27 Νοεμβρίου 2008

Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί της αρχής της πρότασης νόμου αρμοδιότητας του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών: «Ρύθμιση των θεμάτων που αφορούν την κυριότητα της Λίμνης Βιστωνίδας και των παραλίμνιων εκτάσεων, την ανταλλαγή ακινήτων μεταξύ του ελληνικού δημοσίου και της Ιεράς Μονής Βατοπεδίου του Αγίου Όρους και συναφείς διατάξεις».


 

Κύριοι Βουλευτές, θα μιλήσουμε σήμερα ξανά για την υπόθεση του Βατοπεδίου και αυτό μου προκαλεί βαθιά θλίψη. Είναι τραγικό, τη στιγμή που όλος ο κόσμος ασχολείται με το μέγεθος της διεθνούς οικονομικής κρίσης, τη στιγμή που η Ευρωπαϊκή Ένωση αγωνίζεται να συγκροτήσει πρωτοβουλίες υπέρβασης, στην Ελλάδα η Κυβέρνηση να έχει οδηγήσει το δημόσιο βίο μέσα σ’ αυτήν τη ζοφερή ατμόσφαιρα της υπόθεσης του Βατοπεδίου.

Η βλάβη που προκαλείται από αυτές τις ενέργειες της Κυβέρνησης είναι τεράστια. Είναι βλάβη θεσμική, είναι βλάβη ηθική, είναι βλάβη βεβαίως οικονομική, γιατί πλήττονται συμφέροντα του δημοσίου, είναι και βλάβη αναπτυξιακή, γιατί τη στιγμή που θα έπρεπε να διαμορφώνεται μια μεγάλη εθνική συναίνεση για την υπέρβαση των καταστάσεων αυτών και τη διαμόρφωση ενός εθνικού μοντέλου ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας, εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να ασχολούμαστε με την υπόθεση του Βατοπεδίου. Και η Κυβέρνηση δεν έχει συνείδηση του μεγέθους του σκανδάλου και δεν αντιλαμβάνεται ότι το σκάνδαλο αυτό δεν είναι ένα σκάνδαλο που έχει συντελεστεί και τώρα διερευνάται για να καταλογιστούν οι πολιτικές αλλά και οι ποινικές, δυστυχώς, ευθύνες που υπάρχουν.

Το σκάνδαλο του Βατοπεδίου είναι ένα σκάνδαλο εν εξελίξει, ένα σκάνδαλο που και τώρα που μιλάμε εξακολουθεί να συντελείται, γιατί η Κυβέρνηση, ο Πρωθυπουργός προσωπικά και η ηγεσία του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών δεν προβαίνουν στις ενέργειες που είναι απολύτως αναγκαίες και επιβεβλημένες από το Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους, προκειμένου να προστατευθούν τα συμφέροντα του ελληνικού δημοσίου. Συμφέροντα που έχουν πληγεί με τις ανταλλαγές, συμφέροντα που έχουν πληγεί με τη συστηματική υπερεκτίμηση κάποιων στοιχείων του δημοσίου και τη συστηματική υποεκτίμηση κάποιων άλλων περιουσιακών στοιχείων, προκειμένου να πραγματοποιηθεί η ταχυδακτυλουργική ανταλλαγή της Λίμνης Βιστωνίδας και των παραλίμνιων περιοχών που ανήκαν στο δημόσιο, με άλλα ακίνητα του δημοσίου σε πολλές περιοχές της χώρας.

Όπως είπα στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, τώρα πλέον με την πρόταση νόμου ο κάθε Βουλευτής της Κοινοβουλευτικής Πλειοψηφίας, ο κάθε Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, βρίσκεται αντιμέτωπος μ’ ένα μεγάλο ηθικό, πολιτικό και θεσμικό δίλημμα.

Ρωτώ ατομικά τον κάθε συνάδελφο Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας εάν πρόκειται να συμπράξει στη συνέχιση του σκανδάλου της Μονής Βατοπεδίου, εάν πρόκειται να συμπράξει στην προσβολή των συμφερόντων του δημοσίου και σε πράξεις και παραλείψεις που συνιστούν απιστία εις βάρος του δημοσίου ή αν θα υπερψηφίσει την πρόταση νόμου του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ώστε να προστατευθούν έστω και τώρα τα συμφέροντα του ελληνικού δημοσίου.

Η πρόταση νόμου του ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι μια πράξη ευθύνης που δίνει την ευκαιρία στην Κυβέρνηση και την Κοινοβουλευτική Πλειοψηφία να πουν ένα μεγάλο συγγνώμη στον ελληνικό λαό και να κάνουν συγκεκριμένες ενέργειες που υποδηλώνουν τη μεταμέλειά τους γι’ αυτό που συνέβη.

Λυπάμαι, γιατί στο στάδιο της επεξεργασίας της πρότασης νόμου στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή, δεν εκδηλώθηκε αυτή η ευαισθησία της Κυβέρνησης και της κυβερνητικής Πλειοψηφίας.

Κύριε Υπουργέ, ο Πρωθυπουργός και η Κυβέρνησή του χάνουν μία ευκαιρία που τους παρέχει η Αξιωματική Αντιπολίτευση, να πούμε στον ελληνικό λαό ότι μπορούμε, έστω και τώρα, να προστατεύσουμε τη δημόσια περιουσία και να στείλουμε μηνύματα που είναι απολύτως αναγκαία, σε όλους τους παράγοντες της ελληνικής κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένων και των εκκλησιαστικών παραγόντων, των εκκλησιαστικών νομικών προσώπων, γιατί ένα μεγάλο θύμα της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί, είναι το ίδιο το ιστορικό κύρος και η φυσιογνωμία, η πνευματική και πολιτιστική, του Αγίου Όρους.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το γεγονός ότι η Κυβέρνηση αρνείται να αποδεχθεί την πρόταση νόμου του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και αντ’ αυτής έρχεται και προβάλλει στη Βουλή των Ελλήνων το επιχείρημα ότι με απόφαση του παρισταμένου Υφυπουργού Οικονομίας και Οικονομικών ανακλήθηκαν οι πράξεις των προκατόχων του, Υφυπουργών Οικονομίας και Οικονομικών που εκδόθηκαν το 1999, το 2002 και το 2003 με τις οποίες έγιναν αποδεκτές αντίστοιχες γνωμοδοτήσεις του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Δημοσίων Κτημάτων και Ανταλλάξιμης Περιουσίας, είναι μια συνειδητή κουτοπονηριά, είναι μία συνειδητή προσπάθεια εξαπάτησης της κοινής γνώμης.

Επαναλαμβάνω, κύριε Υπουργέ, ότι η ανακλητική σας πράξη της 3-10-2008, είναι μία πολύ μεγάλη τρύπα στο νερό, που γίνεται προκειμένου να διευκολυνθεί η διαιώνιση της κατάστασης αυτής. Και ερωτώ σήμερα και την Κυβέρνηση και την Κοινοβουλευτική Πλειοψηφία: Πού ανήκουν σήμερα τα επίδικα ακίνητα; Σε ποιον ανήκει σήμερα το Ολυμπιακό Ακίνητο; Σε ποιον ανήκει σήμερα η μεγάλη έκταση στην Ουρανούπολη που καταλαμβάνει εννέα χιλιάδες στρέμματα στην προ του Αγίου Όρους, περιοχή; Πού ανήκουν σήμερα τα οικόπεδα της Θέρμης, της Ραιδεστού, του Ωραιοκάστρου; Πού ανήκουν σήμερα τα οικόπεδα του Γραμματικού; Ποιος ασκεί νομή και κατοχή; Ποιος είναι ο ιδιοκτήτης των εκτάσεων αυτών; Τι ενέργειες έχει κάνει η Κυβέρνησή σας, προκειμένου να μην συνεχίζεται η ανοικοδόμηση των οικοπέδων που έχουν διατεθεί σε τρίτους; Γιατί διαιωνίζεται αυτή η κατάσταση ανασφάλειας που πλήττει τα συμφέροντα του ελληνικού δημοσίου; Γιατί, κύριε Υπουργέ, αφού ανακαλέσατε τις πράξεις των προκατόχων σας του 1999, του 2002 και του 2003, για τις οποίες η υπόθεση είχε συνολικά αναπεμφθεί στο Γνωμοδοτικό Συμβούλιο, δεν ανακαλέσατε την πράξη του Μαΐου του 2004, του προκατόχου σας του κ. Πέτρου Δούκα, με την οποία γίνεται αποδεκτή η τελευταία σχετική γνωμοδότηση του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Δημοσίων Κτημάτων, με την οποία επαναλαμβάνει το Συμβούλιο τη θέση του και ως εκ τούτου εξοπλίζει με κάποια «επιχειρήματα», τη Μονή Βατοπεδίου, σε σχέση με το ζήτημα αυτό;
Μετά την έκδοση αυτής της περιβόητης ανακλητικής απόφασης, που είναι ψευδεπίγραφη, σε τι ενέργειες προβήκατε; Με βάση την απόφαση αυτή έχουν εγερθεί αγωγές του ελληνικού δημοσίου, προκειμένου να αναγνωριστεί η κυριότητά του σε όλα αυτά τα ακίνητα; Έχετε φροντίσει να διακοπούν οι οικοδομικές εργασίες εκεί όπου εκτελούνται από τρίτους; Έχετε ζητήσει την ακύρωση των σχετικών συμβάσεων, των σχετικών συμβολαιογραφικών πράξεων; Έχετε μεριμνήσει για τα συμφέροντα του ελληνικού δημοσίου ή εξακολουθείτε να απιστείτε σε βάρος του ελληνικού δημοσίου; Και η απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης, με την οποία απορρίπτεται η αγωγή της Μονής για τις παραλίμνιες εκτάσεις και όχι για τη λίμνη αυτή καθ’ εαυτή, γιατί επίδικο αντικείμενο δεν ήταν η λίμνη που κοστολογήθηκε σε 40.000.000 ευρώ, αλλά μόνο οι παραλίμνιες εκτάσεις, αυτή, λοιπόν, η απόφαση κοινοποιήθηκε στο Μοναστήρι;

Φροντίσατε για την καθαρογραφή της, για την κοινοποίησή της, ώστε να τελεσιδικήσει η απόφαση αυτή; Έχετε προβεί σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες; Όχι μόνο δεν προβήκατε, αλλά έχετε εξοπλίσει το Βατοπέδι με το βασικό νομικό επιχείρημα που αναπτύσσει, προσβάλλοντας την δήθεν ανακλητική απόφασή σας ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Καταθέτω στα Πρακτικά της Βουλής την αίτηση ακύρωσης που άσκησε η Μονή Βατοπεδίου ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας κατά της ανακλητικής απόφασης του κ. Μπέζα.

Η προσφυγή αυτή γίνεται με βασικό επιχείρημα ότι η Κυβέρνηση δια του αρμοδίου Υπουργού δεν προέβη στην τήρηση της αναγκαίας διοικητικής διαδικασίας, κοντολογίς γιατί όχι μόνο δεν εκδόθηκε αντίθετη γνωμοδότηση του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Δημοσίων Κτημάτων, αλλά διατηρείται σε ισχύ η τελευταία γνωμοδότηση που έγινε αποδεκτή από τον κ. Δούκα με την οποία το Γνωμοδοτικό Συμβούλιο ούτε λίγο ούτε πολύ, επιμένει στις θέσεις του με την ίδια σύνθεση, έτσι ώστε να μπορεί τώρα η μονή να ισχυρίζεται ότι δεν έχει τηρηθεί η διοικητική διαδικασία ανάκλησης των πράξεων του 1999, του 2002 και του 2003.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. προτείνει, με την πρόταση που συζητείται σήμερα στη Βουλή, να ανακληθούν εκ του νόμου, απευθείας, όλες οι διοικητικές πράξεις που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με τη διοικητική αναγνώριση δικαιωμάτων της Μονής Βατοπεδίου πάνω στη Λίμνη Βιστωνίδα και τις παραλίμνιες περιοχές, γιατί αυτό επιβάλλει η ίδια η αρχή του κράτους δικαίου, της νομιμότητας της δράσης της διοίκησης και της χρηστής διοίκησης. Στην τελευταία σχετική απόφασή της η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας στη 2177/2004, λέει ρητά ότι οι αρχές του κράτους δικαίου, της νομιμότητας της δράσης της διοίκησης και της χρηστής διοίκησης δεν ανέχονται τη διατήρηση νομικών και πραγματικών καταστάσεων που δημιουργήθηκαν κατά κατάφωρη παραβίαση δικαίου και διαμορφώνει ένα νέο νομολογιακό πλαίσιο για τις ανακλήσεις των παράνομων διοικητικών πράξεων.

Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι είναι αναγκαίο να ανακληθούν εκ του νόμου όλες οι διοικητικές πράξεις που απετέλεσαν το δικαιοπρακτικό θεμέλιο των παράνομων και σκανδαλωδών ανταλλαγών της Λίμνης Βιστωνίδας που ανήκε στο δημόσιο με άλλα ακίνητα του δημοσίου. Δικαιοπρακτικό θεμέλιο αυτών των συμβάσεων, που συνήψε η Κ.Ε.Δ. κατ’ εντολή της Κυβέρνησης, είναι διοικητικές πράξεις, Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις των Υπουργών Οικονομίας και Αγροτικής Ανάπτυξης, που δεν έχουν ανακληθεί. Τις διατηρείτε σε ισχύ και εξακολουθείτε να απιστείτε εις βάρους του ελληνικού δημοσίου τώρα που μιλάμε, εν μέσω της κατακραυγής της κοινής γνώμης. Και φυσικά, η πρότασή μας προβλέπει την εκ του νόμου ακύρωση όλων των σχετικών συμβάσεων και των συμβολαιογραφικών πράξεων και τη σχετική σημείωση στα βιβλία υποθηκών και στα κτηματολογικά γραφεία, διασφαλιζομένων όλων των δικαιωμάτων τρίτων. Γιατί μπορεί να υπάρχουν τρίτοι που έχουν δικαιώματα. Ας τα διεκδικήσουν ενώπιων των ελληνικών δικαστηρίων. Ας στραφούν κατά της μονής. Και η ίδια η Μονή Βατοπεδίου, αν νομίζει ότι έχει δικαιώματα, όπως προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας, ας εφεσιβάλλει την απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης, ας ασκήσει αγωγή για τη λίμνη καθ’ εαυτή, γιατί άσκησε μόνο για τα παραλίμνια και ας προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο, όπως έκαναν και άλλες μονές στη δεκαετία του 1980.

Κανείς δεν στερείται των δικαιωμάτων δικαστικής προστασίας που έχει. Το σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου είναι τώρα η αδυναμία ή η συνειδητή άρνηση της Κυβέρνησης να προστατεύσει τα συμφέροντα του δημοσίου. Και είναι γεγονός ότι παραπλανάτε την κοινή γνώμη, διότι υποδύεστε ότι δήθεν έχετε εκπλαγεί από το μέγεθος του προβλήματος. Μιλάτε πλέον οι ίδιοι για πολιτικές ευθύνες, προσπαθείτε εναγωνίως να διακρίνετε τις πολιτικές ευθύνες από τις ποινικές ευθύνες πολιτικών προσώπων που εκ των πραγμάτων διερευνά η Εξεταστική Επιτροπή, αλλά, ταυτόχρονα, δεν λέτε στον ελληνικό λαό ότι εξακολουθείτε αυτή τη στιγμή να συμπράττετε στη συνέχιση αυτού του σκανδάλου που είναι ζωντανό και ενεργό. Δεν είναι ένα σκάνδαλο που έχει συντελεστεί κάποια στιγμή και τώρα πρέπει να διερευνηθεί, να αποκαλυφθεί, έτσι ώστε να οδηγηθούν οι ένοχοι στην τιμωρία ή στον καταλογισμό κάθε είδους ευθύνης, πολιτικής και ποινικής.

Γι’ αυτό θέλουμε σήμερα απαντήσεις. Απαντήσεις που επιβάλει το Σύνταγμα της χώρας. Γιατί βασικό συνταγματικό θεμέλιο της νομοθετικής μας πρωτοβουλίας είναι η ρητή διάταξη του άρθρου 18 παράγραφος 2 του Συντάγματος που προβλέπει ότι το νομικό καθεστώς των μεγάλων λιμνών και των λιμνοθαλασσών, για να ξεφύγουμε από το πρόβλημα αν η Βιστωνίδα είναι μεγάλη λίμνη ή λιμνοθάλασσα καθώς η συνταγματική πρόβλεψη είναι κοινή και για τις δύο αυτές κατηγορίες ρυθμίζεται με ειδικό νόμο. Και ξέρετε πάρα πολύ καλά, σας το είπα και στη Διαρκή Επιτροπή, ότι είναι συνηθισμένο φαινόμενο στην ελληνική έννομη τάξη, ειδικός νόμος να ρυθμίζει τα σχετικά με μια λίμνη. Η ψήφιση του Συντάγματος του 1952 οφείλεται σε πολύ μεγάλο βαθμό, όπως και η έναρξη της εφαρμογής του, στην ανάγκη ρύθμισης των θεμάτων της λίμνης Κωπαϊδας.

Άρα, με βάση το άρθρο 18 παράγραφος 2 του Συντάγματος και με βάση τη σχετική πρόσφατη νομολογία της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας προτείνουμε αυτήν την απλή και καθαρή ρύθμιση που επαναφέρει τα πράγματα στην προτέρα κατάστασή τους, που μηδενίζει το κοντέρ, που προστατεύει τα συμφέροντα του ελληνικού δημοσίου, που δίνει απάντηση στα ερωτήματα του κόσμου. Σε ποιον ανήκει τώρα η λίμνη; Σε ποιον ανήκουν τώρα οι παρόχθιες περιοχές; Σε ποιον ανήκουν τώρα όλα αυτά τα ακίνητα τα οποία στοιχειώνουν το δημόσιο βίο της χώρας;

Πρέπει λοιπόν να τους απαντήσουμε ότι αυτά ανήκουν στην κυριότητα του ελληνικού δημοσίου και ότι το ελληνικό δημόσιο ασκεί πραγματικά νομή και κατοχή στα ακίνητα αυτά.

Η άρνησή σας είναι ακατανόητη, διότι εδώ υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα πια , συγκάλυψης του σκανδάλου της Μονής Βατοπεδίου. Το σκάνδαλο του Βατοπεδίου είναι πολλαπλό. Είναι σκάνδαλο δικαστικό, είναι σκάνδαλο πολιτικό, είναι σκάνδαλο το οποίο τώρα πια αποκτά κοινοβουλευτικές διαστάσεις, γιατί ενώ έχετε αυτήν τη στιγμή πλήρη γνώση των προβλημάτων και πλήρη γνώση της ευθύνης σας, ως Κοινοβουλευτική Πλειοψηφία αρνείστε να προβείτε στις αναγκαίες ενέργειες προκειμένου να σταματήσει να εξελίσσεται το σκάνδαλο αυτό και να αποκατασταθεί η κατάσταση.

Ακόμη όμως και αν αποδεχθούμε προς στιγμή τη δική σας περίεργη και κουτοπόνηρη λογική της δήθεν ανακλητικής πράξης, βλέπουμε ότι υπάρχει κενό, ότι δεν ακολουθείτε την αλυσίδα των γεγονότων που πρέπει να ακολουθήσετε, προκειμένου να αποκτήσει σάρκα και οστά αυτή η τακτική, που με υποκριτικό τρόπο επιλέξατε και αναγγείλατε πανηγυρικά ως δήθεν μεγάλη πολιτική πρωτοβουλία κάθαρσης. Η ανακλητική πράξη του Οκτωβρίου του 2008 δεν είναι μια πράξη προστασίας των συμφερόντων του δημοσίου και μια πράξη αποκάλυψης του σκανδάλου. Είναι μια πράξη συγκάλυψης, συνειδητή και οργανωμένη. Και αν έχετε οποιαδήποτε αμφιβολία για την ύπαρξη κεντρικού πολιτικού σχεδιασμού, μέχρι τη δημόσια αποκάλυψη του ζητήματος, τώρα που το ζήτημα έχει αποκαλυφθεί, τώρα που το ζήτημα αυτό έχει προκαλέσει τέτοια πολιτική βλάβη στην Κυβέρνηση και προσωπικά στον Πρωθυπουργό, έρχεστε με επίταση του δόλου, όπως λέμε στο ποινικό δίκαιο και προβαίνετε σε πράξεις και παραλείψεις που δείχνουν ότι έχετε πλήρη συνείδηση των πραττομένων και ότι ακολουθείτε έναν πολιτικό σχεδιασμό που είναι πολιτικός σχεδιασμός συγκάλυψης του σκανδάλου και εξακολούθησής του. Και αυτό πλέον δεν αφήνει έξω από το πεδίο της ευθύνης κανέναν απολύτως. Κανέναν συναρμόδιο Υπουργό και Υφυπουργό, δεν αφήνει τον Πρωθυπουργό, δεν αφήνει τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας.

Δεν είμαστε οπαδοί της υπερποινικοποιήσης του δημόσιου βίου. Δεν πιστεύουμε ότι τη χώρα πρέπει να την κυβερνούν οι εισαγγελείς. Δεν πιστεύουμε ότι τα τα μεγάλα πολιτικά ζητήματα αντιμετωπίζονται με εξεταστικές επιτροπές και ποινικές διαδικασίες. Αλλά είμαστε υποχρεωμένοι να πούμε στον Έλληνα πολίτη ότι υπάρχουν εγγυήσεις διαφάνειας, ότι λειτουργεί στη χώρα μας το κράτος δικαίου με τους θεσμούς του, ότι υπάρχει αίσθηση ευθύνης, ότι υπάρχει μια συνείδηση δημόσιας ηθικής. Γιατί σε μια περίοδο μεγάλης οικονομικής κρίσης και δυσπραγίας, σε μια περίοδο διάχυτης ανασφάλειας ο πολίτης ψάχνει να βρει ερείσματα. Ερείσματα ηθικά, ερείσματα θεσμικά, ερείσματα πολιτικά. Ψάχνει να βρει μια πολιτική ηγεσία η οποία να μπορεί να αναλάβει τις αναγκαίες πρωτοβουλίες, να καλύψει το τεράστιο έλλειμμα εμπιστοσύνης που υπάρχει στη χώρα. Ψάχνει να βρει μια πολιτική ηγεσία η οποία να μπορεί να του πει με ειλικρίνεια, με ακρίβεια, ότι υπάρχει ένα σχέδιο το οποίο μπορεί να οδηγήσει τη χώρα έξω από τη κρίση και να δώσει μια προοπτική στον κάθε Έλληνα και την οικογένειά του. Και ενώ τώρα πρέπει να μιλήσουμε με αυτόν το λόγο της ειλικρίνειας, της αξιοπιστίας, της προοπτικής, έχουμε μια Κυβέρνηση κατώτερη πάντα των περιστάσεων, μια Κυβέρνηση της σιωπής και της υπεκφυγής, μια Κυβέρνηση της συγκάλυψης, μια Κυβέρνηση βουτηγμένη πλέον αθεράπευτα στο βάθος και στο ζόφο του σκανδάλου της Μονής Βατοπεδίου, μια Κυβέρνηση η οποία δεν μπορεί να πιαστεί ούτε από τα μαλλιά της, όπως κάνει ο πνιγμένος.

Σας καλούμε για τελευταία φορά σήμερα, με ευκαιρία τη συζήτηση αυτής της πρότασης νόμου, να υπερβείτε τον εαυτό σας, να υπερψηφίσετε την πρόταση νόμου του ΠΑ.ΣΟ.Κ , να δείξετε ότι έχετε συνειδητοποιήσει το μέγεθος του προβλήματος και το μέγεθος της ευθύνης σας. Να προστατεύσει όλη η Βουλή μαζί τα συμφέροντα του ελληνικού δημοσίου. Να εκκαθαρίσουμε νομικά την κατάσταση, να προστατεύσουμε τη δημόσια περιουσία και να στείλουμε στην ελληνική κοινωνία το μήνυμα πως μπορούμε να αναλάβουμε την ευθύνη της διαχείρισης μιας μεγάλης κρίσης που είναι κρίση και οικονομική και πολιτική και θεσμική και ηθική.

Εάν δεν αξιοποιήσετε σήμερα την ευκαιρία αυτή, θα είστε απολύτως υπεύθυνοι για την κατάστασή σας και για τη μοίρα σας. Μην είστε μοιραίοι και άβουλοι. Αντιδράστε. Αν δεν αντιδράσετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, της Νέας Δημοκρατίας, είστε προσωπικά υπεύθυνοι για την κατάσταση αυτή.

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2008