Ο ρόλος της Εκκλησίας είναι καθοριστικός για τη διαφύλαξη της κοινωνικής συνοχής

Κύπρος, 5 Ιουλίου 2013

Κοινές Δήλωσεις Αντιπροέδρου Κυβέρνησης και ΥΠΕΞ Ευάγγελου Βενιζέλου
με Α.Θ.Μ. Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο B΄μετά τη συνάντησή τους

 

Αρχιεπίσκοπος Κύπρου : Είχαμε τη χαρά και σήμερα να έχουμε μαζί μας τον Αντιπρόεδρο της Ελληνικής Κυβέρνησης και Υπουργό Εξωτερικών. Τον ακούσαμε με πολύ προσοχή. Ο ίδιος επίσης μας άκουσε. Ενημερώσαμε τον κύριο Αντιπρόεδρο και Υπουργό των Εξωτερικών για την οικονομική κατάσταση που επικρατεί στον τόπο μας. Βεβαίως τα γνωρίζει πολύ καλύτερα απ΄ό,τι τα γνωρίζουμε εμείς.

Αλλά, ως Εκκλησία, είχαμε και έχουμε ξεκάθαρες απόψεις και ενδιαφέρον και για τη δική μας την πατρίδα, την Κύπρο αλλά και για τη Μητέρα Πατρίδα. Εμείς είμεθα στην διάθεση των κυβερνήσεων Ελλάδος-Κύπρου. Ό,τι μπορούμε να βοηθήσουμε σ΄οποιονδήποτε τομέα -και στον εθνικό και στον ελλαδικό- θα το πράξουμε με πολλή αγάπη διότι αυτό είναι το καθήκον μας και η υποχρέωση που έχουμε σ΄αυτόν το λαό.

Ευ. Βενιζέλος: Ευχαριστώ θερμά τον Μακαριώτατο για τη θερμή υποδοχή και για τα αισθήματα αγάπης προς την Ελλάδα, την Κυβέρνηση και προς εμένα προσωπικά. Κάθε συνάντηση με τον Μακαριώτατο είναι ιδιαίτερα χρήσιμη γιατί ο λόγος του είναι καθαρός, σαφής. Αυτά που λέει δημόσια τα λέει και στις κατ΄ιδίαν συνομιλίες. Άρα ξέρει κανείς με ποιον συνομιλεί και ποιο είναι το πλαίσιο, προς το οποίο κινείται η σκέψη του. Αυτό είναι εξαιρετικά χρήσιμο.

Περισσότερα...

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην εκδήλωση με τίτλο «Ας σκεφτούμε τη Βίβλο σήμερα»

Σάββατο 24 Απριλίου 2010

 

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην εκδήλωση με τίτλο «Ας σκεφτούμε τη Βίβλο σήμερα», στην 7η ΔΕΘ


Συνδέομαι με το ίδρυμα «Άρτος Ζωής», με έναν  περίεργο τρόπο. Πέρα από τον σεβασμό μου προς το πρόσωπο του Σάββα Αγουρίδη, ο τρίτος πρόεδρος του ιδρύματος ο Γιάννης  Στεργόπουλος που είναι σήμερα παρών εδώ, είναι πολύ στενός, αδελφικός μου φίλος. Και  έτσι είμαι αποδέκτης και αναγνώστης σε μεγάλο βαθμό των εκδόσεων του ιδρύματος  «Άρτος Ζωής».
Επίσης, κατά καιρούς η βασική μου ιδιότητα του καθηγητού του Συνταγματικού Δικαίου με φέρνει αντιμέτωπο με τα μεγάλα ερωτήματα που τέθηκαν και σήμερα και τίθενται διαρκώς από μια σκοπιά ορθολογική, κανονιστική, από την σκοπιά του ευρωπαϊκού συνταγματικού, νομικού και πολιτικού πολιτισμού, από την σκοπιά της ευρωπαϊκής συνταγματικής ηθικής,  που είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό διαφορετική από την χριστιανική ηθική.

Περισσότερα...

Άρθρο στην Κ. Ε. | Αναθεώρηση σχέσεων κράτους και εκκλησίας

19 Φεβρουαρίου 2006

Αναθεώρηση σχέσεων κράτους και εκκλησίας

του Ευ. Βενιζέλου

Στην πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος που υπέβαλε η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ το 1995 στη Βουλή του 1993 περιλαμβανόταν και το άρθρο 3. Η πρόταση αυτή προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Εκκλησίας της Ελλάδος και προσωπικά του τότε αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, ενώ αμέσως δηλώθηκε η διαφωνία του κόμματος της Ν.Δ.

Με δεδομένη συνεπώς την αδυναμία συγκέντρωσης της αναγκαίας αυξημένης πλειοψηφίας των 3/5 τουλάχιστον, το ΠΑΣΟΚ απέσυρε την πρότασή του. Δήλωσε, όμως, ταυτόχρονα, ότι η θρησκευτική ελευθερία κατοχυρώνεται απολύτως στο άρθρο 13 παρ. 1 Συντ. που ανήκει μάλιστα στον σκληρό πυρήνα των μη υποκείμενων σε αναθεώρηση διατάξεων κατά το άρθρο 110 παρ.

1. Αργότερα, στη Βουλή του 1996, κατατέθηκαν προτάσεις 52 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και ενός της Ν.Δ. για την αντικατάσταση του προοιμίου του Συντάγματος («εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος») με την επίκληση του ονόματος του ελληνικού λαού και την αντικατάσταση του θρησκευτικού τύπου του «όρκου», τόσο του Προέδρου της Δημοκρατίας κατά το άρθρο 33 παρ. 2 όσο και των βουλευτών κατά το άρθρο 59, από «όρκο» με την επίκληση του ονόματος του ελληνικού λαού. Κατά την ψηφοφορία η πρόταση για αναθεώρηση του άρθρου 33 έλαβε 20 ψήφους και η πρόταση για αναθεώρηση του άρθρου 59, 23 ψήφους.

Περισσότερα...

Άρθρο στα ΝΕΑ |Kαι τα του Θεού τω Θεώ

8 Μαρτίου 2005

Το πρόβλημα των σχέσεων Κράτους και Εκκλησίας, που κατέστη επίκαιρο λόγω των γνωστών υποθέσεων, δεν είναι μόνο ζήτημα θεσμών, αλλά και ζήτημα ιδεολογίας και νοοτροπίας.

Το Σύνταγμα δεν επιβάλλει ούτε μία πολιτειοκρατική αντίληψη της Εκκλησίας, ούτε μια εκκλησιοκρατική αντίληψη του Κράτους. Επιβάλλει (άρθρο 13) τον απόλυτο σεβασμό της θρησκευτικής ελευθερίας και ισότητας όλων των πολιτών, oρθοδόξων και μη, τόσο ατομικά όσο και μέσω των θρησκευτικών και μη ομολογιακών ενώσεών τους (Εκκλησιών, κοινοτήτων κ.ο.κ.). Επιβάλλει επίσης να τηρούνται οι εκκλησιαστικοί κανόνες που διέπουν τη σχέση Εκκλησίας της Ελλάδος και Οικουμενικού Πατριαρχείου (άρθρο 3). Όλα τα άλλα μπορούν και πρέπει να ρυθμιστούν με τον νόμο, έτσι ώστε όλοι να νιώθουν ατομικά και συλλογικά ελεύθεροι και ίσοι στα θέματα αυτά, το Κράτος να μην ασχολείται με ζητήματα που δεν το αφορούν και η Εκκλησία να απαλλαγεί από πολιτειοκρατικές, δηλαδή κοσμικές εξαρτήσεις, αλλά και εκκλησιοκρατικές ροπές.

Περισσότερα...

Άρθρο στην ΚΕ | Η ευκαιρία του όρκου του προέδρου

27 Φεβρουαρίου 2005

Το ζήτημα των σχέσεων κράτους και Εκκλησίας δεν πρέπει να τίθεται συγκυριακά, ούτε εξαρτάται από τη διακύμανση του κύρους και της κοινωνικής απήχησης της εκκλησιαστικής ιεραρχίας.

Δεν πρέπει, άλλωστε, να ξεχνάμε: Πρώτον, ότι αυτό που θεωρείται ως ισχύον καθεστώς είναι αποτέλεσμα πρακτικών, παραδόσεων και νομοθετικών αδρανειών και όχι συνταγματική ρύθμιση. Και δεύτερον, ότι το ισχύον καθεστώς ιστορικά επιβλήθηκε αμέσως μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του ελληνικού κράτους (σε συνδυασμό με την αυτοκεφαλία της Ελλαδικής Εκκλησίας) ως πρωτοβουλία όχι της Εκκλησίας, αλλά της κρατικής εξουσίας που ήθελε να έχει υπό έλεγχο την Εκκλησία.

Περισσότερα...

Άρθρο στο ΒΗΜΑ |Ο χωρισμός δεν προσκρούει στο Σύνταγμα

13 Φεβρουαρίου 2005

Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε να διαμορφώνεται μια εικόνα βαθιάς και γενικευμένης κρίσης στην Εκκλησία της Ελλάδος μετά τις πρωτοφανείς καταγγελίες και αποκαλύψεις για τον βίο και την πολιτεία κληρικών όλων των βαθμίδων. H αποσταθεροποίηση της Εκκλησίας και το κλίμα απαξίωσης θέτουν, για μία ακόμη φορά, το μείζον ζήτημα του «ιερού διαζυγίου»· του χωρισμού της Εκκλησίας από το Κράτος.

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Γ. Παπανδρέου έθεσε ανοικτά το θέμα. Το ίδιο έπραξαν και κορυφαία στελέχη του κυβερνώντος κόμματος. Ο ευρωβουλευτής και εκ των ιστορικών στελεχών της ΝΔ κ. I. Βαρβιτσιώτης επισημαίνει ότι η Ελληνική Πολιτεία οφείλει σε όσα βήματα θελήσει να προβεί, αυτά να γίνουν ύστερα από πλήρη συμφωνία με την Εκκλησία. H κυβέρνηση, από την πλευρά της, δήλωσε πως δεν τίθεται θέμα χωρισμού. Πάγια είναι η θέση υπέρ του χωρισμού των δύο άλλων κομμάτων του Κοινοβουλίου, του KKE και του Συνασπισμού. Ούτως ή άλλως πρόκειται για ένα ζήτημα «καυτό» με παρελθόν πολλών χρόνων και ιστορικό μεγάλων πολιτικών αντιπαραθέσεων, ήδη από τον 19ο αιώνα. «Το Βήμα» ανοίγει σήμερα έναν ουσιαστικό διάλογο για το θέμα του χωρισμού Κράτους και Εκκλησίας που απασχόλησε και θα απασχολεί την ελληνική κοινωνία, η οποία βαδίζει ήδη στον 21ο αιώνα «κουβαλώντας» ένα άλυτο ιστορικά ζήτημα που απαιτεί, είτε το θέλουμε είτε όχι, λύση.

Περισσότερα...

Άρθρο στην Ελευθεροτυπία | Οι ταυτότητες του κ. Σταθόπουλου

4 Ιουνίου 2004

Ο κ. Μ. Σταθόπουλος προφανώς θεωρεί ότι βασικό επίτευγμα της θητείας του στο υπουργείο Δικαιοσύνης ήταν η γνωστή εξέλιξη στο ζήτημα των ταυτοτήτων και σπεύδει να επικρίνει με ανακριβείς ισχυρισμούς και έκδηλο διδακτισμό τις απόψεις μου. Υποπίπτει έτσι σε μια σειρά από λάθη:

Πρώτον, ο κ. Σταθόπουλος θεωρεί ότι τοποθετήθηκα ξανά δημόσια και ολοκληρωμένα στο ζήτημα ταυτοτήτων, ενώ αυτό δεν συνέβη. Στο πλαίσιο μιας προσωπικού χαρακτήρα συζήτησης για πλήθος θεμάτων με συνεργάτη της «Ελευθεροτυπίας» έγινε μια παρεμπίπτουσα αναφορά και στο ζήτημα των ταυτοτήτων, που περιλήφθηκε, όπως την αποτύπωσε ο δημοσιογράφος, σε αφιέρωμα του κυριακάτικου περιοδικού της εφημερίδας σας. Αν ήθελα να κάνω ξανά μια πλήρη δημόσια τοποθέτηση, θα την έκανα με άλλο τρόπο και θα είχα πολλά να πω.

Περισσότερα...

Άρθρο στα ΝΕΑ | H Eλλαδική Eκκλησία και το Πατριαρχείο

21 Αυγούστου 2003

 
[Μια πρόταση υπέρβασης της κρίσης]

 

1. Τον τελευταίο καιρό - με αφορμή απλώς την κένωση και την επικείμενη πλήρωση της Μητρόπολης Θεσσαλονίκης - παρακολουθούμε την αναζωπύρωση, για πολλοστή φορά, του παλιού και κλασικού ζητήματος των σχέσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος με το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Μέσα από την καθημερινή ειδησεογραφική και κοσμική προσέγγιση του θέματος και μέσα από σωρεία δηλώσεων, υπαινιγμών και ακριτομυθιών, είναι λογικό οι περισσότεροι να θεωρούν ότι πρόκειται για μια σύγκρουση προσώπων, το καθένα από τα οποία έχει τις δικές του - θεμιτές ή και αθέμιτες - εκκλησιαστικές φιλοδοξίες.

Περισσότερα...