Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στηv τελετή λήξης του συνεδρίου, Πενήντα χρόνια από το Σύνταγμα του 1975
Συνέχεια της ανάρτησης Ευ. Βενιζέλου για το άρθρο 6 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας
Αθήνα, 27 Ιανουαρίου 2018
Συνέχεια της ανάρτησης Ευ. Βενιζέλου για το άρθρο 6 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας
Η χθεσινή ανάρτησή μου για το άρθρο 6 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας και για τις δεσμεύσεις που ισχύουν κατά το Διεθνές Δίκαιο ήδη από το 1995, ως προς το περιεχόμενο και την ερμηνεία του Συντάγματος της ΠΓΔΜ, είδα ότι προκάλεσε ενδιαφέρον όχι μόνο πολιτικό αλλά και νομικό.
Είναι συνεπώς χρήσιμο να προσθέσω μερικές συνοπτικές παρατηρήσεις που δίνουν απάντηση σε εύλογες απορίες εκείνων που ενδιαφέρονται και θέλουν να έχουν πλήρη εικόνα των πολιτικών αλλά και νομικών δεδομένων, εφόσον βασική αρχή της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής είναι πάντα η επίκληση του Διεθνούς Δικαίου.
1. Το γεγονός ότι η ΠΓΔΜ έχει αναλάβει ήδη από το 1995 διεθνείς δεσμεύσεις για το Σύνταγμά της και το γεγονός ότι το άρθρο 6 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας υπερισχύει των σημερινών ή μελλοντικών διατυπώσεων του εθνικού Συντάγματος, δεν ακυρώνει τη σημασία της αναθεώρησης του Συντάγματος ως απόδειξη συμμόρφωσης στις διεθνείς υποχρεώσεις. Την Ελλάδα όμως την κατοχυρώνουν έναντι τυχόν αλυτρωτικών διατυπώσεων οι κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και όχι οι κανόνες του συνταγματικού δικαίου της ΠΓΔΜ. Άλλωστε σε συμμόρφωση με την Ενδιάμεση Συμφωνία, η ΠΓΔΜ προέβη στις τροποποιήσεις I και II του Συντάγματός της.
Ανάρτηση Ευ. Βενιζέλου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για το άρθρο 6 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας
Αθήνα, 26 Ιανουαρίου 2018
Ανάρτηση Ευ. Βενιζέλου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Το ζήτημα του ονόματος της ΠΓΔΜ συνδέεται- και ορθά- με την ανάγκη να εξαλειφθούν οι κάθε είδους αλυτρωτικές εξαγγελίες και συμπεριφορές προκειμένου να διασφαλισθεί, σε μόνιμη και διαρκή βάση, ο σεβασμός των υφιστάμενων συνόρων, η περιφερειακή σταθερότητα και η σχέση καλής γειτονίας.
Παρατηρώ ότι στο πλαίσιο αυτό έχει ανοίξει και πάλι η συζήτηση σχετικά με το σύνταγμα της ΠΓΔΜ και την ανάγκη αναθεώρησης προβληματικών αναφορών στο προοίμιό του και διατάξεών του που μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν ή μπορούν να προσλάβουν αλυτρωτικό περιεχόμενο.
Είναι χρήσιμο συνεπώς να θυμηθούμε τις σχετικές ρυθμίσεις της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995 η οποία στο άρθρο 6 προβλέπει επί λέξει τα εξής στην ελληνική μετάφραση που κατατέθηκε στον ΟΗΕ (όπου δεύτερο συμβαλλόμενο μέρος είναι η ΠΓΔΜ και πρώτο συμβαλλόμενο μέρος η Ελλάδα):
Ευ. Βενιζέλος, Βουλή: Η «καθαρή» έξοδος είναι η γυμνή έξοδος
Αθήνα, 15 Ιανουαρίου 2018
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του ν/σ του Υπουργείου Οικονομικών «Ρυθμίσεις για την εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής και άλλες διατάξεις»
«Κυβέρνηση αναδιανομής επιδομάτων που θέλει μια κοινωνία της επιδοματικής προσδοκίας»
Επιτρέψτε μου, πριν από την παρέμβασή μου, να εκφράσω τα θερμά μου συλλυπητήρια στον ΣΥΡΙΖΑ για την απώλεια του Θόδωρου Μιχόπουλου.
Κυρίες και κύριοι βουλευτές, και οι προηγούμενες κυβερνήσεις μέχρι τον Ιανουάριο του 2015 κατέθεσαν πολλές φορές πολυνομοσχέδια για να ανταποκριθούν σε υποχρεώσεις που απέρρεαν από τα προγράμματα στήριξης. Θέλω να θυμηθείτε το πολιτικό και κοινωνικό κλίμα εκείνων των συζητήσεων στη Βουλή, τη στάση της τότε αντιπολίτευσης, τη στάση των συνδικαλιστικών οργανώσεων, τη στάση και του συστήματος επικοινωνίας. Νομίζω ότι αυτό θα μας βοηθήσει για να κάνουμε μία ορθολογική και υπεύθυνη συζήτηση γύρω από την αρχή που διέπει το νομοσχέδιο και γύρω από την στρατηγική που δεν έχει, αλλά πρέπει να αποκτήσει η χώρα, καθώς βαδίζουμε προς τη λήξη του τρίτου μνημονίου, του μνημονίου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Αναζήτησα και στην αιτιολογική έκθεση και στις συζητήσεις στην Επιτροπή την αρχή που διέπει το νομοσχέδιο αυτό. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι υπάρχει ένας μεταρρυθμιστικός οίστρος ή μάλλον μία αγωνία να αποδείξει η κυβέρνηση ότι μπορεί να εφαρμόσει τα συμφωνηθέντα, έστω την υστάτη στιγμή, όπως-όπως, άρον-άρον ότι, εν πάση περιπτώσει, η αρχή που διέπει το νομοσχέδιο αυτό είναι ότι «είμαστε εδώ, οι καλοί διεκπεραιωτές, ακόμη και χωρίς σχέδιο, αλλά και χωρίς διαπραγμάτευση. Γιατί πρέπει να φθάσουμε στο τέλος, πρέπει να παρουσιάσουμε ως κυβέρνηση ένα success story, επικοινωνιακό και όχι πραγματικό, τον Αύγουστο του 2018 με τη λήξη του προγράμματος, ώστε να υπάρχει η ψευδαίσθηση, η νέα ψευδαίσθηση, πως τώρα πια είμαστε εκτός μνημονίου, έχουμε αγγίξει την περιβόητη και πολυπόθητη καθαρή έξοδο από την κρίση».
Ευ. Βενιζέλος, Βουλή: Η ορθή λύση είναι να καταργηθεί η εφαρμογή του ιερού μουσουλμανικού νόμου
Αθήνα, 9 Ιανουαρίου 2018
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στη Βουλή κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων «Τροποποίηση του άρθρου 5 του ν.1920/1991 (Α΄11), με τον οποίο κυρώθηκε η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου "Περί Μουσουλμάνων Θρησκευτικών Λειτουργών" (Α΄182)»
Κυρίες και κύριοι βουλευτές, μόλις παρουσιάστηκε το σχέδιο νόμου στην αρχική του μορφή, έκανα μία δημόσια δήλωση πως το βρίσκω σωστό, θεωρώ ότι κινείται προς την ορθή κατεύθυνση και το στηρίζω. Θέλω όμως υπό την ιδιότητά μου του πρώην Υπουργού Εξωτερικών, του καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου και του εισηγητή της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την εκτέλεση των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου να διατυπώσω τη γνώμη μου στην Ολομέλεια, προκειμένου να καταγραφεί στα πρακτικά της Βουλής. Για να διευκολύνω την κωδικοποίηση των απόψεών μου, έχω καταθέσει και μία τροπολογία, η οποία αφορά το δικονομικό μέρος του ζητήματος. Όμως το δικονομικό μέρος είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την προστασία των δικαιωμάτων και με την ουσία του προβλήματος.
Ξεκινώ από το θεμελιώδες ζήτημα του νομικού καθεστώτος στο πλαίσιο του οποίου κινούμαστε. Υπάρχει διεθνής υποχρέωση της χώρας να εγκαθιδρύει και να διατηρεί μία ειδική δικαιοδοσία για τους Μουσουλμάνους Έλληνες πολίτες εγκατεστημένους στη Θράκη ή αυτό είναι μία επιλογή του εθνικού νομοθέτη στο πλαίσιο του εθνικού Συντάγματος και της εθνικής έννομης τάξης; Είναι για εμένα σαφές –και αυτή είναι η κυρίαρχη άποψη στον επιστημονικό διάλογο– ότι δεν υπάρχει διεθνής υποχρέωση της χώρας, δεν δεσμευόμαστε ούτε από τη Συνθήκη των Αθηνών ούτε από την προγενέστερη Συνθήκη της Κωνσταντινουπόλεως. Η δε Συνθήκη της Λωζάννης, η οποία προφανώς ισχύει, παραπέμπει στα έθιμα της μουσουλμανικής μειονότητας και μάλιστα υπό τον όρο της αμοιβαιότητας, ο οποίος όμως είναι ένας δύσκολα ερμηνευόμενος όρος στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν μπορείς να θέσεις υπό τον όρο της αμοιβαιότητας την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι, συνεπώς, τελείως διαφορετικό ζήτημα ο σεβασμός των εθίμων και τελείως διαφορετικό ζήτημα η υπαγωγή σε μία ειδική δικαιοδοσία που διέπεται από τον ιερό μουσουλμανικό νόμο, τη λεγόμενη Σαρία.
Συνέντευξη Ευ. Βενιζέλου στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ και στην εκπομπή «Αταίριαστοι»
Αθήνα, 8 Ιανουαρίου 2018
Συνέντευξη Ευ. Βενιζέλου στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ και στην εκπομπή «Αταίριαστοι», με τους δημοσιογράφους Χρήστο Κούτρα και Γιάννη Ντσούνο
Δημοσιογράφος: Επιστρέψαμε με τον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο. Γεια σας κ. Πρόεδρε, πώς είστε;
Ευ. Βενιζέλος: Γεια σας, χρόνια πολλά, καλή χρονιά.
Σχετικά με τις εξελίξεις στην οικονομία
Δημοσιογράφος: Χρόνια πολλά με υγεία, καλή χρονιά. Είχαμε το Υπουργικό Συμβούλιο, έτος ορόσημο το 2018 είπε ο κ. Τσίπρας σε ό,τι έχει να κάνει με την οικονομία. Ασπάζεστε την αισιοδοξία της κυβερνήσεως;
Ευ. Βενιζέλος: Δυστυχώς, όχι. Θα μπορούσε η χώρα να είναι σε τελείως διαφορετικό σημείο σήμερα, αλλά δυστυχώς –και λυπάμαι που τα θυμίζω αυτά– κάναμε μία πάρα πολύ μεγάλη υποχώρηση το 2015, μπήκαμε σε μία δευτερογενή κρίση, μία κρίση μέσα στην κρίση και από εκεί που ήμασταν έτοιμοι να βγούμε και να περάσουμε σε μία άλλη κατάσταση, ξανακάναμε και ξανακάνουμε μία πολύ δύσκολη διαδρομή, η οποία μάλιστα θα αφήσει ίχνη στην οικονομία, στην κοινωνία και στους θεσμούς για πάρα πολλά χρόνια στο μέλλον. Άρα, αυτό που λέει ο κ. Τσίπρας ότι επίκειται η λήξη του τρίτου μνημονίου και η «καθαρή» έξοδος στις αγορές, κατά τη γνώμη μου δεν σημαίνει απολύτως τίποτα, διότι προ πολλού, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει ψηφίσει το τέταρτο μνημόνιο. Δηλαδή τα μέτρα του 2018, τα οποία είναι σχετικώς λίγα και ήπια, τα μέτρα του 2019 για τις συντάξεις, τα μέτρα του 2020 για το αφορολόγητο, τους στόχους για πολύ υψηλό πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ, δηλαδή περίπου 7 δισεκατομμύρια, με τα σημερινά δεδομένα, το χρόνο πρωτογενές πλεόνασμα μέχρι και το 2022. Έχει δεσμευτεί για πρωτογενές πλεόνασμα επάνω από 2% μέχρι το 2060, είμαστε σε μηχανισμό επιτήρησης ούτως ή άλλως και θα είμαστε μέχρι να αποπληρωθεί το 75% των δανείων προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Άρα, τι είναι η περιβόητη «καθαρή» έξοδος; Είναι μία μετάβαση από το τρίτο μνημόνιο που προβλέπει και εποπτεία και μέτρα και δάνειο και λεφτά με πολύ φτηνό επιτόκιο, σε ένα τέταρτο μνημόνιο που έχει μέτρα, που έχει εποπτεία, που έχει δύσκολους δημοσιονομικούς στόχους, αλλά δεν έχει λεφτά, δεν έχει δάνειο.
Ευ. Βενιζέλος: Κοινοβουλευτική δημοκρατία, εξωτερική πολιτική και εθνικό συμφέρον
Αθήνα, 2 Ιανουαρίου 2018
Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στην προσωπική ιστοσελίδα, evenizelos.gr
Κοινοβουλευτική δημοκρατία, εξωτερική πολιτική και εθνικό συμφέρον
Το άρθρο 84 του Συντάγματος εισάγει την κοινοβουλευτική αρχή, δηλαδή τον κανόνα της εξάρτησης της κυβέρνησης από την εμπιστοσύνη της Βουλής. Εξειδικεύει όμως έτσι τον κανόνα αυτόν ώστε να διευκολύνεται η κυβερνητική σταθερότητα, δηλαδή η δυνατότητα της κυβέρνησης που διορίζεται σύμφωνα με την αρχή της δεδηλωμένης, να λάβει τελικά ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή. Για την αποδοχή λοιπόν της πρότασης εμπιστοσύνης αρκεί η πλειοψηφία των παρόντων βουλευτών που δεν μπορεί να είναι μικρότερη των δυο πέμπτων του συνολικού τους αριθμού (τουλάχιστον 120/300 ). Αντίστροφα δυσχεραίνεται η αποδοχή μιας πρότασης δυσπιστίας που πρέπει να υπερψηφιστεί από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών (151/300).
Μια κοινοβουλευτική κυβέρνηση υπάρχει όμως και λειτουργεί κατά το Σύνταγμα όχι ως μηχανισμός κυνικής άσκησης της εξουσίας, μέσα από τη συνεργασία ετερόκλητων τυχοδιωκτικών στοιχείων που παίζουν με την συνταγματική αριθμητική, αλλά για να ασκείται μια συνταγματικά προβλεπόμενη αρμοδιότητα, ένας θεσμικός ρόλος. Κατά το άρθρο 82 «Η Κυβέρνηση καθορίζει και κατευθύνει τη γενική πολιτική της Χώρας, σύμφωνα με τους ορισμούς του Συντάγματος και των νόμων». Βασικό κεφάλαιο της γενικής πολιτικής της Χώρας είναι η εξωτερική πολιτική και πρωτίστως η διαχείριση των λεγόμενων εθνικών θεμάτων. Επί αυτών των θεμάτων η κυβέρνηση πρέπει να καθορίζει και να κατευθύνει την πολιτική της Χώρας ως πολιτειακό όργανο και όχι απλώς στο επίπεδο των κομμάτων που τυχόν τη συναπαρτίζουν ή στο επίπεδο του πρωθυπουργού ή ορισμένων υπουργών ατομικά.
Ευ. Βενιζέλος, BHMA: «Καθαρή είσοδος» στο 2018
Αθήνα, 30 Δεκεμβρίου 2017
Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στο ΒΗΜΑ
«Καθαρή είσοδος» στο 2018
Αποχαιρετούμε το 2017 και υποδεχόμαστε το 2018 με τον κίνδυνο να επικρατήσει μια βαθιά εσφαλμένη αντίληψη για το βασικό ζήτημα της νέας χρονιάς σε σχέση με την Ελλάδα. Η κυβέρνηση έχει θέσει ήδη ως στόχο της χρονιάς την «καθαρή έξοδο» από το τρίτο μνημόνιο που λήγει τον Αύγουστο. Ως τέτοια ορίζει την απουσία προληπτικής πιστωτικής γραμμής στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης, αλλά το σχηματισμό ταμειακών διαθεσίμων ασφάλειας ( cash buffer ) με κεφάλαια που θα εκταμιεύσει ο ΕΜΣ από αυτά που μένουν αδιάθετα από το τρίτο μνημόνιο. Αυτό λοιπόν αρκεί, κατά την κυβέρνηση, για να πανηγυρίσουμε την «καθαρή έξοδο» από το τρίτο μνημόνιο έχοντας ήδη ψηφίσει σκληρά δημοσιονομικά μέτρα για το 2018 και κυρίως το 2019 και το 2020 και έχοντας ήδη συμφωνήσει σε πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2022 και, κατά μέσο όρο, 2,4% για την μακρά περίοδο μέχρι το 2060.
Με άλλη διατύπωση, ως «καθαρή έξοδος» από το τρίτο μνημόνιο ορίζεται, κατά την κυβέρνηση, η ήδη ψηφισμένη είσοδος στο τέταρτο μνημόνιο της περιόδου 2019-2022 που εκτείνεται ως προς το πρωτογενές πλεόνασμα μέχρι το 2060 και περιλαμβάνει δημοσιονομικά μέτρα και στόχους καθώς και μηχανισμούς εποπτείας, αλλά δεν περιλαμβάνει ευρωπαϊκό επικουρικό μηχανισμό κάλυψης των χρηματοδοτικών αναγκών της χώρας. Ο ευρωπαϊκός αυτός μηχανισμός δεν θα υποκαταστήσει την πρόσβαση στις αγορές, αλλά η ύπαρξη του μπορεί να συμβάλει στη διαμόρφωση και διατήρηση των επιτοκίων δανεισμού από την αγορά σε επίπεδα τέτοια που διασφαλίζουν τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του χρέους.
Ευ. Βενιζέλος, Σκαι: Έχουμε δημοσιονομικά μέτρα κ μηχανισμό εποπτείας, δεν έχουμε δάνειο κ προληπτική γραμμή στήριξης. Αυτό το εμφανίζουν ως «καθαρή έξοδο»
Αθήνα, 22 Δεκεμβρίου 2017
Συνέντευξη Ευάγγελου Βενιζέλου στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ και στον δημοσιογράφο Παύλο Τσίμα
Π. Τσίμας: Χρόνια πολλά.
Ευ. Βενιζέλος: Καλημέρα. Χρόνια πολλά σε όλους.
Π. Τσίμας: Έλεγα προηγουμένως ότι αυτό που έγινε χθες, δηλαδή ο καυγάς της κυβέρνησης με τον κ. Στουρνάρα, είναι το έργο που θα δούμε τους επόμενους μήνες, η κυβέρνηση θα λέει, καθαρή έξοδος, αδιαπραγμάτευτα, και όποιος της λέει, για σκέψου μήπως τελικά χρειασθεί μία προληπτική γραμμή, γίνεται αυτομάτως εχθρός της. Καταρχήν, θα ήθελα το σχόλιό σας για αυτήν τη χθεσινή σύγκρουση, η οποία δεν ήταν η πρώτη φορά που η κυβέρνηση τα βάζει με το Διοικητή της Τράπεζας, αλλά ήταν λιγάκι οξεία.
Ευ. Βενιζέλος: Κοιτάξτε, απορώ με την επίθεση αυτή, διότι η ενδιάμεση έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος ήταν, θα έλεγα, μάλλον αισιόδοξη και θετική για ορισμένα μεγέθη της λεγόμενης πραγματικής οικονομίας. Το σημείο που αποτέλεσε την αφορμή της σύγκρουσης ήταν το ερώτημα, τι θα γίνει με το τέλος του προγράμματος τον Αύγουστο του 2018. Αυτό που έγινε με την κυβέρνηση και τον κ. Στουρνάρα - αλλά ο κ. Στουρνάρας είναι ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος - είναι, θα έλεγα, συνέχεια και επανάληψη του έντονου διαλόγου που είχαμε ο κ. Τσακαλώτος κι εγώ την περασμένη Δευτέρα, κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού.
Δ/Τ: Ερώτηση Ευ. Βενιζέλου προς ΥΠΟΙΚ, κ. Τσακαλώτο για τα ταμειακά διαθέσιμα ασφαλείας
Αθήνα, 21 Δεκεμβρίου 2017
Σε συνέχεια του διαλόγου που είχε με τον Υποικ, κ. Τσακαλώτο στη Βουλή (18.12.2017) ο Ευ. Βενιζέλος για την σύγκριση της Προληπτικής Πιστωτικής Γραμμής που είχε συμφωνηθεί επί της αρχής τον Νοέμβριο του 2014 με τα ταμειακά διαθέσιμα ασφαλείας που προβλέπονται για την περίοδο μετά το τέλος του τρίτου προγράμματος, με ερώτηση που κατέθεσε σήμερα ζητά αναλυτικά στοιχεία και τα σχετικά έγγραφα.
Το ζήτημα αυτό μαζί με τις αναμενόμενες παραμετρικές αλλαγές στο χρέος είναι ιδιαίτερα κρίσιμο γα το πραγματικό περιεχόμενο της «εξόδου» από το τρίτο μνημόνιο, με δεδομένο ότι ήδη έχουν αναληφθεί βαριές υποχρεώσεις με μηχανισμό επιτήρησης, σε πρώτη φάση για την περίοδο μέχρι το 2022 και σε δεύτερη φάση μέχρι το 2060.
Είναι συνεπώς βέβαιο ότι δεν υπάρχει «καθαρή» έξοδος και το ζήτημα είναι να διαπιστωθεί αν ακόμη και η μη καθαρή έξοδος, δηλαδή η είσοδος στο τέταρτο μνημόνιο, θα συνοδεύεται από επαρκείς εγγυήσεις ασφάλειας ως προς την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της χώρας, χωρίς αυτή να κινδυνεύει να «κρεμαστεί» από τις αγορές.
Σελίδα 112 από 248
