26 Νοεμβρίου 2008

Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης: «Υπηρεσία Εποπτείας Αγοράς και άλλες διατάξεις».


 

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το νομοσχέδιο που συζητείται είναι η «γέφυρα» που συνδέει την εγχώρια -υφιστάμενη εδώ και πάρα πολύ καιρό- όψη της κρίσης με τη διεθνή όψη της οικονομικής κρίσης. Πάντα λέγαμε ότι η χώρα βρίσκεται υπό συνθήκες κρίσης λόγω της κυβερνητικής πολιτικής και της αδυναμίας της Κυβέρνησης να ελέγξει την ακρίβεια, την αισχροκέρδεια κυρίως στην αγορά, πολύ πριν καταστεί κοινή συνείδηση στην Ευρώπη και ιδίως στην Ελλάδα το μέγεθος και το βάθος της διεθνούς οικονομικής κρίσης.

Το γεγονός ότι τώρα η Κυβέρνηση εισηγείται ένα νομοσχέδιο που εξήγγειλε πριν από μήνες στο πλαίσιο των δήθεν μέτρων για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, χωρίς να λαμβάνει υπ΄όψιν τα νέα δεδομένα που δημιούργησε η διεθνής οικονομική κρίση, δείχνει πως η Κυβέρνηση δεν «θεραπεύεται», δείχνει πως πάντα πάσχει από διαφορά φάσης, από αδυναμία αντίληψης και παρακολούθησης των καταστάσεων. Δεν μπορεί να διαχειριστεί την κρίση μια Κυβέρνηση που χάνει το ρυθμό των εξελίξεων.

Η ακρίβεια είναι πια μία μόνιμη, διαρθρωτική κατάσταση στην ελληνική αγορά και με τη μορφή της αισχροκέρδειας και με τη μορφή της «καρτελοποίησης» μεγάλων και κρίσιμων τομέων της αγοράς. Και ιδίως εκεί όπου πάσχει το εισόδημα του χαμηλού και μεσαίου νοικοκυριού, εκεί όπου διαμορφώνεται ο πραγματικός, υψηλός πληθωρισμός του φτωχού και του μεσαίου εισοδήματος. Αλλά η ακρίβεια είναι πάντα και μία σχέση ανάμεσα στο εισόδημα και τις τιμές. Η εισοδηματική ανεπάρκεια και η εισοδηματική ανισότητα δημιουργούν την αίσθηση της ακρίβειας, γιατί για τα μεγάλα εισοδήματα δεν υπάρχει το βάρος της ακρίβειας, όπως υπάρχει για τα μικρά και μεσαία εισοδήματα.

Η Κυβέρνηση εξακολουθεί μια ρητορική η οποία στην πραγματικότητα δεν θα έχει ποτέ κανένα αποτέλεσμα, γιατί δεν αντιλαμβάνεται ότι πάνω στο παλιό και μόνιμο δυστυχώς πρόβλημα της ακρίβειας ως αισχροκέρδειας έρχεται τώρα και «ακουμπά» ένα πολύ πιο έντονο πρόβλημα ακρίβειας ως εισοδηματικής ανεπάρκειας και ανισότητας, γιατί ο κόσμος νιώθει να απειλείται το εισόδημα ακόμα και των μεσαίων στρωμάτων.

Αυτή η διάχυτη αγωνία των μεσαίων στρωμάτων, που είναι ο «κορμός» της ελληνικής κοινωνίας, είναι που δημιουργεί το τεράστιο πολιτικό πρόβλημα στη χώρα, την έλλειψη πολιτικής εμπιστοσύνης. Ο κόσμος δεν πιστεύει πια πως μπορεί το πολιτικό σύστημα, όπως το εκφράζει ο κ. Καραμανλής και η Κυβέρνησή του, να διαχειριστεί την κρίση, να πάρει τις αναγκαίες πρωτοβουλίες, να εμπνεύσει εμπιστοσύνη, να καλύψει μ’ ένα πλεόνασμα πολιτικής εμπιστοσύνης και πολιτικών πρωτοβουλιών το έλλειμμα οικονομικής εμπιστοσύνης που υπάρχει και διεθνώς και στη χώρα.

Το λέω αυτό γιατί το πρόβλημα της αγοράς δυστυχώς τώρα δεν είναι μόνο η ακρίβεια. Το πρόβλημα της αγοράς τώρα είναι και η έλλειψη ζήτησης, η μείωση της κατανάλωσης. Είναι ένα τεράστιο πρόβλημα που το αντιμετωπίζει η πραγματικότητα του λιανικού εμπορίου και το αντιμετωπίζουν πάρα πολλοί κλάδοι των υπηρεσιών. Το πρόβλημα αυτό συνδέεται άμεσα με την αδυναμία της Κυβέρνησης να πάρει μέτρα για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της ρευστότητας κυρίως των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, αλλά και πολλών μεγάλων επιχειρήσεων, άρα και για να αντιμετωπιστεί η απειλή για τη μείωση της απασχόλησης, η απειλή για την αύξηση της ανεργίας.

Πώς είναι δυνατόν, τη στιγμή που σ’ όλον τον κόσμο αναζητούνται πολιτικές κεϊνσιανές, πολιτικές τόνωσης της ζήτησης, πολιτικές τόνωσης των επενδύσεων και κυρίως των δημοσίων επενδύσεων, η Κυβέρνηση να εμφανίζεται στη Βουλή με τέτοιου είδους «κολοβές» και πρόχειρες ρυθμίσεις και μ’ έναν προϋπολογισμό που είναι η αποθέωση του εικονικού και ανεφάρμοστου προϋπολογισμού. Με έναν προϋπολογισμό κλασικής, συντηρητικής, μονεταριστικής αντίληψης, μ’ έναν προϋπολογισμό από την αρχή μέχρι το τέλος ψευδή, που διέπεται από ένα δημοσιονομικό άγχος, από το άγχος της απόκρυψης των πραγματικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών δεδομένων, από ένα άγχος συγκάλυψης των δημοσιονομικών προβλημάτων της χώρας. Και ταυτόχρονα να εμφανίζεται μ’ έναν προϋπολογισμό που είναι προκλητικά αντιαναπτυξιακός, με μείωση των δημοσίων επενδύσεων, σε μία εποχή όπου όλοι αναζητούν αύξηση των επενδύσεων, χρηματοδότηση, ρευστότητα;

Η «κωμωδία» δε, σε σχέση με τις τράπεζες και το τραπεζικό σύστημα, δυστυχώς συνεχίζεται και μετά την ψήφιση του περιβόητου νομοσχεδίου και τη μετατροπή του σε νόμο του κράτους. Ο κ. Αλογοσκούφης εκλιπαρούσε και διαπραγματευόταν με το τραπεζικό σύστημα χωρίς να μπορεί να επιβάλει μία λύση και χωρίς να μπορεί να μετατρέψει ένα σχέδιο για τη στήριξη των τραπεζών και για τη διασφάλιση της διατραπεζικής ρευστότητας σε σχέδιο για την προστασία της πραγματικής οικονομίας, των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, σ’ ένα σχέδιο για τη διασφάλιση των αναγκαίων κεφαλαίων για επενδύσεις, αλλά και των αναγκαίων κεφαλαίων κίνησης των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Αυτό το «θέατρο του παραλόγου» συνεχίζεται και τώρα, πάρα την ψήφιση του νομοσχεδίου.

Παρ’ ότι υπάρχει νόμος και ο Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών και δυστυχώς ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος απειλούν, παρακαλούν, κάνουν δηλώσεις σε σχέση με τις τράπεζες, αντί επιτέλους η Τράπεζα της Ελλάδος να πει για κάθε εμπορική τράπεζα ποια είναι η κατάστασή της και ποιες είναι οι υποχρεώσεις της, ποιος είναι ο βαθμός έκθεσης σε κινδύνους στις γειτονικές μας χώρες, ποια είναι τα προβλήματα που έχει σε σχέση με το χαρτοφυλάκιό της, πού υπάρχουν ενέχυρα μετοχών έναντι δανείων που έχουν χορηγηθεί σε εταιρείες που τώρα έχουν μειωμένη κεφαλαιοποίηση, γιατί έχουν πέσει οι μετοχές σ’ όλα τα χρηματιστήρια του κόσμου, πού υπάρχει πρόβλημα ανανέωσης ομολογιακών δανείων των τραπεζών, τι πρέπει να κάνει κάθε τράπεζα για την κεφαλαιακή της επάρκεια, για το χαρτοφυλάκιό της, για την αναλογία χορηγήσεων προς καταθέσεις.

Γιατί δεν μας το λέει αυτό η Κυβέρνηση, γιατί δεν μας το λέει αυτό η Τράπεζα της Ελλάδος και γιατί έστω και τώρα δεν έρχεται η Κυβέρνηση να προσθέσει στη ρύθμιση που ψήφισε την προηγούμενη εβδομάδα με το νομοσχέδιο που θα ψηφιστεί σήμερα το βράδυ τις αναγκαίες εγγυήσεις, ώστε το σχέδιο στήριξης των τραπεζών να μετατραπεί εν μέρει τουλάχιστον σε σχέδιο στήριξης της πραγματικής οικονομίας, στήριξης της ρευστότητας των επιχειρήσεων, στήριξης της ζήτησης, στήριξης της οικοδομής μέσω των στεγαστικών δανείων;

Φέρνετε μία τροποποίηση για το Ταμείο Εγγυοδοσίας Μικρών Και Πολύ Μικρών Επιχειρήσεων. Σας το είπα και στο νομοσχέδιο για τις τράπεζες και το επαναλαμβάνω. Έπρεπε στο άρθρο 5 του νόμου για την ενίσχυση του τραπεζικού συστήματος να μην υπάρχει μια απλή ευχή ότι κάποια από τα κονδύλια που διατίθενται, ιδίως από τα 8.000.000.000 σε ομόλογα του δημοσίου, να διατεθούν με «ανταγωνιστικούς» όρους για στεγαστικά δάνεια και δάνεια προς μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, αλλά έπρεπε προϋπόθεση για την παροχή των εγγυήσεων του ελληνικού δημοσίου, για τη χορήγηση των ομολόγων του ελληνικού δημοσίου, για την ενίσχυση της ρευστότητας των τραπεζών, να είναι η υπογραφή σύμβασης με τον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας για τα στεγαστικά δάνεια ώστε να υπάρξει και πιστωτική επέκταση φέτος στα στεγαστικά δάνεια. Να μπορούν να εξυπηρετηθούν παλιά, να μπορούν να χορηγηθούν καινούργια δάνεια, να κινηθεί η αγορά στην κατοικία, η αγορά στην οικοδομή, που είναι η ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας. Και έπρεπε να υπάρχει και ειδική παράγραφος, ώστε όλος ο μηχανισμός του Ταμείου Εγγυοδοσίας Μικρών Και Πολύ Μικρών Επιχειρήσεων να συνδεθεί με το σχέδιο στήριξης του τραπεζικού συστήματος, έτσι ώστε πραγματικά να ωφεληθεί η πραγματική οικονομία, η απασχόληση, η τοπική οικονομία, η ανάπτυξη.

Δεν μπορεί η Κυβέρνηση του κ. Καραμανλή να αντιμετωπίσει ούτε συμπτωματολογικά, συγκυριακά την κρίση, ενώ άλλες κυβερνήσεις στην Ευρώπη αντιμετωπίζουν την κρίση με μεγάλες πολιτικές πρωτοβουλίες, έχουν τον έλεγχο των καταστάσεων. Αποδεικνύεται έτσι η σημασία της πολιτικής αποφασιστικότητας του πολιτικού βολονταρισμού, γιατί οι πολίτες και οι αγορές βλέπουν ότι δεν υπάρχει ούτε αυτορρύθμιση των αγορών ούτε ελπίδα αυτοΐασης του οικονομικού συστήματος. Θέλουν παρέμβαση του κράτους και των διεθνών οργανισμών, δηλαδή των διακρατικών οργανισμών. Και στην Ελλάδα τίποτα: Αμηχανία, αδυναμία, αναποτελεσματικότητα. Άλλες κυβερνήσεις δίπλα στα συγκυριακά μέτρα αντιμετώπισης της κρίσης αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, ώστε να διασφαλιστεί η εθνική τους ανταγωνιστικότητα την επομένη της κρίσης, σε δύο χρόνια. Εμείς ούτε τέτοια μέτρα παίρνουμε ώστε να διαφυλάξουμε την εθνική ανταγωνιστικότητα, να την ενισχύσουμε, να διαμορφώσουμε συνθήκες κάλυψης του παραγωγικού ελλείμματος της χώρας και φυσικά ούτε μέτρα ενίσχυσης των χαμηλών εισοδημάτων βλέπουμε να υλοποιούνται. Ο ίδιος ο Ο.Ο.Σ.Α. λέει τώρα ότι πρέπει να πάνε επιταγές στα χαμηλά εισοδήματα προκειμένου να ενισχυθεί η ζήτηση, η κατανάλωση.

Μα, οι συνταγές είναι τόσο προφανείς, τόσο κλασικές, είναι αυτονόητα κάποια πράγματα και μόνο η Κυβέρνηση του κ. Καραμανλή φαίνεται να αντιστέκεται ανεπαρκής και ανίκανη και να σέρνεται πίσω από τις ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες. Γιατί εδώ εμφανίζεται το παράδοξο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ή οι ίδιες οι τράπεζες να παίρνουν για τους δικούς τους λόγους πρωτοβουλίες, που η ελληνική Κυβέρνηση ούτε τις διανοήθηκε ούτε τις ανέλαβε. Κι ενώ σας λέμε τι πρέπει να γίνει και σας παρακινούμε, εσείς παραμένετε πεισματωμένοι σε μια τυπική, γραφειοκρατική προσέγγιση των θεμάτων. Τώρα αντιμετωπίζετε το πρόβλημα της αγοράς και της ακρίβειας σαν να βρισκόμαστε ένα χρόνο πριν, διότι, αυτή η συζήτηση που γίνεται για το νομοσχέδιό σας, κύριε Υπουργέ, είναι μια συζήτηση που είχε γίνει κατ’ επανάληψη, είχε γίνει πολλές φορές στην Αίθουσα αυτή, άσχετα από το διεθνή κρίση. Δεν έπρεπε αυτό το συγκλονιστικό γεγονός που διαμορφώνει νέα συμφραζόμενα, νέες ανάγκες να έχει περιληφθεί στο νέο νομοσχέδιο και να φέρετε ένα σχέδιο για την αντιμετώπιση της κρίσης στην αγορά; Γιατί δεν είναι μόνο η κρίση του τραπεζικού συστήματος. Είναι η κρίση της αγοράς, την οποία την βιώνουν οι έμποροι, την βιώνουν οι μικροί επιχειρηματίες, την βιώνει και ο καταναλωτής, ο οποίος βλέπει ότι πρέπει να περιορίσει το επίπεδο της ζωής του.
Αυτό λοιπόν είναι η μεγάλη πολιτική αδυναμία της Κυβέρνησης.

Σας καλώ έστω και τώρα, έστω και την υστάτη στιγμή μέχρι την απογευματινή συνεδρίαση, να συνδέσετε τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου της προηγούμενης εβδομάδας με τις ρυθμίσεις για το Ταμείο Εγγυοδοσίας Μικρών Και Πολύ Μικρών Επιχειρήσεων για τη ρευστότητα των επιχειρήσεων και με τις ρυθμίσεις για τα στεγαστικά δάνεια μέσω του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας. Και να μεταφέρετε, κύριε Υφυπουργέ, και στον Υπουργό σας και στον Υπουργό Οικονομίας και στον Πρωθυπουργό την πραγματικότητα αυτή, την οποία σας την εντόπισαν όλοι οι Βουλευτές της Αντιπολίτευσης, ο εισηγητής μας και όλοι οι αγορητές. Δεν μπορείτε να αντιμετωπίζετε με τέτοια αυταρέσκεια και αδιαφορία, δηλαδή με τέτοια ανικανότητα, τη συγκυρία που έχει διαμορφωθεί. Είστε κατώτεροι των περιστάσεων. Εάν δεν μπορείτε να κάνετε κάτι, πείτε το για να ληφθεί αυτό υπ΄όψιν στην επιμέτρηση της πολιτικής ποινής που θα σας επιβάλει ο ελληνικός λαός.

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2008