Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στηv τελετή λήξης του συνεδρίου, Πενήντα χρόνια από το Σύνταγμα του 1975
27 Μαρτίου 2005
Η σχέση των συνταγμάτων των κρατών-μελών με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης, πρωτογενές αλλά και παράγωγο, απασχόλησε από τη δεκαετία του '60 τόσο το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων όσο και τα συνταγματικά ή τα ανώτατα δικαστήρια των κρατών-μελών. Το ΔΕΚ θεμελίωσε την άμεση εφαρμογή και την υπεροχή του κοινοτικού δικαίου στην ίδια του τη φύση: Στο πλαίσιο της κοινοτικής έννομης τάξης η ανώτατη βαθμίδα κατέχεται από το πρωτογενές δίκαιο της Ενωσης.
27 Μαρτίου 2005
Η σχέση των συνταγμάτων των κρατών-μελών με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης, πρωτογενές αλλά και παράγωγο, απασχόλησε από τη δεκαετία του '60 τόσο το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων όσο και τα συνταγματικά ή τα ανώτατα δικαστήρια των κρατών-μελών.
Το ΔΕΚ θεμελίωσε την άμεση εφαρμογή και την υπεροχή του κοινοτικού δικαίου στην ίδια του τη φύση: Στο πλαίσιο της κοινοτικής έννομης τάξης η ανώτατη βαθμίδα κατέχεται από το πρωτογενές δίκαιο της Ενωσης.
27 Μαρτίου 2005
1. Το Σύνταγμα είναι από τη φύση του νόμος αυξημένης τυπικής ισχύος, αλλά γενικός και λιτός ως προς τη διατύπωσή του. Φιλοδοξεί να ρυθμίσει τα πιο σημαντικά ζητήματα με τη μεγαλύτερη νομική δύναμη και για το μεγαλύτερο δυνατό χρονικό διάστημα. Για τον λόγο αυτό οι συνταγματικές διατάξεις συνοδεύονται από ρητή ή υπονοούμενη επιφύλαξη υπέρ του νόμου, που καλείται να εξειδικεύσει τις γενικές συνταγματικές ρυθμίσεις.
27 Μαρτίου 2005
1. Είμαι ιδιαίτερα υπερήφανος για την πρωτοβουλία να διεκδικήσει η Θεσσαλονίκη την EXPO και βαθιά απογοητευμένος από την εξέλιξη της προσπάθειας. Το παράδειγμα όμως της ΕΧΡΟ δείχνει το δρόμο. Ένα σχέδιο για τη Θεσσαλονίκη χρειάζεται όραμα, τεκμηρίωση, ευρεία συναίνεση εξωστρέφεια και αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της πόλης. Χρειάζεται όμως και ισχυρή πολιτική υποστήριξη, όχι μόνο σε τοπικό, αλλά και σε εθνικό επίπεδο. Και μάλιστα στον υψηλότερο δυνατό βαθμό, δηλαδή από τον ίδιο τον εκάστοτε Πρωθυπουργό.
18 Μαρτίου 2005
Η απόφαση της Βουλής για το επίδομα «προσαρμογής» των τέως βουλευτών στη νέα τους κατάσταση ήταν πολλαπλά ατυχής: Εξέθεσε τη Βουλή, τους βουλευτές και το κοινοβουλευτικό πολίτευμα στην οξύτατη κριτική των μέσων ενημέρωσης. Δημιούργησε την εντύπωση ότι η Βουλή κινείται με συντεχνιακά κριτήρια. Προκάλεσε συγκρίσεις με το μέσο επίπεδο αμοιβών και συντάξεων και αναζωπύρωσε την αίσθηση ότι οι βουλευτές έχουν προνόμια που δεν δικαιολογούνται από το λειτούργημά τους. Αυτή η αλυσίδα αντιδράσεων προκλήθηκε για λόγους τόσο ουσιαστικούς όσο και διαδικαστικούς.
Μάρτιος 2005
Το Συνέδριο αυτό δεν ένα συνέδριο μετά την ήττα, αλλά ένα συνέδριο πριν την επιστροφή του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση. Η επιταχυνόμενη φθορά της κυβέρνησης, ένα μόλις χρόνο μετά την εκλογική της νίκη, αυξάνει τις ηθικές, κοινωνικές και πολιτικές υποχρεώσεις του ΠΑΣΟΚ.
2 Μαρτίου 2005
Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης: «Μέτρα ενίσχυσης του εσωτερικού ελέγχου και της διαφάνειας στη Δικαιοσύνη».
Κύριε Πρόεδρε, εστιάζω την προσοχή μου στο άρθρο 3 του νομοσχεδίου με το οποίο επέρχονται τροποποιήσεις στο άρθρο 691 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας για τη διαδικασία λήψης ασφαλιστικού μέτρου ή έκδοσης προσωρινής διαταγής, ειδικά ως προς τις εργατικές διαφορές.
Ο κύριος Υπουργός βελτίωσε τη διάταξη αυτή, αλλά ακόμη δεν έχω αντιληφθεί γιατί μέσα σε μια δέσμη διατάξεων που εισάγονται με επείγοντα χαρακτήρα, για να αντιμετωπιστούν προβλήματα διαφάνειας και διαφθοράς, πρέπει να περιληφθεί και μια τροποποίηση σχετική με την παροχή δικαστικής προστασίας στο χώρο των εργασιακών σχέσεων. Γιατί το ζήτημα αυτό των εργασιακών σχέσεων της προσωρινής ρύθμισης κατάστασης και της προσωρινής διαταγής συνδέεται με όλα τα άλλα θέματα;
1 Μαρτίου 2005
Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί της αρχής του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης: «Μέτρα ενίσχυσης του εσωτερικού ελέγχου και της διαφάνειας στη Δικαιοσύνη».
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η χώρα συνταράσσεται εδώ και έναν περίπου μήνα. Η εκκλησία και η δικαιοσύνη βρίσκονται στο επίκεντρο μιας πρωτοφανούς κρίσης. Και όλο αυτό το διάστημα η Κυβέρνηση παρακολουθεί με μια περίεργη αμηχανία και παθητικότητα τις εξελίξεις, αρκείται σε κοινότοπες, ηθικίζουσες δηλώσεις και προτροπές, δίκην γυμνασιάρχου της παλαιάς εποχής, χωρίς να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τον πυρήνα του προβλήματος.
Νομίζει η Κυβέρνηση και προσωπικά ο κ. Καραμανλής ότι αυτή η κρίση σε βασικούς πυλώνες συντηρητικής κατά βάση κατεύθυνσης, όπως είναι η δικαιοσύνη και η εκκλησία, θα επιτρέψει στην Κυβέρνηση και προσωπικά στον Πρωθυπουργό, να εμφανίζεται ως ο μόνος «ιεροκήρυκας» στη χώρα αυτή, ως ο ύπατος ηθικός κριτής και αξιολογητής των πάντων.
27 Φεβρουαρίου 2005
Το ζήτημα των σχέσεων κράτους και Εκκλησίας δεν πρέπει να τίθεται συγκυριακά, ούτε εξαρτάται από τη διακύμανση του κύρους και της κοινωνικής απήχησης της εκκλησιαστικής ιεραρχίας.
