12 Σεπτεμβρίου 2006

Αγόρευση Ευ Βενιζέλου κατά τη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης: «Ζώνη Καινοτομίας Θεσσαλονίκης και άλλες διατάξεις».


 

Κύριοι συνάδελφοι, κάλιο αργά παρά ποτέ. Η Ζώνη Καινοτομίας είναι ένα σχέδιο που συνδέεται άμεσα με το μοντέλο ανάπτυξης της Θεσσαλονίκης, με τις μεταβιομηχανικές προοπτικές μιας πόλης που αντιμετωπίζει πολύ σοβαρό πρόβλημα αποβιομηχάνισης και πρέπει να κινηθεί με πολύ γρήγορους και επιθετικούς ρυθμούς σε νέους τομείς. Το σχέδιο αυτό, λοιπόν, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά με αφορμή την ίδρυση του Εθνικού Κέντρου Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης το 1999 και σε πιο ολοκληρωμένη μορφή το 2000 σε συνδυασμό με πολύ σοβαρές επενδύσεις που πέραν του Ε.Κ.Ε.Τ.Α. σηματοδοτούνται από το μεγάλο Τεχνικό Μουσείο Θεσσαλονίκης και το Κέντρο Διάδοσης Επιστημών, από την ιδιωτική, αλλά στηριζόμενη από την πολιτεία, πρωτοβουλία της τεχνόπολης που είναι μία δραστηριότητα του Συνδέσμου Εταιρειών Πληροφορικής και από πολλές άλλες παρόμοιες δράσεις που συγκεντρώνονται λίγο-πολύ στην περιοχή και διαμορφώνουν μία κρίσιμη μάζα.

Το νομοσχέδιο αυτό έπρεπε να έχει ψηφιστεί και να έχει τεθεί, ως νόμος του κράτους, σε εφαρμογή πολύ νωρίτερα. Ήταν προεκλογική δέσμευση και των δύο κομμάτων. Η σημερινή Κυβέρνηση όφειλε να το έχει φέρει στην Α΄ Σύνοδο της περιόδου αυτής. Έστω και μετά από δυόμισι χρόνια καλό είναι που ψηφίζεται το νομοσχέδιο αυτό, αλλά δεν αρκεί ένα νομοθετικό κέλυφος χωρίς επαρκές περιεχόμενο. Γι’ αυτό το ΠΑ.ΣΟ.Κ., όπως δήλωσε ο εισηγητής μας κ. Μανιάτης, το υπερψήφισε επί της αρχής στην αρμόδια επιτροπή, διατύπωσε όμως επιφυλάξεις και καταψήφισε πολλά κρίσιμα άρθρα. Ζήτησε προσθήκες που δεν έγιναν, βελτιώσεις που δεν έγιναν αποδεκτές και αναγκάζεται να το υπερψηφίσει με την ενιαία ψηφοφορία που προβλέπεται κατά την παρούσα διαδικασία, επειδή θέλει να στηρίξει πολιτικά μια δική του πρωτοβουλία και μία δική του ιδέα. Όμως, δεν αρκεί όπως είπα ένα νομοθετικό κέλυφος, όταν χρειαζόμαστε επειγόντως ουσιαστικές εγγυήσεις ανάπτυξης της Ζώνης Καινοτομίας.

Πρώτη προϋπόθεση είναι ο καθορισμός των χρήσεων γης γιατί χωρίς καθορισμένες χρήσεις γης και χωρίς την ενεργό και ουσιαστική σύμπραξη του Υπουργείου ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. δεν μπορεί να αναπτυχθεί καμία δραστηριότητα και δεν μπορεί να λάβει σάρκα και οστά ούτε η ζώνη ούτε οι θύλακες καινοτομίας. Επίσης χρειάζονται νέου τύπου μεταβιομηχανικά κίνητρα για τη συνεργασία πανεπιστημίων, ερευνητικών κέντρων, εταιρειών, οι οποίες προκύπτουν είτε μέσα από την ερευνητική δραστηριότητα είτε μέσα από τη βιομηχανική και, θα έλεγα, γενικότερα ιδιωτική δραστηριότητα.

Δεν αρκεί η παραπομπή στον επικείμενο νέο γενικό νόμο περί αναπτυξιακών κινήτρων. Ήθελε άλλου τύπου προσεγγίσεις, άλλου τύπου κριτήρια και άλλες μορφές ενίσχυσης. Ζώνη Καινοτομίας χωρίς περιφερειακό Ταμείο Καινοτομίας προικοδοτημένο με επαρκή κεφάλαια το οποίο να εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και να διοικείται από τη Θεσσαλονίκη, δεν μπορεί επί της ουσίας να προχωρήσει. Και υπάρχουν στο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης κονδύλια που υπερβαίνουν τα 100.000.000 ευρώ, τα οποία στο Υπουργείο Οικονομίας θα συγκροτήσουν εθνικό Ταμείο Καινοτομίας, αλλά η Κυβέρνηση δεν κάνει την κίνηση που πρέπει να κάνει: να αποσπάσει το αναγκαίο ποσό –ας πούμε των 40.000.000 ευρώ- προκειμένου να χρηματοδοτήσει και να θέσει σε κίνηση ένα περιφερειακό Ταμείο Καινοτομίας που να τελεί υπό τον έλεγχο των οργάνων της Ζώνης Καινοτομίας. Αυτό είναι αποκέντρωση και αυτό είναι ώθηση Ζώνης Καινοτομίας.
Ποιο είναι το πραγματικό περιεχόμενο του νομοσχεδίου αυτού αν θέλουμε να το αποτιμήσουμε σε χρήμα και σε φυσικό αντικείμενο; Μόλις 7.000.000 ευρώ, τρία έργα στοιχειώδους υποδομής της ευρύτερης περιοχής της Ζώνης Καινοτομίας εκ των οποίων ένα μόνο έργο συνδέεται με θεσμούς έρευνας. Το νέο, δηλαδή, Ινστιτούτο Βιομοριακών Ερευνών το οποίο προστίθεται –και ορθότατα, γιατί είναι απολύτως αναγκαίο- στη δύναμη του Ε.Κ.Ε.Τ.Α.. Τα άλλα είναι διευθετήσεις του χώρου ώστε να επικοινωνούν μεταξύ τους οι θεσμοί και οι οργανισμοί που βρίσκονται σ’ αυτή την ευρύτερη περιοχή.

Αλλά όλα αυτά τα έργα συγκεντρώνουν έναν προϋπολογισμό μόλις 7.000.000 ευρώ. Άρα, χρειαζόμαστε το επιπλέον. Και το επιπλέον δεν το χρειαζόμαστε κατά τρόπο αόριστο και διάχυτο ως υπόσχεση, αλλά ως οντότητα νομική που να διοικείται στη Θεσσαλονίκη προκειμένου να υπάρχει ουσιαστική ευθύνη, αλλά και προοπτική της πόλης, της περιοχής και του νέου θεσμού, της Ζώνης Καινοτομίας.

Επίσης, όταν παίρνουμε την πρωτοβουλία να ψηφίσουμε ένα νόμο στη Βουλή με ευρυτάτη συναίνεση πρέπει να σεβόμαστε τη συναίνεση αυτή. Δεν είναι δυνατόν μέσα σ’ ένα τέτοιο νομοσχέδιο που πρέπει να ψηφίζεται πανηγυρικά να παρεισφρέουν διατάξεις, οι οποίες είναι κατώτερες του επιπέδου της Ζώνης Καινοτομίας. Είναι δυνατόν με όχημα το νομοσχέδιο αυτό ουσιαστικά να καταργείται ο καλύτερος –μικρός μεν ως όγκος προϋπολογισμού, αλλά αξιοθαύμαστος- θεσμός που τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης, που είναι το Εθνικό Κέντρο Χαρτών-Εθνική Χαρτοθήκη, ένας θεσμός με κύρος επιστημονικό που ιδρύθηκε με νόμο ψηφισμένο ομόφωνα από τη Βουλή των Ελλήνων, ένας θεσμός με υψηλού επιπέδου διοίκηση, με διεθνή αποδοχή, με κύρος, με προγραμματικές συμβάσεις, με δημοσιεύσεις, με δραστηριότητες που λειτουργεί ως θεματοφύλακας σημαντικών συλλογών χαρτών που του έχουν παραδοθεί; Και τώρα αυτόν τον, αμιγώς, επιστημονικό θεσμό έρχεστε και τον υποτάσσετε σ’ ένα δήθεν ευρύτερο θεσμό που είναι το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πολιτισμού και Πληροφόρησης που ήταν μια απλή θυγατρική αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία, που το Εθνικό Κέντρο Χαρτών μαζί με το ΙΝ.ΚΑ. τη παρακλήσει του Υπουργού Μακεδονίας-Θράκης είχαν ιδρύσει;

Είναι δυνατόν να παίρνετε έναν επιστημονικό θεσμό αμιγώς ερευνητικό και να τον υποτάσσετε σ’ έναν πολιτικό φορέα προώθησης της ευρωπαϊκής πολιτικής ενημέρωσης και άλλα προσχηματικά, τα οποία τάσσονται ως σκοποί αυτού του ενιαίου σχήματος; Για ποιο λόγο; Για να διωχθεί ο νυν Πρόεδρος που ίδρυσε και βοήθησε στην προκοπή της Εθνικής Χαρτοθήκης, ο καθηγητής Ευάγγελος Λιβιεράτος, προκειμένου να αντικατασταθεί από κάποιον άλλον χωρίς τα προβλεπόμενα από το νόμο τυπικά προσόντα. Ε, αυτό δεν είναι ακαδημαϊκά ευπρεπές.

Και διά του Υπουργού απευθύνομαι και στον παριστάμενο στην Αίθουσα Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης και καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, που πρέπει να υποδείξει και στον Υπουργό του την αναγκαία ευαισθησία πολιτική και ακαδημαϊκή στο θέμα αυτό.
Τέλος, ο Οργανισμός Θερμαϊκού έπρεπε να είναι ένα νομικό πρόσωπο με ευελιξία, με δυνατότητα να στελεχώνεται από επιστημονικό προσωπικό, με δυνατότητα να διοικείται από ένα όργανο στο οποίο να μετέχουν ειδικοί επιστήμονες.

Όταν δημιουργούμε μία απλή διεύθυνση εντεταγμένη στη στενή διοικητική διάρθρωση του Υπουργείου Μακεδονίας – Θράκης, πραγματοποιούμε ένα ελάχιστο ποσοστό αυτού που πρέπει να κάνουμε για τη σωτηρία του Θερμαϊκού σε μακρόπνοη βάση.

Γιατί; Τι σας φοβίζει, όταν δημιουργείτε με τέτοια ευκολία το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πληροφόρησης και Πολιτισμού και προκαλείτε αυτήν τη ζημιά στην Εθνική Χαρτοθήκη, ιδρύοντας νέο νομικό πρόσωπο; Είστε τόσο διστακτικοί στο να νομοθετήσετε Οργανισμό Θερμαϊκού και δημιουργείτε μία απλή διοικητική υπηρεσία.

Κάντε Οργανισμό Θερμαϊκού, φτιάξτε εκεί ένα νέο νομικό πρόσωπο, διαφυλάξτε το Εθνικό Κέντρο Χαρτών ως επιστημονικό φορέα, συνεννοηθείτε με τον πάντα έτοιμο να βοηθήσει –και το λέω αυτό με κάθε ειλικρίνεια και τιμή- Υπουργό Ανάπτυξης και τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, ώστε να λυθεί το θέμα του Περιφερειακού Ταμείου Καινοτομίας και ζητείστε από το συνάδελφό σας Υπουργό Περιβάλλοντος να νομοθετήσει τις χρήσεις γης για τη Ζώνη Καινοτομίας.
Ευχαριστώ.

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2006