2006-2007
2. Οι εννέα ειδικότεροι στόχοι μιας ολοκληρωμένης πολιτικής υγείας
α. Πρώτος στόχος: η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας
Επτά σημεία οριοθετούν την πολιτική μας ως προς την Πρωτοβάθμια (εξωνοσοκομειακή) Φροντίδα Υγείας:
2006-2007
1. Το πολιτικό πλαίσιο
Αν θέλουμε να διαμορφώσουμε προγραμματική μια νέα πρόταση για την υγεία, πρέπει πρώτα να διαμορφώσουμε προϋποθέσεις επικοινωνίας με την κοινή γνώμη. Πρέπει να διαμορφώσουμε προϋποθέσεις ανασύστασης και αναζωπύρωσης ενός κινήματος υγείας βεβαίως βασίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στις δυνάμεις των γιατρών, των νοσηλευτών και γενικότερα των εργαζομένων στο χώρο της υγείας, αλλά δεν είναι ένα κίνημα συνδικαλιστικό ή συντεχνιακό. Δεν απευθύνεται μόνον στους εργαζόμενους στο χώρο της υγείας, αλλά στο σύνολο του ελληνικού λαού. Μιλάει στο όνομα του γενικού συμφέροντος του ελληνικού λαού, μιλάει στο όνομα του ασθενή και της οικογένειάς του, μιλάει στο όνομα του κάθε ανθρώπου. Είναι ένα κίνημα βαθιά ανθρωποκεντρικό και γι’ αυτό βαθιά αριστερό, σοσιαλιστικό.
Μάρτιος 2006
Κατά την περίοδο 1994-2004 ουσιαστικά αναζητούσαμε τη χαμένη δυναμική του ΕΣΥ. Αυτό μας έφερνε αντιμέτωπους με τις μεγάλες αντιφάσεις του ελληνικού κοινωνικού κράτους που δεν είναι άλλες από τις αντιφάσεις του ελληνικού κράτους και του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού συνολικά.
9 Απριλίου 2006
«Τα αδιέξοδα των μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης και η απάντηση του ΠΑΣΟΚ»
Φίλες και φίλοι, το θέμα των μεταρρυθμίσεων έγινε τις τελευταίες μέρες άκρως επίκαιρο. Γιατί η αλήθεια είναι ότι τους τελευταίους αιώνες μεταρρυθμίσεις και μεταρρυθμιστές υπήρξαν πολλοί. Από το Λούθηρο μέχρι το Βιλπέν, υπάρχουν πολλές προτάσεις μεταρρύθμισης.
9 Απριλίου 2006
Δεν υπάρχουν ουδέτερες μεταρρυθμίσεις. Κάθε μεταρρύθμιση έχει ορόσημο. Αρνητικό ή θετικό, προοδευτικό ή συντηρητικό.
Η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή παρά την προεκλογική ρητορεία περί «ήπιας προσαρμογής», «μεσαίου χώρου» και «κοινωνικού κέντρου» έχει πλέον προσανατολιστεί προς μία σκληρή, μονομερή, κοινωνικά άδικη, ταξική αντίληψη για την διάρθρωση και την λειτουργία της ελληνικής οικονομίας.
7 Απριλίου 2006
Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επερώτησης Βουλευτών του ΠΑΣΟΚ αρμοδιότητας του Υπουργείου Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας σχετικά με τη βιομηχανία φωσφορικών Λιπασμάτων Α.Ε.
Κυρία και κύριοι συνάδελφοι, η Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων Θεσσαλονίκης, δηλαδή το αιφνιδιαστικό και αυταρχικό κλείσιμο του εργοστασίου και το πέταγμα των εργαζομένων στο δρόμο, είναι ουσιαστικά το μνημείο της κοινωνικής σκληρότητας, της διαχειριστικής ανικανότητας, της αναπτυξιακής μυωπίας και της πολιτικής αναξιοπιστίας και ανακολουθίας της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.
6 Απριλίου 2006
Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης: «Μεταρρύθμιση του Συστήματος Φαρμακευτικής Περίθαλψης».
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη συζήτηση επί της αρχής έθεσα μια σειρά από μείζονα ζητήματα σε σχέση με το νομοσχέδιο αυτό. Και χαίρομαι γιατί ο Υπουργός Υγείας και ο παριστάμενος Υφυπουργός έσπευσαν –τηρώντας βέβαια κάποια ενδοκομματικά προσχήματα, τα οποία είναι κατανοητά- να αποσύρουν τη σκανδαλώδη διάταξη του άρθρου 12 και να τροποποιήσουν την προβληματική διάταξη του άρθρου 9 για τη διάθεση νοσοκομειακών φαρμάκων από τα ιδιωτικά φαρμακεία. Αρκεί βεβαίως να λυθεί και το ζήτημα του υπολογισμού του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας πάνω στη νοσοκομειακή τιμή με την οποία πρέπει να διατίθεται το φάρμακο και από το ιδιωτικό φαρμακείο, εάν το επιτρέψει ο θεράπων ιατρός και η πρακτική που πρέπει να ακολουθείται lege artis στα θέματα αυτά.
31 Μαρτίου 2006
Φίλες και φίλοι, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, συγχαίρω την ΠΑΣΠ για τη διοργάνωση αυτής της εκδήλωσης, της εύχομαι καλή επιτυχία στις επόμενες φοιτητικές εκλογές και χαίρομαι γιατί μου δίνεται η ευκαιρία να βρεθώ και πάλι σ’ αυτές τις γνώριμες αίθουσες, στο μεγάλο αμφιθέατρο της Νομικής, σε χώρους όπου πέρασα πολλά χρόνια της ζωής μου ως φοιτητής, αλλά και ως δάσκαλος.
31 Μαρτίου 2006
Φίλες και φίλοι, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, συγχαίρω την ΠΑΣΠ για τη διοργάνωση αυτής της εκδήλωσης, της εύχομαι καλή επιτυχία στις επόμενες φοιτητικές εκλογές και χαίρομαι γιατί μου δίνεται η ευκαιρία να βρεθώ και πάλι σ’ αυτές τις γνώριμες αίθουσες, στο μεγάλο αμφιθέατρο της Νομικής, σε χώρους όπου πέρασα πολλά χρόνια της ζωής μου ως φοιτητής, αλλά και ως δάσκαλος.



















