Αθήνα 15 Δεκεμβρίου 2015  

Παρέμβαση Ευ. Βενιζέλου σχετικά με την άρνηση της κυβέρνησης να κάνει αποδεκτή την τροπολογία για την προστασία των οφειλετών 

Αρχίζω φυσικά από την τροπολογία. Θέλω να εξηγήσω γιατί δεν με καλύπτει η απάντηση του κ. Σταθάκη και επιμένω να τεθεί σε ψηφοφορία η τροπολογία. Δεν με καλύπτει η απάντηση του κ. Σταθάκη, γιατί ο κ. Σταθάκης ομολόγησε μ’ ένα τρόπο ο οποίος με εξέπληξε γιατί είναι πραγματικά κυνικός ότι το νομοσχέδιο δεν συνιστά ρύθμιση των κόκκινων δανείων που αφορά τους δανειολήπτες, τους οφειλέτες. Δεν υπάρχει καμία ρύθμιση σχετική με οφειλέτες. Πρόκειται για μία ρύθμιση σχετική με τους δανειστές, σχετική με τις τράπεζες και τις εταιρείες διαχείρισης ή εταιρείες μεταβίβασης των δανείων.

Και ακριβώς επειδή εδώ πρόκειται για μία ετεροβαρή  ρύθμιση από την πλευρά των δανειστών, θεωρώ ότι πρέπει να προστεθεί το κείμενο της τροπολογίας στο νόμο προκειμένου όσοι έχουν υπαχθεί στο καθεστώς του νόμου που λέγεται «νόμος  Κατσέλη», αλλά είναι νόμος του  ΠΑΣΟΚ, του νόμου 3869/2010 όπως ισχύει ,να διατηρήσουν το καθεστώς προστασίας ανεξαρτήτως των μεταβολών στο πρόσωπο του δανειστή ή του διαχειριστή και ανεξαρτήτως μεταβολών στο καθεστώς εποπτείας τραπεζών και εταιρειών διαχείρισης ή μεταβίβασης.

Και το λέω αυτό διότι τα κόκκινα δάνεια ,τα μη εξυπηρετούμενα, επηρέασαν την  ανακεφαλαιοποίηση. Όλο το μυστικό των κόκκινων δανείων είναι οι προβλέψεις, τα εποπτικά κεφάλαια που έχουν σχηματίσει  οι τράπεζες και επί τη βάσει των οποίων οργανώθηκε το βασικό και το αντίξοο σενάριο της ανακεφαλαιοποίησης. Αυτό λοιπόν δεν καλύπτεται από την γενική ρύθμιση ότι δεν μεταβάλλεται η  ουσιαστική και δικονομική θέση του οφειλέτη. Πρόκειται για τελείως διαφορετικά πράγματα.

Και επί του διαδικαστικού, επειδή οι τροπολογίες έχουν κατατεθεί – η συγκεκριμένη τροπολογία – εμπρόθεσμα, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στα άρθρα 73 έως 75 του Συντάγματος και επειδή δεν εξαρτάται η ψηφοφορία από τη βούληση της κυβέρνησης, παρακαλώ να τεθεί και σε ψηφοφορία.

Τώρα τι σημασία έχουν οι εκθέσεις του Γενικού Λογιστηρίου.  Θα μπορούσε λέει το Σύνταγμα στο άρθρο 75 παράγραφος 2, στην αρχή της συνεδρίασης ο αρμόδιος υπουργός να πει ότι θέλει για την τροπολογία έκθεση. Δεν την ζήτησε άρα δεν του χρειάζεται. Άρα τίθεται σε ψηφοφορία η εμπρόθεσμη τροπολογία.

Το νομοσχέδιο όμως έχει έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου, γιατί το προβλέπει το Σύνταγμα και ο Κανονισμός της Βουλής. Και έχει και ειδική έκθεση επί του προϋπολογισμού, που την υπογράφει ο κ. Τσακαλώτος. Ο κ. Χουλιαράκης προ λίγων λεπτών έκανε κουρελόχαρτο την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου και την ειδική έκθεση  του άρθρου 75 του Συντάγματος. Έτσι η Βουλή δεν ξέρει τι ψηφίζει, αλλά οι δημόσιοι υπάλληλοι κατάλαβαν ότι τους κοροϊδεύει μια αμφίθυμη κυβέρνηση.

 ***

Παρέμβαση Ευ. Βενιζέλου σχετικά με την άρνηση του Προεδρείου να φέρει σε ψηφοφορία την τροπολογία για την προστασία των οφειλετών

Το είπα και την προηγούμενη φορά, αν η πλειοψηφία θέλει να απορρίψει μια τροπολογία  την απορρίπτει. Εάν η κυβέρνηση ελέγχει την πλειοψηφία της, απορρίπτει τις τροπολογίες που δεν της αρέσουν. Αλλά η θέση της αντιπολίτευσης και η θέση του βουλευτή, δεν ολοκληρώνεται  θεωρητικά  με τη συζήτηση. Ολοκληρώνεται πρακτικά με την ψηφοφορία. Ακόμη και όταν την χάνει  την ψηφοφορία η αντιπολίτευση. Άρα έχει πολύ μεγάλη σημασία ο σεβασμός του Συντάγματος.

Το άρθρο 82 αφορά την εκτελεστική εξουσία. Η γενική πολιτική της χώρας είναι πρωτίστως η εξωτερική πολιτική της χώρας. Το άρθρο 82 δεν ανατρέπει  τις βασικές διατάξεις, τις θεμελιώδεις διατάξεις του άρθρου 26 περί του ποιος ασκεί την νομοθετική εξουσία που την ασκεί η Βουλή και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Αρα όπως υπάρχει νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης υπάρχει και νομοθετική πρωτοβουλία των βουλευτών που δεν μπορεί να ευνουχίζεται με διαδικαστικά επιχειρήματα μη προβλεπόμενα από το Σύνταγμα. Δεν βλάπτει τη Βουλή και την κυβέρνηση η ολοκλήρωση της διαδικασίας.

Αυτό που βλάπτει τη Βουλή είναι να ανατρέπονται τα δεδομένα τα δημοσιονομικά επί τη βάςει των οποίων συζητάμε πέντε λεπτά πριν την ψηφοφορία επειδή άλλα υπογράφει ο κ. Τσακαλώτος και άλλα λέει ο κ. Χουλιαράκης και οι δυο δε μαζί στην πραγματικότητα περιπαίζουν το κοινωνικό τους ακροατήριο, τους δημόσιους υπαλλήλους.