4 Σεπτεμβρίου 2008

Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί των άρθρων και της τροπολογίας του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση ατόμων με αναπηρία ή με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες».


 

Παρακολούθησα με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον την παρέμβαση της συναδέλφου κ. Αράπογλου και θέλω να ελπίζω ότι τα βιώματα και η εμπειρία που μας μεταφέρει εδώ θα επηρεάσουν τη συζήτηση και το ίδιο το περιεχόμενο των ρυθμίσεων του νομοσχεδίου.

Παρακολούθησα από το κλειστό κύκλωμα τη συζήτηση που διεξήχθη προηγουμένως και με εντυπωσίασε για μία ακόμη φορά ο αυτάρεσκος τρόπος με τον οποίο ο κύριος Υπουργός αντιμετωπίζει τα προβλήματα της έναρξης της σχολικής χρονιάς. Θέλω, όμως, παρ’ όλα αυτά να χαιρετίσω, ως θετικό, το γεγονός, ότι αποκαθίσταται η αδικία, σε σχέση με το ειδικό εκπαιδευτικό και ειδικό βοηθητικό προσωπικό και το περιβόητο επίδομα τελικά παραμένει, δεν καταργείται.

Όμως, όλη αυτή η εικόνα της απόπειρας κατάργησης αποδοχών που επικαταβάλλονται επί χρόνια, ήταν μια απόπειρα θλιβερή και η εικόνα που παρουσιάζει η Κυβέρνηση, η αδυναμία συντονισμού, η αδυναμία επίλυσης απλών προβλημάτων, η αδυναμία να λειαίνονται διαφορές μεταξύ συναρμοδίων Υπουργείων, η απουσία του Πρωθυπουργού, που θα έπρεπε να συντονίζει τέτοια θέματα, είναι ζητήματα που πρέπει να τα σημειώσουμε και να τα στηλιτεύσουμε.

Δεν είναι η επιμονή του κ. Στυλιανίδη ούτε η παρέμβαση του Προεδρείου της Βουλής που οδήγησε στη διατήρηση των επιδομάτων αυτών. Είναι ο αγώνας των ενδιαφερομένων και η φωνή της Αντιπολίτευσης που, όπως όφειλε, μετέφερε στην Αίθουσα αυτή την κραυγή αγωνίας του προσωπικού αυτού που δίνει αγώνα καθημερινά στην ειδική αγωγή.

Οι συνάδελφοι μου του ΠΑ.ΣΟ.Κ., η εισηγήτριά μας και οι ομιλητές, έθεσαν το ζήτημα των επιδομάτων του άρθρου 35. Και θέλω και εγώ να επισημάνω ότι τα επιδόματα που μέσα από τη μέθοδο της κατάργησης διατάξεων κινδυνεύουν, τα επιδόματα της εξωδιδακτικής απασχόλησης και το κίνητρο που προβλέπεται στις διατάξεις αυτές, δεν νομίζω ότι μπορούν να έχουν, ως ασφαλή νομοθετική βάση μια δήλωση του κ. Στυλιανίδη στα Πρακτικά. Οι διατάξεις αυτές δημοσιονομικού χαρακτήρα, διατάξεις ελεγχόμενες τελικά από το Ελεγκτικό Συνέδριο, πρέπει να έχουν μια σταθερή, σαφή, ρητή νομοθετική βάση.

Τώρα, δύο λόγια, κύριε Πρόεδρε, σε σχέση με τα θέματα ουσίας που τέθηκαν προηγουμένως στη συζήτηση που είχε ο κύριος Υπουργός με τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους του Κομμουνιστικού Κόμματος, του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και του ΛΑ.Ο.Σ.. Το μεγάλο πρόβλημα της φετινής χρονιάς φαίνεται ότι είναι τα νηπιαγωγεία. Μου κάνει δε εντύπωση το γεγονός ότι ο κ. Στυλιανίδης είναι οπαδός του ιδιωτικού πανεπιστήμιου και του δημόσιου νηπιαγωγείου. Αυτό είναι πραγματικά ένα εντυπωσιακό φαινόμενο. Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα αντίφαση, διότι πριμοδοτεί με κάθε δυνατό τρόπο το ιδιωτικό πανεπιστήμιο, υπονομεύει και ευτελίζει με διάφορες πρωτοβουλίες το δημόσιο πανεπιστήμιο και έρχεται εδώ, ως κήρυκας ένθερμος του δημοσίου νηπιαγωγείου, το οποίο κατασκευάζεται τώρα. Τώρα, λέει, κατασκευάζουμε οκτακόσια τριάντα δύο δημόσια νηπιαγωγεία, τα οποία θα είναι έτοιμα την Πέμπτη 11 Σεπτεμβρίου, για να υποδεχθούν τα παιδιά, μέσα από την υποχρεωτικότητα της εγγραφής. Όχι, βεβαίως. Αυτά είναι προχειρότητες, αντιφάσεις και λαϊκισμοί. Και πρέπει να σας πω ότι το φαινόμενο αυτό του εκπαιδευτικού λαϊκισμού είναι ό,τι χειρότερο υπάρχει.

Δεν μου απάντησε στη χθεσινή συζήτηση ο κ. Στυλιανίδης στις παρατηρήσεις που έκανα για τα αποτελέσματα των εισαγωγικών εξετάσεων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Τι σημαίνει ο υψηλός βαθμός αποτυχίας; Τι σημαίνει η πόλωση στη βαθμολογία, η άνοδος των περιζήτητων σχολών και οι κενές θέσεις λόγω της βάσης του «10» που εφαρμόζεται με έναν μηχανιστικό τρόπο, χωρίς να λαμβάνεται υπ’ όψιν ο συντελεστής βαρύτητας και δυσκολίας των θεμάτων; Η απάντηση είναι να ανοίγουμε με προχειρότητα, για να καλύψουμε τα προβλήματα, τη συζήτηση της αλλαγής του τρόπου εισαγωγής, όπως επιχειρεί κατά καιρούς ο ίδιος ο Υπουργός Παιδείας, καμμιά φορά και ο Πρωθυπουργός; Να κάνουμε επιτέλους μια σοβαρή συζήτηση για το πώς θα αποκαταστήσουμε το κύρος και την ποιότητα του λυκείου, να δούμε πώς θα δώσουμε τις δεύτερες ευκαιρίες πριν το πανεπιστήμιο και μέσα στο πανεπιστήμιο, να δούμε πώς τα παιδιά θα πλησιάσουν την πρώτη ή έστω τη δεύτερη επιλογή τους, καθώς μόλις το 21% των παιδιών φοιτά τελικά σε μια σχολή πρώτης επιλογής.

Επίσης θα παρακαλούσα να εξοβελιστεί από τον πολιτικό και το νομοθετικό λόγο η τραγική έκφραση «επαπειλούμενη εγκυμοσύνη». Μπορεί να πιθανολογεί κανείς εγκυμοσύνες και πρέπει να τις ενθαρρύνουμε, γιατί έχουμε ένα τεράστιο εθνικό δημογραφικό πρόβλημα, αλλά αυτό δεν είχαμε πει χθες; Είδατε ότι πάντα προκύπτουν προβλήματα, πάντα υπάρχουν κενά, πάντα υπάρχουν δυσκολίες. Γι’ αυτό θα παρακαλούσα τον κύριο Υπουργό να μην είναι τόσο έμπλεος αυτοπεποίθησης, να είναι πιο συγκρατημένος, πιο ήπιος, για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα με την ετοιμότητα και την κοινή λογική που απαιτείται και να σέβεται και το ρόλο της Αντιπολίτευσης. Διότι η Αντιπολίτευση εδώ και ιδίως η Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν μετέχει στη λειτουργία του πολιτεύματος ως προηγούμενη κυβέρνηση. Μετέχει ως παράγοντας ισορροπίας, κριτικής, αξιολόγησης, ακριβώς για να υπάρχει διαφάνεια και για να βελτιώνεται η υπηρεσία που προσφέρει η πολιτεία προς τους πολίτες, προς τα παιδιά, όπως έχει υποχρέωση.

Επίσης, κύριε Υπουργέ, περιμένω μια απάντηση για τις παραπλανητικές διαφημίσεις στα κολέγια, για το γεγονός ότι έχει γεμίσει ο ημερήσιος και κυριακάτικος Τύπος με προσκλητήρια γι’ αυτό το παραεμπόριο, το οποίο διεξάγεται, με αφορμή βεβαίως τις δυσκολίες και τις αντιφάσεις του ίδιου του συστήματος εισαγωγής στη δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ενώ είστε εξαιρετικά άνετος στο να δίνετε απαντήσεις οι οποίες αφορούν δευτερεύοντα θέματα, στα μείζονα θέματα εκπαιδευτικής πολιτικής δεν βλέπω καμμία διάθεση να απαντήσετε και να αναλάβετε τις ευθύνες σας. Γι’ αυτό λοιπόν ισχύει πράγματι η πρόσκλησή μου μετά από την έναρξη της σχολικής χρονιάς, τη μεθεπόμενη εβδομάδα, να επισκεφθούμε μαζί ένα σχολείο για να δούμε πώς λειτουργεί. Σας διαβεβαιώ, δε, ότι εκτιμώντας την αγάπη σας για το δημόσιο νηπιαγωγείο θα σας καλέσω να επισκεφθούμε ένα δημόσιο νηπιαγωγείο σ’ έναν δήμο του πολεοδομικού συγκροτήματος της πρωτεύουσας και έναν της Θεσσαλονίκης, για να δούμε πώς λειτουργεί αυτό το περιβόητο νηπιαγωγείο, για το οποίο συζητούσαμε προηγουμένως.

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2008