Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2012

 

Απάντηση του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομικών κ. Ευάγγελου Βενιζέλου σε επίκαιρη ερώτηση του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ κ. Α. Τσίπρα



left-red-arrow Κύριε Πρόεδρε, ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ θέτει δύο συγκεκριμένα ζητήματα και γενικεύει, όπως δικαιούται, την κριτική που ασκεί στην κυβερνητική πολιτική. Θα απαντήσω στα δύο συγκεκριμένα ερωτήματα που έθεσε:

  • Τι γίνεται με τις προβλέψεις του Προϋπολογισμού του 2011 για την προμήθεια τραπεζικών ιδρυμάτων και
  • Τι γίνεται με τις απόλυτες δαπάνες του Υπουργείου Εξωτερικών και θα του απαντήσω και στα γενικότερα θέματα που έθεσε.

Πράγματι, κύριε Τσίπρα, στον Προϋπολογισμό του 2011 προβλέπεται μία αυξημένη επιβάρυνση για προμήθειες τραπεζικών ιδρυμάτων. Μόνο που αυτό οφείλεται σε καθαρά τεχνικούς λογιστικούς λόγους. Αυτά αφορούν προμήθειες της Τράπεζας της Ελλάδος, τις δοσοληψίες του ελληνικού δημοσίου με την Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία αμείβεται για τις υπηρεσίες που προσφέρει προς το δημόσιο, τηρώντας τους λογαριασμούς του στην Τράπεζα της Ελλάδος, καθώς η εκτέλεση του προϋπολογισμού διενεργείται ταμειακά σε πολύ μεγάλο βαθμό από την Τράπεζα της Ελλάδος.



Μέχρι το 2011, στο τέλος κάθε χρόνου προκαταβολικά διδόταν η προμήθεια αυτή και συμψηφιστικά τον επόμενο χρόνο εκκαθαριζόταν ο λογαριασμός. Το 2011 άλλαξε ο κανόνας. Όλα έπρεπε να γίνουν την ίδια χρονιά. Έτσι, έχουμε μία συσσώρευση των προμηθειών της Τράπεζας της Ελλάδος για τρία χρόνια -2009, 2010, 2011. Εάν ληφθεί υπ’ όψιν ότι περίπου 60 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο παίρνει ως προμήθεια η Τράπεζα της Ελλάδος, το άθροισμα θα ήταν 180 εκατομμύρια ευρώ. Είναι 152 εκατομμύρια ευρώ.

Στο μεταξύ αλλάξαμε τη σύμβαση και η ετήσια προμήθεια από 60 εκατομμύρια ευρώ έγινε 35 εκατομμύρια ευρώ και τα 35 εκατομμύρια ευρώ είναι εγγεγραμμένα στον προϋπολογισμό του 2012. Αυτό είναι το ποσό στο οποίο αναφέρεστε, αυτό είναι το εύρημα επί του οποίου οικοδομήσατε το πρώτο σκέλος της ερώτησης.

Ως προς τις απόρρητες δαπάνες του Υπουργείου Εξωτερικών, θα μπορούσατε βεβαίως να απευθυνθείτε και στον νυν Υπουργό Εξωτερικών, τον αγαπητό συνάδελφο κ. Δήμα, αλλά θέλω να σας πω ότι ούτως ή άλλως υπάρχει μία πάγια πρακτική, υπάρχουν συγκεκριμένες δαπάνες του ελληνικού δημοσίου, συγκεκριμένες δράσεις επαναλαμβανόμενες κάθε χρόνο, που καλύπτονται από τις απόρρητες δαπάνες. Τις απόρρητες δαπάνες τις υπογράφει ο Υπουργός, αλλά τις διαχειρίζονται υπηρεσιακά στελέχη του Υπουργείου Εξωτερικών και με βάση τα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους η δαπάνη είναι σταθερή. Διότι δεν πρέπει να βλέπετε την εγγεγραμμένη, αλλά την πραγματοποιηθείσα κάθε χρονιά δαπάνη.

Με βάση λοιπόν τα στοιχεία που έχω, η πραγματοποιηθείσα δαπάνη του 2008 ήταν 44 εκατομμύρια ευρώ, του 2009 ήταν 57 εκατομμύρια ευρώ, του 2010 ήταν 56 εκατομμύρια ευρώ και του 2011 48,9 εκατομμύρια ευρώ. Είναι λίγο-πολύ το ίδιο επίπεδο. Είναι επαναλαμβανόμενες δαπάνες, τις οποίες κατ’ ιδίαν θα μπορούσα να σας αναφέρω, αλλά αυτό μπορεί να το κάνει ακόμα καλύτερα ο Υπουργός Εξωτερικών, όπως και ο εκάστοτε Υπουργός Εξωτερικών.

Τώρα λέτε, πώς είναι δυνατόν να θέλουμε να σώσουμε και πάλι τις τράπεζες την ώρα που υποβάλλεται σε τεράστιες θυσίες ο ελληνικός λαός, ο εργαζόμενος, ο συνταξιούχος. Δεν σώζουμε τους τραπεζίτες, δεν σώζουμε τους μεγαλομετόχους των τραπεζικών ιδρυμάτων. Σώζουμε την τραπεζική λειτουργία, την πίστη. Γιατί αν δεν υπάρχει ένα ασφαλές και λειτουργικό τραπεζικό σύστημα, δεν υπάρχει οικονομία, δεν υπάρχει ανάπτυξη, δεν υπάρχουν επιχειρήσεις, δεν υπάρχουν δουλειές.

Άρα, αυτό που αγωνιζόμαστε να κάνουμε, είναι να σώσουμε τον ιστό της ελληνικής οικονομίας. Και ξέρετε ότι αυτό θα το κάνουμε και αγωνιζόμαστε στη διαπραγμάτευση με την Τρόικα να επιβάλλουμε το σημείο αυτό με τον πιο ασφαλή –και θα έλεγα- κερδοφόρο τρόπο για το ελληνικό δημόσιο, όπως έχουμε πει, όπως προβλέπει η νομοθεσία και πάντως με την προοπτική ο ελληνικός λαός να ανακτήσει, αν όχι το σύνολο, το μεγαλύτερο μέρος των ποσών που διαθέτει για την επανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών.

Γιατί προκύπτει το ζήτημα αυτό; Γιατί προκύπτει ζήτημα επανακεφαλαιοποίησης και γιατί έχει προκύψει ζήτημα παροχής αυξημένων εγγυήσεων προς τις τράπεζες, προκειμένου αυτές να αντλούν ρευστότητα είτε από την Τράπεζα της Ελλάδος είτε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα;

Πρωτίστως γιατί έφυγαν από τις τράπεζες οι καταθέσεις των Ελλήνων πολιτών. Και δεν έφυγαν μόνο οι καταθέσεις των μεγαλοκαταθετών που πήγαν στο εξωτερικό. Έφυγαν κι αυτές που έπρεπε να μετατραπούν σε χρήμα για να πληρωθούν οφειλές προς το δημόσιο κι αυτές που έπρεπε να μετατραπούν σε χρήμα για να πληρωθούν εργαζόμενοι επιχειρήσεων κι έφυγαν χρήματα το οποία πήγαν σε σπίτια και φυλάσσονται, αποθησαυρίζονται, χωρίς να αποδίδουν, ούτε γι’ αυτούς που έχουν τα χρήματα αυτά ούτε για την εθνική οικονομία ούτε για το ελληνικό δημόσιο.

Από τα 65 δισεκατομμύρια ευρώ που έφυγαν από τις καταθέσεις των ελληνικών τραπεζών από τα τέλη του 2009 μέχρι σήμερα, μόνο 16 δισεκατομμύρια ευρώ έχουν πάει στο εξωτερικό νομίμως με εμβάσματα. Κι από αυτά τα 16 δισεκατομμύρια ευρώ λιγότερο από το 10% έχουν πάει στην περιβόητη Ελβετία. Στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν πάει πολύ περισσότερα, το 32%. Αλλά υπάρχουν τα άλλα 45 δισεκατομμύρια ευρώ τα οποία εν μέρει έχουν μετατραπεί σε δαπάνη εν πολλοίς όμως είναι κρίμα να βρίσκονται φυλαγμένα και να μην γυρίζουν στις τράπεζες.

Αυτό που επιδιώκουμε να κάνουμε τώρα, διαμορφώνοντας ένα πλαίσιο δημοσιονομικής και χρηματοοικονομικής ασφάλειας με την ολοκλήρωση του PSI, με την ολοκλήρωση των δύσκολων, πολύ δύσκολων διαπραγματεύσεων για το νέο πρόγραμμα, με την καταβολή του πρώτου μέρους του νέου δανείου που μας δίνουν οι θεσμικοί μας εταίροι, των 130 δισεκατομμυρίων ευρώ, είναι να δώσουμε το μήνυμα παντού και κυρίως στους Έλληνες καταθέτες, ότι οι τράπεζες έχουν οριστικά διασφαλιστεί και ήρθε η ώρα να αλλάξουν τα επίπεδα ρευστότητας και να γυρίσουν τα λεφτά στις τράπεζες.

Η επιστροφή των καταθέσεων πρέπει να είναι ένας μεγάλος στόχος γιατί αυτό βοηθά και επιχειρήσεις αλλά και νοικοκυριά, βοηθά την αγορά ακινήτων, βοηθά την απασχόληση, την καταπολέμηση της ανεργίας.

Πώς θα αλλάξουν τα επίπεδα ρευστότητας; Πώς μπορεί να «αναπνεύσει» η αγορά; Πρώτον, με την αλλαγή της τραπεζικής συμπεριφοράς, να μπορέσουν οι τράπεζες να δώσουν χρήμα. Τώρα αντλούν τη ρευστότητα για να διατηρούνται οι ίδιες στη ζωή και αντλούν ρευστότητα για να διευθετούν απλώς παλιά δάνεια, γιατί δεν είναι μόνο η χορήγηση νέων δανείων, επιχειρηματικών, καταναλωτικών ή στεγαστικών. Είναι και η ανάγκη να διακανονίζονται και να ξαναδιακανονίζονται τα δάνεια τα οποία δεν εξυπηρετούνται τώρα γιατί υπάρχουν δυσκολίες και στην αγορά και στα νοικοκυριά. Επιπλέον, όμως, το ίδιο το δημόσιο περιμένει να πάρει λεφτά από τους θεσμικούς του εταίρους για να πληρώσει τις δικές του ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την αγορά. Έτσι θα κινηθεί ο «τροχός», γι’ αυτό πιστεύουμε ότι αυτό που κάνουμε τώρα έχει και αναπτυξιακή προοπτική και μπορεί να συμβάλει σ’ αυτό που έχει ανάγκη η πραγματική οικονομία.

Υπάρχει άλλο σχέδιο; Μπορούμε να βρούμε άλλη λύση; Μπορεί να διατυπώσει κανείς υπεύθυνα μία άλλη πρόταση; Έχει πει ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τσίπρας να μην πληρώσουμε τοκοχρεολύσια, να κάνουμε παύση πληρωμών για τρία χρόνια. Το έχει διατυπώσει και στη Βουλή και σε συνέντευξή του. Να ψηφίσουμε ένα νόμο και να πούμε ότι η Ελλάδα σταματάει να πληρώνει για τρία χρόνια.

Θα ήθελα να ακούσω αυτό το σενάριο και να το ακούσει μαζί μου και ο ελληνικός λαός. Πώς εξελίσσεται; Τι σημαίνει αυτό για την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ, τι σημαίνει αυτό για την επιστροφή έστω μετά από κάποια χρόνια της Ελλάδας στις αγορές, τι σημαίνει αυτό για τις επιχειρήσεις, για τους ανέργους, για τους εργαζόμενους;

Ο ΣΥΡΙΖΑ διεκδικεί να παίξει αυξημένο ρόλο. Ζητάει εκλογές επειγόντως και καταγγέλλει την κυβερνητική πολιτική της Κυβέρνησης συνεργασίας υπό το Λουκά Παπαδήμο. Έχει ένα άλλο όραμα, μία άλλη πρόταση; Πείτε στον ελληνικό λαό την πρόταση αυτή. Πείτε «εγώ προτείνω να γίνει αυτό που θα έχει ως συνέπεια να βγούμε από το ευρώ, που θα έχει ως συνέπεια να γυρίσουμε στη δραχμή, που θα έχει ως συνέπεια την τραγική υποβάθμιση του επιπέδου ζωής, την τραγική υποβάθμιση μισθών και συντάξεων, το κλείσιμο των επιχειρήσεων, τη διακοπή του εξαγωγικού και εισαγωγικού εμπορίου, το κλείσιμο των γραμμών στις τράπεζες για να παίρνουμε πετρέλαιο και φάρμακα». Γιατί περί αυτού πρόκειται.

Όποιος νομίζει ότι παίζει με τις λέξεις ή παίζει δημαγωγικά με διάφορες «φούσκες», πρέπει να πει στον ελληνικό λαό ότι τον εκθέτει σε θανάσιμο κίνδυνο, στον κίνδυνο να μην μπορούμε να προμηθευόμαστε φάρμακα και πετρέλαιο ή φυσικό αέριο.

Αυτά τα προβλήματα αντιμετωπίζουμε, αυτή είναι η ουσία της πολιτικής που ασκούμε, αυτά είναι τα τραγικά διλήμματα που έχουμε. Οι Αρχηγοί των κομμάτων που στηρίζουν την Κυβέρνηση στη σύσκεψη υπό τον Πρωθυπουργό σ’ αυτά τα διλήμματα θα κληθούν να απαντήσουν. Αλλά γιατί μόνο ο κύριος Παπανδρέου, ο κύριος Σαμαράς και ο κύριος Καρατζαφέρης; Γιατί όχι κι εσείς, κύριε Τσίπρα; Γιατί όχι και η κυρία Παπαρήγα; Γιατί όχι όλοι όσοι είναι μέσα στη Βουλή και μέσα στην κοινωνία;

Είναι εύκολο να κρύβεσαι πίσω από τους άλλους, να ξέρεις ότι κάποιος άλλος θα κάνει τη δύσκολη δουλειά, θα πάρει τη δυσάρεστη απόφαση, θα στεναχωρήσει το λαό ώστε να μπορείτε εσείς να δημαγωγείτε, να ανευθυνολογείτε και να δημιουργείτε μία ψευδαίσθηση. Δεν το κάνετε όμως μόνο εσείς. Το κάνουν και δυνάμεις οι οποίες είναι στο εσωτερικό της κυβερνητικής συνεργασίας και προσπαθούν τεχνηέντως να κρυφτούν πίσω από άλλα κόμματα ή από άλλα πρόσωπα.

Ήλθε η ώρα της αλήθειας. Ναι, είναι πολύ δυσάρεστη αυτή η πολιτική, αλλά η μη εφαρμογή της πολιτικής αυτής θα είναι πολύ πιο δυσάρεστη. Όταν βρισκόμαστε προ του δραματικού διλήμματος να σταθμίζουμε το δυσάρεστο με το πιο δυσάρεστο, πρέπει να πάρουμε αποφάσεις δύσκολες, ιστορικές, εθνικές, υπεύθυνες.

Τοποθετηθείτε, λοιπόν. Είναι μια πολύ ωραία ευκαιρία να ανταλλάξουμε απόψεις επί του θέματος αυτού. redsq



Δευτερολογία

left-red-arrow Θα αρχίσω, κύριε Πρόεδρε, με ένα ζήτημα ιστορικής μνήμης και δημοκρατικής ευαισθησίας. Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε στους οικονομικούς εισαγγελείς σε σχέση με τις απόρρητες δαπάνες του Υπουργείου Εξωτερικών προφανώς επειδή θέλει να συνδέσει την τοποθέτησή του μέσα στη Βουλή με την κατάθεση που έδωσε στον αναπληρωτή οικονομικό εισαγγελέα και διάνθησε την τοποθέτησή του με όρους ποινικού δικαίου, μιλώντας για ηθικό και φυσικό αυτουργό.

Εάν η Αριστερά, εάν ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθήσει να φλερτάρει με την ιδέα της τεχνητής ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής, θα επαναλάβετε, κύριε Τσίπρα, ένα μεγάλο ιστορικό, δημοκρατικό και πολιτικό ολίσθημα. Αυτό θα παρακαλούσα να το συγκρατήσετε και εσείς και όλοι οι συνάδελφοι και σύντροφοί σας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν γίνονται έτσι οι πολιτικές αντιπαραθέσεις. Εσείς επιχειρείτε να χρησιμοποιήσετε ως πολιτικό όργανο και εφαλτήριο τη δικαιοσύνη και συγκεκριμένους εισαγγελικούς λειτουργούς. Θα μας δοθεί η ευκαιρία να πούμε και άλλα όταν θα έρθει η στιγμή γύρω από το θέμα αυτό.

Ας πάμε, όμως, στην ουσία του θέματος. Με χαρακτηρίσατε φυσικό αυτουργό ποιου πράγματος; Της προσπάθειας τους τελευταίους έξι μήνες με διαμορφωμένη μια κατάσταση στην Ευρώπη διεθνώς και εσωτερικά να σταθεί η χώρα ζωντανή; Και εσείς είστε ο φυσικός και ηθικός αυτουργός και εμπνευστής ποιας πολιτικής πρότασης; Να οδηγηθεί η χώρα στην πτώχευση, να βγούμε από το ευρώ για να αγοραστεί η χώρα φθηνά από αυτούς που έχουν βγάλει τα κεφάλαιά τους στο εξωτερικό και έχουν στήσει τον κερδοσκοπικό χορό της πτώχευσης της χώρας, της εξόδου από την ευρωζώνη προκειμένου οι ίδιοι να γίνουν κυρίαρχοι, χρησιμοποιώντας ως όργανο πολιτικής δημαγωγίας και παραπλάνησης και εσάς, όχι συνειδητά, πιστεύω. Έτσι, όμως, διαμορφώνεται μια κρίσιμη μάζα αυτών που οδηγούν τον τόπο στο αδιέξοδο και την καταστροφή.

Θέλετε να γίνουν εκλογές και μεταξύ των εκλογών και του σχηματισμού της νέας Κυβέρνησης, στην οποία θα παίξετε προφανώς προέχοντα ρόλο –γι’ αυτό ζητάτε εκλογές- θα πάτε εσείς να διαπραγματευθείτε με ποιους; Με ποιο συσχετισμό δυνάμεων θα πάτε να διαπραγματευθείτε στην Ευρώπη; Με ποια Ευρώπη; Θα πάτε να πείσετε την κ. Μέρκελ, τον κ. Σαρκοζί, τον κ. Σόιμπλε, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, τις αγορές; Για να κάνουν τι; Να δώσουν στην Ελλάδα αυτά που δεν της δίνουν τώρα;

Ας πάρω την πιο επιεική εκδοχή: Θεωρείτε δεδομένο ότι θα κάνουν το παν για να μας κρατήσουν στο ευρώ και άρα μπορούμε να τους εκβιάζουμε αζημίως, μπορούμε να διαπραγματευόμαστε έχοντας ως επιχείρημα τη δική τους ανάγκη να μας κρατήσουν στο ευρώ. Αυτή είναι μια εξαιρετικά ριψοκίνδυνη και αλόγιστη πολιτική. Διότι πρέπει να ξέρετε ότι στην Ευρωζώνη υπάρχουν κυβερνήσεις, κοινοβούλια, εκλογικά σώματα, λαοί, συμπλέκονται οι αγορές, υπάρχουν κερδοσκοπικά συμφέροντα, υπάρχουν μη ορθολογικές συμπεριφορές και μπορεί κάποια στιγμή να ληφθούν αποφάσεις, οι οποίες δεν έχουν καμία διορατικότητα, κανένα στρατηγικό χαρακτήρα και οδηγούν στην καταστροφή και την Ελλάδα και την Ευρωζώνη και την Ευρώπη και τη διεθνή οικονομία. Δεν παίζουμε με τη φωτιά όταν διαχειριζόμαστε τη μοίρα ενός λαού.

Ναι, ο λαός έχει φτωχύνει. Ναι, ζούμε ένα δράμα. Ναι, έχει μειωθεί το επίπεδο ζωής. Ναι, είναι δραματικό να αναγκάζεσαι να κόψεις συντάξεις και μισθούς. Αυτό, όμως, που μπορούμε να ζήσουμε και θέλουμε να αποφύγουμε δεν περιγράφεται. Πάνω στη δική μας ευθύνη, πάνω στη δική μας φθορά, πάνω στον πολιτικό και συναισθηματικό ακρωτηριασμό του ΠΑΣΟΚ –γιατί η ηρωική Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ αναγκάστηκε να πάρει μόνη της εξαιρετικά δύσκολες αποφάσεις- έρχεστε εσείς και στήνετε το χορό της απόλυτης και ασυγκράτητης δημαγωγίας.

Γιατί δεν τολμάτε να πείτε στο λαό ολοκληρωμένη πρόταση; Αν αποτύχει η δική σας διαπραγμάτευση στις 20 Μαρτίου που λήγει το ομόλογο, πού θα οδηγηθεί η χώρα, κύριε Τσίπρα;

Εδώ δεν παίζουμε τα εκλογικά ποσοστά του ΠΑΣΟΚ, της Νέας Δημοκρατίας, του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ, του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, εδώ δεν παίζουμε σταδιοδρομίες πολιτικών προσώπων, εδώ δεν παίζουμε ένα πολιτικό θέατρο, εδώ υπάρχει μία αναμέτρηση με την ιστορία του τόπου και ο λαός θέλει ειλικρίνεια, αλήθεια και ολοκληρωμένη πρόταση.

Έχετε βρει το εύκολο θύμα, το ΠΑΣΟΚ, το οποίο πράγματι έχει υποστεί μία δημοσκοπική φθορά πρωτοφανή, μία κατεδάφιση, γιατί αναγκάστηκε να κάνει το εθνικό του καθήκον. Αυτά είναι τα δύσκολα θέματα στην πολιτική, όταν καλείσαι να θυσιάσεις το συλλογικό και προσωπικό σου πολιτικό κεφάλαιο στο όνομα της σωτηρίας της χώρας. Εσείς, όμως, παίζετε με την καταστροφή της χώρας. Και πίσω από την καταστροφή, υπάρχουν συμφέροντα τα οποία περιμένουν να στήσουν το πανηγύρι τους.

Σας παρακαλώ, λοιπόν, να τα λάβετε με πολύ μεγάλη ευθύνη αυτά υπ' όψιν σας, διότι ό,τι λέτε δεν είναι άμοιρο επιπτώσεων σε όλα τα επίπεδα. Έχω την ικανότητα -σας διαβεβαιώ, αφού επικαλεστήκατε την εμπειρία και την ευφυΐα μου- να διαβάζω και υπό τας γραμμάς των όσων λέτε και έχω τη δική μου ανάγνωση αυτών που  λέτε.redsq

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2012