5 Ιουνίου 2006

Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση Επερώτησης Βουλευτών του ΠΑΣΟΚ προς τον Υπουργό Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης σχετικά με την αιμοδοσία και τους κινδύνους του μεταγγιζόμενου αίματος .



Κύριοι συνάδελφοι, η επίκαιρη επερώτησή μας για το σκάνδαλο της αιμοδοσίας όταν κατατέθηκε ήταν φυσικά κατά κυριολεξία επίκαιρη. Στο μεταξύ η επικαιρότητα έχει εμπλουτιστεί. Η χώρα μας είναι μία ανοχύρωτη χώρα και η Κυβέρνηση παρακολουθεί ακίνητη, αμήχανη. Καταλαμβάνεται εξ απροόπτου σε όλους σχεδόν τους τομείς. Δεν μπορεί να προβλέψει, δεν μπορεί να διαχειριστεί κρίσεις. Και το χειρότερο; Δεν διδάσκεται και δεν έχει το θάρρος να αναλάβει τις ευθύνες της.

Να μιλήσω για τα καθημερινά σχεδόν προβλήματα στις γενικές εξετάσεις; Να μιλήσω για τη βαθιά ηθική και κοινωνική κρίση του εκπαιδευτικού συστήματος, όπως αυτή αποτυπώνεται στο πρωτοφανές γεγονός της Βέροιας με την Κυβέρνηση απούσα, να μην αρθρώνει ούτε ένα λόγο ως παρατηρητής για τις εξελίξεις; Να μιλήσω για το συμβάν στον Κορυδαλλό και για την κινηματογραφική απόδραση με ελικόπτερο, χωρίς κανείς να αναλαμβάνει την ευθύνη; Και ξέρει πολύ καλά ο κύριος Πρωθυπουργός πως, όταν την ευθύνη δεν την αναλαμβάνει Υπουργός του, η ευθύνη μετατίθεται σ’ αυτόν.

Ερχόμαστε στο χαρακτηριστικό ζήτημα της αιμοδοσίας. Τι είναι η αιμοδοσία; Ένα μεγάλο πολιτικό πρόβλημα που στη Γαλλία οδήγησε έναν τέως Πρωθυπουργό, τον Ρολάν Φαμπιούς και τους αρμόδιους Υπουργούς του, στο εδώλιο του Ειδικού Δικαστηρίου, σε μία πολυετή δίκη και τελικά σε καταδίκη. Κι εδώ δεν έχουμε ούτε καν στοιχειώδεις πράξεις ανάληψης, με συμβολικό τρόπο, της ευθύνης της Κυβέρνησης.

Ο κύριος Υφυπουργός με τη σεμνότητά του, με το ήθος του και με τις ικανότητές του λειτουργεί εδώ ως προπέτασμα. Πίσω του κρύβονται δύο Υπουργοί, ο προηγούμενος, ο κ. Νικήτας Κακλαμάνης και ο σημερινός, ο κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος. Παρά τη φιλότιμη προσπάθειά του και το σκόπιμο χαμήλωμα των τόνων, δεν μπορεί να κρύψει την κριτική που ο ένας ασκεί στον άλλον και, βεβαίως, δεν μπορεί να κρύψει τις ευθύνες ούτε μέχρι τον ανασχηματισμό της Κυβέρνησης ούτε μετά από αυτόν, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τώρα αποδεικνύεται πως υπήρχε η δυνατότητα να ληφθούν μέτρα, να δημιουργηθούν εργαστήρια, να συντελεστούν προμήθειες, να καλυφθεί όλη η χώρα και αυτό δεν έγινε όσο ο κ. Κακλαμάνης ήταν Υπουργός Υγείας.

Τι είναι το σκάνδαλο της αιμοδοσίας; Είναι η συμπύκνωση της απατηλής διετίας 2004 – 2006 στο χώρο της υγείας. Πρόκειται για μία διετία ψευδαισθήσεων, καλά οργανωμένων εντυπώσεων, χωρίς καμία ουσία, χωρίς καμία ουσιαστική πρόοδο. Πρόκειται για μία διετία εγκατάλειψης και απαξίωσης. Θα μπορούσαμε, όμως, να έχουμε ως σύμβολο της εγκατάλειψης, της απαξίωσης και των ψευδών εντυπώσεων, τις υπάρχουσες κλειστές δημόσιες κλίνες στις μονάδες εντατικής θεραπείας, που είναι το έμβλημα της διοικητικής οργανωτικής ανεπάρκειας της Κυβέρνησης και της έλλειψης κοινωνικής ευαισθησίας. Δεν χρειαζόταν να έχουμε ως σύμβολο αυτής της παταγώδους αποτυχίας ένα κοριτσάκι δεκαέξι ετών με μεσογειακή αναιμία μολυσμένο με AIDS, λόγω των ανεπαρκειών του συστήματος. Δεν χρειαζόταν να έχουμε και δεύτερο και τρίτο κρούσμα. Θα μπορούσαμε να έχουμε αρκεστεί στις ελλείψεις των υποδομών και στην ανεπάρκεια των λειτουργιών του συστήματος και όχι να θρηνούμε με τέτοιο τρόπο ανθρώπινα θύματα.

Τα είπαμε όλα αυτά, κύριε Υπουργέ, κατά τη συζήτηση του πρόσφατου νόμου για την οργάνωση του συστήματος αιμοδοσίας. Προειδοποιήσαμε ότι δεν χρειάζεται νόμος, αλλά χρειάζεται η εφαρμογή μιας συγκεκριμένης στρατηγικής. Ψηφίσατε το νόμο, γιατί ο κ. Κακλαμάνης ήθελε στον απολογισμό του, εν όψει των δημοτικών εκλογών στην Αθήνα, να καταγράψει συγκεκριμένο αριθμό ψηφισμένων νόμων, γιατί είχε μια τέτοια «καββαλιστική» στο μυαλό του ότι πρέπει να έχει έναν αριθμό νόμων.

Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, ότι δεν ψάχνουμε αριθμούς ιερούς -έπρεπε να έχουμε ψηφίσει έντεκα νόμους, δεν έπρεπε να έχουμε ψηφίσει δεκαπέντε νόμους. Έπρεπε να έχουμε κάνει συγκεκριμένα βήματα προόδου στον εκσυγχρονισμό και τη λειτουργία του συστήματος.

Εφαρμόζεται ο νέος νόμος ; Ο νόμος παραμένει παντελώς ανεφάρμοστος. Δεν έχει γίνει τίποτε απολύτως, όπως συμβαίνει και με το νόμο για τη δημόσια υγεία, όπως συμβαίνει και με όλα τα νομοθετήματα, με τελευταίο το νομοθέτημα για το φάρμακο. Έχουμε διατυπώσει την πρόγνωσή μας για την αδυναμία εφαρμογής ενός νόμου, ενώ παράλληλα το Υπουργείο Ανάπτυξης εφαρμόζει το δικό του νόμο, προσθέτοντας δικές του, εκτός εξουσιοδότησης διατάξεις, σε σχέση με τις φαρμακευτικές εταιρείες.

Θα έλεγα ότι όλα αυτά συμβολίζονται εξαιρετικά μ’ αυτό που είπατε προηγουμένως. Τιμήσατε την κ. Πολίτη, τη διευθύντρια αιμοδοσίας του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου «ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ». Της περιποιήσατε πολλές τιμές και φιλοφρονήσεις. Μας είπατε ότι είναι και αντιπρόεδρος πλέον της Επιτροπής Αιμοδοσίας του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας. Είπατε ότι οι επιστολές του διοικητή και του αναπληρωτή Διοικητή του Νοσοκομείου που στρεφόντουσαν ευθέως εναντίον της, όπως στράφηκαν και προφορικά σε τηλεοπτικά δελτία εναντίον της, είναι κειμήλια ιστορικά για το μουσείο, προφανώς για το μουσείο της δικής σας πολιτικής, όπου πρέπει να βάλετε και τον τέως Υπουργό και το διοικητή και τον αναπληρωτή διοικητή του «ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ» να κρατούν τις επιστολές αυτές, ώστε να τις βλέπει ο επισκέπτης του μουσείου.

Εάν αυτά που λέτε για την κ. Πολίτη τα πιστεύετε, πρέπει αύριο να αξιώσετε την αποπομπή και του διοικητή του κ. Αυγερινού και του αναπληρωτή του κ. Θεόπιστου από τη θέση τους στο Γενικό Κρατικό. Εάν μέχρι αύριο το μεσημέρι δεν έχουν φύγει από τη θέση τους μετά τη δημόσια, έμμεση αλλά σαφή αποδοκιμασία που κάνατε στη Βουλή, τότε ή έχει εξαπατηθεί η Βουλή ή δεν ελέγχετε το διοικητικό σύστημα του Υπουργείου σας. Το δίλημμα είναι σκληρό γιατί πρέπει να τους έχετε διώξει μέχρι αύριο το μεσημέρι.

Πρέπει να έχετε διώξει ανθρώπους που είπαν με σαφήνεια ότι η διευθύντρια αιμοδοσίας προωθούσε συγκεκριμένες εταιρείες και συγκεκριμένα αντιδραστήρια της εταιρείας CAIRON και ότι δεν έκανε διαγωνισμό και διερεύνηση, προκειμένου να βρεθούν και άλλες δυνατότητες για παράδειγμα αυτές της εταιρείας ROCHE, που κάνει όμως τη λεγόμενη μέθοδο PULLING, δηλαδή ενώνει δείγματα χωριστά για κάθε πιθανή μόλυνση, χωριστά για το AIDS, χωριστά για ηπατίτιδα Β, χωριστά για ηπατίτιδα C, δηλαδή θέλει τριπλή εξέταση με εξασθένιση του δείγματος λόγω της συλλογικότητάς του και γι’ αυτό δεν επιλέγεται.

Ξέρετε, πώς αποδεικνύεται η αλήθεια αυτού που λέμε; Από το γεγονός ότι εγκαινιάσατε μαζί με τον κ. Αβραμόπουλο την προηγούμενη εβδομάδα υπό την πίεση των συγκεντρωμένων γιατρών της Ένωσης Νοσοκομειακών Γιατρών Θεσσαλονίκης το νέο Εργαστήριο Μοριακής Εξέτασης στο ΑΧΕΠΑ στην εγκαταλελειμμένη από πλευράς μοριακής εξέτασης Θεσσαλονίκη και Βόρεια Ελλάδα, γιατί ήταν διαφορετική η ευαισθησία για το νότο και διαφορετική η ευαισθησία για το βορρά. Εγκαινιάσατε μια μονάδα που προφανώς έχει εξοπλιστεί με απευθείας ανάθεση και καλά κάνατε. Τι μονάδα; Μονάδα με συσκευές και αντιδραστήρια CAIRON, δηλαδή της εταιρείας που η διοίκησή σας του Γενικού Κρατικού της Αθήνας υπονοούσε ότι κακώς χρησιμοποιούσε η διευθύντρια αιμοδοσίας σε συνεργασία με το Πανεπιστημιακό Εργαστήριο.

Διερεύνησα σήμερα τι γίνεται στο ΑΧΕΠΑ. Λειτουργεί το εγκαινιασμένο πανηγυρικά εργαστήριο; Δεν λειτουργεί. Λειτουργεί δήθεν δοκιμαστικά. Και δεν λειτουργεί γιατί δεν έχετε μεριμνήσει ούτε για το πώς θα επικολλώνται οι ταινίες με τον κωδικό, με το bar-code, στα δείγματα, ώστε να είναι δεκτικά έρευνας με βάση τα αντιδραστήρια. Δεν λειτουργεί η μονάδα αυτή. Ήταν ψευδής εντύπωση αυτή που δημιουργήθηκε, ότι εγκαταστάθηκε και λειτουργεί.

Κατόπιν αυτού, πρέπει να ζητήσετε διπλό συγγνώμη, όχι μόνο από τη διευθύντρια αιμοδοσίας του Νοσοκομείου «ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ» και τους διευθυντές αιμοδοσίας όλων των Νοσοκομείων που έστελναν έγγραφα επί εγγράφων και εκλιπαρούσαν, αλλά από τους πολίτες που εθίγησαν, από τις οικογένειές τους και φυσικά να τους αποζημιώσετε αδρά γιατί υπάρχει αστική ευθύνη του δημοσίου τεράστια, η οποία βέβαια τι μπορεί να κάνει σε ένα παιδί ηλικίας δεκαέξι, δεκαεπτά χρονών;

Και δεν είναι μόνο τα επιδημιολογικά στοιχεία του AIDS, τα οποία επιδεινώνονται επειδή δεν υπάρχει καμία στρατηγική -και έλεγε ανακρίβειες ο κ. Κακλαμάνης στην επερώτηση των Βουλευτών του ΠΑ.ΣΟ.Κ. τον Ιανουάριο του 2006- αλλά υπάρχουν επιδεινώσεις επιδημιολογικές και για την ηπατίτιδα Β και για την ηπατίτιδα C, όπου η Ελλάδα έχει δυστυχώς τα πρωτεία στην Ευρώπη. Γι’ αυτό έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία η μοριακή εξέταση με τη μέθοδο αυτή, διότι δεν μπορεί να συλληφθούν αυτά τα ορολογικά δεδομένα με την κλασική μέθοδο ELIZA, αυτή που εφαρμόζεται συμβατικά από τα εργαστήρια.

Πρέπει να τοποθετηθείτε για το πρόβλημα όχι μόνο του AIDS, αλλά και της ηπατίτιδας στην Ελλάδα με αυτά τα δεδομένα που έχουμε.

Γιατί βρήκατε τον καιρό να υπερστελεχώσετε το Κ.Ε.Ε.Λ. με εκατόν εξήντα τέσσερις νέους υπαλλήλους;  Απαντήστε μου ευθέως και ευθαρσώς, κύριε Υφυπουργέ, εσείς προσωπικά: Ήταν νόμιμη και διαφανής η διαδικασία πρόσληψης αυτών των εκατόν εξήντα τεσσάρων εργαζομένων στο Κ.Ε.Ε.Λ. επί Υπουργίας του κ. Νικήτα Κακλαμάνη; Έχετε προβεί, όπως οφείλετε, σε έλεγχο των δικαιολογητικών και των φακέλων και σκέπτεστε να ανακαλέσετε τις πράξεις ή θα τις διατηρήσετε; Και γιατί σας τα λέμε όλα αυτά; Γιατί σας καταλογίζουμε ευθύνη; Σας καταλογίζουμε ευθύνη, γιατί συμπτωματικά η διετία αυτή 2004-2006 είναι η διετία της γενίκευσης σε όλη την Ευρώπη της ανάγκης εφαρμογής και της μεθόδου Ν.Α.Τ., προκειμένου να αποφεύγουμε τα προβλήματα του ορολογικά σκοτεινού παραθύρου στις μεταγγίσεις. Εάν αυτό είχε συμβεί και είχε γενικευθεί το 2001 ή το 2002, θα είχαν και οι δικές μας κυβερνήσεις μερίδιο ευθύνης. Αλλά η γενίκευση ως πρακτική, όχι ως οδηγία, ως επιστημονική υποχρέωση lege artis συμπεριφοράς και όχι ως νομικός κανόνας, συμπίπτει με την έναρξη της δικής σας κυβερνητικής θητείας, άρα υπάρχει συγκεντρωμένη, εστιασμένη πολιτική ευθύνη για το θέμα αυτό.

Βεβαίως, πρέπει να σας πω ότι όλα αυτά δημιουργούν ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα κοινωνικής συμπεριφοράς, διότι, όταν ο εθελοντής αιμοδότης βλέπει ότι κινδυνεύει να γίνει αντικείμενο εισαγγελικής έρευνας, διότι έχει ο ίδιος ατομική ευθύνη για τυχόν πρόβλημα, δηλαδή για μετάγγιση μολυσμένου αίματος, γιατί να αναλάβει την ευθύνη αυτή, όταν το κράτος που του ζητάει να γίνει αιμοδότης δεν διασφαλίζει τον έλεγχο του αίματος και άρα δεν μεσολαβεί στη σχέση μεταξύ αιμοδότη και μεταγγιζόμενου, μεταξύ εθελοντή και αποδέκτη της προσφοράς; Είναι δυνατόν να είναι μια σχέση απευθείας μεταξύ εθελοντή αιμοδότη και μεταγγιζόμενου -και μάλιστα πολυμεταγγιζόμενου με μεσογειακή αναιμία- αυτή η υπόθεση;

Είναι μια δημόσια, κοινωνική υπόθεση, που την εγγυάται το κράτος, άρα δεν μπορεί ο εθελοντής να έχει ευθύνη. Η ευθύνη είναι του δημοσίου, σε τελευταία ανάλυση είναι της κοινωνίας, αλλά την κοινωνία την οργανώνει και την εκπροσωπεί ένα κοινωνικό κράτος, που είναι υπεύθυνο, που είναι ευαίσθητο, που είναι λειτουργικό, το οποίο εμπνέει εμπιστοσύνη.

Η Κυβέρνησή σας δεν μπορεί να εκφράσει αυτού του είδους τη νοοτροπία και αυτού του είδους την ευαισθησία και γι’ αυτό είστε υπόλογοι.

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2006