Αθήνα, 13 Ιουλίου 2018

 

Συνέντευξη Ευάγγελου Βενιζέλου στο ραδιόφωνο ΘΕΜΑ 104,6 και στους δημοσιογράφους Μάκη Πολλάτο και Γιάννη Μακρυγιάννη

 

Δημοσιογράφος: Να ξεκινήσουμε με τα τελευταία που έγιναν στις Βρυξέλλες, κ. Βενιζέλο. Θα θέλαμε την άποψή σας για αυτήν την ιστορία από το Eurogroup, καταρχάς. Δεν το περιμέναμε ότι θα γίνει αυτή η κόμπλα, δηλαδή να παγώσουν την δόση, έστω και για κάποιες εβδομάδες, τέλος πάντων, των 15 δις, επειδή η κυβέρνηση πάγωσε την αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά της προσφυγικής κρίσης. Άλλη εικόνα είχαμε, ότι το εξασφάλισε ο Τσίπρας, επειδή θα παίρναμε πρόσφυγες πίσω από τη Γερμανία.

Ευ. Βενιζέλος: Νομίζω ότι τα λέτε πάρα πολύ ωραία, είχατε άλλη εικόνα. Όλοι προσπαθούσαν να μας πείσουν να έχουμε μία άλλη εικόνα. Αυτή είναι μία ρητορεία της κυβέρνησης. Πρόκειται για το αφήγημα της καθαρής εξόδου το οποίο, όπως έχετε όλοι καταλάβει, κατέρρευσε, διότι, ανεξαρτήτως του τι λέει ο κύριος Moscovici, ότι δεν υπάρχει τέταρτο πρόγραμμα, υπάρχει ένα πάρα πολύ σκληρό πλαίσιο εποπτείας, ισχύουν όλα τα κακά της προληπτικής πιστωτικής γραμμής που παρακαλούσαμε την κυβέρνηση να αποδεχθεί ως λύση, ενώ δεν υπάρχουν τα καλά μίας εξόδου με προληπτική πιστωτική γραμμή.

Άρα, αυτό που μένει στο τέλος είναι ένα μνημόνιο, εντός εισαγωγικών, μετά το μνημόνιο, αόριστης διάρκειας, μακράς διάρκειας, με τα μέτρα να είναι πάρα πολύ σκληρά, αφορούν συντάξεις, αφορούν περικοπή του αφορολογήτου, και με μέσα πίεσης τις εκταμιεύσεις που ακόμη απομένουν, αλλά κυρίως την εφαρμογή των μέτρων για το χρέος. Εδώ μας έχουν τώρα επιβάλλει ένα μνημόνιο σε σχέση με το χρέος, κάτι το οποίο δεν είχε συμβεί στο παρελθόν και, κυρίως, δεν είχε συμβεί στη μεγάλη παρέμβαση που έγινε στο χρέος το 2012, όπου όλα τα μέτρα ελήφθησαν εξαρχής χωρίς να υπάρχουν περαιτέρω προϋποθέσεις για την εφαρμογή τους.

Δημοσιογράφος: Ναι, πέρα από το χρέος, επειδή είπαμε νωρίτερα για τις συντάξεις, και το είπατε, πιστεύετε δηλαδή ότι δεν υπάρχει περίπτωση να δώσουν αυτή τη δυνατότητα στην κυβέρνηση να παγώσει, να αναβληθεί το μέτρο τέλος πάντων;

Ευ. Βενιζέλος: Μισό λεπτό. Όπως έχω πει στη Βουλή προχθές, αυτό το μέτρο είναι ένα μέτρο το οποίο επιβλήθηκε από την Τρόικα, ίσως με επιμονή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, αλλά το αποτέλεσμα είναι ότι αυτό το μέτρο υιοθετήθηκε τελικά και νομοθετήθηκε από την κυβέρνηση και την πλειοψηφία της στη Βουλή. Το ερώτημα είναι, τώρα η κυβέρνηση τι ζητά; Ζητά μία μικρή αναστολή εφαρμογής, ώστε το βάρος να πέσει στην επόμενη κυβέρνηση, να μην πληρώσει η ίδια όλο το κόστος ενός μέτρου που η ίδια νομοθέτησε ή θέλει να επαναδιαπραγματευθεί με τους εταίρους ένα πλαίσιο ορθολογικό για τον εκσυγχρονισμό του ασφαλιστικού συστήματος, που δεν μπορεί να βασίζεται στη συνεχή περικοπή των συντάξεων, αλλά στη διασφάλιση ενός άλλου τρόπου για τη σταδιακή μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης, ώστε να πάμε κοντά στα μέσα επίπεδα της Ευρωζώνης, στον μέσο όρο της Ευρωζώνης.

Είπα, λοιπόν, στη Βουλή ότι το μέτρο αυτό, της περικοπής των συντάξεων, επιβλήθηκε ταυτόχρονα με το μέτρο του παγώματος κάθε πιθανής αύξησης, που ισχύει μέχρι το 2022. Από το πάγωμα των συντάξεων προκύπτει ένα όφελος για το ασφαλιστικό σύστημα, ένα δημοσιονομικό όφελος 2,8% του ΑΕΠ, από την περικοπή των προσωπικών διαφορών, την ονομαστική μείωση των συντάξεων, ένα όφελος της τάξεως του 1,5% του ΑΕΠ. Μπορούμε, διατηρώντας ούτως ή άλλως το πάγωμα, γιατί κανείς δεν μιλά για αύξηση των συντάξεων υπό την παρούσα συγκυρία, να επαναδιαπραγματευθούμε τον εκσυγχρονισμό του συστήματος σύμφωνα με τις προτάσεις που έχουν διατυπωθεί από πολύ σοβαρούς επιστήμονες, ώστε να υπάρξει ένα σύστημα με αισθητά μικρότερες εισφορές, γιατί το κόστος της κοινωνικής ασφάλισης είναι πάρα πολύ μεγάλο, το μη μισθολογικό κόστος είναι αυτό το οποίο παρεμποδίζει τις επιχειρήσεις από το να δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας.

Και επιπλέον πρέπει να βάλουμε στη ζωή μας όχι μόνο τα επικουρικά ασφαλιστικά ταμεία, αλλά και τα επαγγελματικά ασφαλιστικά ταμεία και τον λεγόμενο τρίτο πυλώνα, δηλαδή τη συνεργασία με το ιδιωτικό σύστημα ασφάλισης, για να μπορεί ο συνταξιούχος να έχει μία αξιοπρεπή διαβίωση και μία αναπλήρωση σε υψηλό επίπεδο των αποδοχών που είχε ως εργαζόμενος.

Άρα, λοιπόν, υπάρχει μία αντιπρόταση την οποία την ανέπτυξα και δεν είναι μία κατασκευή δική μου, είναι το προϊόν της εργασίας που έχουν κάνει πολύ σοβαροί άνθρωποι, η ομάδα του καθηγητή M. Νεκτάριου για το μέλλον του ασφαλιστικού συστήματος και ο αναλυτής, ο κ. Γ. Στρατόπουλος, ο οποίος έχει παρουσιάσει τις προτάσεις του για το πώς μπορούμε να συσχετίσουμε την μη περικοπή με το πάγωμα των συντάξεων. Δηλαδή εφόσον υπάρχει ούτως ή άλλως η νομοθεσία για το πάγωμα, πώς μπορεί αυτό να μας επιτρέψει να μην πάμε τώρα στην περικοπή των προσωπικών διαφορών.

Δημοσιογράφος: Με τον κορσέ των πλεονασμάτων που συμφώνησε ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι το 2060, υπάρχει προοπτική ανάκαμψης κάποτε και με ποιες προϋποθέσεις;

Ευ. Βενιζέλος: Κοιτάξτε, το πρόβλημα δεν είναι μόνο τα πλεονάσματα, τα πλεονάσματα είναι κάτι το μοναδικό, διότι έχουν συμφωνηθεί όπως είπατε μέχρι το 2060 σε ένα επίπεδο της τάξεως του 2,2% του ΑΕΠ ετήσια, κατά μέσο όρο. Άρα, πρόκειται για ένα πλεόνασμα πρωτογενές, το οποίο δεν το έχει πετύχει καμία άλλη χώρα, ιδίως στο δυτικό κόσμο. Αλλά το πρόβλημα το μεγάλο είναι ότι αυτά τα μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα συνδυάζονται με πρόβλεψη για μικρό μέσο ετήσιο ρυθμό πραγματικής αύξησης του ΑΕΠ. Η μελέτη αυτή, το σχέδιο αυτό που έχει αποδεχθεί η Ελλάδα προβλέπει μία αύξηση της τάξεως του 1-1,2% του ΑΕΠ, πραγματική αύξηση, όχι ονομαστική, δηλαδή λαμβανομένου υπόψη και του πληθωρισμού. Αυτή η αύξηση οδηγεί σε μία στασιμοχρεωκοπία. Είναι μία αναιμική ανάπτυξη που δεν αφήνει τη χώρα να απογειωθεί.

Άρα εδώ το ζήτημα δεν είναι μόνο να δούμε τα πρωτογενή πλεονάσματα, είναι να δούμε όλο το σχήμα σε συνδυασμό πάντα με τον παρονομαστή του κλάσματος «χρέος προς ΑΕΠ» ή «έλλειμμα προς ΑΕΠ». Να δούμε δηλαδή τι γίνεται με το ΑΕΠ, με την ανάπτυξη, όχι απλά και μόνο με τη διόγκωση της οικονομίας, αλλά και με την ανάπτυξη, εννοώντας τα διαρθρωτικά μέτρα που ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα. Αλλά τελικά όλα μετρούν σε σχέση με τους αριθμούς και με τον όγκο της οικονομίας. Αυτό είναι το μεγάλο θέμα. Αν λοιπόν η επόμενη κυβέρνηση έχει την αξιοπιστία, την προοδευτικότητα, το σχέδιο, να κάνει αυτού του είδους τη συζήτηση, πάντα σε συμφωνία με τους εταίρους γιατί θέλουμε την ευρωπαϊκή στήριξη που ούτως ή άλλως είναι βασικό συστατικό της επιβίωσής μας της δημοσιονομικής…

Δημοσιογράφος: Αυτοί δεν τα επέβαλαν αυτά κ. Βενιζέλο τώρα όμως, αυτοί δεν επέβαλαν αυτές τις συνταγές;

Ευ. Βενιζέλος: Κοιτάξτε, από τον Ιούλιο του 2015 η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου πήγε στο άλλο άκρο, έγινε η απόλυτα ενδοτική κυβέρνηση, έγινε το delivery boy και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Στην εξωτερική πολιτική δε, είναι το delivery boy γενικότερα, όπως φαίνεται.

Δημοσιογράφος: Τι εννοείτε;

Ευ. Βενιζέλος: Δεν υπήρχε απέναντι στους πιστωτές μία κυβέρνηση η οποία διαπραγματεύεται κάτι, ζητά κάτι, διεκδικεί κάτι. Να σας πω καταρχάς την αντίφαση, για να καταλάβουμε όλοι πόσο πολύ απλά είναι τα πράγματα. Είναι δυνατόν να συμφωνείς τα πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2060 χωρίς να έχουν ληφθεί προηγουμένως τα μέτρα για το χρέος; Εδώ η κυβέρνηση πρώτα συμφώνησε τα πρωτογενή πλεονάσματα και μετά άκουσε στο Eurogroup τις αποφάσεις των εταίρων για το χρέος που είναι μία παρέμβαση πολύ μικρή, πολύ μικρότερη από του 2012, πολύ μικρότερη από αυτό που μας είχαν υποσχεθεί ως συμπλήρωμα το 2012. Αλλά για σκεφτείτε, το πρωτογενές πλεόνασμα είναι μία παράμετρος που συνδέεται με τη βιωσιμότητα του χρέους και με τη δημοσιονομική σταθερότητα. Είναι δυνατόν πρώτα να συμφωνείς το τι θα συμβεί με το πρωτογενές πλεόνασμα και μετά να ξέρεις ποιος θα είναι ο όγκος του χρέους σου μέσω των παρεμβάσεων στη διάρκεια, στα επιτόκια και ούτω καθεξής;

Δημοσιογράφος: Αντιληπτές οι επισημάνσεις τις οποίες κάνετε. Να περάσουμε όμως στα εθνικά θέματα, γιατί είπατε μία φράση νωρίτερα, ότι είναι delivery boy γενικώς. Τι εννοείτε, ότι στα εθνικά θέματα κάνει χατίρια άλλων, των Αμερικάνων;

Ευ. Βενιζέλος: Εννοώ πάντως ότι δεν υπάρχει άλλη κυβέρνηση τα τελευταία δέκα χρόνια, που είναι τα χρόνια της κρίσης, η οποία να έχει συσχετίσει ζητήματα οικονομικής πολιτικής και οικονομικής βοήθειας από τους εταίρους με ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.

Δημοσιογράφος: Γιατί το λέτε αυτό, από πού βγαίνει όμως;

Ευ. Βενιζέλος: Εμείς αυτό το αρνηθήκαμε διαρρήδην, δεν έγινε ποτέ. Ποτέ μα ποτέ. Εδώ βλέπουμε ότι ακόμη και στο μεταναστευτικό γίνεται μία άμεση σύνδεση με ζητήματα οικονομικής πολιτικής. Δεν έχει πετύχει, γιατί η Γερμανία αντέδρασε χθες στη μονομερή μείωση του ΦΠΑ στα νησιά, την προσωρινή έστω μείωση στα νησιά που δέχονται τις μεγάλες πιέσεις των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών.

Επίσης, είναι προφανές ότι συσχετίζεται η μία διαπραγμάτευση με την άλλη. Δηλαδή βγαίνει ο κ. Τσίπρας και λέει, με πολύ μεγάλη χαρά, παίζω σκάκι σε δύο σκακιέρες, δηλαδή στο επίπεδο της εξωτερικής πολιτικής και στο επίπεδο της διαπραγμάτευσης για το τέλος των μνημονίων. Τα έχουν πει μόνοι τους αυτά.    

Δημοσιογράφος: Εντάξει, και πολλοί σχολίασαν ότι δεν είναι σκακιστής, αλλά με τις κινήσεις του φαίνεται σαν να λειτουργεί σαν πιόνι. Δεν ξέρω αν τη συμμερίζεστε αυτή την άποψη.

Ευ. Βενιζέλος: Δεν θέλω να χρησιμοποιήσω τέτοιου είδους διατυπώσεις, αλλά η αλήθεια είναι ότι υπάρχει μία υπερβολή που μας οδηγεί άλλοτε στη μία πλευρά, άλλοτε στην άλλη πλευρά και δεν υπάρχει άξονας για τη χώρα. Γιατί, φυσικά, αυτό που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ, αυτά τα τρία χρόνια, είναι ούτως ή άλλως μία περιστροφή στον εαυτό μας, μία περιστροφή περί τον άξονα. Όπως λένε και στον κινηματογράφο, δεν πρέπει να φύγεις από τον άξονα, δηλαδή να περάσεις τις 180 μοίρες. Ο κ. Τσίπρας έχει μιλήσει για 360 μοίρες εδώ και πάρα πολύ καιρό, άρα δεν έχει καμία αίσθηση του πώς κινείσαι ώστε να αποτυπώνεις την πραγματικότητα, να έχεις την εικόνα καθαρή και να μην αλλοιώνεται η εικόνα.

Δημοσιογράφος: Κύριε Βενιζέλο, τώρα να πάμε λίγο στα πολιτικά. Ψηφίστηκαν κάλπες πολλές για το Μάιο του 2019. Θεωρείτε ότι έρχονται εθνικές εκλογές; Είδα στη χθεσινή σας ομιλία στη Βουλή ότι επικρίνατε την πρόθεση αυτή, να γίνουν μαζί οι αυτοδιοικητικές με τις ευρωεκλογές, λέγοντας ότι έτσι, ουσιαστικά, υποβαθμίζεται πάρα πολύ, αλλά και με το νέο «Κλεισθένη», όλη η σημασία που δίνουμε στην τοπική αυτοδιοίκηση, διότι δεν θα λειτουργεί.

Ευ. Βενιζέλος: Είναι πολλά θέματα τα οποία βάζετε. Να σας πω το εξής, ο νόμος προέβλεπε ότι συμπίπτουν, το 2019, οι ευρωεκλογές με τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές. Η κυβέρνηση έκανε μία ολόκληρη καμπάνια κατά του υφιστάμενου αυτού νόμου και είπε ότι εγώ θα πάω τις ευρωεκλογές τον Μάιο, βέβαια είναι ούτως ή άλλως τότε οι ευρωεκλογές, είναι μία ευρωπαϊκή νομοθεσία αυτή, και θα πάω σε άλλη ημερομηνία, τον Οκτώβριο, τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Όμως έρχεται τώρα με τροπολογία δήθεν βουλευτών της και τις πηγαίνει ξανά στον Μάιο, από Οκτώβριο, Μάιο. Αυτό σημαίνει ότι κάτι θέλει να κάνει τον Μάιο και αρχίζει το σενάριο των τριπλών εκλογών, ευρωεκλογές, αυτοδιοίκηση και εθνικές βουλευτικές εκλογές. Βεβαίως, ακόμη και αν υπάρχει αυτό το σενάριο, που πιθανότατα υπάρχει, δεν είναι ολοκληρωμένο με τον τρόπο αυτό. Πρώτον, διότι δεν μπορεί να ξέρουμε τι θα γίνει έως τότε, μπορεί ανά πάσα στιγμή να προκύψουν θέματα τα οποία αφορούν την οικονομία, αφορούν την εξωτερική πολιτική, αφορούν τη συνοχή της πλειοψηφίας.

Επιπλέον, δεν έχει ακόμη οργανωθεί το σκηνικό της έντασης όπως το θέλει η κυβέρνηση, όπως το θέλουν ο κ. Τσίπρας με τον κ. Καμμένο. Το σκηνικό της έντασης περνά μέσα από τον ευτελισμό των θεσμών. Το παράδειγμα το συνηθισμένο, το καθημερινό, είναι η δικαιοσύνη, η εργαλειακή χρήση της δικαιοσύνης, αλλά πέρα από αυτό, τώρα θα ασχοληθούν με το Σύνταγμα, θα ευτελίσουν την αναθεώρηση του Συντάγματος και για να δημιουργήσουν τεχνητά μέτωπα και δημοψηφισματικά διλήμματα θα οργανώσουν, όπως έχω πει εδώ και πολλούς μήνες, ένα μη προβλεπόμενο από το Σύνταγμα δημοψήφισμα για την αναθεώρηση. Λέω μη προβλεπόμενο, γιατί η αναθεώρηση γίνεται από δύο διαδοχικές Βουλές και ο λαός εκφράζεται με τις εκλογές που μεσολαβούν και αυτό είναι μία διαδικασία αποκλειστική που δεν μπορεί να υποκατασταθεί από δημοψήφισμα. Αλλά επειδή ψάχνουν διαιρέσεις διαφορετικές από τις κομματικές, γιατί στον κομματικό συσχετισμό προφανώς χάνει η κυβέρνηση, αυτό λένε όλες οι δημοσκοπήσεις, προσπαθούν να δημιουργήσουν άλλου τύπου κατατμήσεις, να δημιουργήσουν άλλου τύπου συγκρούσεις. Εδώ παρεμβαίνουν στο εσωτερικό του βιομηχανικού και επιχειρηματικού κόσμου και λένε, άλλοι κακοί, άλλοι καλοί. Αυτός ο κοινωνικός αυτοματισμός εφαρμόζεται παντού, η κοινωνία εναντίον του εαυτού της, οι παραγωγικές δυνάμεις συγκρούονται μεταξύ τους. Υπάρχει μία συνεχής ένταση η οποία τελικώς έχει ένα και μόνο σκοπό, να παρατείνει για κάποιους μήνες την παραμονή στην εξουσία, τίποτε άλλο, με βλάβη τεράστια των συμφερόντων της οικονομίας, των πολιτών, ακόμα και του εθνικού συμφέροντος.

Δημοσιογράφος: Να πάμε σε μερικά ερωτήματα ακροατών. Θα σας παρακαλέσω για μερικές σύντομες απαντήσεις. Μας ρωτάνε, ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να εξευγενιστεί και να μετατραπεί στη νέα σοσιαλδημοκρατία, όπως λέει ο Μαραντζίδης;

Ευ. Βενιζέλος: Προφανώς όχι, γιατί όταν λέμε ΣΥΡΙΖΑ εννοούμε τη στενή ηγετική ομάδα η οποία δεν ανήκει σε κάποια συγκεκριμένη ιδεολογία τώρα. Έχει μία κομμουνιστογενή προέλευση, αλλά αυτός ο δήθεν ριζοσπαστικός λόγος έχει πλέον αντικατασταθεί από έναν απόλυτο κυνισμό που σχετίζεται με την άσκηση της εξουσίας και τη διευθέτηση συμφερόντων. Αυτά δεν έχουν καμία σχέση με την παράδοση της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, η οποία είναι πολιτικά φιλελεύθερη, κοινωνικά αλληλέγγυα, οικονομικά παραγωγική. Δεν αναδιανέμει μόνο, αλλά παράγει κιόλας πλούτο ώστε να αναδιανέμεται ο πλούτος αυτός. Πέραν βέβαια του ότι και η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία επαναπροσδιορίζεται, ψάχνει τον εαυτό της, έχει πολύ σοβαρά προβλήματα μέσα σε μία Ευρώπη που γερνάει, που χάνει βαθμούς ανταγωνιστικότητας και που δεν μπορεί να χειριστεί μεγάλα θέματα, όπως είναι τα θέματα της ασφάλειας και των μεταναστευτικών ροών.

Δημοσιογράφος: Άλλο ερώτημα, σε ποια σημεία απέτυχαν οι αστικές δυνάμεις στη διαχείριση της κρίσης και παραχώρησαν το πεδίο στον ΣΥΡΙΖΑ;

Ευ. Βενιζέλος: Καταρχάς έπρεπε να υπάρχει μία τελείως διαφορετική, ας πούμε συνεργασία δυνάμεων εξαρχής για την αντιμετώπιση της κρίσης. Μεγαλύτερη ειλικρίνεια, σαφήνεια, στόχευση και συσπείρωση όλων των δυνάμεων που εκφράζουν την ευρωπαϊκή Ελλάδα εξαρχής. Όπως ξέρετε, εγώ πρότεινα ήδη από τον Μάιο του 2010, να ψηφιστεί το πρώτο μνημόνιο με 180 ψήφους. Για να μην έχουμε απέναντί μας έναν λαϊκισμό διάχυτο, αντισυστημικό δήθεν, αντιμνημονιακό, ο οποίος πίστευε ή έλεγε ότι πιστεύει σε μία άλλη πολιτική, η οποία απεδείχθη ότι δεν υπάρχει και αντί για την άλλη πολιτική, την «εναλλακτική», την «αντιμνημονιακή», είδαμε να εφαρμόζεται με τον πιο βάρβαρο τρόπο αυτή η πολιτική του απόλυτου ενδοτισμού, δηλαδή του συμφωνούμε εκ προοιμίου με οτιδήποτε μας πουν χωρίς να ενδιαφέρεται κανείς για το πραγματικό μέλλον του τόπου, για την ανάπτυξη. Θα μου πείτε, δεν έχουν ευθύνη οι δυνάμεις που κυβέρνησαν;

Δημοσιογράφος: Ο Σαμαράς ήταν τότε κ. Βενιζέλο, που δεν ψήφισε το 180. Μάλλον όχι που δεν ψήφισε, δεν είπε για 180, που ήταν απέναντι τέλος πάντων.

Ο Σαμαράς το 2010. Μετά όμως κυβέρνησε ο Σαμαράς.

Ευ. Βενιζέλος: Μα η Νέα Δημοκρατία βεβαίως ήταν απέναντι με τη σκέψη ότι αυτή πρέπει να μείνει αλώβητη από την κρίση, αλλά εμείς έπρεπε να τη βάλουμε να αναλάβει το μέρος της ευθύνης που της αναλογούσε.

Δημοσιογράφος: Ναι, σωστά, αλλά θέλω να πω ποιος ήταν απέναντι.

Ευ. Βενιζέλος: Γιατί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είναι αυτή που διαμόρφωσε την εικόνα του 2004-2009.

Δημοσιογράφος: Σωστό και αυτό.

Ευ. Βενιζέλος: Ο εκτροχιασμός είναι εκτροχιασμός της περιόδου κυρίως 2007-2009.

Δημοσιογράφος: Πώς να βάλεις μετά αυτούς που έφεραν τη χρεωκοπία να την αλλάξουν, να το διορθώσουν;

Ευ. Βενιζέλος: Ναι, αλλά λέει μετά ο ΣΥΡΙΖΑ, μα εμείς φταίμε γιατί υπήρξε διόγκωση του δημοσίου χρέους; Εμείς φταίμε γιατί υπήρχαν κλειστά επαγγέλματα; Εμείς φταίμε γιατί υπήρχε ένα μισθολόγιο δημοσίων υπαλλήλων το οποίο είχε μέσα μεγάλες διαφορές από Υπουργείο σε Υπουργείο ή από κλάδο σε κλάδο; Βεβαίως. Δεν έχετε σκεφτεί ποτέ, αγαπητοί φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ, την ευθύνη που έχει ο συντεχνιασμός, ο λαϊκισμός, ο κακώς νοούμενος συνδικαλισμός, οι πιέσεις προκειμένου να παραμένουν κάποιες δομές σαν αυτή, και η καταδίκη, η πολιτική, κάθε προσπάθειας πραγματικού εκσυγχρονισμού;

Δημοσιογράφος: Κύριε Πρόεδρε, κ. Βενιζέλο, σας ευχαριστούμε πολύ.

Ευ. Βενιζέλος: Να είστε καλά, καλή συνέχεια. Γεια σας.  

 

Tags: Συνεντεύξεις 2018