Τρίτη 20 Μαρτίου 2012

Ομιλία του Προέδρου του ΠαΣοΚ, κ. Ευάγγελου Βενιζέλου, στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του Κινήματος


left-red-arrowΕυχαριστώ Βασίλη (Έξαρχε) για την υποδοχή και την προσφώνηση, κυρίως όμως για την πίστη, για το σθένος, για την ελπίδα. Είμαι βέβαιος ότι αυτά που είπες, που τα είπες από την ψυχή σου, απηχούν την πεποίθηση όλης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Και όταν η Κοινοβουλευτική μας Ομάδα πιστεύει σε κάτι, τότε όλη η παράταξη, όλη η μεγάλη δημοκρατική προοδευτική παράταξη πιστεύει στο ίδιο πράγμα, άρα μπορούμε να πετύχουμε. Θα πετύχουμε.

 

Πρόεδρε Γιώργο Παπανδρέου,
Πρόεδρε της Βουλής Φίλιππε Πετσάλνικε,
Πρόεδρε Απόστολε Κακλαμάνη,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Φίλες και φίλοι,

Την Κυριακή αρχίσαμε. Αρχίσαμε με την εκλογή του νέου Προέδρου, όχι με τη δική μου εκλογή, αλλά με μια διαδικασία που συσπείρωσε την παράταξη, που έσπασε το φράγμα της σιωπής και της ακινησίας, που ανέτρεψε στερεότυπα.

Η εντυπωσιακή συμμετοχή κάτω από δύσκολες συνθήκες, έδειξε αυτό που όλοι κατά βάθος προσδοκούσαμε αλλά δεν το λέγαμε ίσως, πως το ΠΑΣΟΚ, η δημοκρατική προοδευτική παράταξη, έχει πολύ μεγαλύτερη αντοχή απ’ ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς. Έχει δύναμη. Και την Κυριακή, άρχισε ν’ αναπτύσσεται αυτή η δυναμική της μεγάλης δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης.

Φυσικά, δεν έχουν αρθεί οι επιφυλάξεις, δεν εξαλείφθηκε ούτε η πικρία ούτε η δυσαρέσκεια. Δεν είναι κανείς έτοιμος να δώσει εύκολα μια λευκή εντολή. Πρέπει να δώσουμε πάρα πολλές αποδείξεις. Τα τεκμήρια έχουν αντιστραφεί. Χάσαμε, δυστυχώς το τεκμήριο της αθωότητας. Και πρέπει να κερδίσουμε ξανά από την αρχή τα πάντα.

Έχει λοιπόν πολύ μεγάλη σημασία πως την Κυριακή, μέσα από αυτή τη λαϊκή, μαζική, δημοκρατική διαδικασία, επανιδρύσαμε μια σχέση εμπιστοσύνης με την κοινωνική μας βάση, με το λαό της παράταξης. Είδαμε την ψυχή του ΠΑΣΟΚ να πάλλεται και πάλι. Και αυτό έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία γιατί δεν αφορά μόνο την παράταξη αλλά τελικά αφορά την πατρίδα, χάριν της οποίας όπως λέω κατ’ επανάληψη, υπάρχει το ΠΑΣΟΚ.

Χαίρομαι γιατί σήμερα με τη νέα μου ιδιότητα, απευθύνομαι στην ηρωική Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Γιατί εσείς, όλες και όλοι, εμείς μαζί, σηκώσαμε, σηκώσατε εσείς ένα δυσβάσταχτο βάρος δύσκολων, εξαιρετικά δύσκολων και απαιτητικών κοινοβουλευτικών αποφάσεων όλη αυτή την περίοδο της κρίσης. Δε δειλιάσατε. Δε δειλιάσαμε. Δεν κρυφτήκατε. Δεν το βάλατε στα πόδια.

Και το αποτέλεσμα είναι η Ελλάδα να έχει κρατηθεί όρθια, να είναι οριστικά πια διασφαλισμένη η θέση της μέσα στην Ευρωζώνη, ν’ αρχίζει να φαίνεται η προοπτική χωρίς να έχει λήξει η κρίση. Αλλά έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία να νιώσει ο πολίτης ασφαλής, να νιώσει ότι υπάρχει ελπίδα και προοπτική.

Εκφράζω και προσωπικά σ’ εσάς, στην καθεμιά και τον καθένα σας, συναδελφικά τις ευχαριστίες μου από τα βάθη της ψυχής μου για την ενεργό συμμετοχή σας στη διαδικασία της περασμένης εκλογής. Εσείς και φυσικά οι Οργανώσεις του Κινήματος, είστε ο πραγματικός ιστός της παράταξης. Και χωρίς τη δική σας συμμετοχή και βοήθεια, δε θα μπορούσαμε να κινητοποιήσουμε τον κόσμο ο οποίος φυσικά μας ξεπέρασε μέσα από το ένστικτο και τον αυθορμητισμό του. αλλά αυτό είναι πάντα μια πηγή ζωής, μια πηγή δύναμης για εμάς.

Το μήνυμά μας και το προσωπικό μου μήνυμα σε σχέση με το ΠΑΣΟΚ, είναι εξαιρετικά απλό και καθαρό: Ενότητα –και εννοώ τη λέξη- ανανέωση, αξιοκρατία, υπευθυνότητα και τελικά, νίκη. Γιατί δικαιούμαστε να θέσουμε στόχους, μπορούμε να τους υπηρετήσουμε, μπορούμε να τους κατακτήσουμε.

Ναι, σε πείσμα προγνώσεων που επαναλαμβάνονται, από την Κυριακή και μετά μπορούμε με σοβαρό και αξιόπιστο τρόπο να μιλάμε για νίκη, να διεκδικούμε την πρωτιά, να διεκδικούμε τον καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις.  Γιατί ξανασυναντιόμιαστε πλέον με την κοινωνία, αγωνιζόμαστε μαζί με τον Έλληνα πολίτη, μαζί με τον ελληνικό λαό.

Το πλαίσιό μας είναι πολύ σαφές: Ο τόπος, η πατρίδα, χρειάζεται ασφάλεια και ελπίδα. Η Ελληνίδα και ο Έλληνας θέλουν να πιάσουν τόπο οι θυσίες, οι μεγάλες θυσίες. Οι, πολλές φορές άδικα κατανεμημένες θυσίες. Ο κόσμος θέλει να νιώσει ότι καταλαβαίνουμε αυτό που του συμβαίνει, ότι δεν έχουμε υπ' όψιν μας μόνο τα μακροοικονομικά και δημοσιονομικά μεγέθη, τα μεγέθη της εθνικής οικονομίας, αλλά τη δική του, προσωπική, ατομική, οικογενειακή κατάσταση.

Και ναι, ξέρουμε πολύ καλά σε βάθος αυτό που συμβαίνει στη χώρα, σε κάθε περιοχή, σε κάθε οικογένεια, σε κάθε επιχείρηση. Ξέρουμε τι συμβαίνει στην καθημερινή ζωή του άνεργου, του χαμηλοσυνταξιούχου, του μικροεπιχειρηματία, του νέου, που βλέπει την ιστορική αδικία του δημοσίου χρέους να ξεσπά επάνω του. Γιατί οι προηγούμενες γενιές, δανείστηκαν σε βάρος της δικής του προοπτικής, της δικής του κατάστασης.

Αυτό που θέλει ο κόσμος λοιπόν είναι να πιάσουν τόπο οι θυσίες και ν’ ανακτήσουμε την εθνική μας αυτοδυναμία το ταχύτερο δυνατό. Ο κόσμος θέλει να ενώσουμε όλες τις δυνάμεις μας. Θέλει μια ισχυρή εθνική συμμαχία υπευθυνότητας και αλληλεγγύης για προοδευτικές μεταρρυθμίσεις, για αποκατάσταση αδικιών, για ανάπτυξη. Αυτό είναι το δικό μας πλαίσιο. Τώρα αρχίζει η πορεία προς τις εκλογές. Από σήμερα και η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ τίθεται σε διάταξη εκλογικής μάχης.

Φίλες και φίλοι, τώρα διαμορφώνονται οι συσχετισμοί. Τώρα κρίνεται το παιχνίδι της αλήθειας, του ρεαλισμού, της ευαισθησίας, της υπευθυνότητας. Η περίοδος από σήμερα μέχρι τις εκλογές και το σχηματισμό της νέας κυβέρνησης, είναι ιδιαίτερα κρίσιμη. Η στήριξή μας προς την κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου είναι πλήρης, απόλυτη.

Χθες, αποχαιρετώντας το Υπουργικό Συμβούλιο, υπογράμμισα την ανάγκη να μην υπάρξει καμία χαλάρωση. Να μη μειωθεί ο ρυθμός είσπραξης των δημοσίων εσόδων, να μην αποκλίνουμε στην εκτέλεση του προϋπολογισμού, να είμαστε εξαιρετικά αυστηροί στις δημόσιες δαπάνες, να τηρήσουμε τα χρονοδιαγράμματα.

Τι σχέση έχουν όλα αυτά με την αγωνία του πολίτη, με την αγωνία του άνεργου να βρει δουλειά, με την αγωνία ενός ανθρώπου μέσης ηλικίας μην τυχόν και απολυθεί, με την αγωνία της μικρής και μεσαία επιχείρησης να επιβιώσει, με την αγωνία του αγρότη για τις αγορές των προϊόντων του. Άμεση σχέση. Γιατί οποιαδήποτε απώλεια στόχου σε δημοσιονομικό και μακροοικονομικό επίπεδο αποδυναμώνει διαπραγματευτικά τη χώρα, ξεσπά πάνω στον απλό και αδύναμο πολίτη, πάνω στη μεσαία τάξη, που έχει δυστυχώς υποστεί τεράστια πλήγματα.   

Άρα έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία το δίμηνο προς τις εκλογές και το σχηματισμό της νέας κυβέρνησης να μην είναι χαμένος ιστορικός χρόνος για τη χώρα μας, για την πατρίδα μας. Όλα κρίνονται στο πόσο ανοιχτά, καθαρά μιλάμε στους πολίτες. Όλα κρίνονται στη γλώσσα της αλήθειας, και όπως έχω πει κατ’ επανάληψη, στη δική μας εσωτερική διάθεση να είμαστε ειλικρινείς, να αντιλαμβανόμαστε την κατάσταση, να προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο για τον πολίτη και τελικά για τον τόπο.

Τι χρειάζεται λοιπόν ο τόπος, τι είναι αυτό που θέλουν οι πολίτες;

  • Πρώτον, σταθερότητα και ασφάλεια, και πιστεύω ότι με τις τελευταίες εξελίξεις σε σχέση με το δημόσιο χρέος, με το περιβόητο PSI, με την υπογραφή του νέου προγράμματος, με την έναρξη των εκταμιεύσεων, με την αλλαγή της διεθνούς εικόνας της χώρας, με την αλλαγή των σχολίων στα διεθνή μέσα ενημέρωσης, με την αλλαγή της γλώσσας στα ευρωπαϊκά και διεθνή όργανα, προσφέρουμε στην πατρίδα και στον πολίτη σταθερότητα και ασφάλεια.

  • Το δεύτερο που θέλει η πατρίδα και η κοινωνία είναι να υπάρχει στήριξη στον αδύναμο, αλληλεγγύη. Να νιώθουν τα πιο αδύναμα στρώματα, οι άνεργοι, οι χαμηλοσυνταξιούχοι ότι έχουμε το νου μας στραμμένο σ' αυτούς, ότι υπάρχουν μηχανισμοί που μπορούν να τους προστατεύσουν, ότι δεν θα είναι μόνα και αβοήθητα θύματα της κρίσης. Έχουμε κάνει βήματα, οφείλουμε να κάνουμε πολύ περισσότερα, και τώρα που σταθεροποιείται η δημοσιονομική κατάσταση, τώρα που αλλάζουν τα δεδομένα του χρέους και του ελλείμματος μπορούμε και οφείλουμε να κάνουμε πολύ περισσότερα, αλλά επί τη βάσει συγκεκριμένων στοιχείων, συγκεκριμένων επιδόσεων μπορούμε γιατί κάναμε θυσίες, γιατί πήραμε δύσκολες αποφάσεις. Μπορούμε να το πούμε κοιτώντας κάθε πολίτη που έχει ανάγκη στα μάτια.

  • Και το τρίτο είναι το κλίμα ανάπτυξης. Έχω πει πολλές φορές ότι κλίμα ανάπτυξης χωρίς ρευστότητα δεν υπάρχει. Άρα όλα όσα κάνουμε και οδηγούν σε αποκατάσταση της ρευστότητας, σε αλλαγή των επιπέδων ρευστότητας, όσα ρίχνουν χρήμα στην αγορά και μεταφράζονται σε μικρές και μεγάλες επενδύσεις, σε τζίρο, σε κύκλο εργασιών, έχουν άμεση σχέση με την ανεργία, ανακόπτουν την ύφεση, ανοίγουν τη θετική προοπτική ανάπτυξης. Τελικά οδηγούν στην προστασία και εν δυνάμει στην αποκατάσταση εισοδημάτων και περιουσιών.

Το τρίπτυχο λοιπόν «σταθερότητα και ασφάλεια - στήριξη και αλληλεγγύη - κλίμα ανάπτυξης και προστασία των θέσεων εργασίας» είναι ένα τρίπτυχο πάρα πολύ καθαρό που εκφράζει πιστεύω τη συντριπτική πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας. Αυτό είναι το τρίπτυχο της προοδευτικής διακυβέρνησης, γιατί προοδευτικό, φιλολαϊκό, πατριωτικό είναι το υπεύθυνο, το ρεαλιστικό, το εφαρμόσιμο, το συγκεκριμένο, αυτό που προκύπτει μέσα από μια μεγάλη προσπάθεια και έναν καλό σχεδιασμό.

Και το μεγάλο στοίχημα είναι το περιβόητο μνημόνιο, μέτρα που μας έχουν επιβληθεί ή μας έχουν υπαγορευθεί, να διασταυρωθεί με ένα ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης και ανόρθωσης που είναι η δική μας εσωτερική ενδογενής ανάγκη, η ανάγκη της πατρίδας και όχι κάτι που έχει έξωθεν επιβληθεί.  

Όμως, ανεξάρτητα από αυτό όλα κρίνονται τελικά από το ποιος αναλαμβάνει να κάνει τι. Το ερώτημα συνεπώς είναι σε τελική ανάλυση ποιος μπορεί, ποιος έχει τη βούληση, ποιος έχει την ικανότητα, ποιος έχει την ευαισθησία, ποιος έχει τα εχέγγυα, κι αυτό δεν αφορά πρόσωπο ή πρόσωπα. Αφορά και το ένα πρόσωπο και την ομάδα στελεχών που παίζουν καθοριστικό ρόλο, αλλά αφορά τελικά και το συλλογικό υποκείμενο που γράφει την ιστορία, και τέτοια συλλογικά υποκείμενα είναι οι παρατάξεις, είναι τα κόμματα, είναι το ΠΑΣΟΚ, είναι η μεγάλη δημοκρατική προοδευτική παράταξη.

Οι ερωτήσεις μου είναι πραγματικές. Δεν απευθύνονται σε σας. Απευθύνονται στον ελληνικό λαό, στον κάθε Έλληνα και στην κάθε Ελληνίδα. Ας σκεφτεί, ας στοχαστεί, ας νιώσει μέσα στην ψυχή του τη σημασία των ερωτήσεων αυτών:

  • Ποιος μπορεί να διευθύνει πολιτικά τη χώρα;
  • Ποιος μπορεί να διαπραγματεύεται με αποτελεσματικότητα και αξιοπιστία; 
  • Ποιος μιλάει τη γλώσσα της αλήθειας; 
  • Ποιος κινείται χωρίς το φόβο του πολιτικού κόστους και ποιος κινείται παλαιοκομματικά, συμβατικά;

Αλήθεια, τι απέγινε η περιβόητη επαναδιαπραγμάτευση με τις εκλογές; Χάθηκε ως λέξη, ως πρόταση, γιατί ας σκεφτούμε ποιος ήταν αυτός που διαπραγματεύθηκε πράγματι, όχι που περίμενε να επαναδιαπραγματευθεί, αλλά που διαπραγματεύθηκε πράγματι όλον αυτόν τον καιρό που παιζόταν η τύχη της χώρας. Μέσα σε μια Ευρώπη που είναι ένα αναπεπταμένο πεδίο διαρκούς διαπραγμάτευσης με πάρα πολύ δυσμενείς όρους και συσχετισμούς.

Τους ομοϊδεάτες του κ. Σαμαρά έχουμε απέναντί μας με ελάχιστες, μεμονωμένες εξαιρέσεις, και με αυτούς διαπραγματευόμαστε πολιτικά. Δεν περιμέναμε να επαναδιαπραγματευθούμε. Διαπραγματευθήκαμε και φέραμε στη χώρα ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Δεν φέραμε τη λύση σε σχέση με το πρόβλημα της χώρας, δεν ξεπεράσαμε την κρίση, αλλά διαμορφώσαμε το πλαίσιο της σταθερότητας και της ασφάλειας. Ανοίξαμε ένα μεγάλο παράθυρο ευκαιρίας.

Φίλες και φίλοι, ο πολίτης που έχει πάθει πολλά, που έχει δει να καταρρέουν ψευδαισθήσεις που κυριάρχησαν επί δεκαετίες ολόκληρες, ξέρει τι έχει μπροστά του, ανάμεσα σε τι προτάσεις έχει να διαλέξει. Όλες οι εκδοχές της αριστεράς, της παραδοσιακής και της ανανεωτικής όπως έχει επικρατήσει να λέγεται αριστεράς, όλες οι εκδοχές είναι μη ρεαλιστικές. Δεν υπάρχει συγκροτημένη, εφαρμόσιμη εναλλακτική λύση.

Από την άλλη μεριά έχουμε μια Νέα Δημοκρατία παλαιοκομματική, δέσμια της θεωρίας του πολιτικού κόστους, μια Νέα Δημοκρατία αμφίθυμη, που δεν έβαλε πλάτη επί μήνες και όταν απεφάσισε επιτέλους με μεγάλη καθυστέρηση να πάρει μέρος σε ένα κυβερνητικό σχήμα συνευθύνης, το έκανε με έναν τρόπο που τελικά δεν σήμαινε τίποτα ολοκληρωμένο καθώς έμεινε πιστή στην αντιφατική και τεθλασμένη γραμμή της συμπολιτευόμενης αντιπολίτευσης και της αντιπολιτευόμενης συμπολίτευσης.

Αυτές είναι οι προτάσεις. Η δική μας ολοκληρωμένη, υπεύθυνη, ευαίσθητη, ρεαλιστική, συγκεκριμένη πρόταση. Το μη ρεαλιστικό και επικίνδυνο πρόταγμα της Αριστεράς και μια Νέα Δημοκρατία αφού περιπλανήθηκε στους δρόμους τους λεγόμενους αντιμνημονιακούς τελικά έρχεται να στηρίξει αναδρομικά και να συνομολογήσει ό,τι έκανε το ΠΑΣΟΚ και αυτό με μισή ψυχή, γιατί θέλει να είναι και  μέσα και έξω. Δεν υπάρχει και  μέσα και έξω.

Φίλες και φίλοι, το γένος των Ελλήνων έχουμε αποδείξει ότι σε κρίσιμες στιγμές μπορούμε να κάνουμε θαύματα. Υπό πίεση λειτουργούμε πολύ πιο αποτελεσματικά. Τελικά αναπτύσσουμε πάθος, μπορούμε να διαμορφώσουμε σχέδιο, μπορούμε να αποκτήσουμε όραμα.

Αυτό σας καλώ να κάνουμε και τώρα. Να είστε βέβαιοι ότι θα καταφέρουμε να κρατήσουμε τη συνοχή της κοινωνίας, να στηρίξουμε τα χαμηλά στρώματα, τη μεσαία τάξη, τους νέους της πατρίδας.

Το μήνυμά μας είναι ένα μήνυμα ευθύνης, αλλά και αισιοδοξίας. Κάποιοι ζητούν  μια αυτοδύναμη Κυβέρνηση, εμείς ζητούμε μια αυτοδύναμη Ελλάδα. Και έχουμε την υποχρέωση αυτό να το πετύχουμε. Και θα το πετύχουμε γιατί το πιστεύουμε.  Η Ελλάδα και οι Έλληνες θα νικήσουμε.

Σας ευχαριστώ. redsq

Tags: ΠΑ.ΣΟ.ΚΑγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2012