Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2011

 

Αρχική ομιλία του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομικών κ. Ευάγγελου Βενιζέλου στην Ολομέλεια της Βουλής
Συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών «Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις, Ενιαίο Μισθολόγιο – Βαθμολόγιο, Εργασιακή Εφεδρεία και άλλες διατάξεις εφαρμογής του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015»


left-red-arrowΚύριε Πρόεδρε, ήθελα κατ’ αρχάς εκ μέρους της Κυβέρνησης να ζητήσω συγγνώμη από τους συναδέλφους των κομμάτων της Αντιπολίτευσης για την καθυστέρηση στην έναρξη της σημερινής απογευματινής συνεδρίασης, επειδή παρετάθη η συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ. Ζητάω την κατανόηση των συναδέλφων των άλλων κομμάτων. Αυτά συμβαίνουν σπανίως. Ελπίζω ότι θα μπορέσουμε να ανακτήσουμε το χρόνο της συνεδρίασης που κατέλαβε η συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ.


Όπως είχα προαναγγείλει κατά την τελευταία συνεδρίαση της δεύτερης ανάγνωσης του νομοσχεδίου στη Διαρκή Επιτροπή, στην κοινή συνεδρίαση των Διαρκών Επιτροπών Οικονομικών και Δικαιοσύνης και Δημόσιας Διοίκησης, ορισμένα θέματα τα οποία είχαν απομείνει ανοιχτά προς διερεύνηση, μπορούν τώρα να παρουσιαστούν και να ενσωματωθούν στις διατάξεις του υπό συζήτηση νομοσχεδίου.

Το πρώτο θέμα που είχε μείνει ανοιχτό ήταν το ποσοστό της άμεσης μέγιστης μείωσης αποδοχών, που μπορεί να προκληθεί από την εφαρμογή του νέου μισθολογίου. Σύμφωνα με την ως τώρα εκδοχή του νομοσχεδίου, αυτή η άμεση μείωση μπορεί να φτάνει μέχρι του ποσοστού του 30%. Υπολογίσαμε τα δημοσιονομικά μεγέθη μέχρι τα ακραία όριά τους, σύμφωνα με τις προβλέψεις του Προϋπολογισμού του 2012 και μπορούμε να βελτιώσουμε τον ρυθμό απορρόφησης των όποιων επιπτώσεων ξεκινώντας όχι από το 30%, αλλά από το 25% στην πρώτη χρονιά εφαρμογής του νέου συστήματος.

Δεύτερον, είχα προαναγγείλει στη Διαρκή Επιτροπή ότι θα ενσωματωθεί στο νομοσχέδιο διάταξη με την οποία ιδρύεται ειδικός λογαριασμός κοινωνικής εξισορρόπησης, πιο συγκεκριμένα, γραμμή στον Κρατικό Προϋπολογισμό  κοινωνικής εξισορρόπησης, προκειμένου να εντάσσονται εκεί τα αποτελέσματα της μάχης που πρέπει να κάνουμε -δημόσια διοίκηση και κοινωνία μαζί- κατά της φοροδιαφυγής, πέραν των συνηθισμένων προβλέψεων του Προϋπολογισμού που είναι για φέτος 2.050.000.000 ευρώ από έσοδα προηγουμένων οικονομικών ετών.

Είναι πολύ σημαντικό να ξέρει ο πολίτης ότι ο αγώνας που δίνουμε και που δίνει κι αυτός μαζί μας για την αντιμετώπιση της παραοικονομίας και την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, λειτουργεί ανταποδοτικά με ευαισθησία ως ένας μηχανισμός που κλείνει πληγές, που μειώνει, που απαλύνει για την ακρίβεια, τις πληγές που έχει ανοίξει η μεγάλη προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής και αναδιάρθρωσης της χώρας υπό συνθήκες μεγάλης πίεσης που είναι αναγκαίες για να υπάρχουμε ως χώρα και ως οικονομία.

Η τρίτη αλλαγή αφορά τους πόρους του λεγόμενου «πράσινου ταμείου», οι οποίοι όσο διάστημα παραμένουν αδιάθετοι, θα τοποθετούνται στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων ώστε με τον τρόπο αυτό να διευκολύνεται ο δανεισμός για αναπτυξιακούς λόγους και με αυστηρές εγγυήσεις των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης προκειμένου να αποκτήσουμε έναν παράπλευρο πρόσθετο μηχανισμό για την υποστήριξη της τοπικής ανάπτυξης και ιδίως της απασχόλησης σε τοπική κλίμακα.

Η τέταρτη σημαντική μεταβολή που είχε επίσης προαναγγελθεί, είναι αυτή που επέρχεται στην παράγραφο 5 του άρθρου 37 για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Όπως ξέρετε, η ρύθμιση που προβλέπει ότι οι επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις υπερισχύουν των κλαδικών αλλά έπονται οπωσδήποτε της εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης εργασίας που ρυθμίζει τις βασικές κατακτήσεις και τον κατώτερο μισθό, ισχύουν όσο διαρκεί η εφαρμογή του προγράμματος στήριξης της ελληνικής οικονομίας, η εφαρμογή του μεσοπρόθεσμου προγράμματος.

Επίσης, θυμάστε από τις συζητήσεις στη διαρκή επιτροπή ότι από τότε που υπάρχει ο θεσμός των κλαδικών και των ομοιοεπαγγελματικών συμβάσεων, οι ομοιοεπαγγελματικές που πολλές φορές τις θεωρούμε κλαδικές χωρίς να είναι, πάντα έπονται των επιχειρησιακών. Άρα, δεν επέρχεται καμία αλλαγή με το νομοσχέδιο στο ζήτημα αυτό.

Το άλλο θέμα ήταν η δυνατότητα του Υπουργού με διοικητική πράξη, να επεκτείνει την ισχύ μιας συλλογικής σύμβασης κλαδικής και σ’ αυτούς που δεν την έχουν υπογράψει, δηλαδή πέρα από τα όρια της συλλογικής αυτονομίας. Εδώ δεν πρόκειται για τη βούληση των κοινωνικών εταίρων, αλλά για μια κρατική πράξη, η οποία μάλιστα είναι κανονιστικού χαρακτήρα. Αυτή η δυνατότητα του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων με την παράγραφο 5 του άρθρου 37 αναστέλλεται. Τώρα προσδιορίζουμε ότι αυτή η ρύθμιση είναι μια προσωρινή ρύθμιση που επίσης διαρκεί όσο διαρκεί η εφαρμογή του προγράμματος προσαρμογής της ελληνικής οικονομίας. Είναι μέτρο εντεταγμένο σε μια κατάσταση εθνικής και οικονομικής ανάγκης.

Άρα, αυτό συνιστά μια σημαντική αποσαφήνιση. Είναι το αποτέλεσμα πολλών και εντατικών συζητήσεων που έχουμε κάνει με τους εταίρους μας, με τους θεσμικούς μας συνομιλητές, προκειμένου να πειστούν ότι εμείς είμαστε αποφασισμένοι να εφαρμόσουμε ένα πρόγραμμα αναδιάρθρωσης και δημοσιονομικής προσαρμογής κάνοντας όμως ταυτόχρονα τη μέγιστη προσπάθεια που απαιτείται προκειμένου να διαφυλάξουμε –κι αυτό είναι πολύ δύσκολο- την κοινωνική συνοχή και την κοινωνική δικαιοσύνη. Δεν είναι καθόλου μα καθόλου εύκολο, αλλά υπό αυτές τις δύσκολες, τις αντίξοες συνθήκες πρέπει να έχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Αυτές είναι οι σημαντικές αλλαγές. Οι άλλες αλλαγές είναι τελείως δευτερεύουσες και τεχνικές. Καταθέτω ένα σημείωμα με τις αλλαγές αυτές στα Πρακτικά μαζί με μια έκδοση του κειμένου του νομοσχεδίου, όπως το έχει επεξεργαστεί η Διαρκής Επιτροπή, δηλαδή, την Έκθεση της Διαρκούς Επιτροπής όπου επισημαίνονται με ειδικές υπογραμμίσεις τα σημεία στα οποία γίνονται αυτές οι αλλαγές που ανήγγειλα προηγουμένως.redsq

 

Tags: Η Εξέλιξη της ΚρίσηςΕργασιακές Σχέσεις | Ανάσχεση της ανεργίαςΑγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2011