Τετάρτη, 17 Απριλίου 2013

Ομιλία Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου στη Διαρκή Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων, με θέμα ημερήσιας διάταξης: Επεξεργασία και εξέταση της πρότασης νόμου αρμοδιότητας του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας «Ίδρυση Εθνικού Ταμείου Κοινωνικής Αλληλεγγύης Γενεών»

Κυρίες και κύριοι βουλευτές, τον Ιούλιο, λίγες εβδομάδες μετά τον σχηματισμό της Κυβέρνησης, η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ υπέβαλε την πρώτη πρόταση νόμου, που είναι αυτή που συζητείται με καθυστέρηση δυστυχώς σήμερα. Την πρότασή μας για τη συγκρότηση ενός Ταμείου Αλληλεγγύης των Γενεών, τα έσοδα του οποίου θα προέρχονται από τη μελλοντική εκμετάλλευση των εθνικών πόρων, του ορυκτού πλούτου, των υδρογονανθράκων και σκοπός του ταμείου αυτού θα είναι βεβαίως η ενίσχυση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, η ενίσχυση των ασφαλιστικών ταμείων.

Αντιλαμβάνεστε ότι αυτό είχε γίνει τον Ιούλιο του 2012, επειδή ήταν αντιληπτό από όλους μας εδώ και χρόνια πως η δημογραφική και δημοσιονομική κρίση των ευρωπαϊκών συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης, όχι μόνον στην Ελλάδα, σε όλες τις χώρες, επέβαλε και επιβάλλει άλλου είδους πρωτοβουλίες, άλλου είδους ρυθμίσεις, οι οποίες υπερβαίνουν τις μέχρι τώρα κλασικές αντιλήψεις για τη χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης.

Δεν μπορεί να κάνει κανείς διάκριση πια ανάμεσα σε φορολογικά και ασφαλιστικά έσοδα, δεν μπορεί να μιλάει για μια ασφάλιση εργασίας μόνο ή για την ασφάλιση ανεργίας, πρέπει να μιλήσει με όρους εθνικής σύνταξης και κάλυψης.

Και βεβαίως η κρίση, η οποία έχει κατακλύσει την ευρωπαϊκή ήπειρο από το 2008 και μετά και την οποία βιώνει ο ελληνικός λαός με πολύ οδυνηρό τρόπο από το 2009 και μετά, μας επιβάλλει να κινηθούμε με πιο ριζοσπαστικό και θαρραλέο τρόπο και στο ζήτημα αυτό.

Αυτές ήταν οι σκέψεις μας τον Ιούλιο του 2012, όταν υποβάλλαμε την πρόταση νόμου. Δε σκεφτόμασταν τότε ότι λόγω της διαδικαστικής καθυστέρησης, η πρόταση αυτή θα αποκτούσε μία πρόσθετη, πάρα πολύ σημαντική θα έλεγα, επικαιρότητα. Διότι η κυπριακή εμπειρία, όλα όσα συνέβησαν στην Κύπρο τις τελευταίες εβδομάδες, κάνουν την πρόταση αυτή ακόμη πιο επιτακτική, ακόμη πιο αναγκαία. Η πρόταση νόμου έχει το σπάνιο προσόν να συμπυκνώνει σε μία νομοθετική πρωτοβουλία τρεις μεγάλες πολιτικές πρωτοβουλίες:

  • Η πρώτη πρωτοβουλία είναι εθνική. Μιλώντας για τα μελλοντικά έσοδα από την εκμετάλλευση των ελληνικών υδρογονανθράκων, στην πραγματικότητα κάνουμε μία νομοθετική πράξη επιβεβαίωσης των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων μας, όχι μόνον στον χερσαίο ελληνικό χώρο, αλλά και στις θαλάσσιες ζώνες που περιβάλλουν τη χώρα μας, δηλαδή στην υφαλοκρηπίδα και στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, με βάση το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Αυτό έχει γίνει ήδη με το βασικό νόμο που διέπει τις έρευνες των υδρογονανθράκων, το νόμο του 2011.
    Έχουμε πολλές φορές, σε κυβερνητικό επίπεδο, διατυπώσει τη σαφή και απερίφραστη βούλησή μας να διατηρήσουμε ενεργά, να ασκήσουμε και να ασκούμε αυτά τα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και η νομοθετική πρωτοβουλία που συζητάμε σήμερα είναι μία επιβεβαίωση εξαιρετικά πρακτική και συγκεκριμένη της βούλησής μας, που είναι μία εθνική βούληση, να διατηρήσουμε ζωντανά και να ασκήσουμε τα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματά μας. Και αυτό πια, μετά από πολλά χρόνια, είναι πράξη με τις σεισμικές έρευνες που διενεργούνται, είναι πια ορατό το ζήτημα, είναι εμφανής η βούλησή μας, αλλά είναι και εμφανή τα πρώτα αποτελέσματα. Αποτελέσματα άκρως ενθαρρυντικά, που στην πραγματικότητα παρουσιάζουν μπροστά μας ανάγλυφα έναν άλλο ενεργειακό χάρτη της Μεσογείου και ιδίως της Ανατολικής Μεσογείου.
    Η χώρα μας αποκτά ένα πολύ σημαντικό πλεονέκτημα, η χώρα μας αυτή τη στιγμή έχει τη δυνατότητα να λειτουργήσει ως παίκτης σε ένα άλλο γεωπολιτικό και ενεργειακό επίπεδο και αυτό έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία μετά την εμπειρία της Κύπρου, όπου αυτό που είχε εμφανιστεί ως μια μεγάλη δυνατότητα, φάνηκε να περιορίζεται ξαφνικά επειδή οι ενοχλούμενοι από τις εξελίξεις είναι πάρα πολλοί, επιμελώς κρυμμένοι, πολλές φορές πίσω από τη μάσκα του φίλου.
    Ενώ οι συσχετισμοί είναι ωμοί, οι συσχετισμοί είναι σκληροί, οι συσχετισμοί είναι κυνικοί και έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία στην Ανατολική Μεσόγειο να διαμορφώσουμε έναν ενιαίο ενεργειακό χώρο, ο οποίος μαζί με τον ενιαίο χώρο ασφάλειας φέρνει σε άμεση επαφή την Κυπριακή Δημοκρατία ως μόνη οντότητα του Διεθνούς Δικαίου με την Ελληνική Δημοκρατία και από την άποψη αυτή η πράξη που συντελείται με την κατάθεση και υπερψήφιση της πρότασης νόμου έχει πολύ μεγάλη εθνική σημασία.
    Το τρίγωνο που μπορεί να διαμορφωθεί ανάμεσα στην Ελλάδα την Κύπρο και το Ισραήλ, οι νέες εξελίξεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε σχέση με τις εκτός επικράτειας λεγόμενες offshore έρευνες, είναι δύο στοιχεία που πρέπει να τα λάβουμε πάρα πολύ σοβαρά υπόψη, όπως πολύ σοβαρά υπόψη πρέπει φυσικά να λάβουμε το πολύ μεγάλο αμερικανικό ενδιαφέρον, ενδιαφέρον το οποίο φάνηκε κατά τρόπο πεντακάθαρο στη διαιτητικού χαρακτήρα παρέμβαση που έκανε πολύ πρόσφατα ο Αμερικανός Πρόεδρος, προκειμένου να εξομαλυνθούν οι σχέσεις ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ.
    Ότι κάνουμε σε σχέση με την αξιοποίηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και του ορυκτού μας πλούτου στην Ανατολική Μεσόγειο, είναι απολύτως συμβατό με την επιθυμία μας η Ελλάδα και η Τουρκία να έχουν σχέσεις καλής γειτονίας, διεπόμενες από το Διεθνές Δίκαιο και ιδίως από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.
    Επίσης όλα όσα έχουν συμβεί τις τελευταίες εβδομάδες, με επίκεντρο την Κύπρο, αλλά και την τελευταία επίσκεψη του Προέδρου Ομπάμα στη Μέση Ανατολή, δείχνουν ότι δεν πρέπει να είμαστε βιαστικοί στις εκτιμήσεις μας, δεν πρέπει να χαιρόμαστε πρόωρα. Πρέπει να θεμελιώνουμε κάθε κίνησή μας, όσο γίνεται καλύτερα και νομικά και τεχνικά, αλλά φυσικά πρωτίστως πολιτικά.
    Θέλω να σας πω εδώ, για λόγους ιστορικούς, ότι οι σεισμικές έρευνες που από την περίοδο του κ. Μανιάτη στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και μετά διεξάγονται, είναι η πρώτη υλική πράξη που γίνεται από τη χώρα μας, μετά από 25 περίπου χρόνια.
    Και προσωπικά, πρέπει να σας πω, χαίρομαι, γιατί είχα την ευκαιρία το 1999 ως Υπουργός Ανάπτυξης και Ενέργειας τότε να διατηρήσω ζωντανή την εκμετάλλευση του Πρίνου, η οποία ήταν έτοιμη να κλείσει με αποχώρηση της τότε καναδικής εταιρείας, γιατί θεωρούσα ότι η εκμετάλλευση αυτή πρέπει να παραμείνει ανοιχτή όχι μόνο για να εξυπηρετηθούν οι εργαζόμενοι της Καβάλας και της γύρω περιοχής, όχι μόνο για να μην ερημώσει η περιοχή εργασιακά και αναπτυξιακά, όχι μόνο γιατί η τιμή του πετρελαίου που τότε εθεωρείτο υψηλή θα έπεφτε ή θα γινόταν ακόμη υψηλότερη ενδεχομένως μέσα στις κυκλικές διακυμάνσεις και άρα έπρεπε να λάβουμε υπόψη μας μια πολύ ευρύτερη χρονική περίοδο, αλλά κυρίως για λόγους διεθνοπολιτικούς, για λόγους άσκησης των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
    Η πρώτη διάσταση λοιπόν είναι η εθνική και θέλω να πιστεύω ότι ομόφωνα η Βουλή των Ελλήνων και η Επιτροπή και η Ολομέλεια θα αποδεχθεί αυτήν την σημαντική πρωτοβουλία.
  • Η δεύτερη διάσταση είναι προφανής, είναι αναπτυξιακή. Λέω πάντα ότι η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να αναστηθεί οικονομικά και αναπτυξιακά, βασισμένη στους ενδογενείς πόρους της. Οι ενδογενείς πόροι είναι οι άνθρωποι, το μυαλό τους, τα χέρια τους, η ικανότητά τους να καινοτομούν, το διανοητικό κεφάλαιο και η γη. Η γη περιλαμβάνει φυσικά και τη θάλασσα και τις θαλάσσιες ζώνες, τον ορυκτό πλούτο, περιλαμβάνει τον πολιτισμό, την ιστορία, τη γεωγραφία, περιλαμβάνει τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας οι οποίες είναι πιο σημαντικές ακόμη κι από τον ορυκτό πλούτο, αλλά φυσικά περιλαμβάνει και τον ορυκτό πλούτο, τους υδρογονάνθρακες. Και έχει υπολογίσει το αρμόδιο Υπουργείο, εδώ και καιρό, σε συνεργασία με τους διεθνείς τεχνικούς συμβούλους, ότι είναι ρεαλιστικός και καθόλου μικρομέγαλος ο στόχος των 150 δισεκατομμυρίων σε ορίζοντα 25 έως 30 ετών.
    Αυτό συνδέεται με τις πολιτικές δικτύων που αναπτύσσουμε, συνδέεται με την πολιτική μας για τους αγωγούς, συνδέεται με τις επικείμενες αποφάσεις για το μέλλον της ΔΕΠΑ και της ΔΕΣΦΑ και βεβαίως συνδέεται με την τριμερή συμφωνία μεταξύ Ελλάδος – Ιταλίας και Αλβανίας που υπεγράφη για τον ΤΑΠ, γιατί αυτή η πολιτική στήριξη και επιβεβαίωση του ΤΑΠ ως λύση για τα αζέρικα κοιτάσματα είναι μία πρωτοβουλία η οποία έχει αλλάξει το συσχετισμό των δυνάμεων σε σχέση με τις εξελίξεις στους αγωγούς.
  • Και η τρίτη βεβαίως διάσταση είναι αυτή με την οποία ξεκίνησα, η κοινωνική. Δεν ανακαλύπτουμε ούτε την Αμερική, ούτε την πυρίτιδα με την πρότασή μας αυτή. Στην πραγματικότητα υιοθετούμε το παράδειγμα της Νορβηγίας, που είναι η ευρωπαϊκή χώρα η οποία είχε την τύχη λόγω του ορυκτού της πλούτου να διαμορφώσει ίσως το καλύτερο το αρτιότερο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, το καλύτερο σύστημα αλληλεγγύης των γενεών. Άρα αξιοποιώντας πρωτίστως το νορβηγικό παράδειγμα ερχόμαστε και διαμορφώνουμε ένα εθνικό χαρτοφυλάκιο για τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία.

Κι επειδή σωστά επεσήμανε ο Υπουργός Εργασίας στο έγγραφό του προς τη Βουλή ότι ούτως ή άλλως έχουμε ιδρύσει ασφαλιστικό κεφάλαιο αλληλεγγύης των γενεών που λειτουργεί, δεν έχουμε καμία αντίρρηση ο λογαριασμός που θα συγκροτηθεί με τα έσοδα από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων να αποτελέσει τμήμα του ασφαλιστικού κεφαλαίου αλληλεγγύης των γενεών. Αυτό θα μειώσει και την ούτως ή άλλως ελάχιστη λειτουργική δαπάνη η οποία προβλέπεται στην πρόταση νόμου, θα τη μηδενίσει, γιατί καλύπτεται από την υπάρχουσα υποδομή του ασφαλιστικού κεφαλαίου αλληλεγγύης των γενεών.

Ούτως ή άλλως, εκτός από την υφιστάμενη ρύθμιση για το ασφαλιστικό κεφάλαιο αλληλεγγύης των γενεών και στο νόμο που ρύθμισε τα σχετικά με τη μείωση του ελληνικού δημοσίου χρέους, σε σχέση με το κούρεμα, σε σχέση με το γνωστό PSI, προβλέπεται ρητά ότι τα ασφαλιστικά ταμεία θα ενισχυθούν μέσω των πόρων από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων.

Θέλω εδώ να είμαι απολύτως σαφής και σε σχέση με τη γνωστή κριτική, τη γνωστή ένσταση που ακούγεται. Ναι, έρχεστε και λέτε «διαμορφώνουμε ένα εθνικό κεφάλαιο αλληλεγγύης των γενεών από μελλοντικά έσοδα από την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων». Αλλά βέβαια πρέπει να σας πω μετά τις τελευταίες έρευνες, «ενώ μέσω της μείωσης του δημοσίου χρέους, μέσω του PSI, μειώσατε τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων και άρα τους πήρατε υφιστάμενο χαρτοφυλάκιο και έρχεστε και τους δίνετε μία νομοθετική υπόσχεση».

Δεν είναι έτσι, δεν είναι καθόλου έτσι και είναι μια ευκαιρία απευθυνόμενος στη Διαρκή Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων που χειρίζεται τα θέματα κοινωνικής ασφάλισης, να πω αυτά που έχω κατ’ επανάληψη πει στις Διοικήσεις των ταμείων, διορισμένες και αιρετές, την περίοδο που επεξεργαζόμασταν τη μείωση του ελληνικού δημοσίου χρέους και αμέσως μετά.


Για τη μείωση του δημοσίου χρέους

Θυμίζω κατ’ αρχάς ότι η Ελλάδα είναι η χώρα που έχει στα χέρια της το τελευταίο πρόγραμμα στήριξης -από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο- παλαιού τύπου: Μεγάλο δάνειο 240 δισ. ευρώ, με ευνοϊκούς όρους, χαμηλό επιτόκιο, μακρά περίοδος εξόφλησης, μακρά περίοδος χάριτος και βεβαίως ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών από τα κονδύλια του δανείου αυτού και όχι με συμμετοχή των καταθετών, όπως έγινε στο δραματικό «εργαστήριο» της Κύπρου πριν από λίγες εβδομάδες.

Επίσης, σας θυμίζω ότι η μείωση του δημοσίου χρέους, η οποία έχει επιτευχθεί μέχρι τώρα με το PSI και με την επαναγορά ομολόγων, με το dept buyback, έχει φτάσει στο 65% του ΑΕΠ, έχει μειωθεί το ελληνικό δημόσιο χρέος κατά 65 μονάδες του ΑΕΠ. Ποτέ άλλοτε στα χρονικά δεν έχει γίνει τόσο μεγάλη μείωση του δημοσίου χρέους, σε απόλυτους αριθμούς, ούτε καν σε ποσοστό του ΑΕΠ σε μια χώρα με τόσο μεγάλο ΑΕΠ, όπως η Ελλάδα, μια χώρα ευρωπαϊκή της Ευρωζώνης.

Και σας θυμίζω ότι τώρα πια και με την τελευταία ανακοίνωση της τρόικας που θυμίζει τις σχετικές αποφάσεις του Eurogroup και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, όλοι ομολογούν και όλοι λένε ευθέως ότι επίκειται και νεώτερη μείωση του ελληνικού δημοσίου χρέους, άρα μείωση του χρέους που κατέχει ο διεθνής δημόσιος τομέας, γιατί δεν υπάρχει μηχανισμός μείωσης του χρέους που κατέχει ο διεθνής ιδιωτικός τομέας τώρα, μόλις η χώρα φτάσει σε πρωτογενές πλεόνασμα και ξέρετε ότι είμαστε δίπλα στο πρωτογενές πλεόνασμα. Άρα, η Ελλάδα θα αποκτήσει χρέος βιώσιμο και ένα εφαλτήριο για την ανάκαμψή της, το οποίο είναι πάρα πολύ σημαντικό.

Θέλω όμως να ξέρετε τι είναι αυτό που υπέστησαν τα ασφαλιστικά ταμεία το 2012, τον Μάρτιο, όταν ολοκληρώθηκε το PSI. Το χαρτοφυλάκιο των ελληνικών ασφαλιστικών ταμείων σε ομόλογα ελληνικού δημοσίου έπρεπε να μετάσχει στη διαδικασία, προκειμένου να διασφαλιστεί η εφαρμογή και η ολοκλήρωση της διαδικασίας, έπρεπε να έχουμε τις αναγκαίες απαρτίες και πλειοψηφίες για να εφαρμοστούν οι ρήτρες συλλογικής δράσης, τα CACs.

Άρα, δεν μπορούσαμε να απαλλάξουμε τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία από αυτό το βάρος, παρότι το επιχειρήσαμε, γιατί έπρεπε να είμαστε σίγουροι ότι θα πετύχουμε τις προβλεπόμενες απαρτίες και πλειοψηφίες. Με ποια λογική; Με τη λογική ότι για να υπάρχει ασφαλιστικό σύστημα πρέπει να υπάρχει η χώρα και η οικονομία. Αν δεν υπάρχει η χώρα και η οικονομία, δεν υπάρχει ασφαλιστικό σύστημα.

Και για να έχουμε μία αίσθηση των μεγεθών, το χαρτοφυλάκιο των ελληνικών ασφαλιστικών ταμείων τότε ήταν 22 δισ. ευρώ σε ομόλογα ελληνικού δημοσίου και σε ομόλογα επενδεδυμένα από το κοινό κεφάλαιο της Τράπεζας της Ελλάδος. Το ποσό των 22 δισ. ευρώ μειώθηκε κατά ποσοστό 53,5% όσο είναι η μείωση που υπέστησαν οι κάτοχοι των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου.

Ας πούμε ότι έτσι φτάνουμε περίπου τα 14 δισ. ευρώ. Θέλω να ξέρετε ότι η ετήσια επιχορήγηση μέσω κρατικού προϋπολογισμού στα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία, μη συνυπολογιζομένου του κόστους των συντάξεων του δημοσίου, των πολιτικών και στρατιωτικών συντάξεων, είναι 17 δισ. ευρώ. Άρα, η μείωση του χαρτοφυλακίου είναι μικρότερη από το μέγεθος μιας ετήσιας επιχορήγησης. Η δε συνολική επιχορήγηση του κράτους προς τα ασφαλιστικά ταμεία την περίοδο 2000-2012, από την ένταξη στην ΟΝΕ μέχρι το PSI, ήταν 154 δισ. ευρώ.

Αντιλαμβάνεστε λοιπόν πόσο μικρή είναι η επιρροή σε σχέση με τη στήριξη που παρέχει το κράτος στα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία και με τη σημασία που είχε να παραμείνει όρθια η ελληνική οικονομία και να έχουμε μία μείωση του χρέους, η οποία υπερέβη συνολικά τα 125-130 δισ. ευρώ, η μεγαλύτερη στον κόσμο.

Και είχαμε καλέσει τότε τα μεγάλα ασφαλιστικά ταμεία, κυρίως το ΙΚΑ, τον ΟΓΑ και τον ΟΑΕΕ και τους είχαμε πει επισήμως: Ναι, με τα λεφτά που έχετε πάρει από το PSI αγοράστε ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου νέας έκδοσης, διότι αυτά θα αποκαταστήσουν το χαρτοφυλάκιό σας στο 100% και θα σας αποφέρουν κέρδη.

Και ο μόνος που το έκανε αυτό, που είναι η Ανώνυμη Εταιρεία Διαχείρισης του Χαρτοφυλακίου του ΙΚΑ, ωφελήθηκε τα μέγιστα από την επιλογή να επενδύσει στα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου νέας έκδοσης. Αν μας άκουγαν όλα τα ασφαλιστικά ταμεία και δεν είχαμε συνδικαλιστικού και πολιτικού χαρακτήρα αντιστάσεις, θα είχε αποκατασταθεί και το χαρτοφυλάκιό τους. Αλλά τώρα ερχόμαστε και με τη ρύθμιση αυτή διαμορφώνουμε ένα κεφάλαιο το οποίο στατικά τη στιγμή που βρισκόμαστε εδώ στην πραγματικότητα ισοδυναμεί με επιχορηγήσεις 12 ετών.

Άρα, διαμορφώνουμε τις προϋποθέσεις για ένα ασφαλιστικό σύστημα, που μπορεί σταδιακά, μέσα από την ανάκαμψη της οικονομίας, τη μείωση της ανεργίας, την αύξηση της απασχόλησης, την αύξηση του ΑΕΠ, με γεωμετρική πρόοδο, να ξεπεράσει τα στοιχεία της δημοσιονομικής και δημογραφικής δυστυχώς κρίσης, που ταλανίζουν και την Ελλάδα αλλά και κάθε άλλη χώρα στην Ευρώπη, θα έλεγα στο δυτικό κόσμο γενικότερα.

*****

Η νομοθετική πρωτοβουλία λοιπόν της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ, μας δίνει τη σπάνια ευκαιρία να κάνουμε ταυτόχρονα τρεις ενέργειες:

  • Μια εθνική διακήρυξη
  • Μία πράξη διεθνούς δικαίου και διεθνούς πολιτικής
  • Μία πράξη αναπτυξιακής προοπτικής εντεταγμένη στο εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης, που υπερβαίνει τη μιζέρια και τον στενό ορίζοντα του μνημονίου και μία πράξη κοινωνικής αλληλεγγύης νέου τύπου που δεν βασίζεται στα στενά όρια των έως τώρα αντιλήψεων περί κοινωνικής ασφάλισης και συμμετοχής εργαζομένων και εργοδοτών και κράτους, όταν έχουμε τριμερή ασφάλιση.

Θέλω να πιστεύω ότι η Κυβέρνηση θα αποδεχθεί την πρόταση αυτή κι έτσι θα έχουμε και μία σπάνια ευκαιρία στη Βουλή να γίνεται αποδεκτή πρόταση νόμου προερχόμενη από τη Βουλή. Είχα ο ίδιος δύο φορές στο παρελθόν ως Υπουργός την ευκαιρία να αποδεχθώ προτάσεις νόμων προερχόμενες από τη Βουλή και είναι ίσως αυτές οι μόνες προτάσεις νόμων της μεταπολίτευσης που έχουν γίνει δεκτές, βέβαια για θέματα συμβολικού χαρακτήρα, που δε σχετίζονται με το μέγεθος αυτής της πρωτοβουλίας, γιατί ήταν θέματα όπως για παράδειγμα η Ακαδημία Ελευθερίας στο Μεσολόγγι, αλλά έχει πολύ μεγάλη σημασία η Βουλή να παίρνει πρωτοβουλίες που γίνονται δεκτές.

Και θέλω επίσης να πιστεύω ότι η ίδια η Βουλή θα ψηφίσει την πρόταση νόμου, με μία πλειοψηφία που υπερβαίνει κατά πολύ την κυβερνητική πλειοψηφία, την πλειοψηφία των τριών κομμάτων που στηρίζουν την Κυβέρνηση, γιατί πρέπει να κάνουμε μία πράξη η οποία να είναι ταυτόχρονα πράξη αναπτυξιακής προοπτικής, κοινωνικής αλληλεγγύης και εθνικής ενότητας.

Σας ευχαριστώ.