Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στηv τελετή λήξης του συνεδρίου, Πενήντα χρόνια από το Σύνταγμα του 1975
5 Ιουνίου 2006
Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση Επερώτησης Βουλευτών του ΠΑΣΟΚ προς τον Υπουργό Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης σχετικά με την αιμοδοσία και τους κινδύνους του μεταγγιζόμενου αίματος .
Κύριοι συνάδελφοι, η επίκαιρη επερώτησή μας για το σκάνδαλο της αιμοδοσίας όταν κατατέθηκε ήταν φυσικά κατά κυριολεξία επίκαιρη. Στο μεταξύ η επικαιρότητα έχει εμπλουτιστεί. Η χώρα μας είναι μία ανοχύρωτη χώρα και η Κυβέρνηση παρακολουθεί ακίνητη, αμήχανη. Καταλαμβάνεται εξ απροόπτου σε όλους σχεδόν τους τομείς. Δεν μπορεί να προβλέψει, δεν μπορεί να διαχειριστεί κρίσεις. Και το χειρότερο; Δεν διδάσκεται και δεν έχει το θάρρος να αναλάβει τις ευθύνες της.
3 Μαΐου 2006
Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί της αρχής του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης: «Κώδικας Νόμων για ναρκωτικά (Κ.Ν.Ν.)».
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν η Βουλή των Ελλήνων διαθέτει δύο πλήρεις συνεδριάσεις της ολομέλειάς της στο ζήτημα των ναρκωτικών, οφείλει να επικοινωνήσει με τους πολίτες και να στείλει ένα σαφές και ουσιαστικό μήνυμα στην ελληνική κοινωνία.
Δεν μπορεί να διαθέτουμε εδώ δύο πολύωρες συνεδριάσεις ασχολούμενοι με νομοτεχνικά ζητήματα με την παλιά νομοθεσία και τις αντιφάσεις της.
2006-2007
1. Η καταγραφή της κατάστασης - Το στρατηγικό πλαίσιο
1. Η ανεργία και ιδίως η ανεργία των νέων και των γυναικών, αλλά και η διάχυτη ανασφάλεια των εργαζομένων, ιδίως της μέσης ηλικίας μπροστά στον κίνδυνο να χάσουν την δουλειά τους και να βρεθούν άνεργοι, είναι το οξύτερο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας, της ελληνικής κοινωνίας συνολικά όπως και όλων των ευρωπαϊκών κοινωνιών.
2006-2007
2. Είκοσι τρία μέτρα για μια ολοκληρωμένη πολιτική απασχόλησης
Α. Οργάνωση των δημόσιων υπηρεσιών και πολιτικών
Η παρακολούθηση των στόχων της Λισσαβόνας και η εφαρμογή ενός κυλιόμενου Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την Απασχόληση δεν αρκούν, αν θέλουμε να γίνει μία τομή που να υπερβαίνει τους ρυθμούς ανάπτυξης και άρα την καμπύλη της ελληνικής οικονομίας.
2006-2007
3. Μεταβιομηχανικό μοντέλο ανάπτυξης, ευρωπαϊκό κοινωνικό κράτος και ανεργία των νέων
Οι ολοκληρωμένες πολιτικές απασχόλησης δεν είναι τίποτε άλλο παρά ολοκληρωμένες αναπτυξιακές πολιτικές. Όταν μια κυβέρνηση δεν έχει ούτε καν ευκρινή δημοσιονομική πολιτική, είναι πάρα πολύ δύσκολο να έχει αναπτυξιακή πολιτική και πολύ περισσότερο, αποτελεσματική πολιτική απασχόλησης.
2006-2007
4. Οι συλλογικές συμβάσεις, οι γενικοί κανονισμοί προσωπικού και η «μονιμότητα» στον ευρύτερο δημόσιο τομέα
Η κυβέρνηση αξιοποιεί στο έπακρο μια παλιά και διαδεδομένη παρεξήγηση πως στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, δηλαδή στις λεγόμενες ΔΕΚΟ, ισχύει η μονιμότητα του προσωπικού τους. Θέτει -υποτίθεται- στο στόχαστρο τα προνόμια των εργαζομένων στις επιχειρήσεις αυτές, σε σχέση με το εργασιακό καθεστώς του ιδιωτικού τομέα.
2006-2007
1. Το κλίμα της δημόσιας συζήτησης για το μέλλον του ασφαλιστικού συστήματος
Η συζήτηση για το μέλλον του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος στην Ελλάδα πρέπει να είναι ψύχραιμη, υπεύθυνη και τεκμηριωμένη και να μην κυριαρχείται από νεοσυντηρητικές ιδεοληψίες, κινδυνολογίες και ερασιτεχνισμούς που έχουν ως στόχο τη δημιουργία ενός τεχνητού κλίματος ανασφάλειας προκειμένου να προετοιμαστεί η κοινή γνώμη για τον περιορισμό των ασφαλιστικών δικαιωμάτων.
2006-2007
2. Οι προϋποθέσεις ενός ουσιαστικού και υπεύθυνου διαλόγου
Προκειμένου, συνεπώς, να οργανωθεί ένας σοβαρός και υπεύθυνος διάλογος για τη μακροπρόθεσμη αντοχή και βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος, είναι αναγκαίο να εκπληρούνται οι παρακάτω προϋποθέσεις:
2006-2007
3. Θέσεις για τα βασικά χαρακτηριστικά του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης
- Σε κάθε περίπτωση και χωρίς καμία αμφιβολία, αφετηρία και στόχος είναι ένα δημόσιο, καθολικό και διανεμητικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης που βασίζεται σε τριμερή χρηματοδότηση (για τους μισθωτούς και διμερή για τους αυτοαπασχολούμενους) και παρέχει κύρια και επικουρική ασφάλιση και σύνταξη.
