ήταν μία ωραία αφορμή να είμαστε ωριμότεροι στη συμπεριφορά μας και όχι τόσο μικροκομματικοί και τόσο παλαιοκομματικοί στις αντιλήψεις μας. Το λέω αυτό για αυτούς οι οποίοι εκ των υστέρων τώρα θέλουν να επιβιβασθούν στο σκάφος της, ας το πούμε έτσι, σκληρής στάσης, ενώ είχαν επιδείξει όλα τα προηγούμενα χρόνια πάρα πολύ ήπια και ύποπτα μετριοπαθή στάση σε σχέση με τη Χρυσή Αυγή.

Β. Χιώτης: Για το ΣΥΡΙΖΑ το λέτε αυτό από ό,τι αντιλαμβάνομαι.

Ευ. Βενιζέλος: Ναι, το λέω και για άλλους, για το ΣΥΡΙΖΑ και για άλλους.

Ν. Παπαδόπουλος: Δεν θα έπρεπε όμως να προβλέπεται μία –πώς να το πω;– θεσμική αποβολή, να το πω, ναζιστών από την εκλογική διαδικασία;

Ευ. Βενιζέλος: Αυτό είναι απαγόρευση πολιτικού κόμματος που δεν προβλέπεται ρητά στο Σύνταγμα, είναι κάτι το οποίο συζητείται πάρα πολύ έντονα και στην Ελλάδα, δεν έχουμε διαδικασία απαγόρευσης πολιτικού κόμματος. Βεβαίως κατά καιρούς είχαν γίνει τέτοιες προσπάθειες, ιδίως μετά τη μεταπολίτευση, να απαιτείται η αποδοχή ορισμένων Αρχών προκειμένου να αναγνωριστεί ένα πολιτικό κόμμα στην προδικασία την εκλογική από το Α’ τμήμα του Αρείου Πάγου. Εάν θυμάστε, υπήρχε το περιβόητο σύνθημα «Κάτω ο 59, να γυρίσει η προσφυγιά», το 1974-1975 το νομοθετικό διάταγμα αυτό ήταν αυτό που προέβλεπε την υποχρεωτική δήλωση πίστης στο δημοκρατικό πολίτευμα για να μετέχει ένα κόμμα στη διαδικασία την εκλογική .

Ν. Παπαδόπουλος: Ήρθε η ώρα να γίνει αυτό, όπως γίνεται στη Γερμανία ας πούμε;

Ευ. Βενιζέλος: Στη Γερμανία, λόγω της επιβάρυνσης της ιστορικής του ναζιστικού κόμματος, υπάρχει ρητή διαδικασία, ρητή πρόβλεψη απαγόρευσης του πολιτικού κόμματος και υπάρχει και αρμοδιότητα του Συνταγματικού Δικαστηρίου. Άλλωστε στη Γερμανία αυτό που λέγεται συνταγματικός πατριωτισμός είναι μία έντονη κατάσταση και για αυτό και η ίδια η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών λέγεται Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος ας το πούμε έτσι, που είναι η προστασία στην πραγματικότητα της υπόστασης του έθνους τους.

Β. Χιώτης: Να το θέσω εγώ αλλιώς, κ. Πρόεδρε, πώς μπορεί να θωρακιστεί για το μέλλον η Δημοκρατία από φαινόμενα τύπου Χρυσής Αυγής; Διότι μάλλον ξεμπερδεύουμε με τη Χρυσή Αυγή, κανείς δεν ξέρει στο μέλλον όμως αν έρθουν τίποτα άλλα μορφώματα, ενδεχομένως και πιο έξυπνα, και ξεγελάσουν και πάλι τους πολίτες.

Ευ. Βενιζέλος: Όχι, οι πολίτες δεν ξεγελιούνται, οι πολίτες ξέρουν πολύ καλά τι ψηφίζουν.

Β. Χιώτης: Δεν νομίζω ότι ήξεραν όλοι από αυτούς τους 450.000.

Ευ. Βενιζέλος: Δεν θεωρώ ότι οι πολίτες δεν έχουν πολιτική ευθύνη για τις επιλογές τους. Εγώ δεν μιλώ για τις πολιτικές επιλογές τώρα, εγώ μιλώ για την ποινική συμπεριφορά. Αν έρθει ένα φαινόμενο παρόμοιο, δηλαδή μία εγκληματική οργάνωση η οποία εμφανίζεται με την προβιά ενός κόμματος, αυτό πρέπει να αντιμετωπιστεί ως εγκληματική οργάνωση.

Β. Χιώτης: Ναι, και να μην πάρει στο εξής πάλι πεντέμισι χρόνια για να ξεκαθαρίσει αν είναι ή δεν είναι, έτσι δεν είναι;

Ευ. Βενιζέλος: Ακριβώς. Μα δεν πήρε πεντέμισι χρόνια, πεντέμισι χρόνια πήρε το ακροατήριο.

Β. Χιώτης: Ναι, επτά σύνολο, αλλά ας πούμε ότι το πρώτο ενάμιση ήταν λογικό.

Ευ. Βενιζέλος: Πολύ παραπάνω.

Ν. Παπαδόπουλος: Αλλά άμα δεν δολοφονούσαν το Φύσσα, κ. Πρόεδρε, δεν θα είχαμε φθάσει εδώ.

Ευ. Βενιζέλος: Μισό λεπτό.

Β. Χιώτης: Έτσι, κι εγώ νομίζω

Ευ. Βενιζέλος: Συμφωνώ. Ούτε καν η δολοφονία του άτυχου, του δυστυχούς Πακιστανού, του Λουκμάν, αν λέω σωστά το όνομά του, που ο πατέρας του ήταν στο ακροατήριο και ήταν μία συγκινητική μορφή και αυτός, δεν προκάλεσε το σοκ, γιατί, βλέπετε, η κοινωνία δεν αξιολόγησε με τον ίδιο τρόπο τη δολοφονία αυτή, γιατί υφέρπουν πάντα κάποια προβλήματα και κάποιες αντιστάσεις. Πράγματι, λοιπόν, το καταλυτικό γεγονός ήταν η τραγική αυτή υπόθεση Φύσσα, η δολοφονία, η εν ψυχρώ δολοφονία του παιδιού αυτού και βέβαια η μεγαλειώδης στάση της μητέρας του.

Β. Χιώτης: Έτσι είναι.

Ν. Παπαδόπουλος: Άρα λοιπόν δεν είναι καιρός, λέτε εσείς, και δεν πρέπει να υπάρξει μία τέτοια αλλαγή, έτσι ώστε να μην μπορούν αυτοί, ένα ναζιστικό κόμμα να μπει στη Βουλή.

Ευ. Βενιζέλος: Η απαγόρευση πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα είναι ένα θέμα το οποίο συζητείται, δεν υπάρχει σαφής συνταγματική ρύθμιση και υπάρχουν πολλές αντιρρήσεις γύρω από το θέμα αυτό, υποστηρίζεται και η άποψη ότι είναι εφικτό να καθιερωθεί τέτοιος έλεγχος, αλλά  εμείς δεν έχουμε Συνταγματικό Δικαστήριο και σε εμάς δεν υπάρχει έλεγχος της λειτουργίας του πολιτεύματος δικαστικός, δηλαδή του τρόπου άσκησης των πολιτικών αρμοδιοτήτων, των ρυθμιστικών αρμοδιοτήτων, ορισμένες περιοχές του Συντάγματος και της λειτουργίας του πολιτεύματος βρίσκονται εκτός δικαστικού ελέγχου. Για αυτό από τη μεταπολίτευση, από τότε που μπήκε αυτή η διάταξη του άρθρου 29 για το τι οφείλουν να κάνουν τα πολιτικά κόμματα, χωρίς να προβλέπεται ρητά η απαγόρευση, υπάρχει μία συζήτηση, εγώ δεν θέλω να σας πω την άποψή μου για να δώσω την εντύπωση ότι υπάρχει μία λύση την οποία αποδέχεται η επιστήμη, γιατί δεν υπάρχει, δεν έχει ωριμάσει αυτό, ούτε επιστημονικά ούτε νομοθετικά, στην Ελλάδα. Λέει το άρθρο 29 ότι  « οι Έλληνες πολίτες που έχουν το εκλογικό δικαίωμα μπορούν ελεύθερα να ιδρύουν και να συμμετέχουν σε πολιτικά κόμματα που η οργάνωση και η δράση τους οφείλει να εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος».

Από αυτό μπορεί να συναχθεί μία σειρά από συνέπειες, νομοθετικά, από τις οποίες, σε συνδυασμό με την απαγόρευση της καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος, την  υποχρέωση σεβασμού στην Αρχής της Νομιμότητας, την υποχρέωση υπακοής στο Σύνταγμα, μπορούμε να φθάσουμε στην επιβολή περιοριστικών μέτρων, αλλά αυτό θέλει πολύ μεγάλη, ας το πούμε έτσι, τεκμηρίωση και ένα σύστημα που λειτουργεί με συναίνεση ευρύτατη, για το τι σημαίνει Δημοκρατία. Διότι θα έρθει και ένας μέρος της Αριστεράς και θα το αμφισβητήσει αυτό, της παραδοσιακής Αριστεράς, εκφράζοντας φόβους αταβιστικού χαρακτήρα, επειδή έχει περάσει μία περίοδο απαγόρευσης.

Β. Χιώτης: Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστούμε πολύ για αυτή τη συζήτηση, μακάρι να είχαμε και άλλο χρόνο.

Ευ. Βενιζέλος: Σημασία έχει, από όλα αυτά, κ. Χιώτη και κ. Παπαδόπουλε, να αρχίσει ένας αναστοχασμός, γιατί δεν κινήθηκαν όλοι με την ίδια ευαισθησία, γιατί άργησαν να γίνουν δεκτές οι δικές μας προτάσεις, γιατί καθυστέρησαν τόσο πολύ οι ποινικές διαδικασίες και γιατί έχουμε, ακόμη τώρα, δεύτερο βαθμό, κατ´έφεση δίκη στο Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων, διαδικασία αναιρετική στον Άρειο Πάγο, διαδικασία η οποία θα γίνει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου γιατί θα ζητήσουν να ασκήσουν τα δικαιώματά τους από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου όλοι οι καταδικασθέντες. Άρα, λοιπόν, χρειάζεται να κινούμαστε πολύ πιο γρήγορα και πολύ πιο αποτελεσματικά και να μην ερχόμαστε εκ των υστέρων ως Επιμηθείς  να πάρουμε και εμείς ένα μέρος του πολιτικού κεφαλαίου, ενώ είχαμε παίξει διάφορα παιγνίδια ανοχής και συνύπαρξης με ανοσμία –για να πω μία λέξη της εποχής– ιδεολογική και αξιακή την περίοδο εκείνη.

Β. Χιώτης: Σας ευχαριστούμε πολύ, κ. Πρόεδρε, για τη συζήτηση.

Ευ. Βενιζέλος: Να είστε καλά.

Β. Χιώτης: Καλό μεσημέρι.

Ν. Παπαδόπουλος: Καλό μεσημέρι.

Ευ. Βενιζέλος: Γεια σας.

Β. Χιώτης: Ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος ήταν στην τηλεφωνική γραμμή.

 


*Για το ηχητικό, δείτε εδω: https://www.mixcloud.com/RadioSKAI/ευαγγελοσ-βενιζελοσ/ 


 

Tags: ΔικαιοσύνηΕκφασισμός | ΝεοναζισμόςΣυνεντεύξεις 2020