7 Μαϊου 2000
Στη χώρα μας η συζήτηση για το εκλογικό σύστημα επανέρχεται κατά καιρούς στο προσκήνιο και αυτό δημιουργεί την εντύπωση μιας κινητικότητας και μιας συνεχούς εκκρεμότητας ως προς το μείζον αυτό θεσμικό και πολιτικό ζήτημα. Πρόκειται όμως για μια εντύπωση αβάσιμη και άδικη. Η αλήθεια είναι ότι από το 1974 έως σήμερα – καθ’ όλη δηλαδή τη διάρκεια της μεταπολιτευτικής περιόδου – με εξαίρεση το σύντομο διάστημα 1989-1990, ισχύει στη χώρα μας ένα, σε γενικές γραμμές, σταθερό εκλογικό σύστημα της λεγόμενης ενισχυμένης αναλογικής, που διασφαλίζει ταυτοχρόνως τόσο την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση των υπαρκτών πολιτικών δυνάμεων όσο και το σχηματισμό επαρκών και αυτοδύναμων κοινοβουλευτικών πλειοψηφιών.
23 Απριλίου 2000
Η συζήτηση που τελευταία εντείνεται σε σχέση με το λεγόμενο “μεσαίο χώρο”, μου φαίνεται μια συζήτηση για το γεωμετρικά και πολιτικά αυτονόητο: κάθε φάσμα – όπως το φάσμα των πολιτικών δυνάμεων - έχει άκρα και μέσα, ενώ σε κάθε εκλογική αναμέτρηση υπάρχουν αναποφάσιστοι ή μετακινούμενοι ψηφοφόροι. Υπάρχουν, με άλλα λόγια, ψηφοφόροι που συνιστούν το διακύβευμα των εκλογών και τους προνομιακούς αποδέκτες του πολιτικού λόγου και της προεκλογικής στρατηγικής όλων των κομμάτων ή έστω των δύο μεγάλων πολυσυλλεκτικών κομμάτων εξουσίας, του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.
2000
Ευάγγελος Βενιζέλος
Η πρώτη σύνοδος αναθεωρητικής Βουλής και η λειτουργία τμήματος διακοπής των εργασιών της Βουλής : Η περίπτωση της Ζ΄ Αναθεωρητικής Βουλής*
[Συμβολή στην ερμηνεία των άρθρων 40, 64, 71 και 110 του Συντάγματος]
1. Κατά το άρθρο 110 παρ. 2,3 και 4 του Συντάγματος, εφόσον η προηγούμενη Βουλή διαπίστωσε την ανάγκη αναθεώρησης διατάξεων του Συντάγματος και αποφασίστηκε η αναθεώρηση, η επόμενη Βουλή πρέπει να αποφασίσει «κατά την πρώτη σύνοδό της» σχετικά με τις αναθεωρητέες διατάξεις.
Η απόφαση αυτή λαμβάνεται, ανά διάταξη, είτε με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, εφόσον η προηγούμενη Βουλή αποφάσισε την αναθεώρηση με την αυξημένη πλειοψηφία των 180 τουλάχιστον βουλευτών, είτε με την αυξημένη πλειοψηφία των 180 τουλάχιστον βουλευτών, εφόσον η προηγούμενη βουλή αποφάσισε την αναθεώρηση με πλειοψηφία μεγαλύτερη των 151, αλλά μικρότερη των 180 ψήφων.
25 Δεκεμβρίου 1999
[Με μια έμμεση παραπομπή στη «Χίμαιρα» του Καραγάτση, ο Κώστας Βεργόπουλος «αφηγείται» τη διεθνή συγκυρία της παγκοσμιοποίησης και των νέων ισορροπιών.]
Αν το βασικό χαρακτηριστικό της κριτικής σκέψης είναι η αμφισβήτηση των αυτονόητων και των στερεότυπων που κυριαρχούν στη θεωρητική και πολιτική συζήτηση, τότε το νέο βιβλίο του Κώστα Βεργόπουλου Παγκοσμιοποίηση - Η Μεγάλη Χίμαιρα είναι μια επιθετική και αυθεντική εκδήλωση κριτικού λόγου.
10 Ιουλίου 1999
Η μείωση της εκλογικής δύναμης του ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές, παρά τις διακυμάνσεις που εμφανίζει κατά κοινωνικές κατηγορίες και γεωγραφικές περιοχές, είναι σε γενικές γραμμές ομοιόμορφη και άρα πρωτίστως πολιτική. Οι απώλειες του ΠΑΣΟΚ διοχετεύθηκαν άλλωστε λίγο ή πολύ σε όλους τους άλλους κομματικούς χώρους και στον χώρο της πολιτικής διαμαρτυρίας (αποχή, άκυρο / λευκό, λοιπά κόμματα).
28 Φεβρουαρίου 1999
Ενας πολιτικός συντάκτης είναι κατά κανόνα «διχοτομημένος» ανάμεσα σε μια συμπεριφορά την οποία νιώθει πολύ οικεία, αλλά δεν ταυτίζεται μαζί της, που είναι η συμπεριφορά του πολιτικού (ο οποίος δρα τελεστικά καθώς ο λόγος του δεν είναι απλά και μόνο αφήγηση αλλά είναι ταυτόχρονα και μια πράξη που συχνά τελείται διά μόνου του λόγου) και στη συμπεριφορά αυτού που παρατηρεί και καταγράφει •και βεβαίως αυτός στην πιο ιδεώδη του μορφή, στην πιο εξωραϊσμένη, στην πιο γοητευτική είναι ο πεζογράφος.
14 Φεβρουαρίου 1999
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ερώτημα των ημερών είναι αν ο 21ος αιώνας μπορεί να είναι ένας αριστερός αιώνας, με τη σύγχρονη έννοια του όρου• ενός όρου που δεν εκφοβίζει πια, ενός όρου που μπορεί να είναι πολυσυλλεκτικός. Ουσιαστικά συνεπώς προτάσσεται το ερώτημα αν έχει νόημα η διάκριση αυτή ανάμεσα στη Δεξιά και στην Αριστερά.
22 Ιανουαρίου 1999
[Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΥΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ]
Η σχέση της Αριστεράς με το κοινωνικό κράτος έχει υποστεί ισχυρά δημοσιονομικά πλήγματα, που έδειξαν τα όρια και τις παρενέργειες του συστήματος των μεταβιβαστικών πληρωμών, ενός συστήματος επιδοματικού χαρακτήρα με τεράστιες εσωτερικές διαφοροποιήσεις και αντιφάσεις, ανοικτό στην καταχρηστική άσκηση δραστηριοτήτων και στην κακή εφαρμογή κριτηρίων για την αναγνώριση και την απονομή ποικίλων, μικρών ή μεγάλων, προνομίων.
6 Δεκεμβρίου 1998
Ο πολιτισμός είναι ταυτοχρόνως το πιο ευαίσθητο, το πιο επικίνδυνο και το πιο πρόσφορο πεδίο άσκησης πολιτικής. Γιατί οτιδήποτε γίνεται στο πεδίο αυτό συνδέεται, από την ίδια τη φύση του πράγματος, με την αισθητική και την ιδεολογία, τις νοοτροπίες και τα στερεότυπα, την αυτοσυνειδησία της κοινωνίας: την πολυμορφία και τις αντοχές της, τη σχέση της με την Ιστορία και τις ποικίλες χρήσεις της, τη σχέση της με τους «άλλους».
4 Οκτωβρίου 1998
«Η αναζήτηση», το πρώτο μυθιστόρημα του πρωθυπουργικού συμβούλου Νίκου Θέμελη, άρχισε ήδη τη διαδρομή του στο αναγνωστικό κοινό, προτείνοντας ένα διάλογο ανάμεσα στη νεότερη ιστορία και στη λογοτεχνική παράδοση. Ο συγγραφέας κερδίζει κιόλας μια θέση στη μεγάλη γεωγραφία των λογοτεχνών δημοσίων ανδρών, ομότεχνος του Ντάγκλας Χερντ, του Ζακ Αταλί, του Οκτάβιο Πας, ακόμη και του Σεν Τζον Περς
Οσο και αν ισχύουν οι λογοτεχνικές συμβάσεις, όσο και αν ο συγγραφέας μπορεί να τις επικαλείται για να διαχωρίσει το πραγματικό του πρόσωπο από τον συγγραφικό του ρόλο, κάθε λογοτεχνικό έργο και πολύ περισσότερο ένα μυθιστόρημα που συγκροτεί έστω και ελλειπτικά ένα συμβατικό σύμπαν, αποκαλύπτει την πιο προσωπική σφαίρα: τη νοοτροπία, τη στάση του συγγραφέα απέναντι στα πράγματα.
