Χανιά, 12 Ιουλίου 2013


Συνέντευξη Ευάγγελου Βενιζέλου, Προέδρου του ΠΑΣΟΚ,
στην εφημερίδα «Χανιώτικα Νέα»


Ο «εύκολος» δρόμος για ένα κόμμα που θέλει να ανασυντάξει τα ποσοστά του θα ήταν αυτός της κριτικής στάσης απέναντι σε σκληρά μέτρα. Το ΠΑΣΟΚ όμως στηρίζει από την πρώτη στιγμή την κυβέρνηση συνεργασίας. Δεν φοβάστε το πολιτικό κόστος;

Ο φόβος του πολιτικού κόστους είναι αυτός που σε πολύ μεγάλο βαθμό ευθύνεται για την κατάσταση στην οποία έχει βρεθεί η χώρα. Δεν υπάρχουν περιθώρια για μικροκομματικές εκτιμήσεις ή για επιφυλάξεις. Το ΠΑΣΟΚ έχει κάνει τα τελευταία τρία χρόνια μία επιλογή εθνικής και ιστορικής ευθύνης. Δυστυχώς, άλλοι έχουν κάνει την εύκολη επιλογή της «αντιμνημονιακής» δημαγωγίας, βασιζόμενοι στη δική μας αίσθηση ευθύνης. Θα θέλαμε η κυβέρνηση αυτή να μην είναι κυβέρνηση μόνο δύο κομμάτων-ούτε καν τριών- με την παραμονή της ΔΗΜΑΡ στο κυβερνητικό σχήμα. Θα θέλαμε η κυβέρνηση αυτή να είναι μια πραγματική κυβέρνηση εθνικής ενότητας με τη συμμετοχή όλων των υπεύθυνων φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων της χώρας.

Αλλά, είμαστε υποχρεωμένοι να προχωρήσουμε και μόνοι μας με τη σκέψη ότι το ιστορικό και εθνικό κόστος είναι πάντα πολύ μεγαλύτερο από οποιοδήποτε κομματικό ή παραταξιακό κόστος.

Όπως έχω πει πολλές φορές –και το πιστεύω- το ΠΑΣΟΚ κατέβηκε εκλογικά μαζί με τη χώρα λόγω της κρίσης, θα ανέβει και παραταξιακά και εκλογικά μαζί με τη χώρα. Αρκεί να εφαρμόσουμε ολοκληρωμένα τη μοναδική εθνική στρατηγική που υπάρχει. Ελπίζω να έχει γίνει αντιληπτό, βλέποντας τις εξελίξεις στην Κύπρο και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ότι «Σχέδιο Β» ούτε υπήρχε, ούτε υπάρχει. Δεν υπήρξε ποτέ στη διάθεσή μας μια καλή επιλογή κι εμείς διαλέξαμε την κακή. Η επιλογή είναι πάντα ανάμεσα σε μια κακή, σκληρή λύση γεμάτη θυσίες και μια χειρότερη, καταστροφική λύση. Διότι κινούμαστε μέσα σε πολύ σκληρούς ευρωπαϊκούς και διεθνείς συσχετισμούς.

Αλλά δεν υπάρχει και κανένα καλύτερο γήπεδο από το ευρωπαϊκό. Τα λόγια της αντιπολιτευτικής κριτικής και της δημαγωγίας είναι εύκολα. Οι υπεύθυνες πράξεις που υπηρετούν πραγματικά το συμφέρον του λαού και της κοινωνίας είναι δύσκολες.

Η συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία προκάλεσε αντιδράσεις, όπως την αποχώρηση της Αριστερής Πρωτοβουλίας, και μια σεναριολογία που αναφέρει ακόμα και κοινή κάθοδο με τη Ν.Δ. στις επόμενες εθνικές εκλογές. Έχουν βάση αυτά τα σενάρια ή εσείς αποκλείετε αυτό το ενδεχόμενο;

H συνεργασία με τη ΝΔ και ιδίως η απόφασή μας, τώρα, μέσα από την κρίση στη δημόσια ραδιοτηλεόραση να εγγυηθούμε την κυβερνητική σταθερότητα και τη σταθερότητα στην εφαρμογή της εθνικής στρατηγικής, δεν προκάλεσε αντιδράσεις. Λειτούργησε ανακουφιστικά. Η μεγάλη πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας δεν ήθελε ούτε θέλει εκλογές, αντιλαμβάνεται ότι δεν υπάρχει άλλη γραμμή, ότι όλα τα άλλα είναι απλή άσκηση πίεσης συνδικαλιστικού χαρακτήρα. Σε όλη σχεδόν την Ευρώπη υπάρχουν κυβερνήσεις συνεργασίας. Σε πάρα πολλές ευρωπαϊκές χώρες, τα συντηρητικά κόμματα συνεργάζονται με τα σοσιαλιστικά, σοσιαλδημοκρατικά ή εργατικά κόμματα. Αυτό, κατά μείζονα λόγο, ισχύει σε περιστάσεις εθνικής ανάγκης.

Στην Ευρώπη υπάρχουν δύο μεγάλες πολιτικές οικογένειες: Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα στο οποίο ανήκει η δεξιά, η συντηρητική παράταξη και το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα, στο οποίο ανήκει η Κεντροαριστερά, η δημοκρατική παράταξη. Αυτές οι δύο μεγάλες πολιτικές οικογένειες συγκρούονται ιδεολογικά, αξιακά και πολιτικά και εν όψει των επικείμενων ευρωπαϊκών εκλογών του 2014.

Άρα για ποια κοινή εκλογική κάθοδο μιλούμε;  Δεν γίνεται αντιληπτό ότι η κυβερνητική συνεργασία  για να φύγει η χώρα από την περιδίνηση της κρίσης δεν σημαίνει σε καμιά περίπτωση ιδεολογική, αξιακή και πολιτική ταύτιση; To παιχνίδι του μέλλοντος της χώρας κρίνεται στο εσωτερικό της κυβέρνησης, στο  οποίο φυσικά υπάρχει ένας συντηρητικός και ένας προοδευτικός πόλος. Σίγουρα δεν κρίνεται τις σχέσεις μεταξύ δήθεν μνημονιακής συμπολίτευσης και δήθεν αντιμνημονιακής αντιπολίτευσης, ετερόκλητης και αντιφατικής στην οποία συνυπάρχει ο ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο με το ΚΚΕ αλλά και με τους Ανεξάρτητους Έλληνες και κυρίως με τη Χρυσή Αυγή.

Παραμένοντας στο πεδίο των συνεργασιών, θα λέγατε “ναι” σε μια κυβέρνηση συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, αν αναδειχτεί πρώτο κόμμα αλλά χωρίς αυτοδυναμία και αναζητήσει συμμάχους;

Στόχος μας είναι να σπάσει η τεχνητή πόλωση των εκλογών του Ιουνίου του 2012 που στην πραγματικότητα αλλοίωσε τη γνήσια καταγραφή του συσχετισμού των δυνάμεων που έγινε στις εκλογές του Μαΐου του 2012. Δεν πιστεύουμε στην τεχνητή πόλωση Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ και στο παιχνίδι ποιος θα είναι πρώτο Κόμμα για να πάρει το bonus των 50 εδρών. Αυτό αλλοιώνει τις συμπεριφορές και οδηγεί σε αδιέξοδο.

Εμείς θα θέλαμε έναν υπεύθυνο ΣΥΡΙΖΑ, ευρωπαϊκού προσανατολισμού, που να μετέχει στο κυβερνητικό σχήμα εθνικής ευθύνης. Αλλά βλέπετε ο ΣΥΡΙΖΑ διαπερνάται από μια σαφή τομή, που χωρίζει τους οπαδούς της ευρωπαϊκής προοπτικής από αυτούς που πιστεύουν στο ανύπαρκτο πλάνο Β, στην έξοδο από την Ευρωζώνη, η οποία μοιραία θα οδηγήσει και στην έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η στείρα διάκριση μεταξύ "μνημονίου" και "αντιμνημονίου" συγκαλύπτει αυτή την αξεπέραστη στρατηγική αντίφαση του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος έχει  περιέλθει σε αδιέξοδο και αναγκάζεται να επαναλαμβάνει μονότονα μερικά μοτίβα, τα οποία δεν συνιστούν σε καμία περίπτωση εναλλακτική πρόταση.
Τα όσα ακούστηκαν στην έναρξη του Συνεδρίου του προχθές, βεβαιώνουν αυτό που σας λέω.
    
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές να περιμένουμε ψηφοδέλτια συνεργασίας στην Κρήτη ή θα κινηθείτε με δικούς σας υποψήφιους σε Δήμους και Περιφέρεια;

Στις αυτοδιοικητικές εκλογές το ΠΑΣΟΚ θα κινηθεί με απόλυτο σεβασμός στις τοπικές κοινωνίες και τα πρόσωπα που έχουν καταξιωμένη και αποτελεσματική παρουσία στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Σε πρόσφατη συνέντευξή σας επαναλάβατε ότι «η Ευρώπη πολιτικώς τα τελευταία χρόνια είναι μια δεξιά Ευρώπη». Αυτή η εκλογική κυριαρχία της κεντροδεξιάς αναδεικνύει μια διαρκή κρίση της Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας; Πώς θα μπορέσει να επαναπροσδιορίσει την ταυτότητά της μεσούσης μιας μεγάλης οικονομικής κρίσης;

Πράγματι αυτό ισχύει στην Ευρώπη τα τελευταία πάρα πολλά χρόνια, θα έλεγα σχηματικά από τότε που τέθηκε σε ισχύ η Συνθήκη του Μάαστριχτ, δηλαδή από το 1992. Γι' αυτό έχουν πολύ μεγάλη κρισιμότητα οι ευρωεκλογές του 2014, γιατί ενόψει αυτών οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές και Δημοκράτες νιώθουν την ανάγκη να παρουσιάσουν μια ολοκληρωμένη εναλλακτική πρόταση για την Ευρώπη όχι μόνο από πλευράς οικονομικής διακυβέρνησης της Ευρωζώνης, αλλά και από πλευράς θεσμικής ανασυγκρότησης, αναπτυξιακής προοπτικής, κοινωνικής συνοχής και πολιτιστικής ταυτότητας.

Η συζήτηση για την Ευρώπη πρέπει να επαναπολιτικοποιηθεί, πρέπει να μιλήσουμε ξανά για την ανάγκη της θεσμικής ισοτιμίας των κρατών - μελών, πρέπει να μιλήσουμε ξανά για τους ίδιους πόρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για ένα σοβαρό ευρωπαϊκό κοινοτικό προϋπολογισμό, πρέπει να μιλήσουμε ξανά για τη σχέση μεταξύ των δημοκρατικά νομιμοποιημένων ευρωπαϊκών θεσμών και κυρίως για το ρόλο του ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Και βεβαίως πρέπει να μιλήσουμε ξανά για τον ευρωπαϊκό πολιτικό Νότο, που ενώνει όχι μόνο κράτη, αλλά και πολιτικές δυνάμεις και διανοητικές δυνάμεις που πιστεύουν σε μία προοδευτική αντίληψη για το  μέλλον της Ευρώπης.

Η Ευρώπη τώρα πολιτικά είναι πράγματι δεξιά κατά πλειοψηφία. Αλλά τη φυσιογνωμία της τη μεταπολεμική την έχει επηρεάσει σε καθοριστικό βαθμό η ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία και τώρα πάλι η ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία είναι αυτή που μπορεί να βάλει τη σφραγίδα σε μια νέα αναπτυξιακή στρατηγική για την Ευρώπη, η οποία αλλιώς κινδυνεύει να γίνει μια ήπειρος γερασμένη, πληθυσμιακά μικρή και μη ανταγωνιστική.

Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε μια περίοδο αλλαγών, αλλά και “συγκρούσεων” με αποκορύφωμα το ζήτημα του οικονομικού ελέγχου στο κόμμα. Το πόρισμα παραδόθηκε στον γενικό διευθυντή του κόμματος σε κλειστό φάκελο και έγινε γνωστό ότι θα ανοιχτεί στο επόμενο Πολιτικό Συμβούλιο. Πότε αναμένεται να διεξαχθεί η συνεδρίαση;

Η συζήτηση θα διεξαχθεί στην ώρα της. Το ΠΑΣΟΚ, όμως, δεν θα γίνει πεδίο παραπολιτικών σεναρίων και κουτσομπολιών. Αυτό που κάναμε εμείς σε σχέση με τα οικονομικά μας είναι απολύτως αναγκαίο να γίνει από όλα τα Κόμματα. Και το ΠΑΣΟΚ είναι έτοιμο να συζητήσει για τα θέματα αυτά μέσα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο για τα οικονομικά των Κομμάτων και των πολιτικών προσώπων και για τις αναγκαίες θεσμικές αλλαγές.

Αλλά είναι αστείο και προκλητικό να ασχολούνται όλοι με το τι έγινε στο ΠΑΣΟΚ, αποσιωπώντας το δικό τους πρόβλημα. Και αυτό δεν αφορά μόνο τα Κόμματα, αφορά κι άλλους μεγάλους θύλακες εξουσίας στην Ελλάδα.

Βρίσκεστε σήμερα στην Κρήτη, σε ένα από τα παραδοσιακά “προπύργια” του ΠΑΣΟΚ, με το νησί όμως στις τελευταίες εκλογές να δίνει την ψήφο του στο ΣΥΡΙΖΑ. Στην πρόσφατη συνέντευξή του στα “Χ.Ν.” ο κ. Τσίπρας υποστήριξε ότι «οι παραδοσιακοί ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ άλλαξαν την ψήφο τους επειδή άλλαξε δραματικά η ζωή τους». Εσείς πώς ερμηνεύετε αυτή την αλλαγή και πώς στοχεύετε να κερδίσετε ξανά την ψήφο των Κρητικών;

Οι κοινωνικές δυνάμεις που εκφράστηκαν τα τελευταία 40 χρόνια χάρη και στην ιστορική φυσιογνωμία του Ανδρέα Παπανδρέου μέσα από το ΠΑΣΟΚ, μέσα από τη Δημοκρατική Παράταξη, υπέστησαν το σοκ της κρίσης: δύσκολων, σκληρών και άδικων μέτρων, που έπρεπε να ληφθούν για να αποφευχθούν τα πολύ χειρότερα.
Κοινωνικά στρώματα και ομάδες ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ που επί χρόνια είχαν συνηθίσει σε μια πολιτική βελτίωσης της εισοδηματικής και γενικότερα της κοινωνικής τους κατάστασης, βρέθηκαν αντιμέτωπες με ανατροπές και αναζήτησαν ένα τρόπο να διοχετεύσουν τη δυσαρέσκειά τους ή να λειτουργήσουν αμυντικά απέναντι στην κρίση.

Δεν τους έπεισε καμία επαγγελία του ΣΥΡΙΖΑ ούτε ασκεί καμία ιδιαίτερη γοητεία απέναντί τους. Επελέγη ως ένα συγκυριακό εκλογικό όχημα, υπό τις συνθήκες των δίδυμων εκλογών του 2013. Οι άνθρωποι αυτοί νιώθουν πάντα ότι ανήκουν στη μεγάλη Δημοκρατική προοδευτική Παράταξη, ενδιαφέρονται περισσότερο για τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ παρά για το τι συμβαίνει στον ΣΥΡΙΖΑ. Η συμμετοχή της κοινωνικής βάσης στις προσυνεδριακές διαδικασίες  του ΠΑΣΟΚ ήταν αριθμητικά πολύ μεγαλύτερη από τη συμμετοχή στις αντίστοιχες διαδικασίες του ΣΥΡΙΖΑ .

Το κρίσιμο σημείο είναι αυτό που σας είπα:

Το πότε θα γίνει αντιληπτό ότι δεν υπάρχει καμία εναλλακτική πρόταση, καμία σοβαρότητα, καμία υπευθυνότητα. Υπάρχουν εύκολα, επικίνδυνα λόγια και από την άλλη μεριά υπάρχει μια πολιτική η οποία οδηγεί  με θυσίες, αλλά με ασφάλεια και με προοπτική ,στην οριστική έξοδο από την κρίση και στην αποκατάσταση της θεσμικής ισοτιμίας της Ελλάδας μέσα στην Ευρώπη και μέσα στον κόσμο.

Σε τοπικό επίπεδο, οι πολίτες αντιμετωπίζουν μια σκληρή καθημερινότητα με χαρακτηριστικότερο ίσως παράδειγμα τον τομέα της Υγείας. Ένα μεγάλο έργο του ΠΑΣΟΚ, το Γενικό νοσοκομείο Χανίων, παρουσιάζει σημάδια διάλυσης σε υποδομές και προσωπικό, που εντείνονται μήνα με τον μήνα. Αισιοδοξείτε ότι με το νέο κυβερνητικό σχήμα θα βρεθούν λύσεις για αυτά τα σημαντικά προβλήματα της καθημερινότητας;

Υπάρχουν, δυστυχώς,  πολλά ανοιχτά προβλήματα και είναι δική μας όχι μόνο πολιτική, αλλά και ηθική, υποχρέωση να προστατεύσουμε το κοινωνικό και θεσμικό κεκτημένο που ταυτίζεται με την κυβερνητική διαδρομή του ΠΑΣΟΚ τα χρόνια της μεταπολίτευσης: με το κοινωνικό κράτος, με το Εθνικό Σύστημα Υγείας, με τις δομές Πρόνοιας.

Ο νέος τρόπος συμμετοχής μας στην Κυβέρνηση έχει και αυτό το νόημα:  να μπορέσουμε  να βοηθήσουμε ώστε να βρεθούν άμεσες πρακτικές λύσεις στη σωρεία προβλημάτων που εμφανίζονται, λόγω της οικονομικής κρίσης.

Αυτό είναι ένα στοίχημα βέβαια πάρα πολύ δύσκολο που  δεν κερδίζεται μόνο από ένα Κόμμα, ή μόνο από την Κυβέρνηση, ή  μονό από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία.  Απαιτεί  τη  συμμετοχή όλων των παραγόντων της κοινωνίας των πολιτών, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, των ίδιων των στελεχών του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Δήμαρχοι στα Χανιά. που έχουν εκλεγεί με το ΠΑΣΟΚ, αλλά και η Αντιπεριφέρεια, έχουν εκφράσει έντονες αντιδράσεις για κυβερνητικής αποφάσεις, όπως η ιδιωτικοποίηση του αεροδρομίου Χανίων, οι πωλήσεις λιμανιών, η διαθεσιμότητα και η χρηματοδότηση των Ο.Τ.Α. Κατά μία έννοια θα μπορούσε να πει κάποιος ότι η τοπική “βάση” του ΠΑΣΟΚ αντιδρά σε αποφάσεις που συνυπογράφει το ΠΑΣΟΚ. Πώς διαχειρίζεστε αυτή την “αντιπολίτευση”;

Είναι λογικό- και αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην Κρήτη ή στα Χανιά- για διάφορες επιλογές οι οποίες έχουν τοπική αναφορά, όπως είναι για παράδειγμα ένα αεροδρόμιο ή ένα λιμάνι, να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις. Όλα αυτά πρέπει να αντιμετωπίζονται με ανοιχτό διάλογο, συναινετική διάθεση, αλλά και με μια επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα. Γιατί πρέπει η οικονομία να ξαναξεκινήσει, πρέπει η πραγματική οικονομία να τονωθεί, πρέπει να αυξηθούν οι δυνατότητες απασχόλησης σε τοπικό επίπεδο, πρέπει να ενθαρρυνθούν οι επενδύσεις. Άρα έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία κάθε θέμα να το βλέπουμε στη βάση αυτή και να το εντάσσουμε σε ένα συνολικό εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης.

Γιατί αλλιώς θα έχουμε μια πλήρη σύγχυση ανάμεσα στο τι είναι συντηρητικό και τι είναι προοδευτικό. Η ακινησία, η άρνηση, η αποθάρρυνση των πρωτοβουλιών δεν είναι προοδευτική στάση, δεν οδηγεί στη δημιουργία θέσεων εργασίας, στην ανάπτυξη  σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο.
 

Tags: Η Εξέλιξη της ΚρίσηςΕκφασισμός | ΝεοναζισμόςΠΑ.ΣΟ.ΚΣυνεντεύξεις 2013