Πέμπτη 4 Αυγούστου 2011

Α' παρέμβαση Ευ. Βενιζέλου σε ομιλία Α. Τσίπρα (ΣΥΡΙΖΑ)

Μονή συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών «Τροποποίηση της συνταξιοδοτικής νομοθεσίας του Δημοσίου – Ρυθμίσεις για την ανάπτυξη και τη δημοσιονομική εξυγίανση – Θέματα αρμοδιότητας Οικονομικών, Πολιτισμού και Τουρισμού – Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης»

 

left-red-arrow Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν έχει πάτο το βαρέλι της ανευθυνότητας. Το βαρέλι του δημοσίου χρέους αγωνιζόμαστε να αποκτήσει πάτο, αλλά το βαρέλι της πολιτικής και χρηματοοικονομικής ανευθυνότητας είναι άπατο και λυπάμαι που το λέω.

Ο κ. Τσίπρας μίλησε προηγουμένως σαν να είναι αυτός που επιχαίρει πάνω στα αποκαΐδια της ελληνικής, της ευρωπαϊκής και της παγκόσμιας οικονομίας και τραπεζικής πίστης.


Θέλω να απευθυνθώ στους Έλληνες πολίτες, στους Έλληνες καταθέτες και να τους πω: Μην ακούσετε τίποτα απ’ όσα είπε ο κ. Τσίπρας προηγουμένως, απ’ αυτόν τον κινδυνολογικό, τον προβοκατόρικο, τον ανεύθυνο λόγο. Και είμαι βέβαιος ότι δεν υπάρχει κανείς άνθρωπος στην Ελλάδα και διεθνώς που έχει αίσθηση της οικονομικής πραγματικότητας, της πραγματικότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος που μπορεί να δώσει βάση σε μία τέτοια ανάλυση και σε τέτοιου είδους προτροπές.


Πώς να αντιμετωπίσει η Κυβέρνηση και η Βουλή το φαινόμενο ενός Αρχηγού Κοινοβουλευτικού Κόμματος που έρχεται εδώ και λέει ότι το χρέος μας δεν είναι διαχειρίσιμο, μην μας πιστεύετε ως χώρα, μην μας βοηθάτε, να μην δίνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο τη δική του βοήθεια -γιατί όρος των καταστατικών διατάξεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου είναι να είναι βιώσιμο το χρέος της χώρας που προστρέχει στη βοήθειά του- μην μετέχετε στο σχήμα που έχει διαμορφωθεί στις 21 Ιουλίου για το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα που φιλοδοξεί να συγκεντρώσει ομόλογα ονομαστικής αξίας 150 δισεκατομμυρίων μέχρι το 2020.

Πώς να αντιμετωπίσει κανείς τον κ. Τσίπρα που έρχεται στο Βήμα της Βουλής και χαρακτηρίζει μία τράπεζα που λειτουργεί νομίμως και που της έχουν εμπιστευθεί 1,8 δισεκατομμύρια ευρώ οι καταθέτες, φαλιριμένη τράπεζα;

Δεν έχω τρόπο να αντιμετωπίσω το φαινόμενο αυτό. Δεν υπάρχει φυσιολογικός, συμβατικός τρόπος. Σε ποιόν ανήκει ο τόπος αυτός; Ποιος έχει την ιστορική ευθύνη, την πολιτική για τη διαχείριση της τύχης αυτού του τόπου; Πρόκειται για ντροπή πραγματικά. Ντροπή!

Αν οι στόχοι είναι αμιγώς πολιτικοί, είναι κρίμα να θυσιάζονται σε πολιτικούς στόχους τέτοια μεγάλα μεγέθη για τον τόπο, το λαό, την οικονομία. Πραγματικά.

Η κρίση, λέει ο κ. Τσίπρας, είναι συστημική και απαιτείται συστημική λύση. Ποια θα ήταν η συστημική λύση; Για πείτε μου μία συστημική λύση; Η διαγραφή του χρέους της Ευρωζώνης; Η διαγραφή του χρέους των Ηνωμένων Πολιτειών; Η συντέλεια του οικονομικού κόσμου; Και ποιος θα πληρώσει το κόστος της συστημικής λύσης; Το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα ή οι Γερμανοί καταθέτες ή οι Γερμανοί φορολογούμενοι;

Πραγματικά θέλω να ξέρω ποια είναι η συστημική λύση, να την υιοθετήσουμε και να πάμε να την προτείνουμε στην Ευρωζώνη και δια της Ευρωζώνης στους θεσμούς, όποιους υπάρχουν, αυτής της αχνής παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης.

Οι καταθέτες πληρώνουν, οι φορολογούμενοι πληρώνουν, οι πολίτες πληρώνουν τις συστημικές λύσεις. Ποιος έχασε από τις μεγάλες παγκόσμιες χρηματοπιστωτικές κρίσεις; Οι φτωχοί και ανήμποροι έχασαν.

Ποιος θα χάσει αν καταρρεύσει η ελληνική οικονομία και αναγκαστούμε να φύγουμε από το ευρώ; Αυτοί που έχουν βγάλει τις καταθέσεις τους στο εξωτερικό; Αυτοί που έχουν επενδύσει σε ομόλογα και κινητές αξίες εκτός Ελλάδος; Αυτοί που έχουν ακίνητα εκτός Ελλάδος;

Θα χάσουν οι άνεργοι, αυτοί που θα γίνουν άνεργοι επειδή θα κλείσουν οι επιχειρήσεις, ο μεγάλος όγκος των μικρομεσαίων, οι μικρο-ιδιοκτήτες που θα δουν να απαξιώνεται η ιδιοκτησία τους. Θα χάσει ο ελληνικός λαός. Έλεος πια! Βγείτε και πείτε ότι αυτό προτείνουμε. Προτείνουμε το ολοκαύτωμα της ελληνικής οικονομίας.

Ποιο χρέος δεν είναι διαχειρίσιμο; Από το ελληνικό δημόσιο χρέος που είναι 350 δισεκατομμύρια, τα 265 αυτή τη στιγμή βρίσκονται δρομολογημένα να φτάσουν στα χέρια θεσμικών μας εταίρων της Ευρωζώνης, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Το 75% του ελληνικού δημοσίου χρέους αυτή τη στιγμή είναι δρομολογημένο προς την κατεύθυνση αυτή και μένει μόνο το 25% του δημοσίου χρέους που προσπαθούμε να διαχειριστούμε μέσα από το περιβόητο PSI, το Private Sector Involvement. Και μετέχουν οι τράπεζες. Από τις τράπεζες, ξέρετε, ένα μεγάλο τμήμα το καλύπτουν οι ελληνικές τράπεζες. Και τις ελληνικές τράπεζες τις στηρίζει πάλι ο ευρωπαϊκός δημόσιος τομέας και με την εγγύηση της ιδιωτικής συμμετοχής μέσω του EFSF και με τη ρευστότητα που θα χορηγεί το Ευρωσύστημα και με την ανακεφαλαιοδότηση με χρήματα του δημόσιου τομέα -30 δισεκατομμύρια.

Μας σώζουν ως μηχανισμό αυτοπροστασίας της Ευρωζώνης. Μάλιστα. Μάλιστα, η αδυναμία μας είναι και διαπραγματευτική δύναμη. Αλλά, μέχρι πού μπορεί να φτάσει η χρήση αυτού του επιχειρήματος;

Χαίρεται ο κ. Τσίπρας, επειδή η απόφαση της 21ης Ιουλίου δεν ανέκοψε τις επιθέσεις κατά της Ιταλίας και της Ισπανίας. Γιατί χαίρεται; Εμείς δεν είμαστε μ’ αυτούς που εκτοξεύουν τις ασύμμετρες απειλές διεθνώς. Ασύμμετρος πόλεμος διεξάγεται, όπως με την τρομοκρατία. Από τη μια μεριά, έχουμε κράτη, διεθνείς οργανισμούς και από την άλλη μεριά έχουμε μη ελεγχόμενες οντότητες που δεν απολογούνται πουθενά. Γιατί πρέπει να χαιρόμαστε; Μακάρι να υπήρχαν μηχανισμοί παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης. Μακάρι να υπήρχε Συμβούλιο Ασφαλείας χρηματοπιστωτικών και οικονομικών θεμάτων. Μακάρι να είχαν εφαρμοστεί αυτά που είπε το G-20 το 2008. Όμως, δυστυχώς δεν έχουν γίνει.

Εξήγησα επαρκώς ότι το μεγάλο πλεονέκτημα του σχήματος της 21ης Ιουλίου είναι ο μηχανισμός επαναγοράς. Και είπα ότι αυτή η πρώτη μικρή επαναγορά του 12% είναι παράγωγο αποτέλεσμα της εφαρμογής των άλλων κεφαλαίων αυτής της απόφασης. Όμως, ο μηχανισμός υπάρχει και θα εφαρμοστεί. Υπάρχει η δυνατότητα περαιτέρω επιμήκυνσης και περαιτέρω μείωσης του επιτοκίου για τα 65 δισεκατομμύρια που έχουμε ήδη λάβει από το πρώτο δάνειο. Υπάρχουν τα 45 δισεκατομμύρια, τα οποία έχει στα χέρια της η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Τον ενοχλούν, όμως, τον κ. Τσίπρα και οι φορολογικές διατάξεις. Γιατί δεν ήρθατε στο διάλογο για το Εθνικό Φορολογικό Σύστημα; Γιατί δεν έρχεστε να μας πείτε ποια μέτρα θέλετε να λάβουμε; Δεν προσέξατε τα μέτρα κατά της φοροδιαφυγής των τελευταίων 45 ημερών; Την κατάργηση του τραπεζικού απορρήτου; Την εκστρατεία κατά των μεγάλων οφειλετών που χρωστούν τα 42 συσσωρεμένα δισεκατομμύρια ληξιπρόθεσμων οφειλών; Την αύξηση της έντασης των τεκμηρίων διαβίωσης και τη δίκαιη μείωση του αφορολογήτου, ώστε να μην κρύβονται στο αφορολόγητο όριο αυτοί που αποκρύπτουν εισοδήματα; Δεν βλέπετε τις αλλαγές στη φορολογική διοίκηση; Την επιστράτευση που προσπαθούμε να κάνουμε για να πετύχουμε το στόχο των φορολογικών εσόδων;

Ναι, δίνουμε τη δυνατότητα να υποβληθούν συμπληρωματικές δηλώσεις και να γίνουν αυτοματοποιημένοι και γρήγοροι έλεγχοι. Θέλετε να αφήσουμε τις χρήσεις ανέλεγκτες και να λέμε ότι έχουμε να παίρνουμε 42 δισεκατομμύρια και του χρόνου να πούμε ότι έγιναν 45 και μετά 50 και να τα βλέπουμε ως αέρινο μέγεθος;

Το αποκορύφωμα, όμως, είναι όλα όσα ειπώθηκαν για το τραπεζικό σύστημα. Δεν σας έχει πείσει η ανάλυσή μου ότι είναι άλλο πράγμα το νομικό πρόσωπο της τράπεζας και άλλο ο οποιοσδήποτε μέτοχος ή οποιοδήποτε μέλος της διοίκησης; Πώς θα προστατεύσουμε τους καταθέτες και την τραπεζική πίστη; Και ποιος σας είπε ότι θα κάνει μία ασύμφορη επιλογή η Τράπεζα Αττικής; Θα κάνει μία συμφέρουσα επιλογή προς όφελός της, προς όφελος των μετόχων της που είναι ασφαλιστικά ταμεία και προς όφελος των καταθετών και δευτερευόντως των εργαζομένων σε αυτή τη μικρή τράπεζα που θα απορροφήσει, εάν ευδοκιμήσουν οι συνομιλίες και αν κριθεί συμφέρουσα αυτή η συναλλαγή.

Αυτό είναι εξυπηρέτηση σε ποιον; Σε αυτόν που οργάνωσε την εκδήλωση για το Λεωνίδα Κύρκο. Σε αυτήν αναφερθήκατε. Το όνομα του Λεωνίδα Κύρκου δεν είπατε. Αυτό είπατε από το Βήμα. Ήρθατε και είπατε, συν τοις άλλοις, στον κολοφώνα αυτής της πρωτοφανούς τοποθέτησης -ότι καταρρέει η χώρα γιατί δεν είναι διαχειρίσιμο το χρέος, ότι καταρρέουν οι φαλιρισμένες τράπεζες, ότι επίκειται ο Αρμαγεδδών- είπατε ότι και ο συγκεκριμένος κύριος που ελέγχεται εισαγγελικά, οργάνωσε την εκδήλωση για τον Λεωνίδα Κύρκο. Μπράβο! Δεν θα σας δώσω εγώ την απάντηση, αλλά σίγουρα φαντάζομαι ότι δεν εννοείτε ότι υπάρχει κάποια συμμετοχή του Λεωνίδα Κύρκου στην υπόθεση αυτή.

Κύριε Τσίπρα, παίζετε εν ου παικτοίς. Αυτά είναι πολύ σοβαρότερα από όλα τα άλλα που έχουν συζητηθεί στην Αίθουσα αυτή! Και εγώ είμαι πάρα πολύ προσεκτικός πάντα και με το ΣΥΡΙΖΑ και με το Συνασπισμό και ξέρετε σε ποιο ύφος μιλήσαμε όταν ήρθατε στο γραφείο μου και με πόση ειλικρίνεια και με ποιο ανοικτό τρόπο σας μίλησα και σας μιλώ για όλα τα πράγματα. Ειλικρινά, δεν καταλαβαίνω γιατί το κάνετε αυτό. Γιατί θυσιάζετε στο βωμό ελασσόνων στόχων μείζονα συμφέροντα του τόπου;

Ναι, πράγματι το ελληνικό Δημόσιο από το 2008 έχει επενδύσει στην πραγματικότητα 300 εκατομμύρια στην Τράπεζα Proton. Καμία απόφαση δεν είναι δική μου. Εγώ, όμως, έπρεπε να διαφυλάξω τα 1.800 εκατομμύρια των καταθετών και τα 300 εκατομμύρια του ελληνικού Δημοσίου. Και θα το κάνω. Και για να το πετύχω αυτό θέλω τη στήριξη της Βουλής, την έγκριση της Βουλής, τη συναίνεση της Βουλής, με απόλυτη διαφάνεια. Πότε άλλοτε έχουν τεθεί με τόσο ευθύ και σαφή τρόπο τα θέματα αυτά; Για ποια άλλη κίνηση χρηματοοικονομικού χαρακτήρα είναι τόσο πολύ και τόσο βαθειά ενημερωμένη η Βουλή;

Τι θέλετε να μου πείτε; Να κάνω τι; Να αποσύρω τις καταθέσεις; Να μετατρέψω τις προνομιούχες μετοχές σε κοινές για να κάνω τι; Να κρατικοποιήσω την τράπεζα αυτή, για να καλύψω πίσω από το κρατικό χρήμα τις ευθύνες που θα διερευνήσει ο εισαγγελέας ή η αρμόδια Αρχή, για να αλλοιώσω την αποτίμηση που θέλει να κάνει η Τράπεζα Αττικής; Να προσδώσω τεχνική αξία στην τράπεζα αυτή; Η τράπεζα είναι ασφαλής. Τη διασφαλίζει το Ευρωσύστημα και η Τράπεζα της Ελλάδος και κάνουμε το καλύτερο. Αλλά δεν θα μπορέσουμε να τα βγάλουμε πέρα έτσι. Δεν θα μπορέσουμε έτσι.

Πράγματι, το πολιτικό σύστημα φταίει για όλα, για το κατάντημα του τόπου, για την απώλεια της αίσθησης του μέτρου και της κρίσης. Το πρόβλημα της οικονομίας είναι πρόβλημα πολιτικό. Πρόβλημα πολιτικό δεν σημαίνει πρόβλημα κυβέρνησης. Σημαίνει πρόβλημα κυβέρνησης και πρόβλημα αντιπολίτευσης, κάθε φορά. Και αναφέρομαι διαχρονικά στις κυβερνήσεις και τις αντιπολιτεύσεις. Νομίζω ότι πρέπει εδώ να μιλήσουμε πια πολύ καθαρά, πολύ σκληρά, με πολύ ευθύ τρόπο και όταν λέμε ότι αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας, αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας.

Εμείς, ως Κυβέρνηση, αναλαμβάνουμε τις δικές μας και καταλογίζουμε, κ. Τσίπρα, σε σας και στο κόμμα σας μεγάλη ευθύνη γι’ αυτήν την επιπόλαιη και ανιστόρητη στάση που δεν προσιδιάζει σε αριστερούς πολίτες, με ιστορική συνείδηση και με αίσθηση του τι σημαίνει κρίση και διαχείριση των κρίσεων. Ειλικρινά εκπλήσσομαι πάρα πολύ δυσάρεστα. redsq

 

 

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2011