Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2011
Πρώτη απάντηση του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομικών, κ. Ευάγγελου Βενιζέλου στην ομιλία Γ. Καρατζαφέρη κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: "Ενισχυμένα μέτρα εποπτείας και εξυγίνασης πιστωτικών ιδρυμάτων, ρύθμιση θεμάτων χρηματοπιστωτικού χαρακτήρα"
Κύριε Πρόεδρε, είμαι πάρα πολύ αμφίθυμος διότι συμβαίνει το εξής παράδοξο. Συμφωνώ με όλη την ομιλία του κυρίου Προέδρου του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού πλην της κατάληξης.
Ενώ ο Πρόεδρος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού λέει ότι πρέπει να κάνουμε μία πανεθνική προσπάθεια και να βγάλουμε τη χώρα από την κρίση, ενώ αντιλαμβάνεται πάρα πολύ καλά ότι πρέπει να εκπληρώσουμε τις υποχρεώσεις που έχουμε έναντι των θεσμικών μας εταίρων και πρέπει να πείσουμε ότι η χώρα και θέλει και μπορεί να βγάλει το κεφάλι έξω από το νερό για να μην πνιγεί, καταλήγει με ένα κήρυγμα «ελάτε να καταψηφίσουμε το χαράτσι», δηλαδή το ειδικό τέλος επί των ακινήτων που θα εισπραχθεί μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ.
Μα, εάν δεν επιβληθεί και δεν εφαρμοστεί το μέτρο αυτό, εάν δεν εισπραχθεί το προϋπολογιζόμενο ποσό, δεν πρόκειται να κλείσει ο προϋπολογισμός του 2011, ούτε να συνταχθεί ο προϋπολογισμός του 2012. Εάν θέλουμε να σώσουμε τη χώρα, πρέπει οπωσδήποτε να αναπληρώσουμε τη μειωμένη απόδοση των ισχυόντων έως σήμερα μέτρων τα οποία πρέπει να οδηγήσουν σε συνολικά έσοδα € 54 δισεκατομμυρίων και προκειμένου να φθάσουμε στο ίδιο ποσό των € 54 δισεκατομμυρίων χωρίς να απορροφήσουμε περισσότερα ποσά από την αγορά, από την πραγματική οικονομία, πρέπει να εισπράξουμε αυτό το ειδικό τέλος, το οποίο έχει τα εξής προσόντα:
- Πρώτον, εισπράττεται εκτός φορολογικού μηχανισμού.
- Δεύτερον, είναι βαρύ μεν, αλλά απολύτως αναλογικό και δίκαιο γιατί συλλαμβάνει όλη την ακίνητη περιουσία -δηλωμένη και αδήλωτη, νόμιμη και αυθαίρετη- όλη την ακίνητη περιουσία που μπορεί να είναι προϊόν εισοδήματος που έχει αποταμιευθεί και έχει συγκροτήσει μία περιουσία και είναι φορολογημένο, ή εισοδήματος που έχει προκύψει μέσα από φοροδιαφυγή και παραοικονομικές δραστηριότητες.
- Πρόκειται για ένα μέτρο, το οποίο λαμβάνει υπ’ όψιν την κοινωνική διαίρεση του χώρου, επιβαρύνει τα ακριβά ακίνητα περισσότερο από τα φθηνά ανάλογα με την περιοχή και ανάλογα με την τιμή ζώνης.
Εάν δεν γίνει αυτό, δεν μπορούμε να πετύχουμε τους αριθμητικούς στόχους. Τόσο απλά. Απολύτως απλά, διότι αυτά είναι τα έσοδα, αυτές είναι οι δαπάνες και αυτό είναι το έλλειμμα.
Λέει τώρα ο κύριος Πρόεδρος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού: «Υιοθετήστε την άποψη του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας και διαπραγματευτείτε». Μα ο Αρχηγός της Αντιπολίτευσης είναι πολιτειακός παράγοντας, έχει ο ίδιος άμεσες επαφές με την Τρόικα. Βλέπει αρχηγούς κομμάτων και Πρωθυπουργούς που ανήκουν στην ευρύτερη οικογένεια του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Έχει πει τις απόψεις του κι έχουν αξιολογηθεί οι απόψεις του. Ο κ. Σαμαράς έχει το ίδιο επίπεδο ενημέρωσης για το τι συμβαίνει στο Eurogroup και στην Ευρωζώνη με τον Πρωθυπουργό και την Κυβερνητική Επιτροπή. Τον έχω ενημερώσει πλήρως και σε βάθος, όπως και τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς. Τον ενημέρωσα δεύτερο, αμέσως μετά τον Πρωθυπουργό. Θεώρησε σκόπιμο να αναπτύξει μία πρόταση γεμάτη από φοροαπαλλαγές και παροχές.
Ποιος μπορεί να διαφωνήσει; Ποιος θα είχε αντίρρηση με ένα πρόγραμμα φοροαπαλλαγών και κοινωνικών παροχών και διευκολύνσεων; Είναι, όμως, τώρα η περίοδος για να συζητούμε με τέτοιους όρους; Με συμβατικούς, πολιτικούς και κομματικούς όρους να κάνουμε πλειοδοσία τέτοιων υποσχέσεων και τέτοιων παροχών; Εμείς δεν θα θέλαμε να διακηρύξουμε ένα πρόγραμμα φοροαπαλλαγών και παροχών; Δεν θα ήμασταν ευτυχείς, δεν θα ήμασταν συμπαθητικοί; Θα ήμασταν όμως ανεύθυνοι, επικίνδυνοι, καταστροφικοί αν το κάναμε εμείς, γιατί είμαστε Κυβέρνηση. Η αντιπολίτευση θεωρεί ότι έχει μία μεγαλύτερη ελευθεριότητα, μία άνεση γιατί εκφράζεται ως αντιπολίτευση. Αυτό όμως πρέπει να σταματήσει.
Το έχουμε κάνει όλοι το λάθος αυτό. Δεν υπάρχει περιθώριο επανάληψης αυτής της πρακτικής. Ό,τι λες ως Αντιπολίτευση οφείλεις να το πράττεις ως Κυβέρνηση. Ό,τι λες ως Αντιπολίτευση καταγράφεται και αξιολογείται ως μία παράμετρος της συνολικής και συλλογικής στάσης της χώρας. Έτσι διαμορφώνεται η εντύπωση ότι η χώρα δεν θέλει και δεν μπορεί. Πρέπει να βοηθήσουμε όλοι -Κυβέρνηση, Αντιπολίτευση και κοινωνία- για να αποδείξουμε ότι η χώρα και θέλει και μπορεί.
Τα πράγματα είναι καθαρά, απλά, βαριά, δύσκολα. Πρέπει να πάρουμε αποφάσεις. Δεν υπάρχει περιθώριο εξισορρόπησης. Δεν μπορεί να έχουμε και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο. Δυστυχώς, δεν γίνεται. Τελείωσε η εποχή αυτή.
Δεν είναι δυνατόν, πράγματι, να έχουμε έλλειμμα 10% στο εμπορικό μας ισοζύγιο, επειδή οι Έλληνες, όπως είπα και προηγουμένως, δανείζονται και αγοράζουν εισαγόμενα. Αν αντιστρέψουμε τη διαστρωμάτωση του ισοζυγίου μας, αν σκεφθούμε πώς μπορούμε να καλύψουμε το έλλειμμα, διαμορφώνουμε το νέο μοντέλο ανάπτυξης της χώρας, το πού πρέπει να προσανατολιστούμε, για να καλύψουμε το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας και το έλλειμμα παραγωγής που έχουμε.
Τα πράγματα, λοιπόν, είναι δεδομένα. Είναι μέσα στο τραπέζι και πρέπει όλοι να τα αντιληφθούμε και όλοι να βάλουμε τα χέρια μας και να πιάσουμε τα κάρβουνα. Δεν γίνεται κάποιοι να πιάνουν τα αναμμένα κάρβουνα και κάποιοι να παρακολουθούν απ’ έξω, θεωρώντας ότι είναι ευτυχείς, επειδή δεν τους έτυχε η δυσκολία της διαχείρισης της κρίσης. Πρέπει όλοι να κινηθούμε ενιαία, συλλογικά, συναινετικά, εθνικά. Όλα τα άλλα φοβούμαι ότι είναι απολύτως περιττά. Είναι εκτός θέματος. 
