Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στηv τελετή λήξης του συνεδρίου, Πενήντα χρόνια από το Σύνταγμα του 1975
21 Δεκεμβρίου 2006
Κυρίες και Κύριοι Δήμαρχοι και Δημοτικοί Σύμβουλοι, θέλω καταρχήν να συγχαρώ το διοικητικό συμβούλιο της ΚΕΔΚΕ για την πρωτοβουλία σύγκλισης αυτού του εκτάκτου συνεδρίου που σας επιτρέπει και μας επιτρέπει να συζητήσουμε για ένα καίριο ζήτημα θεσμικής υπόστασης και αξιοπρέπειας της τοπικής αυτοδιοίκησης.
29 Νοεμβρίου 2006
Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος κατά τη συζήτηση επί των άρθρων 101, 102, 103, 104 του Συντάγματος.
6 Οκτωβρίου 2006
Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση Επερώτησης Βουλευτών του ΠΑΣΟΚ αρμοδιότητας των Υπουργείων Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων ‘Εργων, σχετικά με τη διαχείριση του δημοσίου χρήματος για τις τοπικές εκλογές.
Κυρία Πρόεδρε, η πολιτική νευρικότητα με την οποία αποπειράθηκε να απαντήσει ο κύριος Υπουργός στον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης δείχνει ότι η Κυβέρνηση έχει χάσει πλήρως τον έλεγχο των καταστάσεων. Η Κυβέρνηση βρίσκεται στο μέσον μιας πολλαπλής δίνης: Δίνη κοινωνική, όπως δείχνουν οι απεργίες, η διάλυση της εκπαίδευσης, οι αντιδράσεις όλων των κοινωνικών εταίρων.
2006-2007
1. Νέα οργανωτικά σχήματα αποκέντρωσης και αυτοδιοίκησης
Η διοικητική οργάνωση του κράτους και η διάρθρωση της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν είναι άσκηση επί χάρτου. Ζητούμενο δεν είναι ούτε η αίσθηση θεσμικής συμμετρίας ούτε η αναγκαστική λατρεία της καινοτομίας, αλλά η διαμόρφωση ενός σχήματος που δίνει τη σαφέστερη και αποτελεσματικότερη απάντηση σε δύο καίρια ερωτήματα:
2006-2007
2. Ένας νέος κώδικας σχέσεων κράτους - πολίτη
Στο ζήτημα των σχέσεων κράτους και πολίτη κρίνεται η ποιότητα τόσο του δημοκρατικού κοινωνικού κράτους δικαίου όσο και του αναπτυξιακού δόγματος μιας χώρας. Η λειτουργία του κράτους, με την ευρύτερη δυνατή έννοια του όρου, δηλαδή της δημόσιας διοίκησης σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο, της τοπικής αυτοδιοίκησης και των δύο βαθμών, όλων των φορέων του ευρύτερου δημόσιου τομέα και όλων των φορέων της λεγόμενης καθ’ ύλην αυτοδιοίκησης, είναι το πρώτο κατά σειρά ζήτημα που απασχολεί τους πολίτες ή μάλλον όλους όσοι έρχονται καθοιονδήποτε τρόπο σε επαφή με την ελληνική έννομη τάξη και το ελληνικό κράτος.
2006-2007
3. Η τοπική αυτοδιοίκηση και η κοινωνική πολιτική
Η υπέρβαση της δημοσιονομικής και δημογραφικής κρίσης του κοινωνικού κράτους είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Στην Ελλάδα το πρόβλημα είναι οξύτερο γιατί παράλληλα υπάρχουν σοβαρά κενά στη συγκρότηση και λειτουργία του κοινωνικού κράτους, που παρά τις μεγάλες προσπάθειες κατά τη διάρκεια των κυβερνητικών θητειών του ΠΑΣΟΚ, δεν έφτασε στο επίπεδο άλλων ευρωπαϊκών χωρών με μακρά παράδοση στον τομέα αυτό.
2006-2007
4. Οι νέοι και η τοπική αυτοδιοίκηση
Η Ελλάδα είναι μια από τις πιο απογοητευμένες και απαισιόδοξες κοινωνίες. Οι Έλληνες νέοι είναι απογοητευμένοι και απαισιόδοξοι, αλλά δεν είναι ούτε παραιτημένοι, ούτε ηττοπαθείς. Είναι ενοχλημένοι, είναι επιθετικοί, είναι μαχητικοί, είναι ενεργοί. Αυτό τον Έλληνα, νέο πολίτη, αυτή την Ελληνίδα, νέα πολίτη θέλουμε ως ΠΑΣΟΚ.
15 Φεβρουαρίου 2006
Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί της αρχής του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Τοπικά Συμβούλια νέων και άλλες διατάξεις».
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές μια συζήτηση σήμερα, ημέρα ανασχηματισμού και ορκωμοσίας του νέου κυβερνητικού σχήματος του κ. Καραμανλή για τα Τοπικά Συμβούλια Νέων και την πολιτική συμμετοχή των νέων ηχεί προφανώς ως ειρωνεία προς τους νέους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας καθώς πολλές και πολλοί ήταν αυτοί που προσδοκούσαν και περίμεναν, είδαν όμως τελικά το σχήμα να είναι συντηρητικό, το σχήμα να επιμένει στα παλιά δοκιμασμένα κριτήρια της συντηρητικής παράταξης και έτσι υπάρχει απογοήτευση και στο εσωτερικό του Κοινοβουλίου, στο εσωτερικό της κυβερνητικής παράταξης.
29 Σεπτεμβρίου 2005
Η διοικητική οργάνωση του κράτους και η διάρθρωση της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν είναι άσκηση επί χάρτου.
Ζητούμενο δεν είναι ούτε η αίσθηση θεσμικής συμμετρίας ούτε η αναγκαστική λατρεία της καινοτομίας, αλλά η διαμόρφωση ενός σχήματος που δίνει τη σαφέστερη και αποτελεσματικότερη απάντηση σε δύο καίρια ερωτήματα:
