Αθήνα, 14 Μαρτίου 2013

Ομιλία του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου στην πρώτη συνεδρίαση της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ

Φίλες και φίλοι, κατ’ αρχάς σας καλωσορίζω στην πρώτη συνεδρίαση της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής που εξελέγη από το Συντακτικό Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Θέλω να συγχαρώ όλες και όλους που εξελέγησαν ατομικά και να ευχηθώ καλή δουλειά. Και φυσικά να ευχηθώ στο Κίνημά μας να πορευτεί σε αυτή τη νέα εποχή της ανανέωσης και των μεγάλων προκλήσεων με το δυναμισμό που περιμένει η ελληνική κοινωνία, αλλά και με την αυθεντικότητα και την ειλικρίνεια του πολιτικού λόγου και των πολιτικών πράξεων που απαιτεί ο ελληνικός λαός.

Το μεγάλο θέμα που απασχολεί την ελληνική κοινωνία για πολλοστή φορά τις μέρες αυτές, σήμερα, είναι δυστυχώς η εξέλιξη των συζητήσεων με την τρόικα, με τους θεσμικούς εταίρους και δανειστές μας.

Η στάση μας είναι πάντα υπεύθυνη, είναι μια στάση στήριξης της χώρας, η οποία εκπροσωπείται φυσικά από την κυβέρνησή της, αλλά το ΠΑΣΟΚ ποτέ δεν κρύφτηκε πίσω από άλλους. Έχουμε απευθείας επαφές με τους εκπροσώπους των εταίρων μας, με τους επικεφαλείς της τρόικας, διατυπώνουμε τις απόψεις μας, αγωνιζόμαστε να πετύχουμε το καλύτερο για τη χώρα. Και θυμίζω αυτό που είπα στο συνέδριο: Χώρα είναι οι πολίτες. Η χώρα θα σωθεί όταν το κάθε νοικοκυριό, η κάθε επιχείρηση, ο κάθε εργαζόμενος, ο κάθε επιχειρηματίας, ο κάθε αγρότης, ο κάθε φοιτητής, ο κάθε νέος άνθρωπος νιώσει ότι έχει ξανά ασφάλεια και προοπτική.

 

Θέλω λοιπόν να πω πως στις επαφές μας με την τρόικα, εκφράσαμε τη βούληση και την αγωνία του ελληνικού λαού. Προσπαθήσαμε να καταστήσουμε σαφές ότι η χώρα, δεν αντέχει οικονομικά, δεν αντέχει κοινωνικά, δεν αντέχει πολιτικά, νέα δημοσιονομικά μέτρα περιοριστικού χαρακτήρα. Και πρέπει να πω ότι και από την πλευρά των συνομιλητών μας, όχι μόνο στο υπηρεσιακό επίπεδο της τρόικας, αλλά και στο επίπεδο των επαφών μας με ξένους ηγέτες, κρατών, κυβερνήσεων, κομμάτων, αυτό φαίνεται να γίνεται αντιληπτό.

Θέλω σήμερα από εδώ, από την πρώτη σύνοδο της νέας Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ, να ξαναστείλω πολύ καθαρά, με πολύ μεγάλη σαφήνεια, αυτό το μήνυμα που πιστεύω ότι υπερβαίνει κάθε κομματικό φραγμό και είναι η ομόθυμη θέση του ελληνικού λαού. Οι θυσίες που έχουν υποστεί οι Έλληνες είναι πάρα πολύ μεγάλες. Η δημοσιονομική προσαρμογή εντυπωσιακή. Η Ελλάδα είναι η πρώτη και σε δημοσιονομική και σε διαρθρωτική προσαρμογή. Η προσαρμογή που έχει επιτευχθεί στην Ελλάδα είναι τριπλάσια σε σχέση με την προσαρμογή που επιτεύχθηκε στην Ιρλανδία, για παράδειγμα. Κανείς δεν μπορεί να ζητήσει από τους Έλληνες και τις Ελληνίδες κάτι παραπάνω απ΄ αυτό που υπέστησαν και υφίστανται.

Βεβαίως, η συζήτηση για τα περιβόητα «λάθη» του ΔΝΤ και της τρόικας, μας κάνει όλους σοφότερους. Για την ακρίβεια κάνει σοφότερους αυτούς που τώρα καταλαβαίνουν αυτό που λέγαμε πάντα. Επαναλαμβάνω λοιπόν ότι δεν υπάρχουν τεχνικά λάθη, υπάρχουν λάθη πολιτικά και ιδεολογικά, υπάρχει μια σύγκρουση πολιτικών αντιλήψεων στην Ευρώπη και διεθνώς. Είναι συντηρητικές οι αντιλήψεις που κυριαρχούν και οι συντηρητικές αντιλήψεις στην Ευρώπη, δηλαδή οι πολιτικά συντηρητικές και οικονομικά νεοφιλελεύθερες για να είμαι ακριβέστερος, έχουν οδηγήσει σε αδιέξοδο. Είναι υποχρέωση των προοδευτικών δυνάμεων, είναι υποχρέωση των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών, ενόψει και των εκλογών για το νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που θα αναδείξει και το νέο πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, να διατυπώσουν μια ολοκληρωμένη εναλλακτική πρόταση για την διαχείριση και την υπέρβαση της κρίσης, για το νέο ευρωπαϊκό μοντέλο ανάπτυξης, για το νέο μοντέλο ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους.

Δεν μπορούμε να εγκαταλείψουμε τις μεγάλες κατακτήσεις του ευρωπαϊκού 20ού αιώνα που είναι οι κατακτήσεις της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας. Πρέπει να τις ανανεώσουμε, να τις ολοκληρώσουμε, να τις συνδέσουμε με τα βιώματα και τις εμπειρίες της κρίσης και να τις μετατρέψουμε σε έναν ολοκληρωμένο, προοδευτικό, ευαίσθητο λόγο ανάπτυξης, δικαιοσύνης και κοινωνικής συνοχής.

Καταφέραμε εμείς, μέσα από μια συγκρουσιακή σκληρή διαπραγμάτευση -από το Σεπτέμβριο του 2011 στην πρώτη φάση, μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου του 2011 (γιατί στις 27 Οκτωβρίου 2011 ελήφθησαν οι σχετικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου) και μετά σε δεύτερη φάση μέχρι τις 21 Φεβρουαρίου 2012 στο ιστορικό Eurogroup που έλαβε τις τελικές, οριστικές και επίσημες αποφάσεις- να πάρουμε ένα μεγάλο δεύτερο πακέτο που είναι η βάση πάνω στην οποία πορεύεται η χώρα τώρα: το νέο δάνειο, οι καλύτεροι όροι, το κούρεμα του χρέους, η αναπτυξιακή στήριξη, η ανακεφαλαίωση των τραπεζών ως βοήθεια για την πραγματική οικονομία, τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά. Κι εκεί καταφέραμε να γίνει αποδεκτή η περιβόητη ρήτρα βαθύτερης ύφεσης, δηλαδή αναγκάσαμε τους συνομιλητές και εταίρους μας να αποδεχτούν το ενδεχόμενο του υπολογιστικού τους λάθους.

Και όταν έγινε η νέα κυβέρνηση, η σημερινή κυβέρνηση συνεργασίας, ως κυβέρνηση εθνικής ευθύνης και ανάγκης, προτείναμε η διαπραγμάτευση με την τρόικα να ξεκινήσει από αυτό ακριβώς το σημείο, από την πλήρη αξιοποίηση της ρήτρας βαθύτερης ύφεσης, από την επικαιροποίηση και επιβεβαίωση του μακροοικονομικού πλαισίου. Γιατί πρώτα συμφωνείς το μακροοικονομικό πλαίσιο, τι γίνεται με το πρωτογενές πλεόνασμα, με τους θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, με τη βιωσιμότητα του χρέους. Έτσι διασφαλίζεις την πραγματική επιμήκυνση της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής, το άπλωμα των μέτρων για να μη επιδρούν με ασφυκτικό τρόπο πάνω στην οικονομία βαθαίνοντας την ύφεση και την ανεργία μέσα από τη λειτουργία του φαύλου κύκλου. Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο μετά έρχεσαι και επεξεργάζεσαι επιμέρους μέτρα τα οποία έχουν μια λογική.

Επαναλαμβάνουμε το ίδιο τώρα γιατί και τώρα μπορεί να υπάρξουν αποκλίσεις. Οι αποκλίσεις αυτές όμως, όπως είπα και στην αρχή, δεν πρέπει να οδηγήσουν σε καμία περίπτωση σε πρόσθετα μέτρα που ανακυκλώνουν το πρόβλημα.

Πρέπει μέσα από την αναπτυξιακή προσέγγιση των θεμάτων, αυτές να απορροφηθούν μέχρι το τέλος του προγράμματος προσαρμογής, γιατί μπορούν να απορροφηθούν όταν στρέψουμε την προσοχή μας στον παρονομαστή, δηλαδή στο ΑΕΠ, στο ρυθμό ανάπτυξης και φύγουμε από τη μυωπική θεώρηση του αριθμητή, που οδηγεί σε περιοριστικά μέτρα και τελικά σε μείωση της κατανάλωσης και σε συγκράτηση της οικονομίας.

Το πρώτο θέμα λοιπόν είναι -το λέω για πολλοστή φορά- η ρευστότητα όχι ως θεωρία. Το πρώτο που πρέπει να γίνει είναι η άμεση, ταχύρρυθμη και πλήρης εξόφληση όλων των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του δημοσίου προς επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα. Γιατί δεν είναι μόνο επιχειρήσεις διαφόρων τομέων, κατασκευαστικά έργα ή επιχειρήσεις φαρμάκων, που περιμένουν να πάρουν και περιμένουν και περιμένουν χρόνια από το ελληνικό δημόσιο. Είναι απλοί άνθρωποι που περιμένουν να πάρουν το εφάπαξ τους και πρέπει αυτά τα χρήματα να πέσουν στην οικονομία, να δώσουν ζωή στην τοπική οικονομία.

Το ίδιο ισχύει για την επιτακτική ανάγκη να γίνουν ρυθμίσεις σε σχέση με την εκπλήρωση των φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων που έχουν οι Έλληνες πολίτες, οι επιχειρήσεις. Εάν δεν ρυθμιστούν με εύλογο και διορατικό τρόπο οι ασφαλιστικές υποχρεώσεις, δεν θα έχουν τα ασφαλιστικά ταμεία, αυτή τη δύσκολη χρονιά, τα έσοδα που πρέπει να έχουν για να εκτελεστεί ο προϋπολογισμός της γενικής κυβέρνησης.

Έχει πολύ μεγάλη σημασία τα ταμεία να μπορούν να εισπράττουν τις τρέχουσες υποχρεώσεις. Οι τρέχουσες υποχρεώσεις είναι το κρίσιμο για τα ασφαλιστικά ταμεία. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές μπορούν να ρυθμίζονται και να τακτοποιούνται παράλληλα. Είναι αντίστροφα τα πράγματα σχεδόν στις φορολογικές υποχρεώσεις όπου υπάρχει ένα πολύ μεγάλο στοκ ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων. Άρα είναι λογικό να υπάρχει και μια διαφοροποίηση των ρυθμίσεων σε σχέση με ασφαλιστικές και φορολογικές υποχρεώσεις.

Αλλά και για τους δυο τομείς πρέπει να έχουμε το μεγαλύτερο αριθμό δόσεων, πρέπει να έχουμε την πιο λογική αντιμετώπιση των προστίμων και των προσαυξήσεων, πρέπει τα πιστοποιητικά φορολογικής και ασφαλιστικής ενημερότητας να δίδονται όχι με γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και τιμωρητική διάθεση, αλλά έτσι ώστε να διευκολύνεται η λειτουργία των επιχειρήσεων για να στηρίζονται οι θέσεις εργασίας.

Το ίδιο συμβαίνει με το μεγάλο θέμα των υπερχρεωμένων νοικοκυριών. Εμείς έχουμε πει ποια λύση θεωρούμε ότι πρέπει να υιοθετηθεί. Την είχαμε συμφωνήσει τον Απρίλιο λίγο πριν τις εκλογές, δεν μπορέσαμε να την ψηφίσουμε λόγω της διάλυσης της Βουλής. Την έχουμε επαναφέρει με τη μορφή ολοκληρωμένης πρότασης νόμου του ΠΑΣΟΚ.

Θέλουμε να διεξαχθεί με επιμονή η διαπραγμάτευση και με τις τράπεζες και με την Τράπεζα της Ελλάδος και με την τρόικα, ώστε να υπάρξει η πιο γενναία και πιο διορατική ρύθμιση για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά και τις υπερχρεωμένες ατομικές επιχειρήσεις μικρού μεγέθους.

Δεν κερδίζει τίποτε το τραπεζικό σύστημα εάν αντιμετωπίζει τα θέματα αυτά φοβικά. Δεν κερδίζει τίποτε το τραπεζικό σύστημα εάν κάποια δάνεια απορρυθμισμένα καταστούν απλώς μη εξυπηρετούμενα, κόκκινα. Όλοι χάνουν και η οικονομία και το νοικοκυριό και η μικρή επιχείρηση και το τραπεζικό σύστημα.

Το ίδιο ισχύει με απόλυτη καθαρότητα ως προς το περιβόητο ειδικό τέλος Ακινήτων που εισπράττεται μέσω της ΔΕΗ. Τι δεν υπέστη το ΠΑΣΟΚ -θα μου επιτρέψετε να πω και προσωπικά, ως υπουργός Οικονομικών εκείνης της περιόδου- όταν αποφασίσαμε το ειδικό τέλος ακινήτων μέσω της ΔΕΗ το Σεπτέμβριο του 2011. Δύο δισ. ευρώ αντλεί το ελληνικό Δημόσιο, 14,5 δισ. ευρώ είναι το πακέτο των μέτρων που εφαρμόζουμε τώρα που ψηφίστηκαν στις 7 Νοεμβρίου του 2012. Με αυτό όμως το μέτρο σώσαμε όλη την υπόθεση. Καταφέραμε να πάρουμε το μεγάλο δεύτερο πακέτο, καταφέραμε να εκτελέσουμε τον προϋπολογισμό του ’11 του ’12 και να διαμορφώσουμε ένα πολύ σοβαρό προγεφύρωμα για τον προϋπολογισμό του 2013. Χωρίς να κοπεί σε κανένα σπίτι το ρεύμα λόγω μη καταβολής του ειδικού Τέλους. Αυτός ο μύθος με τον οποίο συκοφαντηθήκαμε, κατέρρευσε. Απεδείχθη ψευδής.

Βεβαίως, έχουμε δεσμευτεί -και ισχύει η δέσμευσή μας και αυτή θέλουμε τώρα να γίνει σεβαστή- και προεκλογικά και προγραμματικά τα τρία κόμματα της κυβερνητικής συνεργασίας ότι το ειδικό τέλος θα αντικατασταθεί από ενιαίο φόρο ακινήτων, ο οποίος πρέπει να είναι καλύτερος, δικαιότερος, εξίσου αποτελεσματικός, να ελαφραίνει και να μην επιβαρύνει την κατάσταση της οικογένειας, του νοικοκυριού και της επιχείρησης.

Και θέλουμε η διαπραγμάτευση να ολοκληρωθεί και στο θέμα αυτό ώστε να έχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα και να αναγνωρίσουν αυτοί που στο παρελθόν είχαν σπεύσει λαϊκίστικα, δημαγωγικά, ανεύθυνα να κατηγορήσουν το ΠΑΣΟΚ, να αναγνωρίσουν ότι έκαναν λάθος, τώρα, που σηκώνουμε μαζί το βάρος αυτής της υπόθεσης.

Το ίδιο πρέπει να επαναξιολογήσουμε, τώρα που μπαίνουμε στην Άνοιξη και την πρώτη περίοδο εφαρμογής του νέου συστήματος για τη φορολογία του πετρελαίου θέρμανσης που οδήγησε πολλές οικογένειες σε αδιέξοδο και άλλαξε συμπεριφορές κοινωνικές, οδήγησε σε δράματα και πρέπει κι αυτό φυσικά να είναι κεντρικό θέμα στο τραπέζι των συζητήσεων με την τρόικα.

Πρέπει επίσης στο πλαίσιο της διεκδίκησης για ρευστότητα και κοινωνική δικαιοσύνη να ολοκληρωθεί το ταχύτερο η διαδικασία της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, να διαφυλαχτεί στο μέτρο του δυνατού η ελληνικότητά τους και να γίνουν σεβαστές όλες οι εγγυήσεις διαφάνειας οι οποίες στην πραγματικότητα διασφαλίζουν πως οι τράπεζες θα υπηρετήσουν το συμφέρον της εθνικής οικονομίας και της ανάπτυξης. Και όταν λέω ανάπτυξη συμπεριλαμβάνω και την κοινωνική δικαιοσύνη σε σχέση με τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Δεν θα δεχτούμε κανένα τετελεσμένο γεγονός, δεν θα δεχτούμε τίποτε το οποίο να μην ανταποκρίνεται στην ισχύουσα νομοθεσία στα θέματα αυτά.

Όμως, το μεγάλο θέμα, το κύριο θέμα, είναι αυτό για το οποίο το ΠΑΣΟΚ πήρε τη μεγάλη πρωτοβουλία προχθές. Το μεγάλο θέμα είναι η ανεργία και ο κίνδυνος να πάμε σε μια ανάπτυξη, η οποία στην πραγματικότητα δεν δημιουργεί επαρκή αριθμό νέων θέσεων εργασίας.

Έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία να τονίσουμε ότι την ίδια μέρα που παρουσιάσαμε εμείς στην τρόικα, όχι στα μέσα ενημέρωσης, αλλά στην τρόικα, με αριθμούς και στοιχεία, με όλη την αναγκαία τεκμηρίωση, την ολοκληρωμένη πρότασή μας για την απασχόληση και την ανεργία, το ίδιο έκανε και η Ισπανία. Μια χώρα που αντιμετωπίζει υπερβολικά μεγάλο ποσοστό ανεργίας όχι τώρα στη διάρκεια της κρίσης, αλλά τα τελευταία 25 χρόνια αντιμετωπίζει το πρόβλημα αυτό και δεν μπορεί να βγει από το φαύλο κύκλο της υψηλής ανεργίας.

Και επειδή άκουσα «εξυπναδίστικα» σχόλια σε σχέση με τη πρόταση, ότι δήθεν «το ΠΑΣΟΚ έχει την ταχυδακτυλουργική ικανότητα να ανακαλύψει 700.000 θέσεις για ανέργους» πρέπει να σας πω ότι είναι κρίμα να μην αντιλαμβάνονται την αγωνία όχι μόνο των ανέργων, αλλά και των εργαζομένων σε οριακές καταστάσεις, σε επιχειρήσεις που κινδυνεύουν αυτή τη στιγμή και πρέπει να βγουν αλώβητες και καθαρές αυτό το κρίσιμο εξάμηνο μέχρι το τέλος του 2013.

Άρα, μιλάμε για ένα πρόγραμμα στήριξης 500.000 υφιστάμενων θέσεων εργασίας, οι οποίες είναι σε κίνδυνο, σχετικά υψηλό κίνδυνο, την περίοδο αυτή. Μπορούμε να στηρίξουμε μέσω των επιχειρήσεων 500.000 υφιστάμενες θέσεις εργασίας πρωτίστως για να μην αυξηθεί το ποσοστό ανεργίας, είναι η ανάσχεση της ανεργίας και στη συνέχεια έχουμε συγκεκριμένες 200.000 προσωρινές θέσεις απασχόλησης για ανέργους, για την απόλυτη ανεργία.

400.000 νοικοκυριά δεν έχουν κανένα εργαζόμενο, δεν έχουν κανένα πρόσθετο εισόδημα, για την αντιμετώπιση της απόλυτης ανεργίας. Μπορούμε να χρηματοδοτήσουμε 200.000 προσωρινές θέσεις απασχόλησης: 100.000 στους Δήμους με υφιστάμενες δομές αυτεπιστασίας και κοινωνικής εργασίας, 20.000 θέσεις εργασίας στις συνεταιριστικές επιχειρήσεις της κοινωνικής οικονομίας οι οποίες σε άλλες χώρες της Ευρώπης καλύπτουν το 7% της συνολικής απασχόλησης και 80.000 εργασιακής εμπειρίας σε επιχειρήσεις για νέους ανθρώπους προκειμένου να έχουν ένα καλύτερο βιογραφικό, μια προϋπηρεσία για να μπουν πιο δυναμικά στην αγορά εργασίας.

Το πρόγραμμα κοστίζει 1,3 δισ. ευρώ. Τα 750 εκατ. ευρώ υπάρχουν στο ΕΣΠΑ. Πρέπει να επαναπροσανατολιστούν τα κονδύλια από τα διαρθρωτικά ταμεία στο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο. Κι εδώ θέλουμε τη στήριξη της τρόικας, τη στήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για να γίνει ο αναπροσανατολισμός υφισταμένων κονδυλίων. Και φυσικά έχουμε τα χρήματα από το ΛΑΕΚ και τα χρήματα από τον αλληλόχρεο λογαριασμό ΙΚΑ–ΟΑΕΔ που καλύπτουν το υπόλοιπο ποσό.

Χωρίς ακόμη να υπολογίζουμε τα πρόσθετα κοινοτικά κονδύλια που αποφασίστηκαν στο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο για την ανεργία των νέων, διότι κι από εκεί μπορούμε να αντλήσουμε κάποια κονδύλια τα οποία είναι κρίσιμα. Μιλάμε τώρα για υφιστάμενους σίγουρους πόρους, που βρίσκονται στη διάθεση της χώρας μας και θέλουμε διαδικαστικού και νομικού χαρακτήρα βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να προχωρήσουμε.

Μας άκουσαν με πολύ μεγάλη προσοχή, γιατί αντιλαμβάνονται οι εκπρόσωποι της τρόικας και των θεσμικών μας συνομιλητών και δανειστών ότι το μεγάλο πρόβλημα για την κοινωνία είναι ο άνεργος και σε αυτό το 1,5 εκατομμύριο ανέργων έχουμε την υποχρέωση να δώσουμε πολύ συγκεκριμένη απάντηση.

Υπάρχουν φυσικά και άλλα θέματα, υπάρχουν τα θέματα των διαρθρωτικών αλλαγών. Πρέπει η Ελλάδα να προχωρήσει στις διαρθρωτικές αλλαγές, γιατί μόνο προχωρώντας στις διαρθρωτικές αλλαγές αποστομώνουμε όλες τις φωνές που διεθνώς θέτουν ζητήματα τα οποία οδηγούν σε μεγαλύτερη ύφεση και ανεργία όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά και άλλες χώρες οι οποίες είναι εντεταγμένες σε πρόγραμμα και τελικά οδηγούν σε εκρηκτικό αδιέξοδο όλη την Ευρώπη, όπως δείχνει και η υπόθεση της Ιταλίας, αλλά όχι μόνον της Ιταλίας.

Έχει λοιπόν πολύ μεγάλη σημασία να προχωρήσουν οι διαρθρωτικές αλλαγές. Δεν μας φοβίζουν οι αλλαγές στη Δημόσια Διοίκηση. Ο Έλληνας πολίτης θέλει ριζικές αλλαγές και τομές στη Δημόσια Διοίκηση, ενδιαφέρεται πάρα πολύ να έχει μια Δημόσια Διοίκηση φιλοεπενδυτική, φιλοαναπτυξιακή, που υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον. Δεν ενδιαφέρεται κανείς για συντεχνιασμούς, για συντεχνιακού χαρακτήρα εγγυήσεις.

Αλλά βεβαίως εμείς θέλουμε αξιολόγηση, αξιοκρατία. Αξιολόγηση υπηρεσιών, αξιολόγηση προσωπικού, κινητικότητα ναι. Και βεβαίως Πειθαρχικό Δίκαιο που ισχύει. Δεν μπορεί κανείς να δίνει την εντύπωση ότι προστατεύει ύποπτους, ανεπαρκείς ανθρώπους, οι οποίοι δεν υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον αποδεδειγμένα. Είναι λάθος μήνυμα προς την ελληνική κοινωνία κι εμείς δεν πρέπει να στέλνουμε κανένα λάθος μήνυμα.

Σε παραλληλισμό με τον άσπρο καπνό χθες για την εκλογή του νέου Πάπα, τον οποίον και συγχαίρουμε για την εκλογή του, ελπίζω οι διαδικασίες του ΠΑΣΟΚ να ολοκληρωθούν με ένα ρυθμό αντίστοιχο του γρήγορου ρυθμού του κονκλαβίου.

Επειδή, λοιπόν, σε αντιπαραβολή με το λευκό καπνό στο Βατικανό, στην πλατεία του Αγίου Πέτρου έχουμε, διαβάζω, γκρίζο καπνό στις επαφές της ελληνικής κυβέρνησης με την τρόικα, πρέπει να είναι σαφές ότι το μήνυμα που στέλνουμε όλοι, δηλαδή και η Ελλάδα και οι θεσμικοί μας εταίροι στις αγορές, είναι ένα μήνυμα σταθερότητας και ασφάλειας.

Εάν ανακυκλωθεί η συζήτηση η οποία υπήρχε μέχρι το Νοέμβριο, αυτό θα είναι εξαιρετικά βλαπτικό όχι για την Ελλάδα, όχι για την Κύπρο, όχι για τη Μάλτα, όχι για την Ιταλία, όχι για την Ισπανία, αλλά θα είναι βλαπτικό για τον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης. Έχει πολύ μεγάλη σημασία να καταστεί σαφές ότι η Ελλάδα είναι σε έναν δρόμο σταθερότητας, ότι έχει ξεπεράσει το πρόβλημα κι ότι έχει την καθαρή στήριξη των εταίρων της στην υπόθεση αυτή προς αμοιβαίο όφελος.

Κι επειδή τα λόγια στέλνουν το μισό μήνυμα, ολόκληρο το μήνυμα μπορεί να σταλεί μόνον όταν έχουμε την πλήρη και κανονική εκταμίευση των δόσεων, χωρίς καθυστερήσεις, γιατί αυτό συνδέεται με τη ρευστότητα και τις αντοχές της πραγματικής οικονομίας.


Τα όσα συμβαίνουν τις μέρες αυτές, ο τρόπος με τον οποίον διεξάγεται η διαπραγμάτευση, αναδεικνύουν αυτά που λέγαμε και για τον τρόπο λειτουργίας της κυβέρνησης και για την εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης.

Είναι και τώρα επιτακτική ανάγκη να γίνει αυτό που είπαμε, η επικαιροποίηση της προγραμματικής συμφωνίας, με τα πέντε σημεία που έχουμε θέσει στο συνέδριο, να λειτουργεί η Κυβέρνηση και η κυβερνητική πλειοψηφία με σαφείς κανόνες οι οποίοι την καθιστούν αποτελεσματική και φερέγγυα και διεθνώς και εσωτερικά, κοινωνικά πρωτίστως.

Και βέβαια δεν πρέπει ούτε εμείς ως ΠΑΣΟΚ, ούτε η ΔΗΜΑΡ που είναι ο τρίτος κυβερνητικός εταίρος, να δημιουργούμε την εντύπωση ότι κάνουμε κάποιου είδους ενδοκυβερνητικό συνδικαλισμό, ότι εκ του ασφαλούς ασκούμε πιέσεις ή λέμε συμπαθητικά πράγματα.

Όχι, φίλες και φίλοι, δεν το κάναμε όταν είχαμε την κύρια και αποκλειστική ευθύνη, δεν το κάναμε όταν είχαμε το μεγάλο βάρος της διαπραγμάτευσης, δεν το κάνουμε ούτε τώρα. Αλλά και η Κυβέρνηση πρέπει να οργανώνεται και να λειτουργεί με έναν τρόπο που δεν αφήνει περιθώριο να γίνεται αυτό, γιατί εμάς μας ενδιαφέρει η επιτυχία της χώρας, μας ενδιαφέρει η εφαρμογή μιας επικαιροποιημένης ολοκληρωμένης συμφωνίας, η οποία έχει ως άξονα το εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης.

Εμάς δεν μας ενδιαφέρει ο πολιτικός συνδικαλισμός, εμάς μας ενδιαφέρει η στρατηγική επιτυχία της χώρας, γιατί η στρατηγική επιτυχία της χώρας είναι προς προοδευτική κατεύθυνση, είναι μία επιτυχία για τον απλό πολίτη. Γιατί το σενάριο αποτυχίας θα το πληρώσει πρωτίστως αυτός που έχει τις μικρότερες δυνατότητες, ο άνεργος, ο μικρός επιχειρηματίας, αυτός που δεν έχει στον ήλιο μοίρα.

Αυτό δεν το επιτρέπουμε κι εμείς θέλουμε την επιτυχία αυτού του προγράμματος, όχι επειδή θέλουμε να πάρουμε το δικό μας μερίδιο που ιστορικά είναι πάρα πολύ μεγάλο στην υπόθεση αυτή, αλλά γιατί είναι εφιαλτική η αποτυχία και δεν μπορεί να τη ζήσει η χώρα.

Και γι΄ αυτό επαναλαμβάνω πάντα το ερώτημά μου στην Αντιπολίτευση: Θέλουν να πετύχουμε ως χώρα ή περιμένουν να αποτύχουμε για να στήσουν το χορό της δημαγωγίας και του λαϊκισμού; Το κίνητρό τους είναι εθνικό, κοινωνικό ή είναι μικροκομματικό;

Δεν περιμένω απάντηση από την Αντιπολίτευση, από τις ηγεσίες της Αντιπολίτευσης του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων κομμάτων. Περιμένω απάντηση από τον απλό πολίτη που εκλογικά τους έδωσε την ψήφο του να σκεφτεί να στοχαστεί υπεύθυνα γύρω από το ερώτημα αυτό.


Έρχομαι τώρα στο κεκτημένο του Συντακτικού Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ. Φίλες και φίλοι, το συνέδριο έστειλε πολύ καθαρά μηνύματα. Δε νομίζω ότι στην ιστορία της μεταπολίτευσης, των τελευταίων 35 ετών, πολλά κομματικά συνέδρια όλου του φάσματος του πολιτικού έστειλαν τόσο καθαρά μηνύματα για την ταυτότητα και την εθνική στρατηγική ενός κόμματος.

Έχουμε μία νέα αφετηρία πράγματι για την παράταξη, που εμείς την καταθέτουμε ως νέα αφετηρία για τη χώρα. Θέλουμε να εγκαθιδρύσουμε μια νέα σχέση εμπιστοσύνης, γιατί αυτό μας ζήτησε ο κόσμος μας. Το συνέδριο κερδήθηκε μια εβδομάδα πριν την έναρξή του, την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου, με την εντυπωσιακή συμμετοχή των 120.000 πολιτών περίπου στη διαδικασία εκλογής των συνέδρων.

Και χαίρομαι γιατί πριν κλείσουμε χρόνο από την άμεση εκλογή του Προέδρου στις 18 Μαρτίου, ολοκληρώνουμε τις διαδικασίες αυτές με τη συγκρότηση των νέων οργάνων μας. Ένας χρόνος δύσκολος, πυκνός.

Επαναλαμβάνω ότι κάποιοι μίλησαν για ηχηρές απουσίες οι οποίες εξετέθησαν πιστεύω και πολιτικά και ηθικά μπροστά στην ηχηρή παρουσία της κοινωνικής βάσης και την ηχηρή καθαρότητα των αποφάσεων του συνεδρίου.

Ο προσυνεδριακός διάλογος εστίασε εκεί που εστιάζει η χώρα, στις αγωνίες των πολιτών: Eθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης, ανάπτυξη, απασχόληση, νέο πολιτικό σύστημα, αναθεώρηση του Συντάγματος, νέο εκλογικό σύστημα, ρατσιστική βία, μάχη κατά του ναζισμού.

 Και βεβαίως όλα αυτά οργανώθηκαν με έναν τρόπο που έδωσε αποτέλεσμα, γιατί τώρα έχουμε μια καθαρή αξιακή ταυτότητα σε συνέχεια της μεγάλης εκδήλωσης για την επέτειο της 3ης Σεπτέμβρη. Έχουμε ένα πιο απλό και λειτουργικό σχήμα στο Καταστατικό μας. Και έχουμε πάρει πολύ σημαντικές και θαρραλέες αποφάσεις για την αποκρατικοποίηση και επαναπολιτικοποίηση του Κόμματος.

Ένα ισχυρό και καθαρό μήνυμα ανανέωσης έστειλε το Συνέδριο γιατί εισέπραξε από τη βάση το Συνέδριο ως Σώμα συνέδρων.

Η νέα γενιά βγαίνει στο προσκήνιο. Αυτή ήταν η βασική πολιτική μου επιλογή όπως την είχα διατυπώσει από την εναρκτήρια Συνδιάσκεψη της ανασύστασης στις 6 Ιουλίου του 2012. Και η ανανέωση δεν είναι βιολογική, είναι πολιτική. Δεν μιλάω για βιολογικές ηλικίες, αν κι αυτές έχουν τη σημασία τους βεβαίως, αλλά στην πραγματικότητα για ανθρώπους, άνδρες και γυναίκες, με τη διάθεση να μπουν μπροστά σε μια δύσκολη  μάχη υπό αντίξοες συνθήκες.

Και είναι υποχρέωσή μου απέναντι στην Παράταξη να διασφαλίσω ίση αφετηρία σε όλα τα νέα στελέχη μας, που είναι οι ζωντανές δυνάμεις της Παράταξης, είναι οι εγγυητές και οι εγγυήτριες του μέλλοντος της Παράταξης.

Το κρίσιμο βέβαια που αποφάσισε το Συνέδριο με ομόφωνο ουσιαστικά τρόπο, με ελάχιστες διαφοροποιήσεις, είναι η πολιτική στρατηγική, η στρατηγική εθνικής ανάκαμψης, ο ρόλος του ΠΑΣΟΚ ως εγγυητή της πολιτικής σταθερότητας, τα θέματα που αφορούν την επικαιροποίηση και στόχευση της συμφωνίας των τριών κομμάτων στο πλαίσιο της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Η κυβέρνηση χρειάζεται όλες τις δυνάμεις της κοινωνίας, γιατί πρέπει να λειτουργεί μια κυβέρνηση εθνικής συνέγερσης και όχι μια κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με κάποιο άρωμα, μικρότερο ή μεγαλύτερο, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ.

Η πρόταση που διατυπώθηκε για τη μεγάλη Κεντροαριστερά είναι ειλικρινής και ανοιχτή. Το ΠΑΣΟΚ, βεβαίως, το λέω για πολλοστή φορά, προχωρά, δεν περιμένει κανέναν. Προχωρά, σε επαφή με την κοινωνική βάση. Δεν ισχύει το επιχείρημα ότι η βάση παίρνει τις πρωτοβουλίες και δεν υπάρχουν πρωτοβουλίες κορυφής. Οι πρωτοβουλίες μας είναι πρωτοβουλίες που επικυρώνονται στη βάση, γιατί το Συνέδριο ήταν η μεγάλη προσφυγή στη βάση του ΠΑΣΟΚ.

Και βεβαίως το Συνέδριο επιβεβαίωσε το δημοκρατικό, συλλογικό και συμμετοχικό χαρακτήρα του ΠΑΣΟΚ.

Η υποχρέωση της νέας Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής και όλων των οργάνων είναι να εφαρμόσουν τις αποφάσεις του Συνεδρίου. Οι αποφάσεις του Συνεδρίου είναι καθαρές και πρέπει να υπηρετηθούν και πολιτικά και οργανωτικά από τα νέα όργανα,  μονοπρόσωπα και συλλογικά.

Όλα τα μέλη της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής, εκλεγμένα και αριστίνδην λόγω της ιδιότητάς τους, είναι ενεργά στελέχη στην πρώτη γραμμή της προσπάθειας για τη χώρα και την Παράταξη. Είμαστε όλοι μαζί συλλογικά υπεύθυνοι απέναντι στην Παράταξη και θα κριθούμε από το αποτέλεσμα αυτό.

Και όλες και όλοι θα έχετε ατομικά ως μέλη της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής συγκεκριμένα καθήκοντα. Καθήκοντα και οργανωτικά και πολιτικά σε τοπική και σε θεματική βάση. Έτσι μόνο  μπορούμε να έχουμε αποτέλεσμα και στη Βουλή και εξωκοινοβουλευτικά. Έτσι μπορούμε να εκπροσωπήσουμε τις Περιφέρειες που δεν έχουν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση του ΠΑΣΟΚ στη παρούσα Βουλή. Έτσι θα αξιοποιήσουμε όλους τους δυναμικούς υποψηφίους μας των εκλογών του Μαΐου και του Ιουνίου του 2012. Έτσι θα αξιοποιήσουμε όλα μας τα στελέχη στην Τοπική Αυτοδιοίκηση Α και Β βαθμού ενόψει και των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών.

Προχωράμε σήμερα, όταν θα αρχίσει η ουσιαστική διαδικασία μετά την ομιλία μου, στη συγκρότηση της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής με την εκλογή του Γραμματέα ο οποίος είναι συντονιστής μεταξύ ίσων μελών της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής και έχει ως πρώτο καθήκον να διασφαλίζει τη σύνθεση και να εκφράζει την ανανέωση.

Προτείνω για τη θέση του Γραμματέα της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής το Νίκο Ανδρουλάκη, που εξελέγη πρώτος, με σημαντική διαφορά, ως μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής. Ένας νέος άνθρωπος, ένας νέος επιστήμονας με ενεργό, μαχητική παρουσία και εμπειρία στο Πολιτικό Συμβούλιο της Παράταξης.

Χαιρετίζω επίσης την εκλογή του νέου Γραμματέα της Νεολαίας μας του Παύλου Χρηστίδη, ο οποίος μετέχει ex officio στο νέο Πολιτικό Συμβούλιο.

Και πρέπει να εκλέξουμε ένα Πολιτικό Συμβούλιο αντιπροσωπευτικό, μάχιμο, αλληλέγγυο, που θα διαμορφώσει σχέσεις εμπιστοσύνης εντός και εκτός του Κινήματος. Είναι κρίμα που δεν  μπορούμε να έχουμε όλα τα μέλη της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής στο Πολιτικό Συμβούλιο και είναι κρίμα που δεν μπορώ να τα περιλάβω όλα τα μέλη της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής στην πρότασή μου. Πρέπει να διασφαλιστεί μια αντιπροσωπευτική σύνθεση.

Το Καταστατικό αναγνωρίζει ρεύματα, τάσεις, μειοψηφίες αλλά όχι εσωκομματική αντιπολίτευση παραδοσιακού και μηχανιστικού τρόπου. Δεν αναγνωρίζει παλαιοκομματικούς μηχανισμούς, προσωπικές δικτυώσεις και κραυγαλέες αντιφάσεις.

Υπάρχει ανάγκη να σεβόμαστε εμείς οι ίδιοι την Παράταξη για να μας σέβονται και οι πολίτες. Άρα, υπάρχει ανάγκη να τηρούμε μια πολύ συγκεκριμένη δεοντολογία στη λειτουργία και της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής και του Πολιτικού Συμβουλίου. Δεν είναι το forum όπου ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει, όποτε θέλει για επικοινωνιακή χρήση, ούτε η Κεντρική Πολιτική Επιτροπή ούτε το Πολιτικό Συμβούλιο.

Υπάρχει απόλυτη δημοκρατία, υπάρχει απόλυτη συλλογικότητα αλλά πρέπει να υπάρχει και απόλυτη υπευθυνότητα. Όλοι πρέπει να νιώθετε όσο υπεύθυνος νιώθω κι εγώ για την πορεία της Παράταξης. Ο σεβασμός προς την Παράταξη και προς τον άλλο, είναι προϋπόθεση για τον σεβασμό της Παράταξης και της κοινωνίας προς εμάς.

Θα κινηθούν άμεσα οι διαδικασίες συγκρότησης των δημοτικών, νομαρχιακών και περιφερειακών οργάνων. Μέσα στο επόμενο 15νθήμερο πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η συγκρότηση όλων των οργανώσεων και να έχουν αναδειχθεί όλα τα όργανα.

Βασικός στόχος μας είναι να αναδείξουμε το εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης σε συνεργασία με τους κοινωνικούς φορείς, με όλη την αναγκαία περιφερειακή και κλαδική εξειδίκευση.

Οι πρωτοβουλίες για την Κεντροαριστερά θα συνεχιστούν με το Φόρουμ, με το ΙΣΤΑΜΕ, με Κινήσεις, με πρόσωπα σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο μέσα στην κοινωνία των πολιτών.

Η πρόταση συνεργασίας προς τις δυνάμεις του συνταγματικού τόξου με μέτωπο το ναζισμό και τη Χρυσή Αυγή, είναι πάνω στο τραπέζι πρώτη προτεραιότητα.

Η δραστηριότητά μας στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα για να αλλάξουν οι ευρωπαϊκοί συσχετισμοί. Είναι κάτι που θα το παλέψουμε καθημερινά σε όλα τα επίπεδα.

Οι προτάσεις μας για την αναθεώρηση του Συντάγματος και το εκλογικό σύστημα, είναι προτάσεις που έχουν υποβληθεί προς τις άλλες δυνάμεις της κυβερνητικής πλειοψηφίας, αλλά και όλου του συνταγματικού τόξου γιατί χρειάζεται η ευρύτερη δυνατή συναίνεση.

Έτσι θα πορευτούμε και σας καλώ στην υπόθεση αυτή, όλες και όλους, να στρατευτείτε με όλες σας τις δυνάμεις και με όλο σας τον ενθουσιασμό.

Σας ευχαριστώ.



Δευτερολογία μετά την εκλογή του νέου Γραμματέα της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής κ. Νίκου Ανδρουλάκη



Ήθελα κι εγώ να σε συγχαρώ θερμά για την εκλογή σου, εκλέχτηκες επάξια στη θέση του Γραμματέα της νέας Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής.

Χαίρομαι γιατί το ΠΑΣΟΚ αποκτά έναν Γραμματέα νέο σε ηλικία, δυναμικό, αξιόμαχο, με ολοκληρωμένη πολιτική προσωπικότητα, με μακρά εμπειρία στο Πολιτικό Συμβούλιο της παράταξης, χαίρομαι γιατί εσύ γίνεσαι ο αγγελιοφόρος ενός από τα μεγάλα μηνύματα του συνεδρίου, που είναι το μήνυμα της ανανέωσης.

Και είμαι βέβαιος ότι θα ασκήσεις τα καθήκοντά σου με πολύ μεγάλο ζήλο έχοντας πλήρη σεβασμό στις δημοκρατικές συλλογικές διαδικασίες, έχοντας ως πρώτο μέλημά σου τη διαφύλαξη της ενότητας της παράταξης, αντιμετωπίζοντας όλες τις συντρόφισσες και όλους τους συντρόφους ως ίσους, χωρίς καμία παλιά μνήμη, καμιά ανάμνηση παλαιών διαφωνιών.

Και είμαι βέβαιος ότι και όλοι οι σύντροφοι κι όλες οι συντρόφισσες θα σε αντιμετωπίσουν το ίδιο, ως έναν άνθρωπο που μπορείς να επιτελέσεις αυτό το ρόλο του θεματοφύλακα της οργανωτικής ενότητας της παράταξης.

Και θέλω ιδίως να δώσεις έμφαση στη συνεργασία σου με όλα τα νέα στελέχη, να πάρετε η δική σου γενιά την υπόθεση αυτή στα χέρια σας, γιατί μόνον έτσι μπορούμε να αποδείξουμε στην κοινωνία ότι το ΠΑΣΟΚ έχει δυνάμεις που δεν μπορεί να τις δει κανείς δια γυμνού οφθαλμού, αλλά υπάρχουν και δίνουν αποστομωτική απάντηση σε όλους εκείνους που κατά καιρούς έχουν εξαγγείλει τον «θάνατο» της παράταξης.

Η θεωρία της γάτας η οποία είναι επτάψυχη και που μπήκε ως γάτα στις κάλπες της 24ης Φεβρουαρίου και βγήκε ως μια εν δυνάμει τίγρης, πρέπει να επιβεβαιωθεί. Και σηκώνεις μεγάλο βάρος γιατί καλείσαι να συντονίσεις οργανωτικά όλη αυτή την υπόθεση τώρα και να το αποδείξουμε αυτό στην πράξη. Λοιπόν θερμά συγχαρητήρια!

Θα μου επιτρέψετε τώρα να παρουσιάσω την ολοκληρωμένη πρόταση στην οποία έχω με πολλή περίσκεψη καταλήξει για τη συγκρότηση των συλλογικών οργάνων της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής, συμπεριλαμβανομένων και των επικεφαλείς των τομέων δράσης του κινήματος.

Πρέπει να σας πω ότι η πρόταση αυτή είναι μία πρόταση συνθετική, άρα λαμβάνω υπόψη μου πάρα πολλές παραμέτρους, τις οποίες δε θέλω να εξηγήσω τώρα γιατί απευθυνόμενος σε αυτό το ακροατήριο είναι περιττή οποιαδήποτε εξήγηση.

Το γεγονός ότι προτείνω μία ολοκληρωμένη συνθετική πρόταση δεν σημαίνει ότι οποιαδήποτε ή οποιοσδήποτε από σας δεν έχει το δικαίωμα να υποβάλλει τη δική του πρόταση αυτοπρόταση ή πρόταση για άλλο μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής. Δεν το εκλαμβάνω αυτό ως αντίθεση προς τον Πρόεδρο του Κινήματος, αλλά θέλω να καταλάβετε ότι εδώ υπηρετούμε την ανάγκη της ενότητας της σύνθεσης και της αξιοποίησης όλων των δυνάμεων του Κινήματος.

Επίσης, θυμίζω ότι χωρίς καμία εξαίρεση και με απολύτως ισότιμο τρόπο όλα τα μέλη της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής -γιατί αυτή είναι η βασική ιδιότητα, όλα τα υπόλοιπα όργανα είναι όργανα που υπηρετούν τη λειτουργία και τους στόχους της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής- θα επιφορτιστούν με ατομικά καθήκοντα και θα είναι υπόλογοι απέναντί μου για την προώθηση των στόχων του Κινήματος και σε περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο και σε θεματικό, τομεακό επίπεδο. Δε θα υπάρξει κανείς/καμιά που να μείνει αναξιοποίητος.

  • Λοιπόν, θα αρχίσω αντίστροφα, από το πιο αντιπαθητικό αλλά ταυτόχρονα κρίσιμο ζήτημα, που είναι η συγκρότηση της Επιτροπής Οικονομικού Ελέγχου της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής και θα παρακαλέσω τους συντρόφους ή συντρόφισσες που θα ακούσουν το όνομά τους να αποδεχθούν την πρότασή μου να αναλάβουν τα επαχθή καθήκοντα του μέλους της Επιτροπής Οικονομικού Ελέγχου. Προτείνω λοιπόν τη συντρόφισσα Σοφία Αδάμ, το Γιάννη Λύτρα, τον Ανδρέα Μακριπίδη που ήταν και Πρόεδρος της απερχόμενης Επιτροπής Οικονομικού Ελέγχου, τον Θανάση Παπαγεωργίου και την Ειρήνη Σενετάκη. Καλή δύναμη, καλό κουράγιο.
  • Πάω στη συνέχεια στην πιο τιμητική πρόταση που είναι η πρόταση για το νέο Συνήγορο του Μέλους και του Φίλου, που θα μετέχει υπό την ιδιότητά του αυτή και στην Επιτροπή Αξιολόγησης Στελεχών που έχει συγκροτηθεί σύμφωνα με το νέο καταστατικό. Προτείνω για τη θέση αυτή το Βαγγέλη Αργύρη.

Εάν θεωρείτε ότι τα δύο αυτά όργανα μπορούμε να τα αναδείξουμε χωρίς ψηφοφορία, να τα εξαιρέσουμε από την ψηφοφορία, συμφωνείτε; Συμφωνείτε. Όπως θα έλεγε και ο Καρδινάλιος πρωτοδιάκονος «raclamatio».

  • Τώρα προτείνω για την ΕΚΑΠ τη συντρόφισσα Γιώτα Γαζή, τη συντρόφισσα Κωνσταντίνα Βακαλοπούλου, τη συντρόφισσα Βάσω Σουλαδάκη και τους συντρόφους Γιώργο Αλιβιζάκη, Χρήστο Γκόγκα από την Κοινοβουλευτική Ομάδα, Χρήστο Δρούζια, Βασίλη Νούσια, Δημήτρη Σαλτούρο από την Κοινοβουλευτική Ομάδα και Θεόδωρο Τσίκα.

Τώρα για τους τομείς δράσης, λαμβάνοντας υπόψη μου όλες τις παραμέτρους στις οποίες αναφέρθηκα -αλλά αυτό θα τεθεί σε ψηφοφορία εάν υπάρξουν άλλες υποψηφιότητες φυσικά- προτείνω:

  • Για το Οργανωτικό τον σύντροφο Λευτέρη Κατσικαρέλη.
  • Για το Συνδικαλιστικό επειδή παρατήρησα και την συγκρότηση μιας νέας συνδικαλιστικής παράταξης η οποία μιλάει στο όνομα της καθαρότητας και της αντικρατικιστικής πρακτικής -θα δείτε τα ονόματα και θα καταλάβετε τι εννοώ- θα ήθελα να επιλέξει η Κεντρική Πολιτική Επιτροπή ένα στέλεχος που δεν προέρχεται από το χώρο του συνδικαλιστικού κινήματος, το οποίο να μπορεί να λειτουργεί με πολιτικά κριτήρια και να παίζει βαρύνοντα πολιτικό ρόλο. Και προτείνω για την θέση αυτή τον σύντροφο Δημήτρη Λιντζέρη.
  • Στους Αγροτικούς Συνεταιρισμούς και Συλλόγους προτείνω τον Θανάση Παπαδόπουλο, ο οποίος έχει μακρά προϊστορία στα Καλάβρυτα.
  • Στον Τομέα των Επιστημονικών Συλλόγων και Επιμελητηρίων, τον Νίκο Μήλη, ο οποίος έχει μια έντονη δράση στο ΤΕΕ.
  • Στον Τομέα Επαγγελματικών και Βιοτεχνικών Οργανώσεων, προτείνω να παραμείνει ο Μανώλης Όθωνας, ο οποίος έχει μια μεγάλη διαδρομή.
  • Στον Τομέα Γυναικών εφόσον παρέμεινε στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή η Ζέφη Δημαδά προτείνω να μείνει και στην Επιτροπή.
  • Στον Τομέα του Απόδημου Ελληνισμού, ένας από τους συντρόφους που έχουν εκλεγεί από τους απόδημους, ο Κώστας Τάτσης, προτείνω ν’ αναλάβει τα καθήκοντα αυτά.
  • Στον Τομέα της Αυτοδιοίκησης είναι γραμματέας ο Φώτης Χατζημιχάλης και προτείνω να παραμείνει γιατί έχει μεγάλη εμπειρία.
  • Το ίδιο ισχύει και για τον Τομέα Κοινωνικών Κινημάτων και Εθελοντισμού όπου τους τελευταίους μήνες είναι Γραμματέας η Αθηνά Δρέττα και έχει κάνει μια προσπάθεια και μια προετοιμασία και προτείνω να παραμείνει.

Και για το Πολιτικό Συμβούλιο. Θα ήθελα να υπερβούμε την ποσόστωση των γυναικών και θα προτείνω περισσότερα γυναικεία μέλη απ’ αυτά που ως ελάχιστο προβλέπει το καταστατικό. Προτείνω ως μέλη του Πολιτικού Συμβουλίου την Φώφη Γεννηματά, την Τόνια Αντωνίου, την Χαρά Κεφαλίδου, την Άντζυ Γιαννακοπούλου, την Συλβάνα Ράπτη που είναι και επικεφαλής των Ευρωβουλευτών μας πλέον και την Άσπα Παπαηλιού.

Και από τους συντρόφους άνδρες, προτείνω στο Πολιτικό Συμβούλιο τον Πάρι Κουκουλόπουλο, τον Κώστα Σκανδαλίδη που έπρεπε να αναφέρω πρώτο κατά σειρά αρχαιότητας, τον Θάνο Μωραΐτη, τον Παναγιώτη Αλαμάνο από τα νέα μέλη που είναι Αντιπρόεδρος του Οικονομικού Επιμελητηρίου, τον Μιχάλη Καχριμάκη και δυο νέα μέλη της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής, τον Κυριάκο Πιερακάκη που είχε την ευθύνη για το τεχνικό σχέδιο ανασυγκρότησης και τον Χρήστο Παπαστεργίου που ανέπτυξε πολύ μεγάλη δραστηριότητα στην προσυνεδριακή διαδικασία στη Βόρειο Ελλάδα.

Άρα, κατ’ αλφαβητική σειρά προτείνω τον Παναγιώτη Αλαμάνο, την Τόνια Αντωνίου, την Φώφη Γεννηματά, την Άντζυ Γιαννακοπούλου, τον Μιχάλη Καχριμάκη, την Χαρά Κεφαλίδου, τον Πάρι Κουκουλόπουλο, τον Θάνο Μωραΐτη, την Άσπα Παπαηλιού, τον Χρήστο Παπαστεργίου, τον Κυριάκο Πιερακάκη, την Συλβάνα Ράπτη και τον Κώστα Σκανδαλίδη.

Έχετε αποφασίσει προηγουμένως η σταυροδοσία να είναι 40%. Προτείνω να γίνει με ενιαίο ψηφοδέλτιο. Δηλαδή για το Συνήγορο για την ΕΚΑΠ και για την Επιτροπή Οικονομικού Ελέγχου έγινε ομόφωνη εκλογή για τα άλλα δυο να γίνει εκλογή ενιαία για να κερδίσουμε χρόνο. Σταυρό παντού.

Tags: Η Εξέλιξη της ΚρίσηςΕκφασισμός | ΝεοναζισμόςΠΑ.ΣΟ.ΚΠολιτικές Ομιλίες, 2013