25 Φεβρουαρίου 2005

Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση «Για τη διερεύνηση των όσων περιλαμβάνονται στις δικογραφίες που διαβιβάστηκαν στη Βουλή με τις υπ’ αριθμ. Ε.Π. 341/120-09-2004 και Ε.Π. 343/21-9-2004 εισαγγελικές αναφορές, σχετικά με θέματα εξοπλισμού των Ενόπλων Δυνάμεων».


 

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι μια ευκαιρία να αναρωτηθούμε σήμερα πώς ξεκίνησε αμέσως μετά τις εκλογές και πού βρίσκεται σήμερα αυτή η υπόθεση των αμυντικών εξοπλισμών. Ξεκίνησε ως ένα τεράστιο πολιτικό και ενδεχομένως ποινικό σκάνδαλο και σήμερα, μετά και την ολοκλήρωση των εργασιών της Εξεταστικής Επιτροπής, που ήταν ένα εξαιρετικό forum για την αποκάλυψη της πραγματικότητας, η υπόθεση αυτή έχει εξατμιστεί.

Ή -για να το πω καλύτερα- η υπόθεση αυτή έχει μετατραπεί σε ένα πολύ μεγάλο κοινοβουλευτικό και πολιτικό μπούμερανγκ για την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Και έχουν πολύ μεγάλη ευθύνη εκείνα τα κυβερνητικά στελέχη που οδήγησαν τον Πρωθυπουργό και την κοινοβουλευτική πλειοψηφία σε αυτήν την αδιέξοδη μικροκομματική επιλογή της σύστασης Εξεταστικής Επιτροπής, γιατί η Νέα Δημοκρατία και η Κυβέρνηση έκαναν μια λάθος πολιτική επένδυση την οποία τώρα δεν μπορούν να διαχειριστούν με θάρρος και προοπτική.

Γι’ αυτό εγκλωβίζονται σε αμήχανες διαδικασίες. Θέλουν να δημιουργούν –ακόμα και σήμερα το κάνουν αυτό- την ψευδή εντύπωση ότι η υπόθεση αυτή παραμένει ανοικτή, γιατί δήθεν εκκρεμούν ζητήματα προς διερεύνηση μέσω της δικαστικής συνδρομής, ενώ η αλήθεια είναι ότι έχουν όλα διερευνηθεί και η υπόθεση αυτή έχει προσλάβει πλέον τις αληθινές της διαστάσεις, οι οποίες αφορούν κυρίως τη σημερινή Κυβέρνηση και τις τεράστιες πολιτικές αλλά για ορισμένα πρόσωπα και νομικές ευθύνες του σημερινού κυβερνητικού επιτελείου –και δεν εννοώ μόνο ή κυρίως υπουργικού επιπέδου- για όσα έγιναν ή για όσα παρελείφθησαν.

Το μέτρο της αλήθειας, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σε πολύ μεγάλο βαθμό το δίνουν οι πορισματικές απόψεις που κατέθεσαν οι Βουλευτές εκπρόσωποι των κομμάτων της Ελάσσονος Αντιπολίτευσης στην Εξεταστική Επιτροπή, ο κ. Πατσιλινάκος εκ μέρους του ΚΚΕ και η κ. Ξηροτύρη εκ μέρους του Συνασπισμού, γιατί εκεί με σαφήνεια διατυπώνεται η απάντηση στο βασικό πολιτικό ερώτημα. Διαπιστώνεται η ύπαρξη ενδεχομένων ποινικών ευθυνών για πρώην Υπουργούς ή όχι; Και η απάντηση του Κομμουνιστικού Κόμματος και του Συνασπισμού -για να μην επικαλεστώ την απάντηση του ΠΑΣΟΚ ή την απάντηση της κοινής γνώμης- είναι ότι όχι, δεν τίθεται καν παρόμοιο ζήτημα. Αυτό είναι πολιτικός κόλαφος για την Κυβέρνηση, είναι πολιτικός κόλαφος για τον κ. Σπηλιωτόπουλο προσωπικά και τον κ. Ζορμπά, για τους δύο «αρχαγγέλους της κάθαρσης» στους οποίους επένδυσε ο κ. Καραμανλής και όλη η κοινοβουλευτική Πλειοψηφία, διότι, αντί να ερευνούμε τώρα ζητήματα της κυβερνητικής περιόδου του ΠΑΣΟΚ, ερευνούμε πρωτίστως ζητήματα των τελευταίων δώδεκα μηνών.

Έχουμε μπροστά μας μία κραυγαλέα παραβίαση του άρθρου 86 παράγραφος 2 του Συντάγματος και του νόμου περί ευθύνης Υπουργών. Παρακάμφθηκε τεχνητά η Βουλή και απεστάλησαν έγγραφα κατ’ επιλογήν στον εισαγγελέα, ενώ ήταν προφανές ότι δεν έχει αρμοδιότητα και έχει απευθείας αρμοδιότητα η Βουλή και αυτό μόνο και μόνο, για να δημιουργηθεί η εντύπωση δικαστικής και ποινικής διερεύνησης.

Παραπλανήθηκε η Βουλή με πράξεις του ίδιου του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, ο οποίος εμφάνισε ενώπιόν της ανακριβή στοιχεία τα οποία αναγνώρισε στη συνέχεια ως ανακριβή ενώπιον της Εξεταστικής Επιτροπής και έτσι οδήγησε σε ψήφο την πλειοψηφία της Βουλής επί τη βάσει πεπλανημένων στοιχείων. Ήρθε και είπε ενώπιον της Βουλής ο κ. Σπηλιωτόπουλος ότι στα αμερικανικά ραντάρ TPQ 37 έχει δοθεί εταιρική εγγύηση, ανεπαρκής αυτοεγγύηση της εταιρείας, ενώ προκύπτει από το φάκελο ότι υπάρχουν πλήρεις τραπεζικές εγγυήσεις. Ήρθε και απέκρυψε το γεγονός ότι είχε υπογράψει ο ίδιος τροποποιητική σύμβαση για τα αντισταθμιστικά ωφελήματα των ρωσικών πυραύλων TOR-M1, σύμβαση όμοια με αυτήν που είχε διαπραγματευτεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, σύμβαση με την οποία ήταν έτοιμος να χαρίσει γεγενημένες αξιώσεις του ελληνικού δημοσίου και να αγνοήσει ποινικές ρήτρες αξίας πολλών εκατομμυρίων δολαρίων που είχαν ήδη καταπέσει.

Και βεβαίως η παραπλάνηση της Βουλής και παρ’ ολίγον της Εξεταστικής Επιτροπής αποπειράθηκε να γίνει με την απόκρυψη στοιχείων. Αγωνίστηκε η Εξεταστική Επιτροπή να αναζητήσει στοιχεία και να συγκροτήσει φακέλους, τους οποίους δυστυχώς ουδέποτε συγκρότησε ο εισαγγελικός λειτουργός που διενέργησε και διενεργεί για τα μη πολιτικά πρόσωπα την προκαταρκτική εξέταση για τα TOR-M1.

Έχουμε λοιπόν και πρόβλημα που αφορά εισαγγελικό λειτουργό. Πρόβλημα εφαρμογής του Συντάγματος και του νόμου περί ευθύνης Υπουργών. Πρόβλημα παραβίασης του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Διότι δεν νοείται να εξάγονται πορισματικά συμπεράσματα, δίκην βουλεύματος και να αποστέλλονται στην επιτροπή κατά παράβαση του άρθρου 86 του Συντάγματος και της αρχής της διάκρισης των εξουσιών.

Και βεβαίως προέκυψαν και άλλα μείζονα ζητήματα πολιτικής ευθύνης της Κυβέρνησης: οι ύποπτες επαφές στη Μόσχα, ο ρόλος στελεχών του Γραφείου Τύπου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, η αντιδικία μεταξύ του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου και στελεχών του υπουργικού γραφείου, οι ακριτομυθίες και οι φήμες για επαφές με πρόσωπα τα οποία παίζουν ασαφή ρόλο αυτήν τη στιγμή στην εκτέλεση της σύμβασης: ρωσικής ιθαγένειας αλλά ελληνικής καταγωγής.

Και βέβαια το σημαντικότερο ζήτημα είναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το γεγονός ότι ούτε λίγο ούτε πολύ στο βωμό αυτής της αδιέξοδης και μικρόψυχης υπόθεσης των δήθεν σκανδάλων στους αμυντικούς εξοπλισμούς, η Κυβέρνηση του κ. Καραμανλή θυσιάζει την καλή σχέση με τη ρωσική ομοσπονδία. Διαταράσσει επικίνδυνα τις διπλωματικές σχέσεις της χώρας με μια μεγάλη δύναμη όπως η ρωσική ομοσπονδία.

Και όχι μόνο διαταράσσονται οι σχέσεις με τη Ρωσική Ομοσπονδία αλλά δυστυχώς ανεπιγνώστως και οι σχέσεις με την Κυπριακή Δημοκρατία, διότι το πόρισμα των Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας –και το επανέλαβε δυστυχώς ο κ. Ζώης ο οποίος είναι ο μετριοπαθέστερος εκπρόσωπος των απόψεων αυτών, σήμερα- περιλαμβάνει μια αδιανόητη παράγραφο: ότι δήθεν η σύμβαση για τα TOR-M1 δεν προβλέπει ρητά δικαίωμα εγκατάστασης στην Κύπρο και βρίσκονται παρανόμως και αντισυμβατικώς τα οπλικά αυτά συστήματα στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Για να χτυπήσουμε πολιτικούς αντιπάλους, υπονομεύουμε την αμυντική θωράκιση και τη διεθνή αξιοπιστία της Κύπρου.

Έλεος και ντροπή. Αυτά δεν είναι πράγματα που αρμόζουν σε μια υπεύθυνη Κυβέρνηση. Προσβάλλετε την διεθνή αξιοπιστία της Κύπρου και την εκθέτετε σε διεθνείς ελέγχους για τα οπλικά συστήματα που βρίσκονται επί κυπριακού εδάφους.

Ενώ ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι τα μόνα οπλικά συστήματα αυτού του τύπου, αντιεραπορικά δηλαδή, που μπορούσαν και έπρεπε να εγκατασταθούν στην Κύπρο ήταν τα TOR-M1. Διότι όλα τα άλλα είχαν απαγορεύσεις από το αμερικανικό και το νατοϊκό εμπάργκο για την τοποθέτηση όπλων. Και τα CROTAL και το ROLAND και όλα τα άλλα, γιατί αλλιώς θα υφιστάμεθα τα προβλήματα που υπέστημεν ακόμα και με τα ρωσικά όπλα, τους πυραύλους S-300 που τώρα βρίσκονται στην Κρήτη.

Υπάρχει ένας φραγμός σε όλα και πρέπει να υπάρχει μια αίσθηση ευθύνης.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τίθεται μετά από τον πλήρη και εξονυχιστικό έλεγχο της υπόθεσης αυτής σοβαρό ζήτημα προσβολής των ελληνικών συμφερόντων του ελληνικού δημοσίου τους τελευταίους δώδεκα μήνες. Και δεν εννοώ συμφερόντων μόνο ή κυρίως οικονομικών, εννοώ και συμφερόντων αμυντικών και επιχειρησιακών. Και εξηγώ τι εννοώ.

Στο οικονομικό επίπεδο, έρχεται η Κυβέρνηση και η πλειοψηφία της Νέας Δημοκρατίας δυστυχώς και απεμπολεί τα δικαιώματα του ελληνικού δημοσίου από την πλήρη και ισχυρή κρατική ρωσική εγγύηση. Ενώ η Ρωσία εμφανίζεται και λέει «είμαι εγγυήτρια και ενεργώ ως πρωτοφειλέτρια» έρχεται η ελληνική Κυβέρνηση και λέει «όχι, δεν σε αναγνωρίζω και άρα δεν αξιώνω από σένα αυτά που οφείλω να αξιώσω».

Δεύτερο. Παραιτείται ο κ. Σπηλιωτόπουλος από γεγεννημένες αξιώσεις και ποινικές ρήτρες 1,5 δισεκατομμυρίου δολαρίων. Υιοθετεί η Κυβέρνηση θέσεις ως προς την ερμηνεία και την εφαρμογή των συμβάσεων, ιδίως στην περίπτωση των TPQ 37, των αμερικανικών ραντάρ, οι οποίες είναι βλαπτικές για τα ελληνικά συμφέροντα και διευκολύνουν την κατασκευάστρια εταιρεία, αν θέλει να κάνει χρήση αυτών των δημοσίων δηλώσεων του κ. Σπηλιωτόπουλου και του κ. Ζορμπά.

Καθυστερεί –νομίζω, δυστυχώς, σκόπιμα από ένα σημείο και μετά- η Κυβέρνηση στην εφαρμογή και την εξειδίκευση της σύμβασης εν συνεχεία υποστήριξης, δηλαδή της σύμβασης για την προμήθεια ανταλλακτικών, γιατί –δυστυχώς το λέω- προτιμά να είναι σε ακινησία και σε μερική αχρησία τα οπλικά συστήματα TOR-M1 εις βάρος της άμυνας της χώρας, προκειμένου να δημιουργείται το σκηνικό του προβλήματος και του σκανδάλου εις βάρος του ΠΑΣΟΚ.

Αυτό, όμως, το επικίνδυνο παιχνίδι με την αμυντική θωράκιση της χώρας και την επιχειρησιακή λειτουργία συγκεκριμένων οπλικών συστημάτων, πρέπει να σταματήσει. Και δυστυχώς δεν έχει σταματήσει. Υπάρχει ένα μείζον ζήτημα, το οποίο πρέπει να τεθεί ευθαρσώς ενώπιον της Βουλής και η απάντηση που θα δώσει η Κυβέρνηση σήμερα, πρέπει να είναι σαφής και καθαρή, χωρίς υπεκφυγές.

Η Κυβέρνηση, ενώ γνωρίζει ότι είναι εφικτή η άμεση ολοκλήρωση της διασύνδεσης των οπλικών συστημάτων TOR-M1 με το ενιαίο σύστημα αεράμυνας της χώρας και ειδικά με τους πυραύλους S-300, που είναι επίσης ρωσικής καταγωγής και βρίσκονται στην Κρήτη, σκοπίμως δεν παραλαμβάνει συσκευές οι οποίες έχουν αποσταλεί από τις 25 Δεκεμβρίου 2004 στο αεροδρόμιο Αθηνών από τη Ρωσία, δεν εφαρμόζει την ολοκληρωμένη μελέτη και δεν ανταποκρίνεται στις πιεστικές επιστολές και τα έγγραφα της ρωσικής κρατικής εταιρείας «ROSOBORONEXPORT», που απευθύνει νότες στον Έλληνα Ακόλουθο Άμυνας στη Μόσχα και επιστολές στον κ. Σπηλιωτόπουλο.

Καταθέτω για τα Πρακτικά της Βουλής την από 3 Φεβρουαρίου 2005 έγγραφη νότα της κρατικής ρωσικής εταιρείας «ROSOBORONEXPORT» προς τον Έλληνα Ακόλουθο Άμυνας στην Πρεσβεία μας στη Μόσχα, που λέει ότι «οι συσκευές για τη διασύνδεση βρίσκονται από τα Χριστούγεννα στην Ελλάδα, αρνείστε να τις παραλάβετε και είστε υπερήμεροι, διότι μας εκθέτετε, και έτσι είστε υπόλογοι απέναντί μας συμβατικά». Αλλά φυσικά η Κυβέρνηση είναι υπόλογη έναντι του ελληνικού λαού, γιατί αφήνει ανολοκλήρωτο το σύστημα διασύνδεσης, τώρα που η ρωσική πλευρά έχει ολοκληρώσει τις ενέργειές της.

Στις 15 Φεβρουαρίου ο Γενικός Διευθυντής της «ROSOBORONEXPORT» κ. Τσεμεζόφ απευθύνει επιστολή στον κ. Σπηλιωτόπουλο, όπου διαμαρτύρεται, γιατί μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου η Κυβέρνηση αδρανεί και δεν προβαίνει σε αναγκαίες ενέργειες για τη διασύνδεση με το ενιαίο σύστημα αεράμυνας.
Στη συνέχεια δίνει και συνέντευξη στην εφημερίδα «ΗΜΕΡΗΣΙΑ», ο κ. Τσεμεζόφ, όπου τα λέει αυτά. Και τι λέει ο κ. Τσεμεζόφ, επικεφαλής του μεγαλύτερου κρατικού συγκροτήματος αμυντικών εξοπλισμών της Ρωσίας; Λέει ότι έτσι η Ελλάδα θέτει εν αμφιβόλω τη σχέση της με τη Ρωσική Ομοσπονδία και την αξιοπιστία των όσων είπε ο κ. Καραμανλής στην τελευταία επίσκεψή του στη Μόσχα και στη συζήτησή του με τον κ. Πούτιν. Το καταθέτω και αυτό για τα Πρακτικά.

Αλλά το ίδιο φαινόμενο υπάρχει και στην υπόθεση των αμερικανικών ραντάρ TPQ-37. Η τρίτη δοκιμή εκκρεμούσε πριν από τις εκλογές του Μαρτίου. Επί δώδεκα μήνες δεν έγινε αυτή η τρίτη δοκιμή και άρχισε να γίνεται τώρα, στις 8 Φεβρουαρίου, και ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί αλλά θα ολοκληρωθεί τη Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου.

Όμως, κατ’ εντολήν του κ. Σπηλιωτόπουλου ο Εκπρόσωπος Τύπου του Υπουργείου Άμυνας Αντιπλοίαρχος κ. Γκίκας λέει ότι τα προβλήματα που εντοπίστηκαν στο μέσο της τρίτης δοκιμής, τα αναγνώρισε η κατασκευάστρια εταιρεία και θα τα συζητήσει με τον αρμόδιο φορέα, που είναι το ΓΕΣ και είτε θα απαλειφθούν είτε θα βρεθεί λύση ικανοποιητική και για τις δύο πλευρές.

Εάν, λοιπόν, όλα είναι τόσο καλά, ας βγει ο κύριος Υπουργός και ας πει ότι ανακαλεί όλα όσα είπε, έστω και δώδεκα μήνες μετά, γιατί αυτή η τρίτη δοκιμή θα μπορούσε να έχει γίνει πολύ νωρίτερα και να είχαμε αποφύγει την ταλαιπωρία των εξεταστικών επιτροπών και των κομματικών αντιδικιών για τόσο σημαντικά θέματα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατέρρευσε η κατηγορία και για τα TOR-M1 και για τα TPQ-37. Σας θυμίζω πώς ξεκίνησε η υπόθεση για τα ρωσικά συστήματα, ότι υπάρχει πρόβλημα λειτουργίας και αξιόμαχου των ρωσικών συστημάτων.
Αυτός ο υπαινιγμός υπάρχει και στην εισήγηση των Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας.

Αλλά και ο κ. Σπηλιωτόπουλος στη συνάντηση με τον ομόλογό του στη Μόσχα και ο κ. Καραμανλής στη συνάντησή του με τον Πρόεδρο Πούτιν, αναλίσκονται σε διθυράμβους και ύμνους για την επάρκεια και το αξιόμαχο των ρωσικών οπλικών συστημάτων.

Μας έλεγε η Νέα Δημοκρατία: «Δεν υπάρχει IFF, σύστημα αναγνώρισης φιλίων και εχθρικών αεροσκαφών δυτικού τύπου». Αποδεικνύεται ότι υπήρξε αμέσως και υπάρχει πλήρως.

Μας έλεγε η Νέα Δημοκρατία: «Υπάρχει αδυναμία διασύνδεσης με το ενιαίο σύστημα αεράμυνας». Δεν υπήρχε ποτέ αδυναμία μεγαλύτερη απ’ ό,τι με όλα τα άλλα οπλικά συστήματα δυτικής προέλευσης και αποδεικνύεται ότι τώρα που όλα έχουν ολοκληρωθεί η Κυβέρνηση δεν προβαίνει στις αναγκαίες ενέργειες.

Μας έλεγε η Νέα Δημοκρατία ότι υπάρχει αδυναμία εν συνεχεία υποστήριξης και ανταλλακτικών, ενώ η αλήθεια είναι ότι είναι υπογεγραμμένη η σύμβαση, αλλά ο κ. Σπηλιωτόπουλος με τον κ. Ζορμπά δεν την υλοποιούν για να διατηρούν εκκρεμότητες σκοπίμως.

Μας έλεγε η Νέα Δημοκρατία ότι υπάρχει έλλειψη νόμιμης εγγύησης, ενώ απεδείχθη από την αναλυτική συζήτηση στην επιτροπή και από όσα είπαμε με πλήρη νομική τεκμηρίωση ότι το π.δ. 284/89, ως ειδικός νόμος, παρέχει τη δυνατότητα να μην υπάρχει καθόλου εγγύηση και υπάρχει πλήρης κρατική εγγύηση, την οποία επιβεβαιώνει διαρκώς η Ρωσία και την αρνείται η Ελλάδα. Πρωτοφανές!

Μας έλεγε η Νέα Δημοκρατία ότι υπάρχει ύποπτη διακίνηση χρημάτων με δήθεν παραλήπτες, οι οποίοι μπορεί να είναι και πολιτικά πρόσωπα. Και παρ’ ότι ζητήθηκε η δικαστική συνδρομή καθ’ υπέρβαση του νόμου και του κανονισμού και το αφήσαμε αυτό για να μη μπορεί να πει κανείς τίποτα, ότι δηλαδή δήθεν προβάλλονται τυπικά ή νομικά επιχειρήματα, δεν υπάρχει τίποτε απολύτως.

Μας έλεγε η Νέα Δημοκρατία ότι είναι επιβλαβής η σύμβαση για τα αντισταθμιστικά ωφελήματα και την υπέγραψε πανομοιότυπη ο κ. Σπηλιωτόπουλος και απέκρυψε την υπογραφή ο κ. Σπηλιωτόπουλος. Και σπεύδει με επιστολή που στέλνει ο αρμόδιος εκπρόσωπός του, ο συνταγματάρχης κ. Κατσαρός, να χαρίσει ποινικές ρήτρες 1,5 δισεκατομμυρίου δολαρίων στην άλλη πλευρά. Μας έλεγαν ότι ήταν ασύμφορο και υψηλότερο το τίμημα για το ΤΟR-Μ1 και απεδείχθη με αναλυτικούς μαθηματικούς υπολογισμούς ότι ήταν προφανώς το χαμηλότερο και το επωφελέστερο.

Μας έλεγαν –και μας το ξαναείπαν δυστυχώς και σήμερα- ότι παραβιάστηκε ο νόμος και έγινε απευθείας ανάθεση και όχι διαγωνισμός, ενώ έχει εξηγηθεί με αναλυτικό τρόπο ότι σε αυτές τις περιπτώσεις ακολουθείται διαδικασία παράλληλης αξιολόγησης, ώστε εν τέλει να ανατεθεί απευθείας στο μοναδικό κατασκευαστή του επιλεγομένου συστήματος η προμήθεια. Ήταν ο μοναδικός κατασκευαστής και υπεδείχθη από τη ρωσική κυβέρνηση που εκλήθη με επιστολή του Έλληνα Πρωθυπουργού προς το Ρώσο ομόλογό του να πει ποιος είναι ο αποκλειστικός κατασκευαστής από τη ρωσική πλευρά και το είπε.
Το ίδιο έγινε και με την υπόθεση των TPQ-37, διότι μας είπε ο κ. Σπηλιωτόπουλος ότι η εγγύηση είναι παράνομη και ανεπαρκής, γιατί είναι εταιρική. Και αποδεικνύεται από τα έγγραφα ότι είναι πλήρης και τραπεζική. Μας έλεγαν ότι είναι οικονομικά ανισόρροπη η σύμβαση εις βάρος του δημοσίου, γιατί έχουμε πληρώσει χωρίς εγγυήσεις. Και απεδείχθη ότι έχουμε εγγυήσεις ίσες με το 90% της σύμβασης και την κυριότητα των συστημάτων.

Μας έλεγε ότι το σύστημα είναι τεχνικά αδύναμο και άχρηστο και τώρα βεβαίως είναι αναγκασμένος να το ενσωματώσει στη δομή των Ενόπλων Δυνάμεων, γιατί αλλιώς θα διαταράξουμε (με ευτελισμό της χώρας μας) και την αμυντική μας συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Εδώ έχουμε κρατική εγγύηση για ρωσικά συστήματα και δεν τους κάνει, τραπεζική εγγύηση για αμερικανικά συστήματα και δεν τους κάνει. Ε, διαλέξτε επιτέλους τι από τα δύο!

Τι κάνει, λοιπόν, επί δώδεκα μήνες η Κυβέρνηση στο Υπουργείο Άμυνας; Υπογράφει συμβάσεις; Εφαρμόζει τον υφιστάμενο νόμο, δηλαδή το π.δ. 284/89; Έφερε νέο νόμο; Τι περιμένει ο κ. Σπηλιωτόπουλος ή του κάνει ο παλιός νόμος; Τι γίνεται με την υπόθεση της απογραφής; Μήπως ο ισχύων νόμος επιβάλλει την οριστική παραλαβή των συστημάτων και άρα τον υπολογισμό στο έλλειμμα, όταν έχουμε την οριστική παραλαβή, για να συνδέσω τα δύο μεγάλα προβλήματα που είναι αυτό που συζητούμε με την απογραφή;

Πείτε μας επιτέλους σήμερα, κύριε Υπουργέ, ενώπιον της Βουλής και ενώπιον των συναδέλφων σας της Νέας Δημοκρατίας, είναι από πλευράς στρατιωτικής και λειτουργικής καλά ή κακά τα ΤΟR –M/1;

Είναι από πλευράς στρατιωτικής καλά ή κακά τα TPQ-37; Καλά κάναμε και τα πήραμε; Μας είναι χρήσιμα;

Τι θα γίνει με όλα αυτά τα μεγάλα θέματα που αφορούν το μείζον δημόσιο συμφέρον που είναι το συμφέρον της αμυντικής θωράκισης του τόπου;
Έχετε πράγματι πολλά να σκεφθείτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, πολλά να εξηγήσετε. Και είναι η σημερινή διαδικασία μία ευκαιρία διεξόδου. Απαλλαγείτε από το αδιέξοδο αυτό και βεβαίως κάποια στιγμή ζητήστε και συγγνώμη από τους ανθρώπους που ταλαιπωρήσατε.



Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2005