Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2015


Ομιλία Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου στη Ρόδο

Φίλες και φίλοι, χαίρομαι γιατί βρίσκομαι εδώ στη Ρόδο, στα Δωδεκάνησα, βρίσκομαι σε μια περιοχή πράσινη, δημοκρατική, προοδευτική! Χαίρομαι γιατί βρίσκομαι εδώ, σε μια μεθοριακή περιοχή. Μια περιοχή που φυλάει σύνορα όχι μόνο σε σχέση με την ελληνική επικράτεια, αλλά και σε σχέση με το εθνικό συμφέρον, με τις αξίες που πρέπει να ενώνουν και όχι να διχάζουν την ελληνική κοινωνία και το έθνος των Ελλήνων.

Φίλες και φίλοι, χαίρομαι γιατί βρίσκομαι εδώ στα Δωδεκάνησα που είχαν πάντα στενούς δεσμούς με το ΠΑΣΟΚ, με τη Δημοκρατική Παράταξη, που τίμησαν και αγάπησαν από την αρχή τον Ανδρέα Παπανδρέου!

Αλλά χαίρομαι γιατί ξέρω προσωπικά απ’ τον ίδιο τον Ανδρέα Παπανδρέου πόσο πολύ είχε μέσα στην καρδιά του και στο νου του τα Δωδεκάνησα και τους Δωδεκανήσιους. Γι’ αυτό έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία να τον τιμάμε, να τον θυμόμαστε. Το μοναδικό και ανεπανάληπτο, Ανδρέα Παπανδρέου. Έχει σημασία και το μικρό όνομα!

 

Χαίρομαι φίλες και φίλοι, γιατί βλέπω εδώ ενωμένο, δυνατό, μαχητικό, πεισματωμένο το ΠΑΣΟΚ. Όπως είπες σωστά προηγουμένως, ο Γραμματέας της Οργάνωσης, το ΠΑΣΟΚ κλονίστηκε ακρωτηριάστηκε, μίκρυνε εκλογικά αλλά είναι πάντα μεγάλο σε σχέση με τις αξίες και τις ιδέες του. Και είναι πάντα μεγάλο, ως ο εγγυητής της εθνικής σταθερότητας και προόδου.

Και χαίρομαι γιατί βλέπω εδώ, σ’ αυτή την τόσο αντιπροσωπευτική συνάντηση, σύνταξη των πολιτών της Ρόδου, όλες τις γενιές του ΠΑΣΟΚ, από την εθνική αντίσταση μέχρι τους νέους ανθρώπους που έχουν τη δύναμη και την ορμή να χαράξουν το μέλλον της χώρας, αλλά ένα μέλλον ελπιδοφόρο, ανταγωνιστικό, ευρωπαϊκό που δίνει δουλειές, που δίνει ευκαιρίες. Ένα μέλλον που είναι πράγματι μέλλον και δεν είναι η προσδοκία της ολικής επιστροφής στο παρελθόν.

Χαίρομαι γιατί μας τιμούν με την παρουσία τους οι Αρχές του τόπου, ο Περιφερειάρχης, ο Δήμαρχος, αλλά χαίρομαι γιατί βλέπω εδώ παλιούς φίλους και συντρόφους, τους Βουλευτές μας που έδωσαν μάχη σε διάφορες βουλευτικές περιόδους, το ισχυρό μαχητικό και αξιόπιστο ψηφοδέλτιό μας στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου.

Χαίρομαι γιατί βλέπω εδώ ανθρώπους που έγραψαν ιστορία στην Τοπική Αυτοδιοίκηση του Α’ και Β’ βαθμού, μέχρι πρόσφατα τιμήθηκαν από το λαό και τον τίμησαν με τα έργα τους και τις επιλογές τους.

Είμαστε λοιπόν όλοι εδώ. Και μαζί με όλους τους Έλληνες πολίτες, θέλω να στείλουμε σήμερα από δω, από τη Ρόδο, απευθυνόμενοι στη διεθνή κοινότητα και στη γειτονική μας χώρα, την Τουρκία, ένα μήνυμα που οφείλω να το στείλω, ως Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και Υπουργός Εξωτερικών.

Ένα μήνυμα καλής γειτονίας, φιλίας, συνεργασίας, ένα μήνυμα συνύπαρξης, ένα μήνυμα που έχει στον πυρήνα του έναν στόχο και μια ελπίδα που έχουν όλοι οι λαοί και όλα τα έθνη που είναι η ειρήνη και η ευημερία. Αλλά πάντα στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου, πάντα στο πλαίσιο της διεθνούς νομιμότητας, με ό,τι αυτό σημαίνει.

Και οι φίλοι μας στην απέναντι πλευρά, καταλαβαίνουν πάρα πολύ καλά όσο αξιόπιστοι και σοβαροί είμαστε και πόσο πολύ εννοούμε αυτά που λέμε. Γιατί, υπερασπιζόμενοι την καλή γειτονία, την ειρήνη, τη σταθερότητα, υπερασπιζόμαστε όλη μας την περιοχή και δίνουμε μια απάντηση στην ανασφάλεια που εκπέμπουν οι τόσες πολλές κρίσεις που υπάρχουν στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής, στη λεκάνη της Μεσογείου.

Ποτέ άλλοτε τις τελευταίες δεκαετίες δεν είχαμε τόσες πολλές κρίσεις μαζεμένες ταυτόχρονες. Γι' αυτό έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία και η Τουρκία να καταλάβει πάρα πολύ καλά τι συνεπάγονται οι δεσμοί μας μέσα στο ΝΑΤΟ, εδώ και πάρα πολλά χρόνια από το 1952, αλλά και τι σημαίνει η βούλησή της που την εκλαμβάνουμε ως σοβαρή και σταθερή, να διαγράψει μια ευρωπαϊκή πορεία, να διεκδικήσει πράγματι την ένταξή της στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Αλλά αυτό σημαίνει αποδοχή αξιών, αρχών και κανόνων.

Έχει πολύ μεγάλη σημασία δε αυτό να το συνδέσουμε με την Κύπρο, με τον σεβασμό της διεθνούς νομικής προσωπικότητας, της εθνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Μεγαλονήσου. Έχει πολύ μεγάλη σημασία από εδώ, από τη Ρόδο, από τα Δωδεκάνησα να κοιτάξουμε προς την Κύπρο. Και φυσικά έχει πολύ μεγάλη σημασία να πάψουν οι προκλήσεις, να μην συνεχιστούν. Να υποστηρίξει η Τουρκία και η Τουρκοκυπριακή Κοινότητα τις διακοινοτικές συνομιλίες, να δώσει μια ευκαιρία στην ειρήνη και την προοπτική όλων των Κυπρίων, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.

Και σε σχέση με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, με το Αιγαίο, με την ανατολική Μεσόγειο, το κρίσιμο στοιχείο είναι πάντα ο σεβασμός του διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας. Ο σεβασμός και η αποδοχή του διεθνούς Δικαίου όπως καταγράφεται στη Σύμβαση για το Δίκιο της Θάλασσας που ούτως ή άλλως κωδικοποιεί εθιμικό διεθνές Δίκαιο, που πρέπει να γίνει δεκτό από όλες τις χώρες μέλη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

Κινούμαστε αθόρυβα, συστηματικά προς την κατεύθυνση όχι απλά και μόνο της διασφάλισης των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά της ενεργοποίησής τους και πολύ μεγάλες κινήσεις προς την κατεύθυνση αυτή είναι ένας από τους νόμους που έχουμε ψηφίσει ως Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που μας κάνει υπερήφανους. Ο νόμος 4001/2011 που ορίζει τα απώτερα εξωτερικά όρια και της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ της Ελλάδας.

Είμαστε περήφανοι για το γεγονός ότι στο πλαίσιο του διεθνούς Δικαίου ενεργοποιούμε τις δυνατότητες που έχουμε για έρευνες που οδηγούν στην αξιοποίηση του υπόγειου και υποθαλάσσιου πλούτου της χώρας και οι τριμερείς συνεργασίες που κάνουμε στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου όπως είναι η συνεργασία για παράδειγμα με την Κύπρο και την Αίγυπτο δεν έχουν κανένα εχθρικό περιεχόμενο, δεν στρέφονται εναντίον καμίας άλλης χώρας. Είναι ανοιχτές σε όλες τις χώρες που σέβονται το διεθνές Δίκαιο και ειδικότερα το διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.

Αλλά αυτή είναι μια υποχρέωση αυτονόητη και απαράβατη. Και χαίρομαι γιατί το μήνυμά μας έχει σταλεί με πολύ καθαρό τρόπο και στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο. Ένα μήνυμα που είναι εθνικά υπερήφανο και πατριωτικό, όχι ρητορικά όχι με γενικολογίες, αλλά στην πράξη με σκληρή προετοιμασία, με σχεδιασμό, με μελέτη, με συστηματικές και συνεχείς κινήσεις οι οποίες διαμορφώνουν αποτέλεσμα.

Γιατί λαμβάνουν πολύ σοβαρά υπόψη το συσχετισμό των δυνάμεων και προσπαθούν να τον καταστήσουν όσο γίνεται πιο φιλικό μακροπρόθεσμα για την Ελλάδα, την κυριαρχία της, τα κυριαρχικά της δικαιώματα και όλες τις σχετικές αρμοδιότητες που έχει με βάση το διεθνές Δίκαιο και τις αποφάσεις διεθνών Οργανισμών.

Φίλες και φίλοι μιλάμε πολύ για την οικονομία, αλλά εκτός από την οικονομία υπάρχει το έθνος, η ακεραιότητα, η ιστορία και έχει πολύ μεγάλη σημασία να ξέρουμε ότι η οικονομική σταθερότητα, η οικονομική ισχύς η ευημερία η ανάπτυξη η κοινωνική συνοχή, η πολιτική σταθερότητα δεν είναι μόνο στοιχεία κρίσιμα για τον εσωτερικό βίο μιας χώρας.

Αλλά είναι πολύ σημαντικές παράμετροι της εθνικής ισχύος, της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας και άμυνας. Ιδίως σε μια εποχή με κινδύνους, σε μια εποχή που η διεθνής τρομοκρατία προσλαμβάνει τελείως διαφορετικές μορφές. Σε μια εποχή κατά την οποία τα ζητήματα εξωτερικής ασφάλειας, περιφερειακής ασφάλειας συνδέονται με την εσωτερική ασφάλεια μεγάλων και πανίσχυρων δυτικών χωρών όπως είδαμε στη Γαλλία πολύ πρόσφατα.

Φίλες και φίλοι, πράγματι μιλάμε πολύ για την οικονομία γιατί από την οικονομία εξαρτώνται όλα. Αλλά η οικονομία εξαρτάται από την πολιτική. Το μεγαλύτερο οικονομικό πρόβλημα της χώρας είναι η έλλειψη πολιτικής σταθερότητας και θα μου επιτρέψετε να πω και πολιτικής ειλικρίνειας και σοβαρότητας. Αυτό πληρώνει ο τόπος.

Γιατί όταν δεν έχεις συναίνεση, όταν δεν έχεις συστράτευση, όταν δεν έχεις εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης, όταν σπαταλάς δυνάμεις σε μια άγονη εσωτερική αντιπαράθεση μικροκομματικού χαρακτήρα, αυτό το πληρώνει ο επιχειρηματίας, ο εργαζόμενος, ο άνεργος, ο αγρότης, το πληρώνει κάθε νοικοκυριό, το πληρώνει η κάθε επιχείρηση σε επιτόκια, σε κόστος, σε προοπτική ανάπτυξης, είτε μιλάμε για τον πρωτογενή τομέα, είτε μιλάμε για τον τουρισμό, είτε μιλάμε για τις μεταφορές, είτε μιλάμε για την ενέργεια. Όλα συνδέονται. Τίποτε δεν χάνεται.

Εάν κάπου κάνεις λάθος, και υπονομεύσεις την εθνική ισχύ αυτό το βρίσκεις μπροστά σου και το βρίσκεις μπροστά σου ως πρόβλημα οικονομικό, αλλά και πολιτικό και εθνικό.

Το μεγάλο στοίχημα των εκλογών πιστεύουν όλοι ότι είναι αυτό που ήταν και πριν το 2009: ποιος θα βγει πρώτος ποιος δεύτερος, ποιος θα πάρει την εντολή σχηματισμού Κυβέρνησης, ποια ομάδα θα κυβερνήσει και ποια θα βρεθεί στην αντιπολίτευση. Μακάρι να ήταν τόσο απλά τα πράγματα. Μακάρι να ήταν αυτό το στοίχημα και το ζητούμενο.

Αλλά εδώ δεν είμαστε ακόμη σε φυσιολογικές συνθήκες. Αγωνιζόμαστε να βγούμε από την κρίση και πρέπει να κάνουμε το ένα βήμα που απομένει, αλλά να το κάνουμε μπροστά, σωστά, σταθερά, οριστικά για να βγούμε από το Μνημόνιο, την ταπείνωση, την ασφυκτική επιτήρηση της τρόικας και να περάσουμε σε μια άλλη φάση πιο χαλαρή, πιο ελεύθερη, πιο δημιουργική, που θα μας επιτρέψει πολύ γρήγορα να κατακτήσουμε το χαμένο έδαφος και να ξαναγίνουμε η παλιά Ελλάδα, η Ελλάδα η ισότιμη, η ανταγωνιστική μέσα στην Ευρωζώνη μέσα στην Ευρώπη.

Κινδυνεύουμε όμως αντί να πάμε ένα βήμα μπροστά να πάμε πολλά βήματα πίσω, να χάσουμε αυτό που κερδίσαμε, να υποτιμήσουμε και να εκμηδενίσουμε τις θυσίες των Ελλήνων πολιτών τα τελευταία πέντε χρόνια. Γι' αυτό το πραγματικό στοίχημα των εκλογών είναι εάν θα υπάρχουν την επόμενη μέρα στις 26 Ιανουαρίου οι συνθήκες της σταθερής κατεύθυνσης της χώρας ή εάν θα πρέπει να ξαναμιλήσουμε για τα αυτονόητα, εάν πρέπει να ξεκινήσουμε ξανά από το μηδέν διατρέχοντας τον κίνδυνο να πάμε και κάτω από το μηδέν βιώνοντας καταστάσεις δύσκολες, τραγικές που τις αποφύγαμε το 2010-2011 και είναι κρίμα από το Θεό να τις ζήσουμε τώρα, όταν έχουμε κατακτήσει τόσα πολλά ως κοινωνία, ως οικονομία.

Ναι έχουμε κατακτήσει πολλά, τα ξέρετε. Η Ελλάδα του 2015 δεν έχει καμία σχέση με την Ελλάδα του 2010. Αντί για τα κολοσσιαία πρωτογενή ελλείμματα που στην πραγματικότητα σήμαιναν ότι έχουμε χρεοκοπήσει αλλά προσπαθούσαμε να ξεφύγουμε από τις συνέπειες της χρεοκοπίας με το μικρότερο δυνατό κόπο, μεγάλο για τα δεδομένα τα ανθρώπινα, αλλά το μικρότερο δυνατό.

Τώρα έχουμε πρωτογενή πλεονάσματα, εντυπωσιακά, ένα ισχυρό χαρτί. Αντί για κούφιες Τράπεζες τώρα έχουμε ισχυρές υγιείς ανακεφαλαιοποιημένες Τράπεζες, όχι τραπεζίτες όχι μετόχους. Το έχουμε πετύχει αυτό για την προστασία των καταθέσεων. Αντί για ύφεση που είχε ξεκινήσει από το 2007 και δεν την είχαμε πάρει χαμπάρι, έχουμε τώρα θετικό ρυθμό ανάπτυξης και αντί για μια οικονομία παθητική της κατανάλωσης και των δανεικών που είχε έλλειμμα του ισοζυγίου της με τις άλλες χώρες 15%, τώρα έχουμε μηδενίσει το ισοζύγιο και αρχίζουμε να το έχουμε πλεονασματικό.

Όμως, παρ’ όλα αυτά είμαστε εύθραυστοι, κινδυνεύουμε. Κινδυνεύουμε, γιατί άραγε εμείς που έχουμε τα καλύτερα οικονομικά στοιχεία και όχι η Ιρλανδία ή η Πορτογαλία, που δεν έχουν τόσο καλά στοιχεία; Κινδυνεύουμε εμείς για έναν και μόνο λόγο. Κι ο λόγος αυτός είναι πολιτικός.

Είναι η έλλειψη συναίνεσης, η έλλειψη σταθερού και καθαρού ορίζοντα και το γεγονός ότι μεγάλες δυνάμεις κομματικές οι οποίες μεγάλωσαν τώρα, τα τελευταία χρόνια λόγω της κρίσης και χάρις στην κρίση, αμφισβητούν τη συνέχεια του κράτους, τις δεσμεύσεις της χώρας, τις υπογραφές.

Και αυτό μας δυσκόλεψε τραγικά στη διάρκεια της διαπραγμάτευσης με την τρόικα και τους εταίρους. Γιατί όταν βλέπουν μια χώρα με κυβέρνηση που δεν ξέρει πόσο καιρό έχει μπροστά της, όταν βλέπει μια αντιπολίτευση που δε συναινεί και δε συμπράττει και δεν αποδέχεται δεσμεύσεις κλονίζεται το θεμέλιο πάνω στο οποίο υποδομείται η Ευρωπαϊκή Ένωση κι όλη η διεθνής κοινότητα.

Γιατί εκλογές γίνονται παντού. Αλλαγές κυβερνήσεων γίνονται παντού. Αλλά κανείς δεν αμφισβητεί τις δεσμεύσεις, τις υπογραφές, τις υποχρεώσεις, τη συνέχεια. Αυτό προκαλεί αντίδραση στις αγορές. Οι αγορές πιέζουν τα κράτη. Τα κράτη πιέζονται από το λαό τους, από τη Βουλή τους γιατί κάπου απολογούνται όλες οι κυβερνήσεις και γιατί μας έχουν δανείσει κράτη, δηλαδή λαοί που έχουν το δικό τους έλλειμμα, το δικό τους χρέος, που έχουν το δικό τους καημό.

Δείχνουν αλληλεγγύη, αλλά η προτεραιότητα είναι πρώτα τα δικά τους προβλήματα και μετά τα δικά μας. Και βεβαίως είναι συντηρητική η επικρατούσα άποψη στην Ευρώπη. και οικονομικά νεοφιλελεύθερη και μονοδιάστατη. Θα θέλαμε πολύ να είναι οι αντιλήψεις πιο προοδευτικές, πιο φιλικές, να μοιραζόμαστε τα πλεονάσματα με τους Γερμανούς. Να μην είναι υποχρεωτική η λιτότητα ως μόνη συνταγή για την ανάπτυξη, αλλά προς το παρόν, αυτοί είναι οι συσχετισμοί.

Οι συσχετισμοί αλλάζουν, αλλά για ν’ αλλάξουν οι συσχετισμοί και να ωφεληθείς πρέπει να είσαι μέσα στο παιχνίδι, να μπορείς να πάρεις μέρος, να είσαι ο συνομιλητής, να είσαι παράγοντας αυτού του μεγάλου πανευρωπαϊκού συστήματος. έχει λοιπόν πολύ μεγάλη σημασία φίλες και φίλοι, να πούμε ότι η ιδιομορφία μας είναι πολιτική, γι’ αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία η απάντηση που θα δώσει ο ελληνικός λαός στις εκλογές σε λιγότερο από μια εβδομάδα.

Το 2009 ο κάθε πολίτης μπορούσε να μας πει «άλλα άκουγα προεκλογικά, άλλα μου λέτε μετεκλογικά». Το 2012 δεν έγινε αυτό γιατί του είπαμε προεκλογικά τι ακριβώς συμβαίνει, του είπαμε την αλήθεια. Και μετά λόγου γνώσεως το 47% του ελληνικού λαού ψήφισε κόμματα που είχαν εκ των υστέρων αποδεχθεί τη δική μας στρατηγική, τη στρατηγική του ΠΑΣΟΚ.

Το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του Ιουνίου του 2012 πήρε 12%. Του Μαΐου 13,5%. Αλλά προσέξτε το παράδοξο, η πολιτική μας πήρε 47%. Γιατί η αντιμνημονιακή Νέα Δημοκρατία έκανε στροφή 180 μοιρών, προσχώρησε στην πολιτική μας. Η ΔΗΜΑΡ ήταν αντιμνημονιακή κι αυτή η τότε, η παλιά. Προσχώρησε στην πολιτική μας, μετά άλλαξε, ξανάλλαξε, χάθηκε.

Το 47% του ελληνικού λαού ψήφισε με περίσκεψη, ωριμότητα και προοπτική. Και τώρα, τα ερωτήματα είναι εξίσου καθαρά αλλά πιο εύκολα γιατί τώρα είμαστε κοντά στην έξοδο. Είναι κρίμα να ρίξουμε μια κλωτσιά και να πάει χαμένη η καρδάρα με το γάλα, της προσπάθειας του ελληνικού λαού.

Αλλά σίγουρα υπάρχουν πολλοί φίλοι μας, πατριώτες μας, συμπολίτες μας, που ποτέ δεν πείστηκαν, που στο βάθος της ψυχής τους θεωρούν ότι υπήρχε άλλη λύση, μαγική, εύκολη, χωρίς θυσίες, χωρίς δύσκολες αποφάσεις. Κι εμείς κάναμε λάθος ή συμβιβαστήκαμε με τους συνωμότες και τα ξένα συμφέροντα και πήραμε σκληρές αποφάσεις με κόστος πολιτικό, που έβλαψαν το λαό, ενώ υπήρχε άλλη απλή λύση, που δεν υπήρχε βέβαια.

Το έζησαν οι Κύπριοι αυτό, με τραγικό τρόπο. το δήθεν σχέδιο Β ήταν τρισχειρότερο από το σχέδιο Α. Αλλά ας πάει στα κομμάτια, κάναμε λάθος εμείς, έκαναν κι οι Ιρλανδοί; Έκαναν και οι Ισπανοί; Κάνουν και οι Γάλλοι που εφαρμόζουν παρόμοιες πολιτικές, ενώ είναι η δεύτερη ισχυρή οικονομία της Ευρωζώνης; Και οι Ιταλοί χωρίς δάνειο μάλιστα;

Και βέβαια αυτοί που πίστευαν ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι εύκολα και διαφορετικά το 2010, πολύ περισσότερο σου λένε τώρα, το 2015 μπορούμε ν’ ακολουθήσουμε μια άλλη γραμμή. Θα υποχωρήσει η Ευρώπη, θα υποκλιθεί στη νέα ελληνική κυβέρνηση, γιατί θα έχει δύναμη, ισχύ, νωπή εντολή.

Κι εμείς είχαμε νωπή εντολή και το 2009 και το 2012. Τα έχω ακούσει αυτά. Τα έλεγε η Νέα Δημοκρατία τα επιχειρήματα αυτά όταν επέμεναν να πάμε σ’ εκλογές το 2012 ενώ εμείς λέγαμε, ας μείνουμε στην κυβέρνηση Παπαδήμου να ολοκληρώσουμε τ’ αναγκαία βήματα και να κερδίσουμε χρόνο.

Είναι σα ν’ ακούω τώρα τα ίδια επιχειρήματα, ότι θα έρθει η νέα κυβέρνηση και θα πάρει εύκολα αυτά που δεν πήρε η προηγούμενη. Δεν καταλαβαίνουν ότι στην Ευρώπη υπάρχουν εθνικές στρατηγικές. Υπάρχουν οικονομικοί πατριωτισμοί, οικονομικοί εθνικισμοί και η Ελλάδα δεν πρέπει να γίνει το εργαστήριο όπως είπα και στη συνέντευξη, πάνω στο κεφάλι του οποίου θα καθίσουν οι Ευρωπαίοι να στείλουν μηνύματα παιδαγωγικά σε άλλες μεγαλύτερες χώρες όπως η Γαλλία ή η Ιταλία.

Γιατί το θέμα δεν είναι η Ελλάδα και η Ευρώπη, αλλά είναι η Ευρώπη στο εσωτερικό της. Οι μεγάλες χώρες, οι μεγάλοι συσχετισμοί, τα μεγάλα οικονομικά μεγέθη. Γι’ αυτό, φίλες και φίλοι, το πραγματικό στοίχημα των εκλογών είναι η εθνική στρατηγική. Και γι’ αυτό εντάξει, είναι κρίσιμο το ποιος θα είναι πρώτος δεύτερος, γιατί η Νέα Δημοκρατία δε μας άκουσε και δεν άλλαξε τον εκλογικό νόμο κι έτσι ο πρώτος με μια ψήφο διαφορά, παίρνει 50 έδρες παραπάνω και γίνεται κρίσιμος για το σχηματισμό κυβέρνησης.

Αλλά δεν αρκούν οι ψήφοι και οι έδρες ούτε οι τεχνητές πλειοψηφίες. Θέλει πολιτικές, θέλει ευθύνη, θέλει γνώση, θέλει ικανότητα. Και θέλει κυρίως τη δύναμη να πεις την αλήθεια.

Γι’ αυτό εμείς απορρίπτουμε και καταγγέλλουμε και την πολιτική του τελείως άτσαλου και άγαρμπου εκφοβισμού που ακολουθεί η Νέα Δημοκρατία και την πολιτική του πονηρού και αφελούς εφησυχασμού που ακολουθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Νομίζουν ότι η Ευρώπη αλλάζει κάμπτεται, τους περιμένει με ανοιχτές αγκάλες. Παρεξηγούν το πώς εκφράζεται πολιτικά η Ευρώπη, με πολλές φωνές, με ασάφεια και με αναποτελεσματικότητα. Αυτό είναι το πρόβλημα της Ευρώπης για όλα τα θέματα.

Για την οικονομία, για την εξωτερική πολιτική, για την άμυνα, για το μοντέλο ανάπτυξης. όμως μη νομίζει κανείς ότι επειδή υπάρχει αυτή η εικόνα αλλάζει κάτι στον πυρήνα της πολιτικής. Δεν αλλάζει στον πυρήνα της πολιτικής. Γι’ αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία η δική μας πολιτική της αλήθειας, της ευθύτητας, της ειλικρίνειας, του κόστους, του πόνου, του συναισθηματικού και ηθικού πόνου.

Μας εκλαμβάνουν ως αφελείς ή ηλίθιους; Αν μπορούσαμε να κρατήσουμε τη δημοφιλία, την εκλογική δύναμη του ΠΑΣΟΚ χωρίς να βλάψουμε το εθνικό συμφέρον, την οικονομία, τον πολίτη, είχαμε λόγο να μην το κάνουμε; Δε μπορούσαμε ν’ ακολουθήσουμε την πεπατημένη της μεταπολίτευσης και να πούμε το ’10 ότι βρήκαμε καμένη γη, φταίνε οι προηγούμενοι, τιμωρήστε τους, κρεμάστε τους στην πλατεία Συντάγματος, πτωχεύουμε, καταστρεφόμαστε, αλλά είμαστε ένδοξοι και το ΠΑΣΟΚ πανίσχυρο;

Φυσικά μπορούσαμε. Αυτή είναι η μεγάλη τομή. Η τομή της ευθύνης και η τομή της αλήθειας. Μπορεί και να μην είχαμε καταλάβει τι βάθος και τι επίπτωση έχει αυτό που κάνουμε και σε σχέση μ’ εμάς και σε σχέση με τη χώρα. Και σε σχέση με την ιστορία. Και φυσικά όλα αυτά έγιναν με λάθη, με κενά, με καθυστερήσεις. Αλλά έγιναν. Είναι η ηρωική προσφορά των Βουλευτών μας και αυτής και της προηγούμενης Βουλής.

Κι έχει πολύ μεγάλη σημασία τώρα μετά από 5 χρόνια αγώνα και προσπάθειας, να πούμε ότι «ακούστε μας, εμάς που κρατάμε ψηλά την ευθύνη την ώρα που οι άλλοι παίζουν μικροκομματικά, σ’ ένα επίπεδο που δεν αρμόζει στις περιστάσεις». Κρατάμε ψηλά την ευθύνη σημαίνει κρατάμε ψηλά τη χώρα, κρατάμε ψηλά την οικονομία, κρατάμε ψηλά την προοπτική, το μέλλον.

Αυτή είναι η δική μας εθνική στρατηγική. Και πάλι τα ίδια και τα ίδια ερωτήματα «θα κάνατε Κυβέρνηση με την Νέα Δημοκρατία;» «θα κάνετε Κυβέρνηση με το ΣΥΡΙΖΑ». Μα εμείς ποτέ δεν είπαμε θα κάνουμε Κυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία. Η Νέα Δημοκρατία ήρθε ενάμιση χρόνο αργότερα στη δική μας αντίληψη. Ήταν με τους Αγανακτισμένους στην πλατεία Συντάγματος μαζί με το ΣΥΡΙΖΑ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά και την Ακροδεξιά. Ήρθε και ο κ. Καρατζαφέρης τότε και μετά έφυγε. Ήρθε η ΔΗΜΑΡ μετά και μετά έφυγε όπως είπαμε.

Θέλαμε Κυβέρνηση και με το ΣΥΡΙΖΑ, θέλαμε Κυβέρνηση σίγουρα με ένα Κόμμα της Αριστεράς όπως η ΔΗΜΑΡ αλλά βλέπετε ότι αναγκαστήκαμε κάποια στιγμή να μείνουμε μόνο για λόγους εθνικής ευθύνης και τώρα πάλι το ίδιο δεν μπορεί να μην το πρώτο Κόμμα μέσα. Αλλά και το δεύτερο και όλα τα δημοκρατικά Κόμματα ευρωπαϊκού προσανατολισμού.

Εάν θέλουμε να κάνουμε τη μεγάλη υπέρβαση να δώσουμε φτερά στη χώρα, να κερδίσουμε στην ανταγωνιστικότητά μας και στην προοπτική για τα παιδιά μας. Και αυτό μπορούμε να το επιβάλλουμε αν είμαστε ισχυροί.

Υπάρχουν αυτοί που ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να είναι ιδεολογικά κοντά του γιατί πιστεύουν ότι θα βρουν το χαμένο παράδεισο της ΠΑΣΟΚικής μεταπολίτευσης και θα απογοητευτούν βέβαια. Γιατί αν μπορούσαμε να κρατήσουμε αυτό τον ψευδή παράδεισο, τον τεχνητό παράδεισο, θα τον είχαμε κρατήσει. Αλλά προσπαθώντας να σώσουμε τα περισσότερα και σπουδαιότερα, έπρεπε να κάνουμε κάποιες περικοπές και κάποιες θυσίες που τώρα τελείωσαν.

Εάν περιμένουν να βρουν κεκτημένα και ευκολίες προηγούμενων εποχών, θα απογοητευτούν για δεύτερη φορά και η δευτέρα πλάνη θα είναι χείρον της πρώτης. Πρέπει να ξαναδούν την Παράταξή τους το σπίτι τους.

Υπάρχουν κάποιοι άλλοι οι οποίοι πιστεύουν σε εμάς, μας εκτιμούν μας χειροκροτούν μας θαυμάζουν, αλλά κάνουν μια πονηρή σκέψη: σημασία έχει το ποιος είναι πρώτος για να πάρει τις 50 έδρες. Άρα σου λέει «μήπως πρέπει να ψηφίσουμε Νέα Δημοκρατία;» αλλά βλέπουν τις δημοσκοπήσεις, βλέπουν τις ευρωεκλογές. Στις ευρωεκλογές η Νέα Δημοκρατία ήταν δεύτερη, ο ΣΥΡΙΖΑ πρώτος.

Το ποσοστό του ΠΑΣΟΚ της Δημοκρατικής Παράταξης κράτησε την Κυβέρνηση και τη χώρα. Και τώρα εάν οι δημοσκοπήσεις αληθεύουν στη γενική εντύπωση τουλάχιστον το μόνο αντίβαρο, ο μόνος εγγυητής με πρακτικό αποτέλεσμα είναι το ΠΑΣΟΚ, η Δημοκρατική Παράταξη.

Και έχουμε και τη νέα ΔΗΜΑΡ, το Ποτάμι που στις ευρωεκλογές εμφανίστηκε με ένα προοδευτικό πρόσωπο αλλά τώρα άλλαξε αυτό. Έχουμε ένα ετερόκλητο μίγμα, από τη μια μεριά παλιά εμβληματικά στελέχη της ΔΗΜΑΡ του κ. Κουβέλη που είχαν την εμπειρία του μπες – βγες στην Κυβέρνηση, απολίτικοι που καταγγέλλουν τα Κόμματα αλλά τώρα είναι Κόμμα και θατσερικοί νεοφιλελεύθεροι, δεξιοί, που συνεργάστηκαν με τον κ. Μητσοτάκη παλαιότερα και που τώρα συνδέονται με τους Ευρωπαίους Φιλελεύθερους.

Ποια είναι η συγκολλητική ουσία και τι μας εγγυάται τη συνέπεια και την αντοχή; Ο ένας μπορεί να ψηφίζει το ένα μέτρο και να καταψηφίζει το άλλο; Το ζήσαμε κι αυτό. Η ΔΗΜΑΡ ήταν μέσα στην Κυβέρνηση αλλά καταψήφιζε τα μέτρα και πλήρωνε τη νύφη το ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ της ευθύνης, το ΠΑΣΟΚ της φθοράς, αλλά και το ΠΑΣΟΚ της ιστορίας γιατί προοδευτικό είναι το αληθινό, γιατί ριζοσπαστικό είναι αυτό που δίνει πρακτική απάντηση στις αγωνίες και τις ανάγκες του πολίτη. Όχι λόγια.

Γι' αυτό έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία το ποιος θα είναι ο εγγυητής, ο ρυθμιστής όχι γιατί θέλουμε να είμαστε στην Κυβέρνηση, μπαλαντέρ κολλημένοι σε καρέκλες. Ούτε το ’12 μπήκαμε στην Κυβέρνηση με πολιτικά πρόσωπα, μπήκαμε με τεχνοκράτες, αναγκαστήκαμε για να βοηθήσουμε πολύ αργότερα να μπούμε με πολιτικά στελέχη και τώρα το ζήτημά μας δεν είναι η κυβερνητική σταθερότητα, αλλά η εθνική στρατηγική.

Έχει πολύ μεγάλη σημασία να μην είναι φορέας της τρίτης εντολής η Χρυσή Αυγή το νεοναζιστικό μόρφωμα, να μην είναι προφυλακισμένος ο αποδέκτης της τρίτης εντολής, να μην φτάσει η δημοκρατία μας σε αυτό το σημείο κρίσης και έχει πολύ μεγάλη σημασία να μπορέσουμε εμείς με καθαρότητα, με γνώση, με ευθύνη, με εμπειρία, να πιέσουμε προς την κατεύθυνση της αλήθειας και της προοπτικής.

Γι' αυτό λέμε και στους φίλους μας της Παράταξης που κάποια στιγμή κοίταξαν από μια άλλη σκοπιά το ίδιο τους το σπίτι ότι: Το σπίτι σας είναι εδώ τώρα, όχι μετά τις εκλογές. Τώρα, στις εκλογές, στην κάλπη, στο παραβάν.

Γιατί η ψήφος στο ΠΑΣΟΚ στη Δημοκρατική Παράταξη είναι χρήσιμη ψήφος. Είναι χρήσιμη ψήφος εθνικά, αναπτυξιακά, κοινωνικά. Αλλά είναι και χρήσιμη ψήφος παραταξιακά, ψήφος με αντίκρισμα κοινοβουλευτικό, πρακτικό, πολιτικό, εθνικό.

Γι' αυτό φίλες και φίλοι της Δωδεκανήσου έχει μεγάλη σημασία να συμφωνήσουν όλοι στο αυτονόητο ότι χρειαζόμαστε πολιτική σταθερότητα, οικονομική σταθερότητα, θεσμική σταθερότητα, εθνική ασφάλεια και προοπτική βεβαίως μέσα από ένα μοντέλο ανάπτυξης, μέσα από απασχόληση, μέσα από τα κοιτάσματα απασχόλησης που έχουμε παρουσιάσει ήδη από το Μάιο στις ευρωεκλογές 640.000 θέσεις εργασίας παρουσιάσαμε και μας φαίνονταν πολλές αλλά μας είπε η Διεύθυνση Μελετών της Εθνικής Τράπεζας ότι εμείς τις βρίσκουμε 720.000 τις θέσεις που μπορεί να δημιουργηθούν.

Πως νομίζετε ότι ο πρωτογενής τομέας στα Δωδεκάνησα μπορεί να βρει την προοπτική του; Να είναι ποιοτικός; Με προϊόντα με επωνυμία προέλευσης, προϊόντα με αγορές στο εξωτερικό, σύνδεση με τη βιομηχανία τροφίμων, σύνδεση με τον τουρισμό που εδώ είναι η βασική οικονομική δραστηριότητα; Πως είναι δυνατό να τα βγάλουμε πέρα με τη μεγάλη πρόκληση της νέας τουριστικής περιόδου, με κρίση στη Ρωσία όχι λόγω των κυρώσεων που επέβαλλε η Ευρωπαϊκή Ένωση για την Ουκρανία, αλλά λόγω της δραστικής πτώσης της τιμής του πετρελαίου που σημαίνει μείωση εσόδων για τη ρωσική οικονομία και πτώση της ισοτιμίας στο ρούβλι. Πως αλλιώς;

Πιστεύετε ότι δεν βλέπουν οι tour operators τι γίνεται στην Ελλάδα; Τι λένε τα κόμματα; Η αβεβαιότητα, η σταθερότητα, η προοπτική, η Ελλάδα στο ευρώ, η Ελλάδα που γίνεται ανταγωνιστική, δεν είναι στοιχείο του πακέτου του τουριστικού; Για ένα τουρισμό που δεν είναι μαζικός και πεπαλαιωμένος, αλλά ανανεωτικός, δυναμικός, που επιμηκύνεται χρονικά, που δίνει νέες ευκαιρίες και που κρατάει το προϊόν σε υψηλή τιμή μέσα στη μεσογειακή τουριστική αγορά;

Πιστεύετε ότι αυτά που συμβαίνουν στον τουρισμό που δίνει απασχόληση στο 85% του κόσμου εδώ στα Δωδεκάνησα, δεν συνδέονται με το στοίχημα των εκλογών και με την πολιτική αβεβαιότητα και κρίση; Όλα συνδέονται. Γι’ αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία το ΠΑΣΟΚ να εκπροσωπεί και πάλι τη δημοκρατική προοδευτική Δωδεκάνησο στη Βουλή των Ελλήνων. Γι’ αυτό έχει τεράστια σημασία το ΠΑΣΟΚ να είναι ο εγγυητής, ο καταλύτης, ο ρυθμιστής, η τρίτη εντολή, ο τρίτος πυλώνας.

Γι’ αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία να στείλουμε ένα μήνυμα αισιοδοξίας και προοπτικής στη νέα γενιά, για το νέο μοντέλο ανάπτυξης. Αυτός ο αγώνας είναι ο αγώνας των επόμενων 5-6 ημερών έως τις εκλογές και εσείς που είστε η παράταξη, που είστε το ΠΑΣΟΚ, που είστε οι άνθρωποί μας εδώ στη Ρόδο, στα άλλα νησιά, στη Δωδεκάνησο, στο Αιγαίο δώστε αυτή τη μάχη σπίτι – σπίτι, πρόσωπο - πρόσωπο ώστε την Κυριακή στις 25 Ιανουαρίου το ΠΑΣΟΚ να είναι ο εγγυητής για την προοπτική της πατρίδας. Γεια ας και με τη νίκη.

Να παρουσιάσουμε τους υποψηφίους μας. Θέλω να ευχαριστήσω, να συγχαρώ και να καλέσω εδώ δίπλα μου το ψηφοδέλτιο της αξιοπρέπειας, της αξιοπιστίας, της αλήθειας, της μάχης στα Δωδεκάνησα. Την Δήμητρα Αντωνίου από την Επαρχία Ρόδου. Την Κατερίνα Βουρεξάκη από την Επαρχία Καλύμνου. Τον Βάιο Τσαντίκο από την Επαρχία Ρόδου. Τον Νίκο Καταρτζή από την Επαρχία Κω. Τον καθηγητή και Υπουργό Δημήτρη Κρεμαστινό από την Επαρχία Ρόδου. Το Θεοδόση Μπάκαρη από την Επαρχία Ρόδου. Και τον Γιάννη Χαροκόπο από την Επαρχία Καρπάθου.

Τέτοιας ποιότητας ψηφοδέλτια έχουμε παντού σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες και ο συνδυασμός Επικρατείας είναι τέτοιος. Με τους ανθρώπους αυτούς, αλλά κυρίως με εσάς δίνουμε και κερδίζουμε τη μάχη των εκλογών, τη μάχη του μέλλοντος για την παράταξη και τη χώρα. Γεια σας. 

 

19.01.2015 Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στη Ρόδο from Evangelos Venizelos on Vimeo.

Tags: Η Εξέλιξη της ΚρίσηςΠΑ.ΣΟ.ΚΠολιτικές Ομιλίες, 2015Εκλογές 2015