12 Μαρτίου 2006

Διπλό το σκάνδαλο της κυβέρνησης

του Ευ. Βενιζέλου

Την χώρα ταλανίζουν τις τελευταίες εβδομάδες δύο παράλληλα σκάνδαλα: Αφενός μεν το σκάνδαλο των υποκλοπών αφετέρου δε το σκάνδαλο της συγκάλυψης των υποκλοπών.

Κοινός παρονομαστής των δύο σκανδάλων είναι η ευθύνη της Κυβέρνησης που όχι μόνο δεν μπόρεσε να ελέγξει και να αποτρέψει το πρώτο αλλά και προκάλεσε το δεύτερο με την αφελή σκέψη ότι μπορεί να κρυφτεί πίσω από το φύλλο συκής μιας αργόσυρτης προκαταρκτικής εξέτασης που δεν κατάφερε επί 11 ολόκληρους μήνες να συγκεντρώσει ούτε το ένα χιλιοστό των στοιχείων που μέσα σε λίγες ημέρες κατάφερε να συγκεντρώσει η έρευνα της ΑΔΑΕ αλλά και της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής που ανέδειξε την αναντικατάστατη θεσμική βαρύτητα και σημασία του κοινοβουλευτικού ελέγχου.

 

Το δράμα κορυφώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα που ήταν εβδομάδα Κορωνιά: Είναι προφανές ότι προεβλήθη το σενάριο μιας πανίσχυρης διεθνούς οντότητας που σχεδιάζει κατασκευάζει εγκαθιστά θέτει σε λειτουργία και αξιοποιεί ένα παρείσακτο λογισμικό δηλαδή έναν τεράστιο ψηφιακό κοριό. Σαφής όμως απάντηση στο ερώτημα ποιος και γιατί το έκανε δεν έχει δοθεί ακόμη. Σαφής απάντηση στο αν το σύστημα αυτό μπορούσαν να το εκμεταλλευτούν και άλλοι παράγοντες μικρότερου βεληνεκούς δεν δόθηκε. Σαφής απάντηση στο ερώτημα αν έπρεπε να υπάρχουν εγχώριοι συνεργοί, πόσοι και σε ποιο επίπεδο επίσης δεν δόθηκε. Τα ερωτηματικά πολλαπλασιάστηκαν αλλά και εστιάστηκαν πλέον. Η αλυσίδα των εμπλεκομένων έσπασε. VODAFONE, ERICSSON και κυβέρνηση προσπαθούν να οριοθετήσουν την δική της ευθύνη η καθεμιά  και άρα υπάρχουν πλέον τρία ανοιχτά μέτωπα και τρεις παράγοντες που ο καθένας διατυπώνει τη δική του εκδοχή. Βέβαιο πάντως είναι ότι η κυβέρνηση αποσιώπησε, παραπλάνησε, άφησε απροστάτευτους και ακάλυπτους τους Έλληνες πολίτες και συνήργησε, αν δεν πρωτοστάτησε, στην παράκαμψη και την προσβολή κρίσιμων θεσμών όπως η ΑΔΑΕ αλλά και η ίδια η Βουλή. Βέβαιον είναι ότι τα συστήματα λειτουργίας και ασφαλείας μεγάλων εταιρειών υψηλής τεχνολογίας αποδεικνύονται ανεπαρκή και διάτρητα με αποτέλεσμα να γεννιούνται τεράστιες ευθύνες απέναντι στους συνδρομητές και την Πολιτεία. Βέβαιον είναι ότι η Δικαιοσύνη δεν κινήθηκε ούτε με την ταχύτητα ούτε με την ετοιμότητα που απαιτείται σε τέτοιου είδους περιστάσεις. Είναι θλιβερό να βλέπει κανείς να προσπαθούν όλοι οι εμπλεκόμενοι - πρόσωπα, εταιρίες  αλλά   δυστυχώς και θεσμοί – να πετάξουν «το μπαλάκι» σε κάποιον άλλον.

Η ερευνητική διαδικασία όμως δρομολογήθηκε εις πείσμα της κυβέρνησης που αντιστάθηκε έως ότου κατάλαβε ότι ματαιοπονεί και βλάπτει τον εαυτόν της. Τώρα όλα θα αποκαλυφθούν και αυτό είναι σίγουρα ένα σημαντικό κέρδος. Γιατί εθνικό είναι το αληθές. Και εθνικά συμφέρον είναι μόνο το νόμιμο. 

 


*Άρθρο Ευ. Βενιζέλου στο Έθνος της Κυριακής, 12 Μαρτίου 2006

Tags: Κράτος Δικαίου | Δικαιώματα και ΕλευθερίεςΔικαιοσύνηΆρθρα 2006