Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2011
Δεύτερη απάντηση του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομικών, κ. Ευάγγελου Βενιζέλου, στην ομιλία Γ. Καρατζαφέρη κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: "Ενισχυμένα μέτρα εποπτείας και εξυγίνασης πιστωτικών ιδρυμάτων, ρύθμιση θεμάτων χρηματοπιστωτικού χαρακτήρα"
Ζητώ συγνώμη που απασχολώ και πάλι τη Βουλή, αλλά τίθενται θέματα που πρέπει να απαντηθούν, γιατί η οποιαδήποτε καθυστέρηση στην απάντηση μπορεί να δημιουργήσει παρεξηγήσεις.
Κατ’ αρχάς, κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ για τα καλά λόγια που πάντα λέτε για μένα και για τα αισθήματά σας. Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι είμαι πολύ ψύχραιμος και πολύ ήρεμος. Ενεργώ απλώς με συνείδηση της ιστορικότητας των στιγμών και της ευθύνης που έχουμε όλοι μας. Και είναι μία ευθύνη όχι συμβατική, αλλά μία ευθύνη που έχει εθνικά χαρακτηριστικά.
Έχουμε απλώς την επιθυμία και νιώθουμε την ανάγκη να μοιραστούμε την ευθύνη αυτή με όλους τους Έλληνες, με όλη την Αίθουσα της Βουλής των Ελλήνων, με όλο το Έθνος. Νομίζω ότι αυτό δεν είναι ένδειξη αδυναμίας ή νευρικότητας, αλλά είναι εκδήλωση του αισθήματος της κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης, πάνω στο οποίο βασίζεται η έννοια του Έθνους και κάθε Έθνους, πολύ περισσότερο του ελληνικού.
Θέσατε θέματα πολύ σημαντικά σε σχέση με τις τράπεζες. Αναφέρθηκα στις τράπεζες. Θέλω να ξεκινήσω και πάλι από το προφανές και αυτονόητο, απευθυνόμενος στους καταθέτες:
Γίνεται πολύ μεγάλη συζήτηση για την κρίση, το βάθος και τις προοπτικές της. Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι αναπόσπαστο τμήμα του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος. Η Τράπεζα της Ελλάδος είναι τμήμα του Ευρωσυστήματος. Το Ευρωσύστημα, με βάση τις αποφάσεις του Ιουλίου, αλλά και γιατί αυτό είναι ζωτικό για την ίδια την υπόστασή του, καλύπτει πλήρως το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Είναι διασφαλισμένες οι ανάγκες χρηματοδότησης, είναι διασφαλισμένες οι ανάγκες κεφαλαιακής ενίσχυσης.
Το νομοσχέδιο που ψηφίζει η Βουλή, βεβαίως, περιλαμβάνει την τροπολογία για το ειδικό τέλος ακινήτων. Όμως, το νομοσχέδιο αυτό στην πραγματικότητα διαμορφώνει ένα σύγχρονο πλαίσιο για την εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος, διευρύνει το ρόλο του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, μεταφέρει στην ελληνική έννομη τάξη μία δέσμη οδηγιών πάρα πολύ κρίσιμων για το χρηματοοικονομικό τομέα και κυρώνει το νέο θεσμικό πλαίσιο του EFSF.
Αυτό που κάνουν τα άλλα κοινοβούλια μέσα στο Σεπτέμβριο μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου και αποτελεί μία πηγή διαρκούς ανησυχίας και συζήτησης για εμάς, η ελληνική Βουλή το κάνει και χαίρομαι γιατί το κάνει σήμερα με ευρυτάτη συναίνεση.
Ο κ. Σαμαράς μπορεί από τη Θεσσαλονίκη να μίλησε για φοροαπαλλαγές και για παροχές, αλλά για να είμαι δίκαιος τάχθηκε υπέρ της ανάγκης επιτάχυνσης της διαδικασίας ψήφισης του Προϋπολογισμού, όπως κι εσείς. Διευκόλυνε στο παρελθόν, τον Ιούνιο, την ψήφιση με τη διαδικασία του επείγοντος του μεσοπροθέσμου προγράμματος και του εφαρμοστικού νόμου, όπως κι εσείς έχετε σε πάρα πολλές περιπτώσεις διευκολύνει τη λήψη καθοριστικών αποφάσεων. Ψηφίζει τώρα η Νέα Δημοκρατία επί της αρχής ένα θεσμικό νομοσχέδιο. Είναι καλοδεχούμενο αυτό. Ψηφίζει η Αντιπολίτευση -και θέλω να πιστεύω κι εσείς κύριε Πρόεδρε του Λαϊκού Ορθοδόξου Συναγερμού με το κόμμα σας- την κύρωση του θεσμικού πλαισίου του EFSF.
Είναι σημαντικό να έχουμε να προβάλουμε στο εξωτερικό πράξεις συναίνεσης. Και η πιο μικρή και η πιο συμπτωματική πράξη συναίνεσης μας διευκολύνει στη διαπραγμάτευση, διευκολύνει τον ελληνικό λαό. Οποιαδήποτε αμφισβήτηση επιλογών που βρίσκονται στην καρδιά των σχέσεών μας με τους θεσμικούς μας εταίρους, αποδυναμώνει πολιτικά τη χώρα και επιβαρύνει τη θέση και της οικονομίας και του κάθε Έλληνα πολίτη. Τα πράγματα είναι τόσο απλά.
Λέτε για την BlackRock. Η BlackRock είναι μία επιλογή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, μία επιλογή που έγινε τον Απρίλιο. Γιατί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έκανε την επιλογή αυτή; Γιατί τα ποσά, με τα οποία έχει χρηματοδοτήσει το ελληνικό τραπεζικό σύστημα και εξακολουθεί να το χρηματοδοτεί, είναι πάρα πολύ μεγάλα, υπερβαίνουν τα 110 δισεκατομμύρια ευρώ. Ποιος εγγυάται τα ποσά αυτά; Τα εγγυάται, κατά το πλείστον, το ελληνικό Δημόσιο, δηλαδή ο Έλληνας πολίτης. Όποιο συμφέρον και ενδιαφέρον έχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να γνωρίζει την πραγματικότητα και να επιβάλει μία κεφαλαιακή σταθερότητα και στερεότητα στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, άλλο τόσο ενδιαφέρον και ακόμη μεγαλύτερο έχει το ελληνικό Δημόσιο και ο ελληνικός λαός που είναι, μέσω των φορολογικών του υποχρεώσεων, ο τελευταίος εγγυητής όλων αυτών των ποσών. Άρα, αυτά που θα προκύψουν είναι επωφελή.
Μπορεί να γίνουν και παράπλευρες κινήσεις οι οποίες είναι βλαπτικές για την ελληνικότητα σημαντικών επιχειρήσεων ή και τραπεζών; Ναι, μπορούν. Και γι’ αυτό ο βασικός μοχλός ενίσχυσης είναι το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, που είναι φορέας υπό τον έλεγχο του Δημοσίου και της Τράπεζας της Ελλάδος. Το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας χρησιμοποιεί κονδύλια του προγράμματος στήριξης, αλλά είναι ελληνικό κρατικό νομικό πρόσωπο και μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας θα ενισχυθούν οι ελληνικές τράπεζες, όχι για να αλλάξει ο ιδιωτικός τους χαρακτήρας. Δεν κρατικοποιούμε τις τράπεζες. Τις στηρίζουμε, τις καθιστούμε ανταγωνιστικές και έτσι θέλουμε να είναι μοχλοί ανάπτυξης μέσα από τη ρευστότητα που θα αποκτήσει ξανά το σύστημα.
Γιατί οι τράπεζες υπάρχουν χάριν των καταθετών και χάριν των επιχειρήσεων, υπάρχουν για να μεσολαβούν μέσα από τη μόχλευση μεταξύ του καταθέτη, ο οποίος εμπιστεύεται την τράπεζα, και του επιχειρηματία, ο οποίος αγωνίζεται να κάνει κάτι για την οικονομία και τον εαυτό του, να δημιουργήσει θέσεις εργασίας, ή για το νοικοκυριό που θέλει να βοηθηθεί κυρίως στην προοπτική μιας καλής κατοικίας, αξιοπρεπούς και ανθρώπινης. Αυτά τα απλά πράγματα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας και να τα διασφαλίσουμε.
Το ίδιο και για τις ιδιωτικοποιήσεις. Ποιος άλλος θεσμός κινείται με τόση διαφάνεια; Πού αλλού υπάρχουν διοικητικά συμβούλια τέτοιας διακομματικής σύνθεσης και τέτοιας διεθνούς εποπτείας με παρατηρητές της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με τη Βουλή να κρίνει τα πάντα, με το Ελεγκτικό Συνέδριο.
Αλλά, μην φοβάστε. Δεν πρόκειται η παρούσα κατάσταση του Χρηματιστηρίου να επηρεάσει τις κρίσιμες επιλογές μας. Σας έχω εξηγήσει πάρα πολλές φορές ότι έχουμε τη δυνατότητα να ενσωματώσουμε μελλοντικές χρηματιστηριακές υπεραξίες. Έχουμε τη δυνατότητα να κινηθούμε σ’ αυτή την πρώτη φάση με προγράμματα ιδιωτικοποιήσεων, τα οποία δεν εξαρτώνται από το χρηματιστήριο και τα οποία μπορεί να είναι πάρα πολύ επωφελή και για το δημόσιο ταμείο και για τις προοπτικές ανάπτυξης της χώρας. Γιατί η ιδιωτικοποίηση δεν είναι μόνο ταμειακό πρόγραμμα. Είναι και ταμειακό πρόγραμμα, αλλά είναι κυρίως αναπτυξιακό. Συνδέεται με επενδύσεις, με νέες θέσεις εργασίας, με την ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας.
Σ’ αυτά πρέπει να συναινέσουμε, να ομονοήσουμε, να συνεννοηθούμε. Αυτή είναι η βάση. Η συνεννόηση και η κοινή λογική είναι η βάση της εθνικής μας προσπάθειας. 
