Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στηv τελετή λήξης του συνεδρίου, Πενήντα χρόνια από το Σύνταγμα του 1975
20 Ιανουαρίου 2005
Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί των άρθρων του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης: «Μέτρα για τη διασφάλιση της διαφάνειας και την αποτροπή καταστρατηγήσεων κατά τη διαδικασία σύναψης δημοσίων συμβάσεων».
Κύριε Πρόεδρε, σε ένα σύγχρονο δημοκρατικό κράτος δικαίου δεν πρέπει ποτέ και για καμία περίπτωση η δημοκρατικά νομιμοποιημένη κυβέρνηση να δημιουργεί την εντύπωση ότι έχει καταστήσει πολιτικό της αντίπαλο έναν επιχειρηματία και συγκρούεται μαζί του. Το θέαμα αυτό μπορεί να είναι θέαμα το οποίο προκαλεί το ενδιαφέρον του κοινού, μπορεί να διευκολύνει τον Πρωθυπουργό στην κατασκευή πολιτικών εντυπώσεων, μπορεί μερικές φορές οι εντυπώσεις αυτές να κερδίζονται, αλλά στον πυρήνα της η δημοκρατία και το κράτος δικαίου, συμπεριλαμβανομένης και της πολυφωνίας πλήττονται και πληγώνονται.Το νομοσχέδιο ακολουθεί μία ερμηνευτική αντίληψη για το Σύνταγμα, που ουσιαστικά αποδυναμώνει και υποβαθμίζει τον καταστατικό χάρτη της χώρας, γιατί του στερεί την αναγκαία γενικότητα, ευρύτητα, διορατικότητα και μακροβιότητα.
18 Ιανουαρίου 2005
Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί της αρχής του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης: «Μέτρα για τη Διασφάλιση της διαφάνειας και την αποτροπή καταστρατηγήσεων κατά τη διαδικασία σύναψης δημοσίων συμβάσεων».
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι και διαφθορά υπάρχει και διαπλοκή υπάρχει. Υπάρχει επίσης διάχυτη στην ελληνική κοινωνία η καχυποψία, η έλλειψη εμπιστοσύνης, η απαξίωση του πολιτικού συστήματος και του πολιτικού κόσμου. Γι’ αυτό τα στελέχη όλων των πολιτικών κομμάτων, όλοι όσοι μετέχουμε στο πολιτικό γίγνεσθαι, διακατεχόμαστε -αυτό είναι αλήθεια- από ένα σύμπλεγμα ενοχής ή υπερευαισθησίας. Σε άλλους οι εκδηλώσεις υπερευαισθησίας είναι ειλικρινείς, σε άλλους είναι ψευδείς και εικονικές.
29 Οκτωβρίου 2002
Ευάγγελος Βενιζέλος
Οι ανεξάρτητες αρχές μετά την αναθεώρηση του Ελληνικού Συντάγματος του 1975/1986/2001
Ι. Η πρόσφατη αναθεώρηση του ελληνικού Συντάγματος του 2001 είχε πλήρη αίσθηση του τρόπου με τον οποίο δημιουργήθηκαν οι ανεξάρτητες αρχές και στην αμερικανική και στις ευρωπαϊκές έννομες τάξεις1. Το παράδοξο μάλιστα είναι ότι η Ελλάδα, παρότι έχει πολύ μικρότερη εμπειρία ανεξαρτήτων αρχών σε σχέση με την πάρα πολύ μεγάλη αμερικανική εμπειρία και τη λίγο μικρότερη αλλά επίσης αρκετά μακρά πια ευρωπαϊκή εμπειρία2, είναι μια από τις λίγες χώρες στις οποίες είναι πλέον συνταγματικά κατοχυρωμένο το φαινόμενο των ανεξαρτήτων αρχών3.
