Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στηv τελετή λήξης του συνεδρίου, Πενήντα χρόνια από το Σύνταγμα του 1975
26 Ιανουαρίου 2006
Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση και ψήφιση επί των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης: «Ρύθμιση θεμάτων εθνικών, νομαρχιακών και δημοτικών εκλογών και διευθέτηση ειδικών ζητημάτων».
Κυρία Πρόεδρε, κατά τη συζήτηση επί της αρχής έθεσα μία σειρά από θέματα σε σχέση με το άρθρο 1 του νομοσχεδίου. Τόνισα ότι αυτό το άρθρο τροποποιεί τον ισχύοντα εκλογικό νόμο και αν θέλουμε να εφαρμοσθεί άμεσα, πρέπει να υπερψηφισθεί από την πλειοψηφία τουλάχιστον των 2/3 του συνόλου του αριθμού των Βουλευτών.
Είναι αναγκαίο να γίνει αν θέλουμε να ψηφίσουμε ένα νόμο ο οποίος να μην πάσχει από εξωτερική τυπική αντισυνταγματικότητα την οποία μπορεί να διαγνώσει το Εκλογοδικείο, διότι η πλειοψηφία με την οποία ψηφίζεται ο νόμος δεν είναι στοιχείο που ελέγχει η εσωτερική αυτονομία της Βουλής, στοιχείο της εσωτερικής τυπικής αντισυνταγματικότητας αλλά της υπόστασης του νόμου.
24 Ιανουαρίου 2006
Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί της αρχής του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης: «Ρύθμιση θεμάτων εθνικών, νομαρχιακών και δημοτικών εκλογών και διευθέτηση ειδικών θεμάτων».
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση διαχειρίζεται τις κρίσεις που προκαλούν οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες κατά τρόπο παρόμοιο με τη διαχείριση των κρίσεων στους θεσμούς που προκαλεί η ίδια. Περί αυτού πρόκειται.
Αναφέρομαι στο άρθρο 1 του νομοσχεδίου για την απάντηση που καλείται να δώσει η Βουλή στο Εκλογοδικείο, στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο και πιο συγκεκριμένα στην πρόσφατη απόφαση την 12/2005 για τις λευκές ψήφους. Η διάταξη αυτή θέτει τεράστια προβλήματα συνταγματικής νομιμότητας τα οποία πρέπει να αποσαφηνιστούν ευθύς αμέσως και έπρεπε και το Προεδρείο να τα έχει θέσει στο Σώμα και να τα έχει αποσαφηνίσει.
12 Ιανουαρίου 2006
Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Δομή και λειτουργία της Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης».
Κύριε Πρόεδρε, κατά τη συζήτηση επί της αρχής είχα υποβάλει μια πολύ συγκεκριμένη πρόταση για το χειρισμό του θέματος αυτού. Είχα ζητήσει από την κυρία Υπουργό να αποσύρει το νομοσχέδιο και να επανέλθει αργότερα με μία λιτή διάταξη που θα ανέθετε στην Εκκλησία και τα όργανά της στο πλαίσιο της αυτοδιοίκησής της και της θρησκευτικής της ελευθερίας να ρυθμίσει όπως νομίζει, με τον καλύτερο γι’ αυτήν τρόπο, το θέμα της κατάρτισης των στελεχών της, χωρίς όμως αυτές οι Εκκλησιαστικές Σχολές να εντάσσονται στη δομή του πολιτειακού εκπαιδευτικού συστήματος και χωρίς διαβάθμιση που θέτει σοβαρότατα θέματα προσβολής του άρθρου 16 και καταστρατήγησης των ακαδημαϊκών και συνταγματικών κριτηρίων χαρακτηρισμού ενός εκπαιδευτηρίου ως Ανωτάτου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος κατά το άρθρο 16. Αυτό άλλωστε επιβάλλεται και από την πάγια αυστηρή νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας που η κ. Γιαννάκου φάνηκε να τη γνωρίζει με αφορμή τον έλεγχο της ανωτατοποίησης των Τ.Ε.Ι..
10 Ιανουαρίου 2006
Αγορεύσεις Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί της αρχής του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Δομή και λειτουργία της εκκλησιαστικής εκπαίδευσης».
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό το νομοσχέδιο για την Ανώτατη Εκκλησιαστική Εκπαίδευση συντελεί ένα διπλό λάθος. Πρώτον, ένα λάθος εκ μέρους της πολιτείας η οποία με αυτήν την νομοθετική πρωτοβουλία υπονομεύει και υποβαθμίζει την ίδια την έννοια του ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος. Έτσι καταστρατηγεί το άρθρο 16 του Συντάγματος και δεν προστατεύει τα δημόσια ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα και πιο συγκεκριμένα τις θεολογικές σχολές που περιλαμβάνουν στους κόλπους τους και τα παλιά ποιμαντικά τμήματα που η ελληνική πολιτεία είχε ιδρύσει για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της Εκκλησίας και τα οποία τώρα λειτουργούν ως τμήματα Κοινωνικής Θεολογίας.
1 Δεκεμβρίου 2005
Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί της αρχής και των άρθρων πρότασης νόμου αρμοδιότητας του Υπουργείου Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας: «Για τη θεσμοθέτηση του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος και συνοδευτικών υπηρεσιών κοινωνικής υποστήριξης».
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θέλω κατ’ αρχήν να επαναφέρω την παρατήρηση που και άλλες φορές έχω κάνει σε σχέση με το αληθές νόημα του άρθρου 73 παράγραφος 3 του Συντάγματος που δεν απαγορεύει τη συζήτηση και ψήφιση προτάσεων νόμου οι οποίες συνεπάγονται επιβάρυνση για τον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά προτάσεων νόμων που έχουν ατομικό χαρακτήρα και παρέχουν ατομικά σε συγκεκριμένα πρόσωπα, μισθό, σύνταξη ή χορηγία. Πρόκειται για κραυγαλέα παρερμηνεία της διάταξης αυτής, η πρακτική που ακολουθεί το Κοινοβούλιο και στην οποία επιμένει το Προεδρείο του Σώματος.
23 Νοεμβρίου 2005
Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών: «Τροποποίηση, συμπλήρωση και αντικατάσταση διατάξεων του ν.2331/1995 (ΦΕΚ Α’ 173) και προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στην Οδηγία 2001/97/ΕΚ’ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την πρόληψη της χρησιμοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος με σκοπό την νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες και άλλες διατάξεις»
Κυρία Πρόεδρε, η κατάθεση αυτής της τροπολογίας συνιστά την πανηγυρική ομολογία της Κυβέρνησης για την παταγώδη αποτυχία των χειρισμών της στους προηγούμενους είκοσι μήνες. Είναι, επίσης, η πανηγυρική απόδειξη του απολύτου αδιεξόδου και της πλήρους αμηχανίας στην οποία έχει οδηγηθεί η Κυβέρνηση.
Και δεν το λέω αυτό επειδή η τροπολογία είναι ουσιαστικά μία νομοθετική εξουσιοδότηση εν λευκώ, αλλά γιατί και από τη μακρά συζήτηση που είχαμε την προηγούμενη εβδομάδα στο Υπουργείο Μεταφορών καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει πραγματικά τίποτα. Δεν υπάρχει επιχειρηματικό σχήμα, δεν υπάρχουν διαβεβαιώσεις φορέων του ευρύτερου δημόσιου τομέα, δεν υπάρχουν συγκεκριμένες σκέψεις σε σχέση με τη συμμετοχή ιδιωτικού κεφαλαίου, δεν υπάρχει επιχειρησιακό σχέδιο, δεν υπάρχει απολύτως τίποτα, παρά μόνο η μετάνοια της Κυβέρνησης γιατί το Σεπτέμβριο ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και ο Κυβερνητικός του Εκπρόσωπος επιδίωξαν να κλείσουν την Ολυμπιακή με την τραγική δήλωση για την «εκκαθάριση εν λειτουργία», προκειμένου να αδειάσει η αγορά από την Ολυμπιακή και να διαμορφωθούν άλλες καταστάσεις, οι οποίες ουσιαστικά θα ήταν η ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής στο τζάμπα.
3 Νοεμβρίου 2005
Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης: «Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας».
Κύριε Πρόεδρε, αφού ο Υπουργός Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής και αγαπητός φίλος, κ. Παυλίδης, μίλησε ως συμπατριώτης του Ιπποκράτη, έχω την υποχρέωση και εγώ να επικαλεστώ την σχέση εντοπιότητος που εν ευρεία εννοία έχω με τον Αριστοτέλη ως Βορειοελλαδίτης, προκειμένου να επαναφέρω τη συζήτηση στο πρακτικό πεδίο της κοινής λογικής, το οποίο είναι πολύ κρίσιμο.
1 Νοεμβρίου 2005
Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί της αρχής του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης: «Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας».
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι προφανές ότι ο Υπουργός Υγείας έχει ένα έντονο νομοθετικό άγχος. Μετράει συνεχώς σε διάφορες ομιλίες του στη Βουλή και δηλώσεις του στα μέσα ενημέρωσης τα νομοσχέδια που έχει προωθήσει στη Βουλή και τα έχει καταστήσει νόμους του κράτους.
Τον βλέπω να είναι πάντα πολύ υπερήφανος, γιατί αυξάνεται ο αριθμός των νομοσχεδίων αυτών. Τα νομοσχέδια αυτά είναι νομοσχέδια εν πολλοίς ανώδυνα, που θα μπορούσαν να είναι γνήσια πεδία συναίνεσης πολιτικής και κοινωνικής. Αυτά τα είχαμε πει και στο νομοσχέδιο για την αιμοδοσία πριν από λίγες εβδομάδες. Τα είχαμε πει και στο νομοσχέδιο –τώρα νόμος του κράτους και αυτός- για τη δημόσια υγεία, ενώ στον κατάλογο των πρωτοβουλιών είναι νομοσχέδια, όπως αυτό για την Ένωση Νοσηλευτών και άλλα, τα οποία δε χρειάζεται να μνημονεύσουμε.
19 Οκτωβρίου 2005
Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης: «Πλαίσιο ρυθμίσεων για την σύσταση και τη λειτουργία ευρωπαϊκής εταιρείας».
Κύριε Πρόεδρε, θεωρώ πραγματικά προκλητική και πολιτικά θρασύδειλη την προσπάθεια της Κυβέρνησης να οχυρωθεί πίσω από διαδικαστικού χαρακτήρα προσχήματα σε σχέση με τη συζήτηση της τροπολογίας αυτής.
Δυστυχώς για την Κυβέρνηση το Σύνταγμα, στο άρθρο 74 παράγραφος 5, προβλέπει ρητά ότι γι’ αυτά αποφαίνεται η Βουλή. Άρα, η Βουλή -και στη συγκεκριμένη περίπτωση η Πλειοψηφία της, η Νέα Δημοκρατία- καλείται να αναλάβει την ευθύνη της. Ποια ευθύνη όμως;
