Αθήνα, 25 Ιουλίου 2012

Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου, Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, στη συνεδρίαση της Οργανωτικής Γραμματείας του Κινήματος

left-red-arrowΗ Ευρωπαϊκή Ένωση και ιδίως η Ευρωζώνη βρίσκεται αντιμέτωπη -κι αυτό το βλέπουμε κάθε μέρα τώρα- με το υπαρξιακό και στρατηγικό της πρόβλημα. Το βήμα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης δεν μπορεί πλέον να μένει μετέωρο, δεν το αντέχουν οι λαοί και οι οικονομίες της Ευρώπης.

Η νομισματική διάσταση της Ένωσης δεν μπορεί να διαχωριστεί από τη δημοσιονομική, την αναπτυξιακή, αλλά και την κοινωνική διάσταση, άρα από τη συνολική οικονομική λειτουργία της Ζώνης του ευρώ. Αυτό όμως είναι ένα πρόβλημα πρωτίστως θεσμικό και πολιτικό. Ένα πρόβλημα ιδίων πόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ένα πρόβλημα κατανομής των πλεονασμάτων στο εσωτερικό της Ένωσης. Γιατί μόνον με ζητήματα όπως το κόστος του δημοσίου δανεισμού ή η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους δυστυχώς δεν έχουμε επαρκή υλικά για την ολοκλήρωση του βήματος στο οποίο αναφέρθηκα.

Επίσης ακόμη και αν αυτή τη στιγμή προχωρήσουν γρήγορα και θετικά όλα όσα συζητούνται: το ευρωομόλογο, ο φόρος στις χρηματοοικονομικές συναλλαγές, η τραπεζική ένωση, η απευθείας ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, το Ταμείο Άφεσης Χρέους για το χρέος που υπερβαίνει το όριο του Συμφώνου Σταθερότητας, δηλαδή το 60%, δε θα έχουμε τα υλικά που απαιτούνται προκειμένου να υπερβούμε οριστικά την κρίση της Ευρωζώνης.

Ακόμη και αν το Δημοσιονομικό Σύμφωνο, για το οποίο έχουμε υπογράψει και ψηφίσει, μετατραπεί σε ένα πλήρες όπως πρέπει Δημοσιονομικό Σύμφωνο και Σύμφωνο για την ανάπτυξη και την απασχόληση και πάλι δεν θα έχουμε τις προϋποθέσεις για να υπερβούμε οριστικά το πρόβλημα που υπάρχει.

Το κρίσιμο πρόβλημα συνεπώς της Ευρωζώνης δεν είναι η Ελλάδα και τα ελληνικά μακροοικονομικά και δημοσιονομικά μεγέθη.

Το πρόβλημα της Ευρωζώνης είναι συνολικά ο τρόπος λειτουργίας της και κυρίως η διασφάλιση της προοπτικής της:

Η πίστη στο ευρώ ως διεθνές αποθεματικό νόμισμα. Η υπέρβαση του πανευρωπαϊκού προβλήματος ρευστότητας που αυτή τη στιγμή είναι το υπ΄ αριθμόν ένα πρόβλημα στην Ευρωζώνη, καθώς τα αμερικανικά και ασιατικά κεφάλαια δυστυχώς απουσιάζουν.

Έχει λοιπόν πάρα πολύ μεγάλη σημασία να στείλουμε ένα μήνυμα σε όλους τους φίλους μας στην Ευρωζώνη και στους διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς. Όσοι νομίζουν ότι προσφέρουν υπηρεσία στο ευρώ ή στη χώρα τους, πετώντας κάθε μέρα επικοινωνιακά βελάκια σε έναν αδύναμο εταίρο που βρίσκεται σε μια πολύ δύσκολη φάση της δημοσιονομικής του προσαρμογής, κάνουν τραγικό πολιτικό και οικονομικό λάθος. Εμφανίζονται ανιστόρητοι, δεν έχουν μελετήσει την οικονομική ιστορία των μεγάλων κρίσεων.

Η δυναμική λοιπόν της τωρινής κρίσης επιβάλλει γενναίες οριστικές και αξιόπιστες αποφάσεις. Μία μικρή πτυχή των αποφάσεων αυτών θα αφορά την Ελλάδα, αλλά παρότι η πτυχή αυτή είναι εξ αντικειμένου μικρή σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, είναι ζωτικής σημασίας για τη χώρα μας, για το λαό μας, για τις προοπτικές ανάπτυξης.

Και εφόσον η Ελλάδα μπορέσει να υπερβεί οριστικά το πρόβλημά της, θα έχει συντελέσει στην υπέρβαση του συνολικού ευρωπαϊκού προβλήματος, γιατί η Ελλάδα πρέπει να μετατραπεί σε ένα εργαστήριο στο οποίο δοκιμάζεται μια επιτυχημένη κι όχι μια αποτυχημένη ιστορία.

Αυτό είναι και το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθούν τις επόμενες μέρες οι συζητήσεις μας με την τρόικα. Η οποία δεν ενεργεί απλά και μόνον ως εκπρόσωπος των τριών θεσμών με τους οποίους βρισκόμαστε σε συμφωνία -της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου- αλλά εξ αντικειμένου και ως εκπρόσωπος των Κυβερνήσεων των κρατών-μελών της Ευρωζώνης.

*****

Ταυτόχρονα υπάρχει μια κοινωνία, υπάρχουν νοικοκυριά, υπάρχουν επιχειρήσεις, που κινούνται πάντα στο επίπεδο του δικού τους προσωπικού οικογενειακού και επιχειρηματικού δράματος και πρέπει πάντα να έχουμε το νου μας εκεί, πάντα να εξηγούμε πώς οι κινήσεις που κάνουμε στο μεγάλο επίπεδο τελικά έχουν επίπτωση στο μικρό ατομικό επίπεδο κάθε οικογένειας κάθε επιχείρησης.

Είχαμε σήμερα το πρωί, εδώ στα γραφεία μας, μία συνάντηση με το Προεδρείο της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών. Συζητήσαμε για την κατάσταση στην Ευρώπη, συζητήσαμε για το μεγάλο πρόβλημα της προστασίας των ελληνικών τραπεζών, όχι των τραπεζιτών, αλλά των καταθέσεων και των καταθετών και των προοπτικών ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και τους έθεσα τα δύο μεγάλα προβλήματα.

Το πρώτο πρόβλημα είναι η εξυπηρέτηση των δανείων, η αντιμετώπιση του προβλήματος που έχουν οι δανειολήπτες, ιδίως όσοι χρωστούν στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια. Το πρόβλημα που έχουν νοικοκυριά τα οποία δεν έχουν πραγματικά τη δυνατότητα να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους και θέλουν ρυθμίσεις και διακανονισμούς. Και ζήτησα οι ρυθμίσεις αυτές να γίνονται στο πλαίσιο που έχουμε νομοθετήσει για τα δάνεια, κυρίως τα στεγαστικά, του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων, που δεν είναι τράπεζα κι άρα διέπεται από νομοθετικές ρυθμίσεις.

Και πράγματι μπορούν να βρεθούν λύσεις, ώστε ο συνολικός αριθμός των δόσεων, η συνολική διάρκεια κάθε δανείου και το ύψος κάθε μηνιαίας δόσης, να εναρμονιστεί απολύτως με τις σημερινές πραγματικές δυνατότητες κάθε νοικοκυριού, με το σημερινό πραγματικό εισόδημα κάθε σπιτιού.

Παρακολουθούμε τις εξελίξεις, την πορεία ρυθμίσεων και διακανονισμών, για να υπάρξει πραγματικό αποτέλεσμα, χωρίς να χρειαστούν πρόσθετα κονδύλια για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Γιατί αν χρειαστούν πρόσθετα κονδύλια, αυτό σημαίνει ότι τελικά το βάρος μετατοπίζεται στον Έλληνα φορολογούμενο και τελικά κυνηγούμε την ουρά μας και τρώμε τις σάρκες μας, ενώ πρέπει να βρούμε τρόπους υπέρβασης αυτής της κρίσης.

Συζητήσαμε επίσης για την αναγκαία αλλαγή των κανόνων του Τειρεσία, ώστε να προσαρμοστούμε στα δεδομένα της κρίσης, καθώς η τελευταία αλλαγή έγινε από την Κυβέρνησή μας το 2010, άρα έχουν περάσει ήδη δύο χρόνια. Και υπήρξε ανταπόκριση, η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών που έχει υπό τον έλεγχό της ως διατραπεζικό σύστημα τον Τειρεσία, θα παρουσιάσει μία ολοκληρωμένη, δίκαιη πρόταση μέχρι τα τέλη Αυγούστου, ίσως την πρώτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου.

Περιμένουμε, γιατί αυτό είναι κάτι που θα ανακουφίσει την αγορά, είναι ένας συμβολισμός που έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία. Γιατί πρέπει να νοιώσει το κάθε νοικοκυριό, ο κάθε επαγγελματίας, ο κάθε επιχειρηματίας που αγωνίζεται για την οικογένειά του αλλά και τους εργαζομένους του ότι αυτά που κάνουμε για να σώσουμε τη χώρα, για να την κρατήσουμε μέσα στο ευρώ σταθερή και ασφαλή, έχουν άμεση επίπτωση στη δική του κατάσταση, στη δική του προοπτική, στο δικό του εισόδημα, στα δικά του όνειρα και στα όνειρα των παιδιών του.

*****

Είχαμε επίσης μια συνάντηση με την Διοίκηση της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας, με την οποία συζητήσαμε για το μεγάλο πράγματι οικονομικό πρόβλημα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Είχαμε συμφωνήσει λίγο πριν τις εκλογές πως οι κεντρικοί αυτοτελείς πόροι που ο κρατικός προϋπολογισμός δίνει φέτος στην Τοπική Αυτοδιοίκηση πρέπει να κινηθούν στο επίπεδο των 2.700.000.000. Αυτό το επιβεβαιώσαμε. Αυτός είναι ένας δίκαιος, σύμφωνα με το νόμο, υπολογισμός.

Είναι ένα ποσό απολύτως αναγκαίο για την εύρυθμη λειτουργία των Δήμων, για τα προνοιακά επιδόματα, για τις κοινωνικές δομές όπως το «Βοήθεια στο Σπίτι», για τις νέες λειτουργίες κοινωνικής αλληλεγγύης και συνοχής σε τοπικό επίπεδο και βεβαίως για τα νέα προγράμματα τα οποία είναι πάρα πολύ κρίσιμα για την ανεργία και ιδίως την ανεργία των νέων, όπως είναι η αυτεπιστασία και η κοινωφελής εργασία.

Θα συζητήσω με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών αλλά και με τους Αρχηγούς των Κομμάτων που στηρίζουμε την Κυβέρνηση αύριο το μεσημέρι για το θέμα αυτό.

Έχει επίσης πολύ μεγάλη σημασία να υπάρχει ένας αποτελεσματικός μηχανισμός είσπραξης των ανταποδοτικών τελών, γιατί χωρίς αυτά δεν μπορούν οι Δήμοι να επιτελέσουν τη βασική τους αποστολή υπέρ του δημότη, υπέρ του πολίτη.

*****

Η συγκυρία όμως της χώρας μας δεν έχει μόνο οικονομικά και κοινωνικά θέματα, έχει και σοβαρά θεσμικά θέματα.

Επιτρέψτε μου μια τελευταία παρατήρηση με αφορμή τις έκτακτες κρίσεις στην ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Διετέλεσα δυο χρόνια Υπουργός Εθνικής Άμυνας, προσπάθησα να εγγυηθώ την αξιοκρατία και τη διαφάνεια και φεύγοντας από το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης έχω αφήσει ένα ολοκληρωμένο νομοθέτημα περί ιεραρχίας και προαγωγών, που πρέπει  να εφαρμόζεται με αντικειμενικό και αδιάβλητο τρόπο, ώστε το κάθε στέλεχος των Ενόπλων Δυνάμεων να νιώθει ότι γίνεται σεβαστή η προσωπικότητά του, ότι αξιολογείται η επίδοσή του με αντικειμενικότητα και ότι επικρατούν κριτήρια επαγγελματισμού, χωρίς κανένα κομματικό και ιδίως μικροκομματικό κριτήριο.

Και αυτό είναι ένα μήνυμα που θέλω να στείλω σε όλο το ένστολο δυναμικό της χώρας που επωμίζεται ένα πολύ μεγάλο βάρος, ένα διπλό βάρος. Γιατί βιώνουν κι αυτοί ως πολίτες ως οικογενειάρχες την κρίση και ταυτόχρονα επιτελούν μια αποστολή, που δεν πρέπει να την υποτιμούμε ή να τη λησμονούμε ούτε ένα λεπτό.

Γιατί μπορεί το μεγάλο μας θέμα να είναι η οικονομία, η κρίση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μια χώρα όπως η Ελλάδα έχει την πολυτέλεια να αφήσει σε δεύτερη μοίρα την εξωτερική και αμυντική της πολιτική. Αυτό είναι ζήτημα εθνικής κυριαρχίας και αξιοπρέπειας, ζήτημα ιστορικής συνείδησης και εγρήγορσης και αυτό το μήνυμα θέλω να στείλω σε όλο τον ελληνικό λαό.

Σας ευχαριστώ πολύ.

 

Tags: ΠΑ.ΣΟ.ΚΠολιτικές Ομιλίες, 2012