24 Οκτωβρίου 2008

Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση και λήψη απόφασης στην πρόταση που κατέθεσε ο Πρόεδρος του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος και Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ. Γιώργος Παπανδρέου και εκατό Βουλευτές του Κόμματός του, για σύσταση Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης περί «Ποινικής ευθύνης Υπουργών».


 

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο κ. Καραμανλής γράφει σήμερα με τα χέρια του μια από τις πιο μαύρες σελίδες στην πολιτική και κοινοβουλευτική ιστορία της χώρας. Προσβάλλει την ομαλή λειτουργία του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος. Ουσιαστικά παρεμποδίζει με οργανωμένο και συνειδητό τρόπο την ομαλή λειτουργία του κορυφαίου πολιτειακού οργάνου που είναι η Βουλή των Ελλήνων.

Ο κ. Καραμανλής με τη χθεσινή του πρωτοφανή απόφαση, εκβιάζει τη συνείδηση των Βουλευτών του, τους εξευτελίζει, τους ταπεινώνει, τους στερεί το θεμελιώδες κοινοβουλευτικό του δικαίωμα της κατά συνείδηση γνώμης και ψήφου. Και, βεβαίως, νοθεύει μια κορυφαία οριακή διαδικασία, όπως η σημερινή, για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής, γιατί νοθεύει τη βασική της διαδικαστική εγγύηση που είναι η μυστικότητα της ψηφοφορίας. Γιατί η μυστικότητα της ψηφοφορίας διασφαλίζει την κατά συνείδηση κρίση και γνώμη του καθενός Βουλευτού κατά την άσκηση μιας δικαστικής αρμοδιότητας της Βουλής.

Όλα δε αυτά τα θεμελιώνει ο κ. Καραμανλής σε ένα πρωτοφανές, υποκριτικό επιχείρημα που προσβάλλει τη νοημοσύνη των Ελλήνων πολιτών. Πως μέριμνά του είναι να μην αποκλειστεί η σύσταση προανακριτικής επιτροπής μόλις στοιχειοθετηθούν οι ευθύνες των Υπουργών του.

Είναι, λοιπόν, βέβαιος ότι ευθύνες υπάρχουν, απλώς θέλει πληρέστερη στοιχειοθέτηση. Μα, αυτό μας λέει; Αυτό θα κάνει;

Μας λέει ότι θα έρθει στις 15 Δεκεμβρίου, με το πέρας των εργασιών της εξεταστικής επιτροπής, να προτείνει, με πλήρη στοιχειοθέτηση, την παραπομπή του κ. Ρουσόπουλου, του κ. Δούκα, του κ. Μπασιάκου και όποιου άλλου προκύψει από την έρευνα στο Ειδικό Δικαστήριο;

Εμείς, όπως έχω πει κατ’ επανάληψη, δεν θέλουμε την ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής του τόπου. Δεν θέλουμε ένα αντεστραμμένο ’89. Εμείς απαλλάξαμε την πολιτική ζωή από τα βάρη αυτά με τη μεγάλη πρωτοβουλία του Ανδρέα Παπανδρέου το 1995 που οδήγησε και στην Αναθεώρηση του Συντάγματος του 2001. Γι’ αυτό υπάρχουν φίλτρα και εγγυήσεις στο Σύνταγμα. Μεσολαβεί άλλη κρίση της Βουλής για την άσκηση ποινικής δίωξης μετά το πέρας των εργασιών της προανακριτικής επιτροπής. Μεσολαβεί κύρια ανάκριση από αρεοπαγίτη. Μεσολαβεί βούλευμα δικαστικού συμβουλίου που μπορεί να είναι και απαλλακτικό, πριν φθάσουμε στο ακροατήριο, όπως έφθασε η Νέα Δημοκρατία με τη βοήθεια άλλων δυνάμεων το 1989.

Εμείς θέλουμε, να υπάρχουν εγγυήσεις διαφάνειας και πολιτικού πολιτισμού. Αλλά για να ασκείς πολιτική, για να μπορείς να χειριστείς τη μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση, για να μπορέσεις να δώσεις απάντηση στην αγωνία του πολίτη που βλέπει την ύφεση να έρχεται κατά πάνω του, που βλέπει το εισόδημά του και το βιοτικό του επίπεδο να κινδυνεύει, για να δώσεις απάντηση στον άνεργο, που δεν θα βρει δουλειά ή στον εργαζόμενο που βλέπει την απειλή της απόλυσης, πρέπει να διαθέτεις τις ηθικές προϋποθέσεις άσκησης της πολιτικής.

Διατυπώνουμε τον προγραμματικό μας λόγο για το τραπεζικό σύστημα και την κρίση για την ενδυνάμωση της πραγματικής οικονομίας, για το πώς πρέπει να διαμορφωθούν οι σχέσεις τραπεζικού συστήματος και πολύ μικρών επιχειρήσεων για τα στεγαστικά δάνεια, για τους αγωνιούντες δανειολήπτες, για τους χρήστες πιστωτικών καρτών. Αλλά για να σε ακούσει ο πολίτης, πρέπει να έχει πειστεί ότι έχεις το ηθικό ανάστημα και εκεί όπου υπάρχει ζήτημα ευθυνών, οι ευθύνες καταλογίζονται είτε είναι μόνο πολιτικές είτε είναι και ποινικές και απεύχομαι να αποδειχθεί ότι είναι και ποινικές, δηλαδή ότι εκτός από την αντικειμενική υπόσταση της βαριάς απιστίας εις βάρος του δημοσίου, υπήρχε και δόλος όχι απλώς να ωφεληθεί ένα μοναστήρι, αλλά δόλος να βλαφτούν τα συμφέροντα του δημοσίου.

Η αποχώρηση λοιπόν της Νέας Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης από τη σημερινή συζήτηση, η εγκατάλειψη του πεδίου της μάχης είναι ομολογία κατάρρευσης της Κυβέρνησης.

Δεν υπάρχει η εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας της Βουλής. Και όλα αυτά υπό την απειλή και την πίεση της πρότασης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής. Αυτή είναι μια πολιτικά και θεσμικά δικαιωμένη πρωτοβουλία του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Γιατί οδήγησε τη Νέα Δημοκρατία να τρέχει πίσω από τις εξελίξεις για να υποβάλει πρόταση εξεταστικής επιτροπής οδήγησε στην ομόφωνη σύσταση της εξεταστικής επιτροπής. Οδήγησε τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στην αναγκαστική διαβίβαση του φακέλου στη Βουλή, με εντυπωσιακή και αδικαιολόγητη καθυστέρηση και με στρεψόδικη διάθεση. Οδήγησε στην παραίτηση του κ. Ρουσόπουλου που παραιτούμενος αναλαμβάνει ένα μεγάλο μερίδιο της πολιτικής ευθύνης και θα ελεγχθούν και όλα τα άλλα που αφορούν τη νομική, ποινική ευθύνη. Και βέβαια οδήγησε και στο σημερινό τραγικό κωμικοτραγικό θέαμα της απούσας και παραιτημένης Κυβέρνησης.

Δεν υπήρχε νομική προϋπόθεση διαβίβασης του φακέλου στη Βουλή προκειμένου να υποβληθεί η πρόταση σύστασης επιτροπής για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης. Αλλού βρίσκεται η θεμελιώδης λογική και νομική αντίφαση. Λένε κάποιοι μα, που είναι τα προφανή στοιχεία ευθύνης Υπουργών μέσα στο φάκελο; Δεν μπορούσαν οι εισαγγελείς να διερευνήσουν εις βάθος πιθανή ευθύνη Υπουργών, γιατί αυτό τους το απαγορεύει το Σύνταγμα. Άρα τι λέμε εδώ; Είναι δυνατόν να περιμένουμε σε αυτόν το φάκελο τα πλήρη και προφανή στοιχεία, όταν το Σύνταγμα και ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών και άρα η ποινική δικονομία απαγορεύει την σε βάθος διερεύνηση του ζητήματος; Ο εισαγγελέας εντοπίζοντας ότι υπάρχει ανάμειξη, χωρίς κρίση επί της ουσίας, στέλνει το φάκελο και το πολιτικό πρόσωπο στη Βουλή προκειμένου η Βουλή να κρίνει αν υπάρχει λόγος άσκησης δίωξης ή όχι.

Μπορούσε ο εισαγγελέας να καλέσει τον κ. Δούκα και τον κ. Μπασιάκο και να τους ρωτήσει για ποιο λόγο υπογράψατε ό,τι υπογράψατε, αν πήρατε εντολή, αν σας καθοδήγησε κάποιος; Αν δεν μπορεί να υποβληθεί αυτή η ερώτηση, τότε τι περιμένουμε να προκύψει από αυτό το φάκελο; Ο φάκελος είναι υποβοηθητικός, διότι δίνει την αφορμή, δίνει το εναρκτήριο λάκτισμα μιας έρευνας που πρέπει να διενεργήσει η Βουλή, γιατί μόνο αυτή έχει την αρμοδιότητα να τη διενεργεί.

Και θυμίζω εδώ ότι το ισχύον άρθρον 86 του Συντάγματος, που ο κ. Σανιδάς δεν αντελήφθη ότι αναθεωρήθηκε ριζικά το 2001, γι’ αυτό παραπέμπει σε κείμενα και δικά του και άλλων προ του 2001, ψηφίστηκε με συντριπτική πλειοψηφία διακοσίων εξήντα οκτώ Βουλευτών από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑ.ΣΟ.Κ., αλλά στη συζήτηση για τη διαμόρφωση του τελικού κειμένου της διάταξης μετείχε και η εξ αριστερών αντιπολίτευση και μετείχε ενεργότατα ο Συνασπισμός, ο οποίος δεν υπέβαλε προτάσεις του τύπου που υποβάλλει τώρα ο κ. Αλαβάνος, διότι οι καινοτομίες θεωρήθηκαν σημαντικές και από το Συνασπισμό τότε και ιδίως ο διπλασιασμός του χρόνου από την πρώτη στη δεύτερη τακτική σύνοδο μέσα στην οποία μπορεί να ασκηθεί η σχετική αρμοδιότητα της Βουλής. Και, επίσης, πολύ σημαντικό κρίθηκε το γεγονός ότι απαιτείται απόλυτη πλειοψηφία του συνολικού αριθμού των Βουλευτών για τη λήψη μιας σοβαρής απόφασης και εισάγονται τέσσερα διαφορετικά στάδια προδικασίας, για να είμαστε φειδωλοί, σοβαροί και υπεύθυνοι. Και το λέω αυτό, γιατί η επίθεση κατά του δικομματισμού είναι η άλλη όψη της θεωρίας του συμψηφισμού. Και το λέω αυτό απευθυνόμενος και προς το Κομμουνιστικό Κόμμα και προς τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α.. Υπάρχουν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δύο είδη συμψηφισμού: ο συμψηφισμός της απαλλαγής που επικαλείται η Νέα Δημοκρατία λέγοντας ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. φταίει, και ο συμψηφισμός της ενοχής. Αυτό είναι το βασικό επιχείρημα του Κομμουνιστικού Κόμματος και του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ότι φταίει και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και η Νέα Δημοκρατία, άρα δεν πειράζει και τόσο, ή, εν πάση περιπτώσει, δεν έχουμε ως βασικό μέτωπο τη Νέα Δημοκρατία και την πολιτική της. Ο συμψηφισμός απαλλαγής και ο συμψηφισμός ενοχής είναι δύο όψεις του αυτού λανθασμένου πολιτικά και ιστορικά νομίσματος.

Όπως είναι ανακριβές ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. αρνήθηκε τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής όταν το πρότεινε ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.. Του είπα τότε ότι με δεδομένη την απόλυτη άρνηση του κ. Καραμανλή να συγκροτηθεί εξεταστική επιτροπή πριν ολοκληρωθεί η δικαστική έρευνα, η υποβολή μιας πρότασης από μόνη την Αντιπολίτευση θα οδηγούσε σε μία συζήτηση λίγων ωρών στην Ολομέλεια χωρίς αποτέλεσμα και άρα με δεδομένη εκείνη την αρχική πεισματική θέση του κ. Καραμανλή αυτό που έπρεπε να γίνει είναι όχι μία συζήτηση λίγων ωρών στην Ολομέλεια, αλλά το αίτημα για αποστολή του φακέλου και κυρίως η υποβολή πρότασης νόμου, όπως και έκανε το ΠΑ.ΣΟ.Κ., για την άμεση προστασία του δημοσίου συμφέροντος με την εκ του νόμου ακύρωση όλων των διοικητικών πράξεων και όλων των συμβάσεων. Και όποιος θεωρεί ότι έχει δίκιο, ας πάει στα δικαστήρια, όχι το δημόσιο όμως.

Επίσης πρέπει να σας πω ότι με πολύ μεγάλη συστολή το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ακούει την κριτική και της Νέας Δημοκρατίας και των κομμάτων της Αριστεράς σε σχέση με τις ευθύνες της δικής του περιόδου. Δεν αρνούμαστε καμμία ευθύνη για καμμία πράξη, για καμμία παράλειψη των κυβερνήσεων του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Αποτιμάται ιστορικά η συμβολή των κυβερνήσεων του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Έγιναν πολλά θετικά, υπήρξαν λάθη και παραλείψεις, ο κόσμος ξέρει πιο είναι το αποτέλεσμα που τον αφορά, που αφορά το βιοτικό του επίπεδο, ξέρει αν ζούσε καλύτερα επί των ημερών του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ή επί των ημερών της Νέας Δημοκρατίας. Όμως, στο όνομα καμμιάς σκοπιμότητας δεν μπορούμε να εγκαταλείψουμε την αλήθεια. Δεν αληθεύει, λοιπόν, αυτό που έχει γίνει δυστυχώς γενικά δεκτό ότι το δημόσιο και μέχρι το 2003 είχε αναγνωρίσει την κυριότητα του μοναστηριού επί των εκτάσεων της Βιστωνίδας και της γύρω περιοχής και είχε χορηγήσει τίτλους. Ποτέ δεν χορηγήθηκαν τίτλοι. Ούτε το πρωτόκολλο παράδοσης και παραλαβής συνιστά τίτλο, αφορά τη νομή και όχι την κυριότητα. Κακώς μετεγγράφη στο υποθηκοφυλακείο και γι’ αυτό η μονή, θεωρώντας ότι δεν έχει τίτλους, προσέφυγε στο δικαστήριο για να αποκτήσει μέσω αναγνωριστικής αγωγής τίτλο.

Και δεν απέκτησε τίτλο διότι ζήτησε να υποβληθεί η κοινή δήλωση περί μη εκδόσεως αποφάσεως από το Πρωτοδικείο Ροδόπης όχι επειδή έχει τίτλο αλλά επειδή θέλει να πάει να συζητήσει και να διαπραγματευτεί με το δημόσιο για τη συμβιβαστική επίλυση της διαφοράς. Τότε, λοιπόν, αρχίζει πράγματι το σκάνδαλο όταν αποφασίζεται η ανταλλαγή, ενώ η Κυβέρνηση, οι αρμόδιες υπηρεσίες και η Κ.Ε.Δ. γνωρίζουν ότι δεν υπάρχουν τίτλοι και ακόμη και η τελευταία γνωμοδότηση του Ιουνίου του δευτέρου τμήματος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους λέει «εντάξει να μη βγει απόφαση για να μείνουν τα πράγματα όπως έχουν χωρίς να θίγονται τα δικαιώματα του δημοσίου, προκειμένου να συζητήσουμε πιθανό συμβιβασμό».

Άρα, με αυτά τα έγγραφα πώς αποφάσισαν μετά την ανταλλαγή; Αντάλλαξαν κτήματα του δημοσίου με κτήματα του δημοσίου έχοντας υπογράψει πριν από λίγες μέρες πράξεις, με κορυφαία πράξη τη γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους που έλεγε ρητά ότι δεν υπάρχουν δικαιώματα της μονής που αναγνωρίζει το δημόσιο, ότι διατηρεί το δημόσιο τα δικαιώματά του και εντάξει ας δούμε το συμβιβασμό όπως ζητάει η μονή. Αυτό ζητούσε το Βατοπέδι τότε. Τον Ιούνιο του 2004. Συμβιβασμό. Όχι αναγνώριση κυριότητας. Και ενώ τα υπέγραψαν αυτά, πήγαν στην ανταλλαγή, στην υπερεκτίμηση της Βιστωνίδας και της γύρω περιοχής και την υποεκτίμηση όλων των ανταλλαγέντων ακινήτων.

Τι σχέση έχουν αυτά με τις ενέργειες του ΠΑ.ΣΟ.Κ. που ανέπεμψε την υπόθεση και που αντιδίκησε στο Πρωτοδικείο; Και πρέπει να σας πω εγώ ότι τα κορυφαία νομικά κείμενα του φακέλου είναι οι προτάσεις του παρέδρου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους ως πληρεξούσιου δικηγόρου του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών στην δίκη αυτή του Νοεμβρίου του 2003 και το σχέδιο απόφασης της εισηγήτριας δικαστού, της σημερινής Προέδρου Πρωτοδικών Ορεστιάδας κ. Τσακάλογλου, που είναι ένα λαμπρό, ένα εξαίρετο νομικό κείμενο που με πολύ σαφή και συστηματικό τρόπο εξηγεί τα νομικά δεδομένα.

Καλώ και εγώ με τη σειρά μου το Κ.Κ.Ε. και τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. να υπερψηφίσουν την πρόταση νόμου του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Αυτό είναι το συγκεκριμένο βήμα που πρέπει να γίνει.

Και θα ζητήσουμε και στη Διάσκεψη των Προέδρων να προταχθεί αυτή η πρόταση νόμου και θα εισαχθεί σε ψηφοφορία γιατί δεν προσκρούει σε καμμία απαγορευτική διάταξη η διεξαγωγή ψηφοφορίας για την πρόταση νόμου του ΠΑ.ΣΟ.Κ..

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η υπόθεση του Βατοπεδίου ταλανίζει την ελληνική κοινωνία, ταλαιπωρεί το πολιτικό σύστημα της χώρας, έχει οδηγήσει σε απόγνωση και αδιέξοδο τον κ. Καραμανλή και την Κυβέρνησή του. Δεν μπορούν να διαχειριστούν κανένα θέμα. Και το μόνο επιχείρημα που αναπτύσσουν είναι αυτό που παρασκηνιακά με γλαφυρό τρόπο λένε κορυφαίοι Υπουργοί «μας κατηγορείτε για κεντρικό πολιτικό σχεδιασμό στο ζήτημα του Βατοπεδίου. Δεν είναι δυνατόν εμείς να έχουμε κάνει κεντρικό πολιτικό σχεδιασμό. Είμαστε απολύτως ανίκανοι να κάνουμε οποιονδήποτε πολιτικό σχεδιασμό».

Αυτό αληθεύει απολύτως για τα θέματα που αφορούν στη χώρα, στην οικονομία, στον πολίτη, στο κράτος. Είναι ικανοί όμως για πολιτικό σχεδιασμό όταν πρόκειται να γίνει κάτι κακό, κάτι βλαπτικό.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα η Βουλή και το κάθε κόμμα χωριστά καλείται να αποδείξει αν εννοεί αυτά που λέει και αν έχει την ικανότητα να εγγυηθεί τη διαφάνεια και τις ηθικές προϋποθέσεις άσκησης της πολιτικής. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι σε θέση να παράσχει τις εγγυήσεις αυτές και θέτει την προσπάθειά του αυτή υπό την κρίση των ελλήνων πολιτών. Ευχαριστώ.

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2008