Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στηv τελετή λήξης του συνεδρίου, Πενήντα χρόνια από το Σύνταγμα του 1975
16 Φεβρουαρίου 2005
Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού: «Ίδρυση Οργανισμού Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης- Πάτρα 2006 Α.Ε.».
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελλάδα επεδίωξε να αναλάβει και να διοργανώσει την Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης του 2006 και όχι του 2019, για να συνεχισθεί η ολυμπιακή δυναμική και για να υπάρχει μία συνέχεια μετά από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας με μεγάλα ευρωπαϊκά ή διεθνή γεγονότα.
Κατά την ίδια λογική, η Θεσσαλονίκη διεκδίκησε την EXPO, την Παγκόσμια Έκθεση του 2008, δυστυχώς, με αποτυχία για λόγους που έχουμε εξηγήσει. Δηλαδή, η Κυβέρνηση, ουσιαστικά, δεν ήθελε να αναλάβει το κόστος και τον κίνδυνο αυτής της διοργάνωσης, γιατί αλλιώς θα είχε επιτευχθεί αυτός ο στόχος μέσα από μία έγκαιρη διπλωματική συνεννόηση με τις δυο άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που διεκδίκησαν το θεσμό, δηλαδή την κυβέρνηση της Ιταλίας και την κυβέρνηση της Ισπανίας.
15 Φεβρουαρίου 2005
Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί της αρχής και των άρθρων του σχεδίου νόμου του Υπ. Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Κυβερνητική Επιτροπή Παιδείας και Πολιτισμού».
Κύριε Πρόεδρε, αυτό το νομοσχέδιο αποδίδει με τον καλύτερο τρόπο τη γνωστή έκφραση «απορία ψάλτου βηξ». Ουσιαστικά το νομοσχέδιο έρχεται να επισημοποιήσει την κυβερνητική αμηχανία στους κρίσιμους τομείς της παιδείας και του πολιτισμού. Όταν δεν έχουμε τι να κάνουμε και τι να πούμε, όταν διαπιστώνουμε ότι έχει περάσει ήδη το ? της κυβερνητικής θητείας χωρίς καμία σοβαρή πρωτοβουλία και φυσικά κανένα απτό αποτέλεσμα σε αυτούς τους τομείς, συγκροτούμε μία διϋπουργική επιτροπή παιδείας και πολιτισμού υπό την προεδρία του Πρωθυπουργού, η οποία θα διαχειριστεί το απόλυτο κενό.
20 Ιανουαρίου 2005
Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί των άρθρων του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης: «Μέτρα για τη διασφάλιση της διαφάνειας και την αποτροπή καταστρατηγήσεων κατά τη διαδικασία σύναψης δημοσίων συμβάσεων».
Κύριε Πρόεδρε, σε ένα σύγχρονο δημοκρατικό κράτος δικαίου δεν πρέπει ποτέ και για καμία περίπτωση η δημοκρατικά νομιμοποιημένη κυβέρνηση να δημιουργεί την εντύπωση ότι έχει καταστήσει πολιτικό της αντίπαλο έναν επιχειρηματία και συγκρούεται μαζί του. Το θέαμα αυτό μπορεί να είναι θέαμα το οποίο προκαλεί το ενδιαφέρον του κοινού, μπορεί να διευκολύνει τον Πρωθυπουργό στην κατασκευή πολιτικών εντυπώσεων, μπορεί μερικές φορές οι εντυπώσεις αυτές να κερδίζονται, αλλά στον πυρήνα της η δημοκρατία και το κράτος δικαίου, συμπεριλαμβανομένης και της πολυφωνίας πλήττονται και πληγώνονται.Το νομοσχέδιο ακολουθεί μία ερμηνευτική αντίληψη για το Σύνταγμα, που ουσιαστικά αποδυναμώνει και υποβαθμίζει τον καταστατικό χάρτη της χώρας, γιατί του στερεί την αναγκαία γενικότητα, ευρύτητα, διορατικότητα και μακροβιότητα.
18 Ιανουαρίου 2005
Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί της αρχής του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης: «Μέτρα για τη Διασφάλιση της διαφάνειας και την αποτροπή καταστρατηγήσεων κατά τη διαδικασία σύναψης δημοσίων συμβάσεων».
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι και διαφθορά υπάρχει και διαπλοκή υπάρχει. Υπάρχει επίσης διάχυτη στην ελληνική κοινωνία η καχυποψία, η έλλειψη εμπιστοσύνης, η απαξίωση του πολιτικού συστήματος και του πολιτικού κόσμου. Γι’ αυτό τα στελέχη όλων των πολιτικών κομμάτων, όλοι όσοι μετέχουμε στο πολιτικό γίγνεσθαι, διακατεχόμαστε -αυτό είναι αλήθεια- από ένα σύμπλεγμα ενοχής ή υπερευαισθησίας. Σε άλλους οι εκδηλώσεις υπερευαισθησίας είναι ειλικρινείς, σε άλλους είναι ψευδείς και εικονικές.
6 Απριλίου 2001
Ζ Αναθεωρητική Βουλή
Συνεδρίαση 6 Aπριλίου 2001*
Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην τελική συνεδρίαση της Ζ΄ Αναθεωρητικής Βουλής [PDF]
Η νομικοπολιτική σημασία της αναθεώρησης του Συντάγματος
EYAΓΓEΛOΣ BENIZEΛOΣ (Yπουργός Πολιτισμού): Kυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώνεται σήμερα μία μακρά και πολύπλοκη αναθεωρητική διαδικασία. Μια διαδικασία που άρχισε ουσιαστικά τον Ιανουάριο του 1995, απασχόλησε διαδοχικά τρεις βουλές, αυτές του 1993, του 1996 και του 2000 και ετέθη – έστω έμμεσα – δύο φορές υπό την κρίση του εκλογικού σώματος, στις εκλογές του 1996 και του 2000.
Η μακρά και πολύπλοκη αυτή διαδικασία διασφάλισε – όπως επιτάσσει το ίδιο το Σύνταγμα στο άρθρο 110 – δύο πράγματα : Πρώτον, τον αυστηρό χαρακτήρα του Συντάγματος και, δεύτερον, την πολιτική, κοινωνική και επιστημονική ωρίμανση του αναθεωρητικού διαβήματος. Στην αρχή αυτής της εξαετούς περιόδου λίγοι ήταν αυτοί που αντιλαμβανόντουσαν την πρακτική σημασία και το εύρος του εγχειρήματος. Από το 1998 όμως – οπότε και καταρτίστηκε ο κατάλογος των υπό αναθεώρηση διατάξεων – και μετά, και ιδίως μετά την ανάδειξη της παρούσας Ζ΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων, ο διάλογος έγινε πολύ πιο συγκεκριμένος και πυκνός. Αυτό αφορά πρωτίστως τον πολιτικό και κοινοβουλευτικό διάλογο αλλά και τον κοινωνικό και επιστημονικό διάλογο.
Ζ ´ Αναθεωρητική Βουλή
Συνεδρίαση 21 Μαρτίου 2001 πρωί
Συζήτηση επί των άρθρων 101- 108 Σ
( δημόσια διοίκηση, αυτοδιοίκηση, ανεξάρτητες αρχές )
EYAΓΓEΛOΣ BENIZEΛOΣ (Yπουργός Πολιτισμού): Kυρία και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε επιτέλους και αισίως στην τελευταία ενότητα των υπό αναθεώρηση διατάξεων και χαίρομαι γιατί η συζήτηση αυτή διεξάγεται σήμερα στις 21 Mαρτίου, ημέρα της εαρινής ισημερίας και ημέρα της ποίησης. Nομίζω, ότι αυτοί είναι πάρα πολλοί καλοί οιωνοί για την ολοκλήρωση των αναθεωρητικών συζητήσεων στην παρούσα Bουλή, η οποία ελπίζω ότι συν τω χρόνω θα εξοικειωθεί και η ίδια με τις μεγάλες καινοτομίες που επέρχονται με την Aναθεώρηση του Συντάγματος.
Εισήγηση επι των άρθρων 66-80 παρ.1 Σ . Ζ ´ Αναθεωρητική Βουλή, συνεδρίαση 14 -15 Μαρτίου 2001
Ζ´ Αναθεωρητική Βουλή
Συνεδρίαση 14 Μαρτίου 2001 πρωί*
Συζήτηση επί των άρθρων 66-80 παρ.1 Σ ( οργάνωση και λειτουργία της Βουλής )
EYAΓΓEΛOΣ BENIZEΛOΣ (Yπουργός Πολιτισμού): Kυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ευτυχής συγκυρία το γεγονός πως η Eλλάδα, ένα από τα κοινοβουλευτικά ευρωπαϊκά συστήματα, έχει την ευκαιρία τώρα, στην αυγή του νέου αιώνα, να διαμορφώνει ένα νέο Σύνταγμα. Kαι είναι ευτυχής η συγκυρία γιατί το Kοινοβούλιο, ως ο κορυφαίος και θεμελιώδης θεσμός της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, υφίσταται και βιώνει σε όλες τις κοινοβουλευτικές χώρες τις μεγάλες πιέσεις που δέχεται συνολικά η αντιπροσωπευτική δημοκρατία.
Ζ ´ Αναθεωρητική Βουλή
Συνεδρίαση 7 Μαρτίου 2001 πρωί*
Συζήτηση επί των άρθρων 88-100 Σ ( Δικαιοσύνη )
EYAΓΓEΛOΣ BENIZEΛOΣ (Yπουργός Πολιτισμού ): Kυρία και κύριοι συνάδελφοι, το κεφάλαιο περί Δικαιοσύνης, τα άρθρα 80-100A που συζητούμε σήμερα, έχει μία πρόδηλη κρισιμότητα για ένα πρωτίστως λόγο: Γιατί στο κεφάλαιο αυτό έχουμε σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις κανονιστικώς πλήρεις ρυθμίσεις εκ του Συντάγματος, χωρίς περιθώρια παρέμβασης του κοινού νομοθέτη ή εν πάση περιπτώσει με πολύ συγκεκριμένα και μικρά περιθώρια παρέμβασής του. Άρα οι μεταβολές που πρέπει να επέλθουν στα ζητήματα της δικαιοσύνης -και στην υπηρεσιακή κατάσταση των δικαστικών λειτουργών και στα θέματα δικαιοδοσίας και αρμοδιότητας- πρέπει εν πολλοίς να αποτυπωθούν στο ίδιο το κείμενο του Συντάγματος.
Ζ ´ Αναθεωρητική Βουλή
Συνεδρίαση 28 Φεβρουαρίου 2001 απόγευμα
Συζήτηση επί των άρθρων 56, 57, 63 Σ. ( κωλύματα, ασυμβίβαστα βουλευτών, βουλευτική ασυλία )
EYAΓΓEΛOΣ BENIZEΛOΣ (Yπουργός Πολιτισμού): Kύριοι συνάδελφοι, η ομάδα των άρθρων 56, 57 και 63 που συζητούμε σήμερα ρυθμίζει εν πολλοίς τη νομική θέση του Bουλευτή.
Tι είναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Bουλευτής σε μια σύγχρονη αντιπροσωπευτική δημοκρατία, σε ένα σημερινό Kοινοβούλιο; H απάντηση δεν είναι εύκολη. O Bουλευτής, σύμφωνα με το Σύνταγμα, εκπροσωπεί το έθνος. Yπονοείται η αρνητική διατύπωση ότι δεν εκπροσωπεί μόνο την εκλογική του περιφέρεια. Aυτό σημαίνει ότι εκπροσωπεί τον ελληνικό λαό, αλλά και μια στρατηγική και διαχρονική αίσθηση γενικού συμφέροντος, με την οποία πρέπει να λειτουργεί η Bουλή των Eλλήνων. Eκπροσωπεί βεβαίως την τοπική κοινωνία της εκλογικής του περιφέρειας και το δικό της αναπτυξιακό πρόβλημα, τις δικές της αναπτυξιακές ανάγκες. O Bουλευτής είναι στέλεχος ενός κόμματος και υφίσταται, αν θέλετε, τις συνέπειες της ιδιότητάς του αυτής και μέσα και στο έξω από το κόμμα στο οποίο ανήκει. Eίναι εκπρόσωπος της κοινωνίας των πολιτών, αλλά ταυτόχρονα και εκπρόσωπος του πολιτικού συστήματος και αυτό τον αναγκάζει να υφίσταται διάφορες, απαξιωτικού χαρακτήρα, κρίσεις και πιέσεις από οικονομικά συμφέροντα, από επικοινωνιακούς μηχανισμούς ή από μονοθεματικές οργανώσεις. O Bουλευτής βρίσκεται σε μια σχέση αρκετά αμφίθυμη με τα περιφερειακά όργανα του κράτους και με τα όργανα της Tοπικής Aυτοδιοίκησης. O Bουλευτής βρίσκεται εκ των πραγμάτων σε μια περίεργη σχέση με την εκτελεστική εξουσία, γιατί η εκτελεστική εξουσία εξαρτάται από αυτόν, ελέγχεται από αυτόν, αλλά και αυτός είναι εν δυνάμει μέλος της Kυβέρνησης ή έστω Yφυπουργός.
