Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2012

Παρεμβάσεις Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομικών κ. Ευάγγελου Βενιζέλου κατά την κατάθεση τροπολογίας για την παροχή εγγυήσεων εκ μέρους του ελληνικού Δημοσίου προς την Τράπεζα της Ελλάδος

Α’ παρέμβαση για την κατάθεση της τροπολογίας

left-red-arrowΚύριε Πρόεδρε, με την ανοχή της Βουλής θα ήθελα να παρεμβληθώ για να παρουσιάσω την τροπολογία του Υπουργείου Οικονομικών με γενικό αριθμό 701 και ειδικό αριθμό 26, η οποία εισάγεται στο νομοσχέδιο αυτό κατ’ ανάγκην, διότι αφορά θέματα σχετιζόμενα με την διαδικασία της ανταλλαγής ομολόγων, η οποία ολοκληρώνεται –πρώτα ο Θεός- σήμερα το βράδυ, τα μεσάνυχτα.

Με την τροπολογία αυτή, επανέρχεται το ζήτημα της παροχής εγγυήσεων εκ μέρους του ελληνικού Δημοσίου προς την Τράπεζα της Ελλάδος για την κάλυψη της ενδιάμεσης ρευστότητας του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Η ρύθμιση αυτή είχε εισαχθεί στο τελευταίο νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών, αλλά την είχα αποσύρει γιατί εκκρεμούσε η υπογραφή της σύμβασης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και του EFSF για την κάλυψη, για την στήριξη με 35 δισεκατομμύρια ευρώ του Ευρωσυστήματος από το EFSF κατά τη διάρκεια αυτής της μεταβατικής περιόδου κατά την οποία οργανώνεται και εξελίσσεται η διαδικασία του PSI. Είναι η ρευστότητα ηρτημένου του PSI.

Ως εκ τούτου, τώρα επανέρχομαι γιατί μετά την υπογραφή αυτής της συμφωνίας ανάμεσα στον κ. Regling, τον γενικό διευθυντή του EFSF, και εμένα μπορούμε να θεσπίσουμε και τη σχετική συναφή και συμπληρωματική εθνική διάταξη για την ενίσχυση των εγγυήσεων του Δημοσίου προς την Τράπεζα της Ελλάδος.

Επίσης, ρυθμίζονται ορισμένα φορολογικού χαρακτήρα θέματα για τους τραπεζικούς ομίλους, οι οποίοι είχαν ένα μέρος των ομολόγων τους σε θυγατρικές του εξωτερικού και τα μετέφεραν στις μητρικές εταιρίες προκειμένου να μετάσχουν στο PSI.

Επίσης, προστίθενται ορισμένες δευτερεύοντος χαρακτήρος ρυθμίσεις σε σχέση με τους κανόνες διοίκησης του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, προκειμένου να διασφαλίσουμε ακόμη μεγαλύτερη διαφάνεια και να αποφύγουμε οποιαδήποτε σύγκρουση καθηκόντων ή συμφερόντων μεταξύ του τραπεζικού συστήματος και των μελών της διοίκησης του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Θα παρακαλούσα, αυτή η τροπολογία που εισάγεται εκ μέρους της Κυβέρνησης και με τη σύμφωνη γνώμη των δύο κομμάτων που μετέχουν στην Κυβέρνηση, του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, να γίνει αποδεκτή από τη Βουλή.redsq


 

Β’ παρέμβαση-απάντηση στις τοποθετήσεις εκπροσώπων κομμάτων

left-red-arrowΚύριε Πρόεδρε, άκουσα τις παρατηρήσεις των κοινοβουλευτικών εκπρόσωπων των κομμάτων της αντιπολίτευσης και επαναλαμβάνω ορισμένα πράγματα που θεωρώ ότι επειδή έχουν ειπωθεί πολλές φορές μέσα στην αίθουσα αυτή, είναι πλέον αυτονόητα.

Το Δημόσιο εγγυάται προς την Τράπεζα της Ελλάδος τη λειτουργία των μηχανισμών κάλυψης της ρευστότητας του τραπεζικού συστήματος. Η Τράπεζα της Ελλάδος είναι τμήμα του Ευρωσυστήματος. Στο πλαίσιο της απόφασης της 26ης Οκτωβρίου του 2011 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και σε εκτέλεσή της, έχουμε ήδη υπογράψει σύμβαση με το EFSF, με το μηχανισμό χρηματοπιστωτικής σταθερότητας της Ευρωζώνης, προκειμένου να υποστηριχθεί η χρηματοοικονομικά η ρευστότητα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, στο ενδιάμεσο μικρό στάδιο εφαρμογής του PSI.

Αυτή η χρηματοδότηση και η χρηματοδότηση που παρέχεται με τη μορφή εγγύησης (enhancement) από το EFSF και αυτή που παρέχεται από το ελληνικό δημόσιο προς την Τράπεζα της Ελλάδος, είναι προσωρινής χρήσης διότι μόλις ολοκληρωθεί η διαδικασία ανταλλαγής των ομολόγων, θα αποκατασταθούν οι κανονικοί μηχανισμοί παροχής ρευστότητας στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Τα ποσά αυτά, και τα ποσά που αφορούν το EFSF και τα ποσά που αφορούν το ελληνικό Δημόσιο, δεν εγγράφονται στο δημόσιο χρέος, δεν επιβαρύνουν το δημοσιονομικό έλλειμμα, δεν επηρεάζουν τα δημοσιονομικά και μακροοικονομικά δεδομένα της χώρας. Δεν πρόκειται για πραγματικό χρήμα. Πρόκειται για μια λογιστικού, κατά βάση, χαρακτήρα διευκόλυνση προκειμένου να λειτουργήσουν ομαλά οι μηχανισμοί αυτοί.

Γιατί ενδιαφέρουν το λαό μας, τον πολίτη, τον καταθέτη, τον επιχειρηματία, τον εργαζόμενο αυτοί οι μηχανισμοί; Γιατί αυτοί οι μηχανισμοί, όπως και ο μεγάλος μηχανισμός της επανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών, αφορά πρωτίστως τις καταθέσεις, την ασφάλεια του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Οι καταθέσεις είναι αυτές που τροφοδοτούν τις χορηγήσεις, την πιστωτική επέκταση, τα δάνεια που πρέπει να δίνουν οι τράπεζες προκειμένου να κινείται η πραγματική οικονομία.

Χωρίς καταθέσεις δεν μπορούμε να έχουμε δάνεια, χωρίς δάνεια δεν μπορούμε να έχουμε κανένα επενδυτικό πρόγραμμα, μικρό ή μεγάλο, δεν μπορούμε να έχουμε μια ζωντανή αναπτυσσόμενη οικονομία, δεν μπορούμε να καταπολεμήσουμε και να μειώσουμε την ανεργία, δεν μπορούμε να δώσουμε επιχειρηματικές ευκαιρίες σε νέους, σε γυναίκες, σε αγρότες, σε κάθε επιχειρηματικό τομέα.

Ο οικονομικός κύκλος είναι τόσο απλός και τόσο προφανής. Και αδυνατώ να αντιληφθώ ποια πολιτική, κοινωνική, ιδεολογική ή συνδικαλιστική σκοπιμότητα, εξυπηρετεί η άρνηση αποδοχής και κατανόησης του αυτονοήτου.

-        Δεν θέλετε να βοηθήσουμε τις ελληνικές Τράπεζες;

-        Δεν θέλετε να διασφαλίσουμε, όχι απλώς στο 100% αλλά στο 200%, τις καταθέσεις;

-        Δεν θέλετε να στείλουμε στον Έλληνα πολίτη το μήνυμα ότι υπάρχει χρηματοοικονομική και χρηματοπιστωτική σταθερότητα και ασφάλεια στη χώρα;

-        Δεν θέλετε να ενθαρρύνουμε την αναπτυξιακή λειτουργία της πραγματικής οικονομίας;

-        Δεν θέλετε να πείσουμε τους συμπολίτες μας που απέσυραν τα τελευταία δυόμισι χρόνια 70 δισ. ευρώ καταθέσεων από τις ελληνικές τράπεζες να επιστρέψουν τις καταθέσεις αυτές στις τράπεζες, ώστε οι ίδιοι να κερδίζουν τους τόκους και η εθνική οικονομία να κερδίζει τη μόχλευση των κεφαλαίων αυτών μέσα από την παροχή δανείων σε επιχειρήσεις, σε νοικοκυριά, σε καταναλωτές ακόμη;

Τι είναι αυτό που κάνει τα κόμματα της αντιπολίτευσης να ανθίστανται στην προσπάθεια που κάνουμε να προστατέψουμε και να ενισχύσουμε την εθνική οικονομία και τελικά κάθε επιχείρηση κάθε εργαζόμενο, κάθε άνεργο; Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί έχουμε φύγει από το πλαίσιο των αυτονόητων και λογικών παραδοχών και οι ίδιοι παρεμποδίζουμε όχι απλά και μόνο το να σταθεί η χώρα όρθια, αλλά να ξαναβρεί τη θέση που της ανήκει;

Σήμερα τα μεσάνυχτα, κυρίες και κύριοι βουλευτές, ολοκληρώνεται, όπως είπα και προηγουμένως, μια ιστορικού χαρακτήρα διαδικασία, μια πρωτοφανούς μεγέθους και πολυπλοκότητας επιχείρηση δραστικής μείωσης του ελληνικού δημοσίου χρέους. Εάν όλα πάνε καλά, αύριο θα μπορούμε να ανακοινώσουμε ότι ο ελληνικός λαός, το έθνος, οι επόμενες γενιές απαλλάσσονται από 105 δισ. ευρώ χρέους, από 50 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ.

Για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας, ερχόμαστε ως Κοινοβούλιο, ως Κυβέρνηση, μαζί με τους θεσμικούς μας εταίρους και μειώνουμε το χρέος. Ιστορικά κάθε έτος λόγω των δημοσιονομικών ελλειμμάτων, ακόμη και φέτος, αυξάνεται το χρέος. Και τώρα κάνουμε την αντίστροφη κίνηση και στην πραγματικότητα δίνουμε πίσω στη νέα γενιά, στις επόμενες γενιές αυτό που τους έχουμε πάρει με τον υπερβολικό δανεισμό. Γιατί ο υπερβολικός δανεισμός, ο σωρευτικός υπερβολικός δανεισμός λόγω ελλειμμάτων και τελικά το διογκωμένο και ανεξέλεγκτο δημόσιος χρέος είναι μια μεγάλη ιστορική αδικία που κάνει η κάθε φορά παρούσα γενιά, σε βάρος των επόμενων γενεών. Και ερχόμαστε αυτό και το αποκαθιστούμε και ελαφρύνουμε τη χώρα, της επιτρέπουμε να μπει σε μια νέα εποχή.

Θα μου πείτε «όλα είναι εύκολα, όλα είναι αυτονόητα, όλα είναι απλά;». Όχι. Όλα είναι εξαιρετικά δύσκολα και μέχρι την τελευταία στιγμή αγωνιζόμαστε να λύσουμε προβλήματα, να αντιμετωπίσουμε τους κερδοσκόπους της παγκόσμιας αγοράς, να προστατέψουμε τη χώρα και να προστατευτούμε όλοι μαζί μέσα στην Ευρωζώνη, η οποία είναι έκθετη στις κερδοσκοπικές πιέσεις. Γιατί ο πόλεμος είναι ασύμμετρος. Από τη μια μεριά έχεις κράτη, θεσμούς, διεθνείς οργανισμούς και από την άλλη μεριά έχεις τις λεγόμενες αγορές και όχι το θεσμικό και ρυθμισμένο τμήμα των αγορών, αλλά το αρρύθμιστο, αυτό που λειτουργεί επιθετικά κερδοσκοπικά, που σπεκουλάρει.

Άρα, δεν πρόκειται για 30 δισ. ευρώ τα οποία είναι πραγματική εκταμίευση, αλλά για μια νομοθετικού χαρακτήρα εγγύηση που δεν βαρύνει τον ελληνικό λαό και το χρέος. Και σε ποιες τράπεζες τα δίνουμε αυτά; Στις τράπεζες οι οποίες μέσω της επανακεφαλαιοποίησης θα περιέλθουν σχεδόν στο σύνολο τους στο χαρτοφυλάκιο του ελληνικού Δημοσίου, το οποίο θα έχει το στρατηγικό έλεγχο, θα μπορεί να ελέγξει την εφαρμογή των σχεδίων ανασυγκρότησης και των σχεδίων ρευστότητας, δεν θα τις μετατρέψει σε ΔΕΚΟ, δεν θα ασκεί τη καθημερινή διοίκηση, δεν θα μετατρέπει τις τράπεζες σε δημόσιο τομέα, αλλά θα διαμορφώσει τις προϋποθέσεις ώστε να πάρει πίσω το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων που θα επενδύσει σε αυτή την επανακεφαλαιοποίηση που είναι ταυτόχρονα μια επένδυση στο μέλλον και την προοπτική της ελληνικής οικονομίας, στην αλλαγή των δεδομένων της ελληνικής οικονομίας.

Και πραγματικά, εκφράζω τη λύπη μου γιατί για λόγους κομματικούς, συνδικαλιστικούς και με έλλειψη ιστορικής ευθύνης υπήρξαν διοικήσεις ασφαλιστικών ταμείων που αποφάσισαν να μην μετέχουν στη διαδικασία αυτή. Δεν είναι δυνατό ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία έχουν ασφαλισμένους πολύ συγκεκριμένων κλάδων, οι οποίοι έχουν λάβει διαχρονικά κοινωνικές παροχές, ενισχύσεις, επιχορηγήσεις, να στέλνουν διεθνώς το μήνυμα ότι δεν μετέχουν στο PSI όταν ασφαλιστικά ταμεία άλλων χωρών που έχουν στο χαρτοφυλάκιό τους ελληνικά ομόλογα καλούνται να μετάσχουν και μετέχουν. Όταν η Τράπεζα της Ελλάδος που διαχειρίζεται το κοινό κεφάλαιο των ασφαλιστικών ταμείων μετέχει.

Τι θα συμβεί αν η χώρα καταρρεύσει, που ευτυχώς δεν θα καταρρεύσει εις πείσμα των κερδοσκόπων και εις πείσμα των κερδοσκόπων και εις πείσμα όλων αυτών που ανεύθυνα επενδύουν πολιτικά στην κατάρρευση και τη χρεοκοπία της χώρας; Ποια θα ήταν η αξία των ομολόγων αυτών; Τι θα είχαν στο χαρτοφυλάκιό τους τ’ Ασφαλιστικά Ταμεία; Τι θα έλεγαν στους ασφαλισμένους;

Είπα κι εχθές κι επαναλαμβάνω και σήμερα: Κατά ποία ηθική λογική ή Πολιτεία πρέπει να ενισχύσει εξίσου τα ταμεία που μετέχουν στο PSI, τα μεγάλα -το ΙΚΑ, τον ΟΓΑ- και ορισμένα άλλα ταμεία, όπως αυτά των Δημοσιογράφων ή τα Επικουρικά των Δημοσίων Υπαλλήλων, τα οποία αρνήθηκαν να ενταχθούν, ενώ με ευχέρεια ορισμένα ταμεία είχαν επιλέξει τα δομημένα ομόλογα το 2008; Συμπτωματικώς, ήταν τα ίδια ταμεία.

Είναι καλές οι επιχορηγήσεις του κρατικού προϋπολογισμού. Δεν αντιλαμβάνονται επίσης οι συνάδελφοι της αντιπολίτευσης ότι οι τράπεζες δεν εντάσσονται στη γενική κυβέρνηση ενώ τα ταμεία είναι φορείς της γενικής κυβέρνησης και οι οικονομικές σχέσεις, οι δοσοληψίες μεταξύ Δημοσίου και ασφαλιστικών ταμείων, ακόμη και των επικουρικών ασφαλιστικών ταμείων, είναι δοσοληψίες της γενικής κυβέρνησης που επηρεάζουν το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης και άρα τη δημοσιονομική στόχευση της χώρας;

Επίσης, είδα να επανέρχεται η συζήτηση για τα φυσικά πρόσωπα, τους ομολογιούχους. Έχω πει κατ’ επανάληψη ότι υπάρχει ένα πλαίσιο παγκόσμιο αυτή τη στιγμή. Δεν μπορούμε να κάνουμε διαφοροποίηση μεταξύ Ελλήνων και ξένων αυτή τη στιγμή, διότι πρέπει να έχουμε ίση μεταχείριση και να ολοκληρωθεί η διαδικασία σύμφωνα με την προσφορά και τους διεθνείς κανόνες. Γιατί μετέχουν και ομόλογα ξένου δικαίου τα οποία έχει εκδώσει η χώρα μας στο παρελθόν.

Από την άλλη, έχω πει ότι είναι προφανές πως κάποιος που καταθέτει σε μια τράπεζα, δεν μπορεί να έχει ευνοϊκότερη μεταχείριση από κάποιον που έχει μετάσχει στην κάλυψη των αναγκών του Δημοσίου και έχει αποκτήσει ομόλογο, ιδίως όταν το έχει πάρει από την πρωτογενή αγορά ή το έχει πάρει εντίμως από τη δευτερογενή αγορά και ξέρουμε την τιμή κτήσης και ιδίως όταν κινείται σε χαμηλά επίπεδα, όπως είναι τα επίπεδα των προστατευομένων καταθέσεων, αλλά ακόμη και σε λίγο υψηλότερα.

Θα βρούμε, είπα, τρόπο αλλά πρέπει να ολοκληρωθεί αυτή τη στιγμή το PSI. Και η παρατήρηση του κ. Ροντούλη για τη φορολογική μεταχείριση και τον συμψηφισμό μέσω φορολογικής μεταχείρισης, είναι μια ιδέα την οποία έχουμε αναλύσει, την έχουμε συζητήσει, την έχουμε διαπραγματευθεί. Θα το κάνουμε αυτό, θα καλύψουμε όλες τις ηθικές μας υποχρεώσεις, αλλά νομικά πρέπει να ολοκληρωθεί η διαδικασία του PSI.

Και δεν πρέπει να επιμένετε, γιατί αυτές τις μέρες ιδίως, η ανακύκλωση της συζήτησης αυτής δεν βοηθάει σε τίποτα, πραγματικά σε τίποτα. Τι πιστεύετε κύριοι συνάδελφοι, αλήθεια; Ότι χρειάζομαι κι εγώ προσωπικά και η κυβέρνηση συνολικά τη δική σας πίεση ή τη δική σας υπενθύμιση; Γιατί αναγνωρίζετε στον εαυτό σας μεγαλύτερη ευαισθησία σε σχέση με τους δανειολήπτες, σε σχέση με τα νοικοκυριά που είναι σε δύσκολη θέση, σε σχέση με τους ομολογιούχους που είναι φυσικά πρόσωπα;

Ειλικρινά σας λέω, εάν δεν ενδιαφέρομαι εγώ ως Υπουργός Οικονομικών περισσότερο από σας, σας διαβεβαιώνω ότι ενδιαφέρομαι όσο κι εσείς. Και επειδή ασκώ αυτή την πολύ δύσκολη και λεπτή αρμοδιότητα, έχω πλήρη συνείδηση της ευθύνης και πλήρη συνείδηση της κατάστασης. Κάνουμε ό,τι πρέπει για τα φυσικά πρόσωπα, κάνουμε ό,τι πρέπει για τα ασφαλιστικά ταμεία και τους ασφαλισμένους, ό,τι πρέπει για τις καταθέσεις και την ευστάθεια του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Και κάνουμε ό,τι πρέπει γι’ αυτούς που αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους. Έχω πει πολλές φορές: Εκεί που μπορούσαμε να λύσουμε νομοθετικά το θέμα, δηλαδή στις δόσεις των δανείων των δημοσίων υπαλλήλων, στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, παρενέβημεν νομοθετικά και το λύσαμε. Περιορίσαμε την παρακράτηση στα 3/10 αντί των 6/10 του μισθού.

Εκεί που δε μπορούμε να παρέμβουμε, που είναι τα ιδιωτικού χαρακτήρα δάνεια από τράπεζες σε δανειολήπτες, δεν παρεμβαίνουμε νομοθετικά, αλλά παρεμβαίνουν πολιτικά και έχουμε καθημερινή συζήτηση και επικοινωνία με την Ένωση Ελληνικών Τραπεζών και τις τράπεζες, προκειμένου να διευθετούνται και να διακανονίζονται όλα τα δάνεια, ώστε κανείς δανειολήπτης που ζητά διακανονισμό, διευκόλυνση, να μην παίρνει αρνητική απάντηση.

Και έχουν διακανονισθεί περίπου 1.000.000 δάνεια και θα διακανονίζονται διαρκώς. Αλλά, η επιβεβλημένη από το νόμο ρύθμιση, ενώ δεν προσφέρει τίποτα στο δανειολήπτη, παρά μόνο προσφέρει ένα πολιτικό επιχείρημα σε όποιον το λέει, για καθαρά κομματική και επικοινωνιακή χρήση, δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα με την αξιολόγηση και την ποιότητα των χαρτοφυλακίων των τραπεζών.

Ποιος θα πληρώσει τη μείωση της αξίας και της ποιότητας του χαρτοφυλακίου των τραπεζών; Ο Έλληνας πολίτης μέσα από την επανακεφαλαιοποίηση. Μα, δεν πρέπει να μπαίνουμε σ’ αυτό τον φαύλο κύκλο, πρέπει να τον σπάσουμε. Και μπορούμε να τον σπάσουμε μέσα από τις διαδικασίες που έχουμε θεσπίσει και τις οποίες ακολουθούμε.

Άρα, έχουμε στο μυαλό μας και μεριμνούμε με πολλούς και διαφόρους τρόπους, πολλούς από τους δεν μπορούμε, για λόγους που καταλαβαίνετε, να τους ανακοινώνουμε δημόσια και για τον διακανονισμό των δανείων και για τους ομολογιούχους που είναι φυσικά πρόσωπα και βέβαια για τη λειτουργία των ασφαλιστικών ταμείων.

Και, επειδή ακούω διάφορες ιδέες, θέλω να σας πω τι είπα στα ασφαλιστικά ταμεία: «Γιατί αποκλείετε να μετέχετε κι εσείς στην αξιοποίηση των νέων δυνατοτήτων που έχει η Ελλάδα, για παράδειγμα από τον ορυκτό της πλούτο; Γιατί το αποκλείετε; Γιατί δεν μας αφήνετε να κάνουμε αυτό που πρέπει να κάνουμε τη στιγμή που πρέπει να το κάνουμε»;

Λέει ο κ. Λαφαζάνης: «Ισχύουν οι δεσμεύσεις σας ή είναι έπεα πτερόεντα»; Κύριε Λαφαζάνη, αυτή είναι μια ερώτηση για σας. Επειδή εσείς και ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Τσίπρας και το ΚΚΕ και ο κ. Κουβέλης της Δημοκρατικής Αριστεράς, λίγο πολύ προσεγγίζετε και φλερτάρετε μια άλλη αντίληψη, ίσως μια άλλη πρόταση εξουσίας, για να οδηγηθεί η χώρα δεν ξέρω πού, εκτός Ευρώπης, εκτός ευρώ, εντός ευρώ αλλά μόνο με τα καλά, χωρίς δεσμεύσεις… Με ποιον συνομιλητή; Με ποιον εταίρο; Με ποιο δάνειο; Με ποιο πρόγραμμα; Με ποια σιγουριά; Με ποια ασφάλεια; Σε ποιον άγνωστο και επικίνδυνο δρόμο;

Αλλά, ας πούμε ότι μετέχετε στην επόμενη κυβέρνηση εσείς, γιατί αν μετέχουμε εμείς φυσικά θα τιμήσουμε τα λόγια μας. Εσείς δεν θα το τιμήσετε αυτό σε σχέση με τους ομολογιούχους που είναι φυσικά πρόσωπα; Θα τους διαψεύσετε; Για να αναλάβετε κι εσείς μια ευθύνη κυβερνητικού χαρακτήρα. Για να δούμε πόσο δύσκολο είναι ν’ αναλαμβάνουμε προγραμματικές δεσμεύσεις τις οποίες μπορεί να κληθούμε να εφαρμόσουμε.

Θα μου πείτε -και θα δεχθώ το επιχείρημά σας- ότι ο ελληνικός λαός είναι υπεύθυνος, ευφυής, διορατικός, ώριμος και ξέρει να διαλέγει ασφάλεια, σταθερότητα και ισχυρή πολιτική διεύθυνση και δε θα σας φέρει σε τόσο δύσκολη θέση. Αλλά, για σκεφτείτε τι λέμε.redsq


 

Γ’ παρέμβαση-ενημέρωση για αντιπροσωπεία Ιταλών βουλευτών

left-red-arrowΚύριε Πρόεδρε, ήθελε να τιμήσω και εγώ, εκ μέρους της Κυβέρνησης, την παριστάμενη στα έδρανα δημοσίων λειτουργών διακομματική αντιπροσωπεία της ιταλικής Βουλής, με την οποία συναντήθηκα πριν από λίγο και είχαμε την ευκαιρία να ανταλλάξουμε πάρα πολύ ενδιαφέρουσες και χρήσιμες απόψεις.

Το νόημα της σημερινής επίσκεψης –σήμερα η μέρα είναι ιδιαίτερη γιατί ολοκληρώνεται η διαδικασία του PSI- είναι πως το ιταλικό κοινοβούλιο μας στέλνει ένα μήνυμα φιλίας, συμπαράστασης και αλληλεγγύης, γιατί κατά την εκτίμηση του ιταλικού κοινοβουλίου, η Ευρώπη πρέπει να είναι πάντα μια Ευρώπη των αξιών, μια Ευρώπη δημοκρατική, μια Ευρώπη κοινωνικά ευαίσθητη, μια Ευρώπη που αντιλαμβάνεται ότι διαχειρίζεται τύχες ανθρώπων και όχι απλά και μόνο ένα χρηματο-οικονομικό και χρηματοπιστωτικό οργανισμό.

Πραγματικά, ήταν μια άλλη αντίληψη για τα πράγματα, μια άλλη προσέγγιση της Ευρωπαϊκής πολιτικής πραγματικότητας, αυτή που κάναμε με τους συναδέλφους του ιταλικού κοινοβουλίου, τους οποίους θα ήθελα και από εδώ, εκ μέρους της Κυβέρνησης και θέλω να ελπίζω και εκ μέρους όλων των πτερύγων της Βουλής των Ελλήνων, να τους ευχαριστήσω για την εξαιρετική πρωτοβουλία που ανέλαβαν να έρθουν σήμερα στην Ελλάδα. redsq




Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2012