16 Δεκεμβρίου 2008

Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί του κατατεθέντος πορίσματος της Εξεταστικής Επιτροπής «για τη διερεύνηση του συνόλου της υπόθεσης της Μονής Βατοπεδίου».


 

Κύριε Πρόεδρε, η τελευταία φάση της συζήτησης είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Η Κυβέρνηση έκανε πως δεν κατάλαβε αυτά που με έντονο τρόπο είπε προηγουμένως ο κ. Καρατζαφέρης. Ο κ. Καρατζαφέρης ως συνιδιοκτήτης της «πολυκατοικίας» της ευρύτερης συντηρητικής παράταξης ζήτησε να συγκληθεί η γενική συνέλευση των συνιδιοκτητών, προκειμένου να εξεταστεί η επάρκεια και η ικανότητα του διαχειριστή. Γιατί αυτό αμφισβητεί. Αυτό το αγνόησε η Νέα Δημοκρατία και η Κυβέρνηση. Είχα προβλέψει, επίσης, ότι για την Κυβέρνηση θα ήταν βλαπτική η ομιλία του Υπουργού Δικαιοσύνης που ήθελε να προηγηθεί σώνει και καλά της δικής μου. Το ίδιο συνέβη και με την ομιλία του κ. Παυλόπουλου, του Υπουργού Εσωτερικών.

Δεν έχει γίνει αντιληπτό από την Κυβέρνηση και την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κυβερνώντος κόμματος το πόσο πολύ έχει θυμώσει και έχει κουραστεί ο Έλληνας πολίτης λόγω του σκανδάλου του Βατοπεδίου. Η ελληνική κοινωνία μέσα σ’ αυτήν τη ζοφερή ατμόσφαιρα του σκανδάλου του Βατοπεδίου θεωρεί ότι είναι εξαιρετικά άδικο και άτυχο για τη χώρα, ενώ έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια τόσο βαριά οικονομική κρίση -χρηματοπιστωτική, παραγωγική, δημοσιονομική- εμείς να ταλαιπωρούμεθα λόγω της βαριάς ευθύνης που έχει η Κυβέρνηση, γιατί έγινε το σκάνδαλο και γιατί συνεχίζεται το σκάνδαλο ως σκάνδαλο συγκάλυψης.

Και χάθηκε η ευκαιρία σήμερα με την καλά οργανωμένη τηλεοπτική εμφάνιση του κ. Καραμανλή ενώπιον των Βουλευτών του στην ασφαλή Αίθουσα της Γερουσίας και όχι εδώ κατ’ αντιμωλίαν στην αίθουσα της αντιπαράθεσης και της συζήτησης, που είναι η Αίθουσα της Ολομέλειας της Βουλής να μιλήσει με γνήσιο και αυθεντικό τρόπο και να αναλάβει πράγματι την πολιτική ευθύνη.

Γιατί τι έχει συμβεί; Συγκρούονται ολοφάνερα δύο γραμμές, της Κυβέρνησης και του κυβερνώντος Κόμματος.

Κατ’ αρχάς, υπάρχει η εικονική και υποκριτική γραμμή του Πρωθυπουργού, που δήλωσε ότι αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη, γιατί δεν εκτίμησε σωστά τις περιστάσεις, γιατί δεν είχε καλά ανακλαστικά, γιατί υποτίμησε το θέμα, γιατί δεν απάντησε, όπως όφειλε να απαντήσει, γιατί δεν ενήργησε στον κατάλληλο χρόνο με υπεύθυνο θεσμικό τρόπο. Ανέλαβε, λοιπόν, εξ υποκειμένου προσωπική πολιτική ευθύνη, αλλά αυτό το κάνει υποκριτικά, χωρίς επιπτώσεις και χωρίς συνέπειες.

Τι σημαίνει αυτή η ανάληψη της εξ υποκειμένου πολιτικής ευθύνης στο επίπεδο του Πρωθυπουργού; Σημαίνει παραίτηση; Σημαίνει προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία; Σημαίνει παραπομπή του ζητήματος στην εκλογική κρίση του ελληνικού λαού, όποτε έρθει η ώρα των εκλογών, ώστε εκεί να καταλογιστεί ευθύνη, επηρεάζοντας αρνητικά το εκλογικό αποτέλεσμα, σε βάρος της Νέας Δημοκρατίας; Τι σημαίνει πρακτικά για τον πολίτη αυτή η ρητορική αντιμετώπιση της τεράστιας ηθικής ευθύνης που υπάρχει για το ζήτημα του Βατοπεδίου; Αυτή, λοιπόν, είναι η μια γραμμή. Η εικονική.

Η πραγματική γραμμή ποια είναι; Η παλιά καλή γραμμή, όχι απλά και μόνον του συμψηφισμού της ευθύνης μεταξύ ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Νέας Δημοκρατίας, αλλά της μετακίνησης όλου του όγκου της ευθύνης στην περίοδο του ΠΑ.ΣΟ.Κ..

Αυτό, όπως αντιλαμβάνεστε, υπονομεύει την απελπισμένη, έσχατη προσπάθεια του κυρίου Καραμανλή να αποκτήσει ξανά επαφή με την κοινή γνώμη, με το κομματικό ακροατήριο, με το αποστειρωμένο κομματικό ακροατήριο της Νέας Δημοκρατίας. Και έρχονται σήμερα οι Υπουργοί του κυρίου Καραμανλή με την εμφάνισή τους εδώ και του υπονομεύουν πλήρως την επικοινωνιακή του προσπάθεια. Μα, τι συμβαίνει με την Κυβέρνηση; Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι!

Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, ότι πρέπει, τουλάχιστον, να ισορροπήσετε σε μία από τις δύο γραμμές. Το σκάνδαλο του Βατοπεδίου συγκεφαλαιώνει το ηθικό και θεσμικό πρόβλημα της χώρας και ο κόσμος θέλει να ακούσει ότι μπορεί να οργανώσουμε, ως πολιτικό σύστημα και ως δημοκρατικό σύστημα διακυβέρνησης της χώρας, τους μηχανισμούς υπέρβασης αυτής της κρίσης, για να μπορέσουμε να μιλήσουμε στον κόσμο για το πρόβλημά του, για την ανασφάλειά του, για την αβεβαιότητά του, για το εισόδημά του, για τις δουλειές του, για το κεφάλαιο κίνησης των επιχειρήσεων, για την κρίση που διαπερνά όλους τους τομείς της ελληνικής οικονομίας, για την οργή των μαθητών, για αυτό το τεράστιο ηθικό και αξιακό ζήτημα που τίθεται με την ξαφνική και έντονη πολιτικοποίηση των νέων γενιών.

Και αντί γι’ αυτό, εδώ μιλάμε πάλι και μάλιστα μιλάτε εσείς, ως Κυβέρνηση που έχετε την ευθύνη της διαχείρισης της κρίσης, με έναν μικρόκαρδο, μεμψίμοιρο, μικροκομματικό τρόπο και λέτε ότι ευθύνεται το ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Μα δεν καταλαβαίνετε ότι αυτό πια δεν πείθει κανέναν; Αυτό ήταν που σας οδήγησε στο απόλυτο αδιέξοδο!

Περάσατε πέντε ωραία χρόνια εις βάρος της χώρας με μόνο πολιτικό επιχείρημα ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έκανε τα ίδια ή χειρότερα! Αυτό το πολιτικό επιχείρημα, που σας καθοδήγησε επί τόσα χρόνια, οδήγησε σε αδιέξοδο και σε κρίση τη χώρα και σε αθεράπευτο αδιέξοδο, διάλυση και ταπείνωση την κυβερνητική παράταξη και τον κύριο Καραμανλή προσωπικά.

Μα, γιατί δεν το καταλαβαίνετε αυτό; Να γιατί την εξομολόγηση του Πρωθυπουργού –διότι περί αυτού επρόκειτο, επρόκειτο για μία εξομολόγηση θεολογικού χαρακτήρα- δεν μπορείτε να τη μετατρέψετε σε πολιτικό επιχείρημα και σε πολιτικό αποτέλεσμα; Αυτά ο κ. Καραμανλής μπορούσε να τα πει στον πνευματικό του. Όμως, όταν τα λέει στον ελληνικό λαό, πρέπει να συνοδεύονται με πράξεις, με ενέργειες, με πρωτοβουλίες. Αυτή είναι η σύγχυση των πεδίων, του θεολογικού και του πολιτικού πεδίου, που ως πρόβλημα βρίσκεται και πίσω από το σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου.

Το σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου είναι ένα πολλαπλό σκάνδαλο. Είναι το σκάνδαλο της παραίτησης από τα δικαίωμα του δημοσίου, είναι το σκάνδαλο της ανταλλαγής, είναι το σκάνδαλο της συγκάλυψης, είναι το σκάνδαλο της συνεχιζόμενης εγκατάλειψης των ακινήτων και των δικαιωμάτων του δημοσίου, γιατί η Κυβέρνηση δεν προβαίνει σε ενέργειες υπεράσπισης των συμφερόντων και των δικαιωμάτων του δημοσίου, παρ’ ό,τι την έχουμε καλέσει να το κάνει και αρνείται να το κάνει και αυτό συντελείται στην τρέχουσα βουλευτική περίοδο και όχι στην περασμένη. Επίσης το σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου είναι ένα τεράστιο χρηματιστηριακό σκάνδαλο, το οποίο είναι αδιερεύνητο και πρέπει να διερευνηθεί, επειδή, λοιπόν, το σκάνδαλο του Βατοπεδίου είναι όλα αυτά, πρέπει σήμερα η Κυβέρνηση να αναλάβει πραγματικά την πολιτική της ευθύνη.

Και θα σας πω μία στοιχειώδη και ελάχιστη δέσμευση που οφείλει να αναλάβει η Κυβέρνηση σήμερα. Οφείλει να δεσμευτεί η Κυβέρνηση ότι με δεδομένη την υποβολή πρότασης για σύσταση επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης, την οποία έχουν αναγγείλει όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, δεν θα φυγομαχήσει, δεν θα εγκαταλείψει και πάλι τη Βουλή, δηλώνοντας ότι δεν διαθέτει δεδηλωμένη πλειοψηφία. Θα έλθει και θα μετάσχει σε μία συζήτηση και σε μία ψηφοφορία, για να δούμε εάν υπάρχει αυτή η οριακή και αβέβαιη πλειοψηφία της Νέας Δημοκρατίας ή εάν ο κ. Καραμανλής παραμένει Πρωθυπουργός, καταστρατηγώντας στην πραγματικότητα τη δημοκρατική αρχή και την κοινοβουλευτική αρχή, γιατί γνωρίζει ότι σε μία μυστική ψηφοφορία δεν θα συγκεντρώσει την πλειοψηφία της Βουλής. Δεσμευθείτε. Θα έρθετε ή θα φυγομαχήσετε; Έχετε τη δεδηλωμένη ή δεν την έχετε;

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2008