30 Ιουλίου 2008

Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί της αρχής και των άρθρων του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών: «Πρόληψη και καταστολή της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας και άλλες διατάξεις».


 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω για μία ακόμα φορά να καλωσορίσω τον κ. Αλογοσκούφη στη Χώρα μας, γιατί παρ’ ότι ασκεί επί πέντε χρόνια τα βαριά καθήκοντα του Υπουργού της Οικονομίας και των Οικονομικών, δείχνει σαν να έφθασε μόλις τώρα, σαν να μην έχει καμμία ανάμειξη στα όσα συμβαίνουν, να μην έχει καμμία ευθύνη και να ανακαλύπτει διάφορα προβλήματα, για τα οποία προφανώς φταίει το αόριστο παρελθόν, φταίει η ανάμνηση των κυβερνήσεων του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Τα πέντε βαριά χρόνια της διακυβέρνησης του Τόπου από τον κ. Καραμανλή και τους Υπουργούς του συνεχώς απαλείφονται.

Όμως, δεν είναι έτσι, γιατί ο κύριος Υπουργός με τη σημερινή του ομιλία, με το νομοσχέδιο και με τις τροπολογίες του, που κατέθεσε που θα συζητήσουμε το απόγευμα, ανοίγει τη βεντάλια της βαθιάς διπλής κρίσης που βιώνει ο τόπος. Η κρίση είναι και ηθικοπολιτική κρίση αξιοπιστίας και νομιμοποίησης του πολιτικού συστήματος και κυρίως της Κυβέρνησης και κρίση οικονομικοπολιτική.

Ο κόσμος παρακολουθεί τη συζήτηση για τα σκάνδαλα, για τη διαφάνεια, για τη «SIEMENS», για την εταιρεία «ΓΕΡΜΑΝΟΣ», προσπαθεί να καταλάβει τι συμβαίνει με το νομοσχέδιο, με τον κ. Ζορμπά, με το ξέπλυμα «μαύρου χρήματος», αλλά κυρίως βιώνει την εισοδηματική κρίση. Βιώνει επίσης τη δυσλειτουργία της αγοράς, βιώνει την ακρίβεια, που αφ’ ενός μεν είναι ένα φαινόμενο εισοδηματικής ανισότητας και ανεπάρκειας, αφ’ ετέρου δε είναι ένα φαινόμενο αισχροκέρδειας και «καρτελοποίησης» πολύ μεγάλων τομέων της αγοράς. Και περιμένει μία απάντηση, μία πολιτική λύση, ένα σχέδιο υπέρβασης από την κρίση.

Αντί γι’ αυτό, η Κυβέρνηση εμφανίζεται μ’ ένα πρόσωπο γεμάτο αμηχανία, φόβο και υπεκφυγές. Ο κ. Καραμανλής, με τη συνεργασία του κ. Αλογοσκούφη, αντιμετωπίζει αυτά τα φαινόμενα έντονα φοβισμένος για το τι θα προκύψει, αμήχανος πολιτικά και ανίκανος να διαχειριστεί και το ηθικοπολιτικό και το οικονομικοπολιτικό ζήτημα. Και βεβαίως, προσπαθεί να ξεφύγει ρίχνοντας συνεχώς «κάρβουνο» σε μία μηχανή, η οποία θα έπρεπε να είναι μία μηχανή υπερσύγχρονη, ηλεκτροκίνητη, για να σύρει το συρμό της χώρας, η οποία όμως έχει σταματήσει και δεν πηγαίνει πουθενά. Κανείς δεν βλέπει να έχει προοπτική. Κανείς δεν βλέπει να έχει μέλλον. Και αυτό δεν αφορά μόνο τα χαμηλά εισοδήματα, τους φτωχούς και πολύ φτωχούς ανθρώπους που είναι πάντα η πρώτη μέριμνά μας, αλλά αφορά τη μεγάλη πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας. Αφορά τα μεσαία εισοδήματα, αφορά τον κορμό της παραγωγής, γιατί πια υπάρχει ένα γενικευμένο πρόβλημα, το οποίο στην ελληνική περιφέρεια, μάλιστα, γίνεται ακόμα οξύτερο και ακόμα βαθύτερο.
Ενώ έχουμε, λοιπόν, αυτήν την κρίση και πρέπει να δώσουμε αισιοδοξία, ελπίδα, προοπτική και ασφάλεια στον Έλληνα πολίτη, έρχεται ο κύριος Υπουργός της Οικονομίας και των Οικονομικών, εγκαταλείπει το αξίωμά του και τις αρμοδιότητές του, απεκδύεται των ευθυνών του και υποδύεται τον οικονομικό ρεπόρτερ. Και μας κάνει μία περιγραφή γεμάτη απλοϊκές κοινοτοπίες σε σχέση με τη διεθνή οικονομική κρίση, ενώ προσθέτει τα γνωστά χιλιοειπωμένα στερεότυπα για τους στόχους της δημοσιονομικής του πολιτικής και γενικότερα της οικονομικής πολιτικής της χώρας.

Ε, όχι πια! Έλεος! Ο πολίτης όταν τα ακούει αυτά, κλείνει το κουμπί! Δεν θέλει να ακούει τέτοιου είδους υπεκφυγές, με έναν ξύλινο, δήθεν οικονομικό λόγο, που είναι ένας λόγος κενός περιεχομένου.

Ήταν, όμως, αποκαλυπτικός ο κ. Αλογοσκούφης στα όσα είπε για την ελληνική οικονομία. Τι είπε; Είπε ότι κλείνει ένας χρόνος από τότε που άρχισε η διεθνής οικονομική κρίση. Άρα, ομολογεί σήμερα ότι η διεθνής οικονομική κρίση άρχισε πριν από την κατάρτιση και την ψήφιση του τρέχοντος προϋπολογισμού.

Τι έκανε ο κ. Αλογοσκούφης ως Υπουργός Οικονομικών; Κατέθεσε πέρυσι στη Βουλή έναν ψευδή και εικονικό προϋπολογισμό που δεν έλαβε υπ’ όψιν τη διεθνή κρίση, ούτε την κρίση στην αγορά ακινήτων των Ηνωμένων Πολιτειών, ούτε την κρίση στις τιμές των καυσίμων, του πετρελαίου, ούτε την κρίση στις τιμές των τροφίμων, ούτε την κρίση, φυσικά, τη διεθνή, τη νομισματική ως προς τη σχέση του ευρώ με το δολάριο. Και γιατί το έκανε αυτό; Επειδή, αντί να λειτουργήσει με μία αναπτυξιακή και οικονομική διορατικότητα, λειτούργησε με τη δημοσιονομική μυωπία με την οποία λειτουργεί τα τελευταία πέντε χρόνια η Κυβέρνηση του.

«Ενός κακού μύρια έπονται». Θυμάστε την περιβόητη απογραφή του 2004; Η απογραφή του 2004 για να εκθέσει τις κυβερνήσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ και τη χώρα διεθνώς, είχε ως αποτέλεσμα την επιτήρηση. Και η επιτήρηση είχε ως αποτέλεσμα το δημοσιονομικό αδιέξοδο. Διότι, προκειμένου να βγει στη συνέχεια η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας από την επιτήρηση και να αποσπάσει τη συγκατάβαση του κ. Αλμούνια, κατέθεσε έναν εικονικό προϋπολογισμό, ο οποίος τώρα δεν μπορεί να εκτελεστεί. Γι’ αυτό και δεν μπορούμε να έχουμε επαρκή δημόσια έσοδα, γι’ αυτό δεν μπορούμε να χρηματοδοτήσουμε κρίσιμους τομείς του κοινωνικού κράτους που αφορούν τελικά το πραγματικό εισόδημα του πολίτη και την κοινωνική συνοχή, γι’ αυτό δεν λειτουργούν τα νοσοκομεία, γι’ αυτό δεν λειτουργούν τα σχολεία, γι’ αυτό ανοίγουμε την κρίση στα πανεπιστήμια, γι’ αυτό έχουμε το πρόβλημα των εισοδηματικών ανεπαρκειών, για το οποίο μίλησα προηγουμένως και που είναι το καθημερινό άγχος κάθε ελληνικής οικογένειας. Και όταν λέω κάθε ελληνικής οικογένειας, εννοώ και της μεγάλης πλειοψηφίας των ανθρώπων που ψήφισαν τη Νέα Δημοκρατία και ανήκουν παραδοσιακά στον συντηρητικό πολιτικό χώρο.

Με το «μαγειρείο» των αριθμών απάντηση δεν δίνουμε σε αυτά. Τι καταλαβαίνει ο πολίτης, αν ο ρυθμός ανάπτυξης ήταν 3,6% και θα γίνει 3,4%; Έχει τη δυνατότητα να διατηρήσει το επίπεδο ζωής που είχε κατακτήσει επί των ημερών του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ή κλονίζεται το κοινωνικό του και προσωπικό του κεκτημένο; Κλονίζεται. Τι του λέει ο κ. Αλογοσκούφης: «Θα αλλάξω το φορολογικό σύστημα». Ποιο φορολογικό σύστημα; Τώρα θα το αλλάξετε, όταν επιδεινώσατε τις ανισότητες με όλες τις παρεμβάσεις σας; Όλες οι παρεμβάσεις σας ήταν ταξικού χαρακτήρα. Ευνοήσατε τα μεγάλα εισοδήματα, τις μεγάλες επιχειρήσεις. Ευνοήσατε κλάδους συγκεκριμένους του χρηματοπιστωτικού τομέα και βεβαίως, βλάψατε αυτούς που είναι οι τροφοδότες του προϋπολογισμού, που είναι οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι.

Άρα, εδώ υπάρχει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα που δεν το λύνετε λέγοντας: «Μειώσαμε την ανεργία και αυξήσαμε την απασχόληση», επειδή δεν καταγράφει ο Ο.Α.Ε.Δ. πραγματικούς ανέργους, επειδή αλλοιώνονται τα στοιχεία ή επειδή γενικεύονται τα προγράμματα «STAGE», τα οποία διακινείτε μέσω διαφόρων πολιτικών γραφείων. Δεν είναι αυτό το αναπτυξιακό όραμα της ελληνικής κοινωνίας.

Που βρίσκεται το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών; Γιατί διευρύνεται το έλλειμμα; Γιατί μειώνονται οι επιδόσεις της χώρας στην ανταγωνιστικότητα, στην καινοτομία; Που είναι το όραμά σας;

Δεν υπάρχει, λοιπόν, απάντηση. Και επειδή δεν υπάρχει απάντηση στο οικονομικό, αναπτυξιακό και κοινωνικό πρόβλημα της χώρας, προσπαθείτε να ξεφύγετε και στο ηθικό σκέλος. Πώς; Καρατομώντας τον κ. Ζορμπά; Ανακόπτοντας τις έρευνες για την υπόθεση «ΓΕΡΜΑΝΟΣ», που είναι μια υπόθεση πολλαπλάσια σημαντικότερη, από πλευράς οικονομικών μεγεθών, από την υπόθεση «SIEMENS»; Περιορίζοντας τις δυνατότητες του κ. Ζορμπά σε σχέση με τη «SIEMENS», όπως κάνατε σε σχέση με τα ομόλογα; Είναι δυνατόν να εμφανίζεστε τώρα ως Επιμηθέας και να λέτε: «Δεν μπορεί η Εισαγγελία να ελέγχει μία επιχειρηματική επιλογή σε σχέση με την «COSMOTE» και την εταιρεία «ΓΕΡΜΑΝΟΣ», όταν εσείς μέχρι και τώρα, μέσα από τρεις συνεχόμενες αναιρέσεις, οδηγείτε στο εδώλιο του κατηγορουμένου, με στόχο να καταδικάσετε για λόγους πολιτικούς, έντιμους υπαλλήλους που συγκροτούσαν τη διοίκηση της «ΔΕΚΑ Α.Ε.», που ήταν ένα εργαλείο ανάπτυξης για το δημόσιο, γιατί έπρεπε το δημόσιο να προστατεύσει επιχειρήσεις στις οποίες ήταν βασικός μέτοχος;
Πότε λέγατε αλήθεια; Πότε λέγατε την πραγματικότητα στον ελληνικό λαό, όταν στήνατε την υπόθεση αυτή ή όταν ψάχνατε να ψελλίσετε υπερασπιστικά επιχειρήματα για τον κ. Βουρλούμη και τους εκλεκτούς σας, που εμπλέκονται στις υποθέσεις της εταιρείας «ΓΕΡΜΑΝΟΣ» και της «SIEMENS»;

Ο ελληνικός λαός έχει βιώματα, έχει εμπειρίες, είναι ευφυής λαός, αντιλαμβάνεται και το πρόσωπο είναι πάντα «σπαθί». Και όταν σας βλέπει με αυτό το χαλαρό ύφος, κύριε Υπουργέ, να έρχεστε εδώ και να επαναλαμβάνετε με λιγότερο στόμφο, αλλά με πολύ μεγάλη πειθαρχία τις χιλιοειπωμένες φράσεις του κ. Καραμανλή, αντιλαμβάνεστε ότι τελείωσε, εξαντλήθηκε το μενού και δεν έχετε τίποτα άλλο να πείτε. Αυτό σημαίνει ότι έχετε πια περάσει στη φάση της κρίσης νομιμοποίησης, ότι αυτή τη στιγμή λειτουργείτε επιβαρυντικά και βλαπτικά για τον τόπο.

Έρχομαι τώρα στο περιβόητο νομοσχέδιο. Συμφωνώ ότι πρέπει να συμμορφωνόμαστε στις οδηγίες και στις διεθνείς συμβάσεις. Να το κάνουμε αυτό, αλλά το θυμηθήκατε ξαφνικά τώρα; Όλο αυτό το νομοσχέδιο ήταν ένα πρόσχημα, προκειμένου να αποκεφαλιστεί ο κ. Ζορμπάς. Ο κ. Ζορμπάς ο οποίος έχει πια μετατραπεί σε προσωπικό σας αντίπαλο. Όμως, για σκεφθείτε τι εικόνα εισπράττει ο πολίτης; Τον κ. Ζορμπά, τον εκλεκτό σας, τον άγγελο της κάθαρσης στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, τώρα να συγκρούεται μαζί σας προσωπικά –σύγκρουση Ζορμπά-Αλογοσκούφη- και συμπαρασύρετε σε αυτήν την πολιτική σύγκρουση και τη δικαιοσύνη. Γιατί ο κ. Ζορμπάς αναγκάζεται να υπερασπιστεί τον εαυτό του και ανοίγει μέτωπο με τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Σανιδά. Ανοίγει μέτωπο με τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών κ. Κολιοκώστα.

Όλες αυτές οι δυσλειτουργίες ως προς τη σχέση δικαιοσύνης και επιτροπής για τον έλεγχο του «μαύρου χρήματος» τις αναπαράγετε και τις διογκώνετε με το νέο νομοσχέδιο. Δεν λύνετε κανένα πρόβλημα και αυτό σημαίνει ότι δεν θέλετε να διευκολύνετε ούτε αυτήν την αρχή στο έργο της ούτε τη δικαιοσύνη στο έργο της, αλλά ανακόπτετε και συγκαλύπτετε τις έρευνες για μεγάλα οικονομικά σκάνδαλα, όπως είναι η υπόθεση «SIEMENS» και η υπόθεση «ΓΕΡΜΑΝΟΣ». Και αυτό εμείς το καταλογίζουμε και προσωπικά στον Πρωθυπουργό και σε εσάς. Διότι εσείς είστε ο σκληρός πυρήνας αυτής της Κυβέρνησης, την οποία αναγκαστικά στηρίζουν τα υπόλοιπα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου και τα μέλη της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Χωρίς να έχουν προσωπική ευθύνη και εμπλοκή, έχουν πια συλλογική πολιτική ευθύνη, η οποία εξατομικεύεται στη συνείδηση των ψηφοφόρων τους.

Πιστεύετε ότι η χώρα χρειάζεται ποινικοποίηση και εισαγγελική κηδεμονία; Δεν ανήκω σε αυτούς που πιστεύουν ότι η χώρα χρειάζεται πάντα αυστηρότερες ποινικές διατάξεις και έναν αντιεισαγγελέα να την κυβερνά. Χρειάζεται πολιτικούς ικανούς να διατυπώσουν μια πρόταση για την έξοδο της χώρας από την κρίση. Ε, δεν ανήκετε εσείς, του Υπουργικού Συμβουλίου του κ. Καραμανλή σε αυτήν την κατηγορία πολιτικών! Αντιθέτως, θα σας έλεγα ότι το Υπουργείου Δικαιοσύνης πρέπει να συγκροτήσει μία νομοπαρασκευαστική επιτροπή η οποία να ελέγξει, να απλουστεύσει, να ενοποιήσει και να κωδικοποιήσει το λαβύρινθο των ειδικών ποινικών νόμων στο χώρο του οικονομικού εγκλήματος. Γιατί αντί να συλλάβουμε πραγματικά τους μεγάλους οικονομικούς εγκληματίες, τους διακινητές του «μαύρου χρήματος», συλλαμβάνουμε διάφορους ατυχείς που βρίσκονται στις παρυφές, ενώ υπάρχουν απλές μέθοδοι σε σχέση με το χρηματοπιστωτικό σύστημα, τους τραπεζικούς λογαριασμούς, τον οικονομικό και λογιστικό έλεγχο των ανωνύμων εταιρειών και τον έλεγχο της μεταβίβασης ακινήτων, που αν εφαρμοστούν, μπορούν να αποδώσουν αποτελέσματα.

Είπα χθες ότι ο κ. Ζορμπάς, που ήταν ένα «ανάστημά» σας πολιτικό, ένα «αγλάισμά» σας και στον οποίο επενδύσατε, είναι ένας άνθρωπος έντιμος, ιδιόρρυθμος, που έχει ένα σκληρό πυρήνα ασυμπίεστο και ο οποίος θα εκδικηθεί διότι ταπεινώθηκε και προσεβλήθη και ως δημόσιο πολιτικό πρόσωπο και ως επιστήμων, δηλαδή ως νομικός, και ως τέως ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός και γι αυτό θα αμυνθεί σκληρά. Διότι και σήμερα ουσιαστικά επιχειρήσατε να τον υπονομεύσετε, να τον απαξιώσετε και να τον ευτελίσετε και ως δημόσιο παράγοντα, αλλά και ως νομικό. Αυτό –σας διαβεβαιώ, κύριε Αλογοσκούφη- δεν το ανέχεται κανείς.

Όμως, αυτό είναι το λιγότερο. Το νομοσχέδιο πάσχει και νομοτεχνικά. Και η Επιστημονική Επιτροπή, πέραν της αντισυνταγματικότητας του άρθρου 7, θέτει πολύ σοβαρά ζητήματα τυποποίησης ποινικών, ουσιαστικών και δικονομικών διατάξεων στο άρθρο 40 και στα επόμενα. Η Βουλή δεν πρέπει να ψηφίσει και τέτοιες άτεχνες και ατελείς διατάξεις. Διορθώστε τες, γιατί αλλιώς θα υπάρχει σοβαρό πρόβλημα εφαρμογής και αυτού του νόμου.

Έρχομαι τώρα στην περιβόητη τροπολογία για τις Δ.Ε.Κ.Ο. και θα χρησιμοποιήσω μόνο ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα σας κουράσω. Ειλικρινά, δεν αντιλαμβάνομαι ποιος είναι ο πολιτικός και ο οικονομικός λόγος, για τον οποίο ανοίγετε το μέτωπο αυτό.

Ή μάλλον, βλέπω ότι ο μόνος λόγος είναι επικοινωνιακός. Δημιουργείτε συνεχώς νέα μέτωπα, δηλαδή κάνετε και πάλι μια προσπάθεια αντιπερισπασμού. Για να μη συζητήσουμε όσο θα έπρεπε για την υπόθεση Ζορμπά, άρα για την υπόθεση «SIEMENS» και για την υπόθεση «ΓΕΡΜΑΝΟΣ», για να μη συζητήσουμε για την καρδιά του ηθικού ζητήματος της χώρας, φέρατε την τροπολογία για τις Δ.Ε.Κ.Ο., για να ανοίξει μια άλλη συζήτηση. Όμως η τροπολογία για τις Δ.Ε.Κ.Ο. συνδεόμενη με τα όσα είπατε για την οικονομία, ουσιαστικά προκαλεί τους εργαζόμενους. Έχετε όμως ένα ακραίο λαϊκιστικό επιχείρημα, ότι οι εργαζόμενοι στις Δ.Ε.Κ.Ο. είναι προνομιούχοι. Και βέβαια οι εργαζόμενοι στις Δ.Ε.Κ.Ο. έχουν ασφαλέστερες εργασιακές σχέσεις, έχουν έναν καλύτερο εργοδότη, σίγουρο, όπως είναι το κράτος, έχουν ισχυρότερο συνδικαλιστικό κίνημα και καλύτερες αποδοχές από τους περισσότερους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα. Και πράγματι υπάρχει υψηλότερο ποσοστό συνδικαλιστικής οργάνωσης και δράσης στο χώρο του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

Ο εργαζόμενος θέλει να πάει και αυτός όσο γίνεται ψηλότερα, όσο γίνεται καλύτερα. Βλέπει στο διπλανό του και βιώνει ανισότητες. Δεν μπορεί όμως η πρόοδος και η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων να γίνεται στο χαμηλότερο δυνατό παρονομαστή. Πρέπει να γίνεται στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο. Αλλοίμονο, εάν στόχος του εργαζόμενου του ιδιωτικού τομέα, εάν στόχος του μικρομεσαίου αυτοαπασχολούμενου επιχειρηματία ή ελεύθερου επαγγελματία ή αγωνιζόμενου επιστήμονα είναι να τραβήξει προς τα κάτω και κάποιον που είναι καλύτερα αμειβόμενος. Στόχος είναι να πάμε σε μία κοινωνία συνοχής, σε μια κοινωνία αλληλεγγύης, σε μία κοινωνία ανάπτυξης και προόδου.

Ξέρει λοιπόν πάρα πολύ καλά ο εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα, ξέρει πάρα πολύ καλά αυτός ο νέος εργαζόμενος των 500 ή 600 ευρώ ή ο άνεργος ή ο ημιαπασχολούμενος στα προγράμματα «STAGE» ότι όταν χτυπηθεί ο πυρήνας των εργασιακών σχέσεων και του συλλογικού εργατικού δικαίου στις Δ.Ε.Κ.Ο., το επόμενο μεγάλο καταλυτικό χτύπημα θα αφορά τις εργασιακές σχέσεις στον ιδιωτικό τομέα. Αυτό κάνατε και με την πρώτη δέσμη νομοθετημάτων του 2005. Δεν χτυπήσατε μόνο τις Δ.Ε.Κ.Ο. και τους νέους εργαζομένους, χτυπήσατε τον πυρήνα του χρόνου εργασίας, με την απελευθέρωση του χρόνου εργασίας, με την περιβόητη ευελιξία. Ευελιξία πού; Σε μία αγορά που είναι ήδη πάρα πολύ ευέλικτη.

Αυτό που γίνεται στην Ελλάδα, κύριε Υπουργέ, δηλαδή το γεγονός ότι αντέχει η πραγματική οικονομία, δεν οφείλεται στις μεταρρυθμίσεις σας, τις ανύπαρκτες και αρνητικές. Οφείλεται ακριβώς στις μεγάλες ατυπίες της ελληνικής οικονομίας, στον όγκο της παραοικονομίας. Αυτή η σύγκρουση γίνεται τώρα στην ελληνική οικονομία. Γίνεται η σύγκρουση ανάμεσα στην τυπική και την άτυπη οικονομία. Θα δούμε πόσο θα αντέξει αυτό. Αλλά εσείς μόνο αρνητικά έχετε συμβάλλει. Η επιδείνωση της κατάστασης οφείλεται στην Κυβέρνησή σας. Χρεώνεται στην Κυβέρνησή σας και σε σας προσωπικά.

Θα υπάρξει κάποιο οικονομικό αποτέλεσμα από τη ρύθμιση αυτή στις Δ.Ε.Κ.Ο., μέσα από την ανισότητα παλιών και νέων εργαζομένων την οποία σήμερα οξύνετε; Γιατί λέτε ότι θα ισχύει για τους εργαζόμενους αυτούς ό,τι προβλέπουν οι γενικές κλαδικές ή ομοιοεπαγγελματικές συλλογικές συμβάσεις, αλλά όχι οι επιχειρησιακές. Μα, η επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση είναι το κρίσιμο ζήτημα. Η σύμβαση που γίνεται στο συγκεκριμένο χώρο εργασίας. Και πιστεύετε ότι αυτό θα γίνει δεκτό δικαστικά; Ότι αυτό θα συμβάλλει στην ανταγωνιστικότητα και την παραγωγικότητα και την εξυγίανση;

Λέτε και το άλλο τραγικό και προκλητικό. Ότι οι δικοί σας διοικητές των Δ.Ε.Κ.Ο. δεν εφαρμόζουν το νόμο του κράτους και τις οδηγίες σας, δεν μπορείτε να τους ελέγξετε, δεν μπορείτε να κυβερνήσετε, δεν ξέρετε τι συμβαίνει και πάτε να χτυπήσετε τους εργαζόμενους.

Μπορείτε να μου πείτε ποια ήταν η συμβολή της ρύθμισης του 2005 στα οικονομικά αποτελέσματα των Δ.Ε.Κ.Ο. εις βάρος των νέων εργαζομένων; Είμαι βέβαιος ότι δεν υπάρχει κανένα οικονομικό αποτέλεσμα. Είναι τιμωρητικού, πειθαρχικού χαρακτήρα, ιδεοληπτικού χαρακτήρα οι παρεμβάσεις αυτές.
Επιδεικνύετε μία κοινωνική και πολιτική σκληρότητα προκειμένου να σπάσουν οι αντοχές της κοινωνίας και του συνδικαλιστικού κινήματος. Αυτό όμως δεν θα γίνει. Δεν δίνετε απάντηση στη διπλή κρίση της χώρας, την ηθική και την οικονομική. Και οι δύο είναι πολιτικές. Έχετε χάσει το μπούσουλα, δεν έχετε δυνατότητες, δεν μπορείτε να επινοήσετε τίποτα, δεν μπορείτε να αναλάβετε καμμία σοβαρή πρωτοβουλία. Είστε βλαπτικοί για τη χώρα. Το επείγον ζήτημα είναι να αλλάξει Κυβέρνηση ο τόπος.

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2008