29 Δεκεμβρίου 2012
Άρθρο του Ευάγγελου Βενιζέλου για το βιβλίο του καθ. Peter Bofinger
«Επιστροφή στο Μάρκο; Η Γερμανία χρειάζεται το Ευρώ»
Για την Ελλάδα της κρίσης, ίσως το εκδοτικό γεγονός του 2012 να είναι η έκδοση του βιβλίου του καθηγητή Peter Bofinger «Επιστροφή στο Μάρκο; Η Γερμανία χρειάζεται το Ευρώ» (στην ελληνικη γλώσσα: Εκδόσεις Πόλις, μετάφραση Ελίζας Παπαδάκη).
Ο καθηγητής Bofinger, μέλος του Συμβουλίου Εμπειρογνωμώνων της γερμανικής κυβέρνησης από το 2004, καθίσταται ο καλύτερος ίσως συνήγορος των ελληνικών επιχειρημάτων προς το γερμανικό και γενικότερα το ευρωπαϊκό κοινό, καθώς αφενός ανατρέπει πλήρως όλα τα αρνητικά στερεότυπα που επί μήνες καλλιεργήθηκαν σε βάρος της Ελλάδας, αφετέρου δε παρουσιάζει με ενάργεια τη δύσκολη πραγματικότητα των ευρωπαϊκών συσχετισμών και των βαθειά ριζομένων οικονομικών εθνικισμών που υπάρχουν ακόμη στην καρδιά της Ευρώπης.
Είναι σημαντικό να δει κανείς την απλότητα και ως εκ τούτου τη πειστικότητα με την οποία ο καθηγητής Bofinger ανατρέπει το βασικό στερεότυπο μιας Ελλάδας που δεν θέλει ή δεν μπορεί να εφαρμόσει την πολιτική της δημοσιονομικής και διαρθρωτικής προσαρμογής. Επικαλούμενος τα ίδια τα επίσημα στοιχεία του ΔΝΤ (IMF, Fiscal Monitor Update, July 2012), ο Bofinger λέει αυτό που με θαυμασμό είχε πει πρώτη η σχετική έκθεση της ιρλανδικής Κεντρικής Τράπεζας: ότι για την περίοδο 2009-2012, από τις χώρες που είναι εντεταγμένες σε πρόγραμμα προσαρμογής, η Ελλάδα είναι αυτή που έχει κάνει την εντυπωσιακότερη δημοσιονομική προσαρμογή, τη μεγαλύτερη μείωση του ελλείμματος που φτάνει τις 8,6 ποσοστιαίες μονάδες , όταν η Ιρλανδία και η Πορτογαλία βρίσκονται αρκετά πίσω, στη δεύτερη και τρίτη θέση, με 5,7 ποσοστιαίες μονάδες μείωσης.
Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012
Να οργανώσουμε την εθνική ανάκαμψη
του Ευάγγελου Βενιζέλου
Με την απόφαση του Eurogroup για την Ελλάδα διαμορφώθηκε μια νέα αφετηρία για τη χώρα μας. Η Ελλάδα δεν έχει άλλο δρόμο παρά να ξαναβρεί τη δυναμική της και την προοπτική της. Το μεγάλο στοίχημα είναι να κερδίσουμε ως έθνος το χαμένο έδαφος, σε στέρεη βάση τη φορά αυτή. Μας χρειάζεται ένας μεγάλος εθνικός στόχος, ο οποίος μπορεί να φαίνεται τετριμμένος, αλλά είναι επαναστατικός: Κανονικό κρότος, κανονική οικονομία, κανονική κοινωνία.
Από εδώ και πέρα, εναπόκειται σε εμάς να αξιοποιήσουμε το πλαίσιο της συμφωνίας και να οργανώσουμε τις εσωτερικές προϋποθέσεις της εθνικής ανάκαμψης. Πρώτη προϋπόθεση είναι να έχουμε μια κυβέρνηση με ορίζοντα τετραετίας, που λειτουργεί συντονισμένα, με σταθερότητα και προοπτική, με καθαρούς κανόνες λειτουργίας που αφορούν και την κυβέρνηση, αλλά κυρίως την κοινοβουλευτική πλειοψηφία των τριών κομμάτων.
Έχουμε μπροστά μας την προώθηση πολύ σημαντικών θεμάτων: την εφαρμογή των διαρθρωτικών αλλαγών, την εκτέλεση του προϋπολογισμού, τις αναπτυξιακές πρωτοβουλίες, και βεβαίως τα ζητήματα κοινωνικής συνοχής, όπως είναι τα μέτρα για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά και τους ανασφάλιστους που προωθεί το ΠΑΣΟΚ.
Αθήνα, 29 Νοεμβρίου 2012
Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου, Προέδρου του ΠΑΣΟΚ,
στην εφημερίδα των Συντακτών
Μετά από εννέα μήνες εκκρεμότητας, τέσσερις προεκλογικούς και πέντε μετεκλογικούς, η Ελλάδα έχει τώρα στα χέρια της μια συμφωνία με την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ που σχεδόν επιβεβαιώνει το κεκτημένο του περασμένου Φεβρουαρίου, όταν αποφασίστηκε η δραστική μείωση του χρέους και το δεύτερο, πολύ μεγαλύτερο και ευνοϊκότερο, δάνειο.
Όπως είπα και στη δήλωσή μου τα ξημερώματα της Τρίτης, οι λεπτομέρειες είναι πολύ κρίσιμες και πολλά πρέπει να γίνουν σε τεχνικό επίπεδο. Σημασία έχει όμως πρωτίστως η γενική εικόνα.
Υπάρχει, λοιπόν, αναμφίβολα ένα θετικό μομέντουμ για την Ελλάδα και αυτό πρέπει να το αξιοποιήσουμε άμεσα και συντονισμένα.
Οι δυσκολίες της τελευταίας διαπραγμάτευσης επιτρέπουν σε όλους να καταλάβουν πόσο δύσκολες ήταν οι προηγούμενες διαπραγματεύσεις. Οι δυσκαμψίες και οι αντιφάσεις της Ευρώπης, που συχνά δεν είναι ορθολογική, δείχνουν πόσο άδικο είχαν όσοι νόμιζαν πως η Ελλάδα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το όπλο της απειλής της αποχώρησής της από την Ευρωζώνη για να «τρομάξει» τους εταίρους της.
Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2012
Η αλήθεια για το ζήτημα των ομολογιούχων
του Ευ. Βενιζέλου
Στη στήλη του στο «Βήμα της Κυριακής» (18.11.12) ο κ. Γιάννης Πρετεντέρης δικαιολογεί απολύτως τον τρόπο με τον οποίο μικρή ομάδα προσώπων που κατείχαν ομόλογα του ελληνικού δημοσίου παρεμπόδισαν, με την άσκηση βίας, την είσοδο αντιπροσωπείας του ΠΑΣΟΚ στο κτίριο της ΤτΕ το απόγευμα της Τετάρτης 14.11.
Είχε προηγηθεί θριαμβευτικό πρωτοσέλιδο (15.11.12) της εφημερίδας «Δημοκρατία» που ενθουσιάστηκε με το συμβάν και σχόλιο υπέρ των διαμαρτυρομένων, της κας Έλλης Τριαντάφυλλου στην εφημερίδα «Καθημερινή» (16.11.12).
Θεμέλιο της ανάλυσης του κ. Πρετεντέρη (ο οποίος δίνει κάθε βράδυ τον τόνο στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του μεγαλύτερου τηλεοπτικού σταθμού και εκφράζεται μέσα από δυο εφημερίδες με μεγάλη ιστορική διαδρομή) είναι η διαπίστωση ότι το PSI του περασμένου Μαρτίου «κατέστρεψε» τους διαμαρτυρόμενους, με ευθύνη (όχι της Κυβέρνησης, του Πρωθυπουργού και των κομμάτων που την στήριζαν και τελικά της Βουλής που ψήφισε το σχετικό νόμο, αλλά) του τότε Υπουργού των Οικονομικών και σημερινού Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, ως εκ τούτου αυτοί δικαιούνται να στρέφονται εναντίον του.
Αθήνα, 16 Ιουνίου 2012
Άρθρο Ευαγγέλου Βενιζέλου, Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, στο αφιέρωμα των ΝΕΩΝ "Γιατί να σας ψηφίσω",
στην ενότητα Εκλογές 2012
Ψήφος στο ΠΑΣΟΚ σημαίνει ψήφος στη σιγουριά και τη συνεργασία
Η ψήφος στο ΠΑΣΟΚ είναι η ασφαλής και πρακτική μέθοδος για να σπάσει το κλίμα της τεχνητής πόλωσης, του πλαστού δικομματισμού, πάνω στο οποίο επενδύουν αυτή τη στιγμή η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ, καλλιεργώντας ψευδαισθήσεις για τη δυνατότητα να κυβερνηθεί η χώρα την επομένη των εκλογών.
Μόνο μια κυβέρνηση εθνικής συνευθύνης μπορεί να σηκώσει το βάρος της διαχείρισης της κρίσης, μπορεί να αναλάβει πολιτικές πρωτοβουλίες, μπορεί να οδηγήσει στην έξοδο από την οικονομική και κοινωνική περιδίνηση.
Οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό σχήμα, ακόμη και αν τυπικά μπορεί να συγκροτηθεί με βάση την κοινοβουλευτική αριθμητική, δεν μπορεί να λειτουργήσει με την ισχύ, τη νομιμοποίηση, την αποφασιστικότητα και την ταχύτητα που απαιτείται.
Πέμπτη 15 Μαρτίου 2012
«Το ΠΑΣΟΚ είναι η κοίτη της Κεντροαριστεράς»
Η εκλογή της Κυριακής είναι η κορυφαία στιγμή της εσωκομματικής δημοκρατικής διαδικασίας που όλοι πρέπει να τιμήσουμε. Είναι μια γιορτή Δημοκρατίας, μια γιορτή συμμετοχής. Είναι μια ευκαιρία συσπείρωσης, μια ευκαιρία «νομιμοποίησης» της παράταξης, μια ευκαιρία να πλησιάσουμε ξανά ανθρώπους πικραμένους.
Στόχος μας είναι να συγκροτήσουμε αυτή την κοινωνική συμμαχία που τώρα μπορεί να εκφράσει το αίτημα για κάτι καινούργιο.
Χρειαζόμαστε συσπείρωση, μια αναπτέρωση του ηθικού. Πρέπει να σπάσουμε αυτό τον φραγμό της σιωπής και της ακινησίας που πάνε να μας επιβάλουν.
Ναι, κάναμε και θα κάνουμε σκληρή αυτοκριτική. Βεβαίως, από την άλλη μεριά διατηρούμε το δικαίωμα να ασκούμε αυστηρή κριτική για τους άλλους, γιατί υπάρχουν κι άλλες πολιτικές δυνάμεις, που δεν ειναι, στον εναν ή στον άλλο βαθμό, αμμέτοχες στη δημιουργία της σημερινης κρίσης.
Ναι, έχουμε πικράνει κόσμο. Ειναι μια πραγματικότητα πως έχει απομακρυνθεί κόσμος από το ΠΑΣΟΚ.
Ναι, η κριτική αυτή που γίνεται στο ΠΑΣΟΚ, είναι σε πάρα πολλά σημεία δίκαιη.
Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2011
«Γιατί την είπες φωνή Πατρίδας;»*
Η κρίση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα είναι βαθειά και πολυεπίπεδη. Δεν είναι κρίση μόνον οικονομική, ούτε πολύ λιγότερο κρίση απλώς δημοσιονομική. Είναι κρίση ηθική και υπαρξιακή. Δοκιμάζεται πλέον η κοινωνική και εθνική συνοχή. Δοκιμάζεται η ικανότητά μας να συνεννοούμαστε με ορθολογικό τρόπο γύρω από θεμελιώδη ζητήματα εθνικής στρατηγικής. Η χώρα διατρέχει κινδύνους που, δυστυχώς, δεν συνειδητοποιεί, γιατί ένα μεγάλο μέρος της πολιτικής της εκπροσώπησης και των διαμορφωτών της κοινής γνώμης έχει κάνει την επιλογή να παίζει «εν ου παικτοίς». Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να αλλοιώνεται ή ακόμα και να αντιστρέφεται η πραγματικότητα. Η ελληνική κοινωνία δείχνει να απαντά με λάθος τρόπο σε λάθος ερωτήματα και να αγνοεί κρίσιμα δεδομένα που απορρέουν από το συσχετισμό των δυνάμεων και τις εξελίξεις σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.
Αν πράγματι η ελληνική κοινωνία δεν μπορεί να διαχωρίσει την πολιτική αντιπαράθεση από το σεβασμό της εθνικής ιστορικής μνήμης και της πολιτειακής της εκπροσώπησης, τότε δεν ξέρω αν μπορεί να γίνει κάτι σε επίπεδο οικονομικής πολιτικής. Αν πράγματι η ελληνική κοινωνία δεν μπορεί να απαιτήσει από τους εκπαιδευτικούς σεβασμό των παιδιών μας που δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως μοχλός άσκησης συνδικαλιστικής πίεσης την ημέρα της εθνικής γιορτής, τότε δεν ξέρω αν έχει σημασία οποιαδήποτε μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος. Αν πράγματι η ελληνική κοινωνία δεν μπορεί να αντιληφθεί πως χωρίς την είσπραξη των δημοσίων εσόδων δεν μπορούν να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις, τότε δεν ξέρω αν μπορούμε να βγούμε κάποια στιγμή από την δημοσιονομική περιπέτεια. Μόνη ελπίδα είναι να επιχειρείται μία επικοινωνιακή αλλοίωση της πραγματικής στάσης της κοινωνίας. Αν αυτό δεν ισχύει, τότε τίποτα από όσα συμβαίνουν ή μπορεί να συμβούν σε πολιτικό επίπεδο δεν έχει σημασία. Αυτό είναι το δημοκρατικό πρόβλημα της χώρας, στο οποίο θα επανέλθω.
Σάββατο, 30 Απριλίου 2011
Εύκολοι μύθοι και δύσκολες αλήθειες για το άρθρο 86 του Συντάγματος
και την ποινική ευθύνη υπουργών
Στο πασχαλινό φύλλο της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας», δημοσιεύτηκε ολοσέλιδο άρθρο της κας Μαριάννας Πολυχρονιάδου με τον τίτλο «La loi c’ est moi», υπέρτιτλο «το συνταγματικό πραξικόπημα του 2001» και υπότιτλο «πώς η (αντι)συνταγματική αναθεώρηση του άρθρου 86 και ο νόμος Βενιζέλου περί ευθύνης υπουργών άνοιξαν πριν από μία δεκαετία το δρόμο την κερκόπορτα για το μνημόνιο»!
Οι τίτλοι συνοψίζουν και την επιχειρηματολογία της συνεργάτιδός σας που θεωρεί, επιπλέον των άλλων, το νόμο περί ευθύνης υπουργών ως το μεγαλύτερο σκάνδαλο της Μεταπολίτευσης.
Είναι δυστυχώς συνηθισμένο να κυκλοφορούν γύρω από μεγάλα θέματα του δημοσίου βίου εύκολοι μύθοι οφειλόμενοι είτε σε άγνοια είτε σε δημαγωγία.
Είδα στο ηλεκτρονικό αρχείο της εφημερίδας σας, σε προγενέστερα κείμενα της κας Πολυχρονιάδου να υπογράφει ως διδάκτωρ της επιστήμης των ΜΜΕ. Αυτό με καθησυχάζει κάπως, γιατί καταλαβαίνω ότι η κ. Πολυχρονιάδου δεν είναι νομικός.
Σάββατο, 30 Απριλίου 2011
Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Ευάγγελος Βενιζέλος απάντησε με επιστολή του στο άρθρο γνώμης του κ. Στέφανου Κασιμάτη στην Δεύτερη Σελίδα της Καθημερινής της 28.4.2011, με τίτλο «Ανάπτυξη με βοτανικούς κήπους και φούμαρα». Παρατίθεται η επιστολή του κ. Βενιζέλου.
Αγαπητέ κ. Κασιμάτη,
Aπολαμβάνω την οξύνοια, την ευρυμάθεια και το χιούμορ σας και δεν θα απαντούσα ποτέ σε ένα σχόλιο προσωπικού χαρακτήρα. Το σημερινό σας, όμως, σχόλιο (Καθημερινή, 28/4/2011) για την παραχώρηση της χρήσης του πρώην στρατοπέδου «Παύλου Μελά» στον ομώνυμο δήμο φοβούμαι ότι αδικεί το επίμονο και διαρκές αίτημα της ευρύτερης περιοχής να αποδοθεί ο χώρος αυτός στην τοπική κοινωνία, καθώς δεν χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια από τις Ένοπλες Δυνάμεις και περιλαμβάνει πολλά διατηρητέα κτήρια.
Τρίτη 4 Ιανουαρίου 2011
Ποινική ευθύνη υπουργών-αλήθειες και κίνδυνοι*
Στο πρώτο μέρος της ανάλυσης είδαμε πώς δοκιμάζεται η ίδια η έννοια του Συντάγματος, λόγω οικονομικής κρίσης, καθώς και τα βασικά πεδία στα οποία πρέπει να κινηθεί μια αναθεωρητική πρωτοβουλία μετά το 2013. Ένα από αυτά τα πεδία είναι η ηθική αναστύλωση της πολιτικής και κεντρικό ζήτημα στο πλαίσιο αυτό είναι το περιβόητο ζήτημα της ποινικής ευθύνης υπουργών. Θα είμαι συνοπτικός, καθώς το ζήτημα έχει συζητηθεί διεξοδικά.
Έχω υποβάλει την πρότασή μου εδώ και τρία χρόνια στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας. Πιστεύω ότι πρέπει να διαφυλαχθεί η αρμοδιότητα της Βουλής, μέχρι ενός αρχικού σημείου: την διαπίστωση του περιγράμματος της υπόθεσης μέσω Εξεταστικής Επιτροπής. Άρα πρέπει να έλθει σε πρώιμο στάδιο η συγκρότηση του πενταμελούς Δικαστικού Συμβουλίου που διορίζει τακτικό ανακριτή και στη συνέχεια, επί τη βάσει του βουλεύματος του Δικαστικού Συμβουλίου, η Βουλή να καλείται απλώς να παράσχει την άδεια δίωξης, δηλαδή να άρει την ασυλία. Αυτός ο απλός μηχανισμός αρκεί δικονομικά.
