Αθήνα, 12 Μαρτίου 2016

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στο ΒΗΜΑ της Κυριακής   

Η καθεστωτική αντίληψη περί εξουσίας

Η διάκριση των εξουσιών είναι στη θεωρία του κράτους ότι το τριαδικό δόγμα στη θεολογία. Ένας απλοϊκός και άρα αιρετικός θεολόγος μπορεί να ισχυριστεί ότι η πίστη στο Θεό καθιστά περιττή τη διάκριση των προσώπων της Αγίας Τριάδος. Ένας δήθεν δημοκράτης αριστερός που δεν αντιλαμβάνεται πως δεν υπάρχει δημοκρατία χωρίς τις εγγυήσεις του κράτους δικαίου μπορεί να νομίσει ότι μια κυβέρνηση συνεργασίας εφόσον συγκέντρωσε το 40% των ψήφων στις εκλογές και χάρη στον εκλογικό νόμο διαθέτει την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών στη Βουλή δικαιούται να συγκεντρώσει το σύνολο της εξουσίας, χωρίς διακρίσεις και αντίβαρα. Να νομίσει, με άλλα λόγια, ότι δικαιούται να ελέγχει και να καθοδηγεί τη Δικαιοσύνη, να καταργεί και να υποκαθιστά τις ανεξάρτητες αρχές, να ελέγχει ασφυκτικά τα μέσα ενημέρωσης, να ονειρεύεται περιορισμούς στο Διαδίκτυο.

Ακόμη χειρότερα, μπορεί να πιστεύει ότι θεσμικές εγγυήσεις όπως η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης είναι περιττές όταν η εξουσία νιώθει ότι έχει «ηθικό πλεονέκτημα» και χρησιμοποιεί το σύνολο των κρατικών μηχανισμών για την εξυπηρέτηση κοινωνικά σημαντικών στόχων όπως το κτύπημα της διαπλοκής, η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, η πάταξη της διαφθοράς. Μόνο που θεωρεί ότι τους θεμελιώδεις αυτούς στόχους τους υπηρετεί η ίδια με αντίπαλη, όχι τη διαφθορά αλλά την αντιπολίτευση.

Πολύ περισσότερο, δεν ενδιαφέρεται να αντιληφθεί λεπτές διακρίσεις όπως η εσωτερική ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης που αφορά τις σχέσεις κάθε δικαστικού ή εισαγγελικού λειτουργού με ιεραρχικά ανώτερους συναδέλφους του από τους οποίους κρίνονται η προαγωγή, η τοποθέτηση και γενικότερα η υπηρεσιακή του κατάσταση.  

Tags: ΔικαιοσύνηΆρθρα 2016

Αθήνα, 26 Φεβρουαρίου 2016

Ευάγγελος Βενιζέλος

Η διαχείριση της προσφυγικής κρίσης - δέκα θέσεις

1. Το προσφυγικό δεν είναι ζήτημα ευρωπαϊκό αλλά διεθνές. Είναι τραγική  συνέπεια των πολεμικών συγκρούσεων στην Συρία αλλά και σε πολλές άλλες χώρες και περιοχές από τις οποίες αναγκάζονται να φύγουν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι για λόγους επιβίωσης και  να αναζητήσουν μια καλύτερη τύχη στην Ευρωπαϊκή Ένωση στην οποία μπορούν να φτάσουν δια ξηράς και δια θαλάσσης. Η Ε.Ε. είναι προφανές ότι δεν μπόρεσε να διαμορφώσει και να εφαρμόσει μια ολοκληρωμένη πολιτική διαχείρισης του προσφυγικού. Αντιθέτως δοκιμάζεται πλέον σοβαρά η συνοχή της και η αποτελεσματικότητα των ενωσιακών οργάνων. Πολλά κράτη-μέλη επικαλούμενα την κυριαρχία τους και λόγους εσωτερικής ασφάλειας λαμβάνουν εθνικά μέτρα ή συμμετέχουν σε περιφερειακού χαρακτήρα πρωτοβουλίες που θέτουν σε αμφισβήτηση το θεσμικό οικοδόμημα της Ε.Ε., την ισχύ της ενωσιακής έννομης τάξης και την πολιτική οντότητα της Ευρώπης. Το ζήτημα  έχει ήδη διαστάσεις τέτοιες που καθιστούν αδύνατη την αντιμετώπιση του χωρίς τη συμμετοχή του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και ιδίως των μόνιμων μελών του, χωρίς την πλήρη συνεργασία της Τουρκίας και χωρίς τη συμμετοχή τόσο των αραβικών όσο και των αφρικανικών χωρών. Η εμπλοκή του ΝΑΤΟ μόνο μέσα στο ευρύτερο αυτό νομικό και επιχειρησιακό πλαίσιο μπορεί να έχει πραγματική προστιθέμενη αξία. Χώρες όπως η Τουρκία, η Ιορδανία και ο Λίβανος αντιμετωπίζουν εδώ και πολύ καιρό προσφυγικές πιέσεις που αφορούν  εν δυνάμει την Ευρώπη και οφείλονται σε πολεμικές συρράξεις ή εύθραυστες καταστάσεις αρμοδιότητας του  Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και ευρύτερα της διεθνούς κοινότητας. Η κατανομή των προσφύγων πρέπει να είναι δίκαιη και να μη αφορά μόνο τις χώρες-μέλη της ΕΕ, αλλά όλες τις ασφαλείς χώρες αρχίζοντας από τις αραβικές ή αφρικανικές χώρες με την ανάλογη διεθνή οικονομική βοήθεια. 

Tags: ΜετανάστεςΕξωτερική ΠολιτικήΕυρωπαϊκή ΈνωσηΆρθρα 2016

Αθήνα 11 Φεβρουαρίου 2016

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στο Liberal.gr

Προσοχή: Φτάσαμε στον σκληρό πυρήνα

Στο προσφυγικό αποτυπώνεται με ανάγλυφο τρόπο η παθογένεια της κυβερνητικής αντίληψης γύρω από τη θέση της χώρας μέσα στους ευρωπαϊκούς και διεθνείς συσχετισμούς.

Στο πεδίο της οικονομίας ενώ οι παραδοχές πάνω στις οποίες οι λεγόμενες αντιμνημονιακές δυνάμεις είχαν οικοδομήσει την αφήγηση τους κατέρρευσαν  παταγωδώς  ήδη από τον Ιούλιο του 2015, διατηρούνται ακόμη και μετά το τρίτο μνημόνιο επικίνδυνα κατάλοιπα δημαγωγικής θρασυδειλίας που ξέρουμε ποια επίπτωση έχουν. Ανεβάζουν για την κοινωνία το κόστος της τελικής διευθέτησης σε ζητήματα όπως το ασφαλιστικό ή το φορολογικό. Η ελληνική οικονομία και τελικά οι έλληνες πολίτες επιβαρύνονται με παράταση της ύφεσης και της ανεργίας, με απώλεια περιουσιακών στοιχείων, με ακύρωση θεμελιωμένων δικαιωμάτων, με διάψευση προσδοκιών. Το κόστος είναι μεγάλο και δεν ήταν καθόλου μοιραίο και  αναπόφευκτο. Είναι  όμως κόστος οικονομικό και κοινωνικό. Δεν αφορά τον πυρήνα της εθνικής κυριαρχίας με την έννοια των θεμάτων εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας και άμυνας. 

Η διαχείριση των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών συνδέεται δυστυχώς  με τον σκληρό αυτό πυρήνα της εθνικής κυριαρχίας και με την εσωτερική πολιτική  κατάσταση σε πολλές χώρες - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εσφαλμένες εκτιμήσεις και συσχετίσεις στο πεδίο αυτό δεν έχουν κόστος απλώς οικονομικό και κοινωνικό αλλά κόστος κατά κυριολεξία εθνικό. 

Η κυβέρνηση στην πρώτη φάση αδυνατούσε να κατανοήσει το μέγεθος και τη δυναμική του προβλήματος και επεδίωξε τελείως απλοϊκά να το συσχετίσει με τη διαπραγμάτευση για το μνημόνιο. Από την πρώτη αυτή φάση διατηρείται ακόμη το σενάριο μιας χυδαίας ανταλλαγής μεταξύ φιλοξενίας περισσότερων προσφύγων στην Ελλάδα  και απομείωσης του  ελληνικού δημοσίου χρέους. Η συσχέτιση είναι πέρα από χυδαία και ανόητη και περιττή γιατί η πρόσθετη παρέμβαση στο χρέος έχει συμφωνηθεί ήδη από το 2012 και έχει με μεγάλη ακρίβεια και αυστηρότητα περιγραφεί στη συμφωνία της 12ης Ιουλίου 2015 για το τρίτο μνημόνιο. Το μόνο που θα μπορούσε να συμβεί ως προς το ζήτημα αυτό θα ήταν να αναλάβει η Ελλάδα πρόσθετο και δυσανάλογο βάρος μόνιμης φιλοξενίας προσφύγων για να πάρει στο χρέος αυτό που θα έπαιρνε ούτως ή άλλως.

Tags: ΜετανάστεςΕξωτερική ΠολιτικήΆρθρα 2016

Αθήνα, 7 Φεβρουαρίου 2016

Άρθρο Ευ. Βενιζέλου στο ΒΗΜΑ της Κυριακής

Ο κρίσιμος  χώρος

Η εκλογή του νέου προέδρου της ΝΔ φάνηκε να επιταχύνει τις διεργασίες για τη συγκρότηση του μεσαίου προοδευτικού δημοκρατικού χώρου. Η σειρά των γεγονότων δημιούργησε την εντύπωση ότι η αλλαγή στην ηγεσία της ΝΔ λειτουργεί πιεστικά ή και απειλητικά για τον μεσαίο χώρο. Εντύπωση που υποτιμά ένα σταθερό δεδομένο όλων των πολιτικών συστημάτων: την επιδίωξη όλων των κομμάτων να διευρύνουν την εκλογική τους επιρροή και να επεκτείνονται σε γειτονικούς χώρους, άρα πρωτίστως στο κέντρο του πολιτικού φάσματος.

Είναι συνεπώς προφανές ότι ο μεσαίος αυτός χώρος όφειλε και οφείλει, ανεξαρτήτως των εξελίξεων στη ΝΔ και των μεταλλάξεων του ΣΥΡΙΖΑ, να αποκτήσει την ισχυρότερη δυνατή υπόσταση και τη μεγαλύτερη δυνατή εκλογική επιρροή και άρα να ανασχέσει τον τεχνητό διπολισμό. Με έναν πόλο παλιό (ΝΔ) και έναν πόλο αρχαϊκό (ΣΥΡΙΖΑ).

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο στο τελευταίο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ πρότεινα και το συνέδριο αποδέχθηκε ομόφωνα να θέσουμε ως στόχο μας την ενεργό συμμετοχή στη συγκρότηση ενός σχήματος «που να καλύπτει όλο το προοδευτικό Κέντρο, όλες τις δημιουργικές, προοδευτικές δυνάμεις, όλες τις δυνάμεις που εκφράζουν τον ορθό λόγο, που διακηρύσσουν την επιτακτική ανάγκη του κανονικού κράτους, του εθνικού σχεδίου ανασυγκρότησης».

Όταν συνεπώς αναφέρομαι τώρα στην ανάγκη συγκρότησης του ευρύτατου αυτού προοδευτικού Κέντρου, δεν διατυπώνω μια προσωπική άποψη ανάμεσα σε άλλες ή σε αντίθεση με την ιδέα της συσπείρωσης της Κεντροαριστεράς ή της Σοσιαλδημοκρατίας. Υπενθυμίζω και διαφυλάττω τη συνεδριακή μας απόφαση που δεν αρκείται στο εύρος της Κεντροαριστεράς ή της Σοσιαλδημοκρατίας, αλλά θέλει αυτές να συμπληρώνονται και με άλλες δυνάμεις προοδευτικές, ριζοσπαστικές, δημοκρατικές, οικολογικές, μεταρρυθμιστικές που σχηματίζουν το πλήρες τόξο του προοδευτικού Κέντρου.

Tags: Κεντροαριστερά | Προοδευτικό ΚέντροΆρθρα 2016

Αθήνα, 26 Ιανουαρίου 2016

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στο ΒΗΜΑ με αφορμή τη σύναξη του ΣΥΡΙΖΑ στο ΤΑΕ ΚΒΟ ΝΤΟ 

Η γιορτή της ωμής εξουσίας 

Η γιορτή της ωμής εξουσίας. Αυτός ήταν ο χαρακτήρας της σύναξης στο Ταε Κβο Ντο. Δεν γιόρτασαν τον ένα χρόνο από την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ. Προσπάθησαν να παρουσιάσουν ένα ψευτοαφήγημα που να δικαιολογεί την απόλυτη διάψευση, την πλήρη μεταστροφή, τη βλάβη που προκάλεσαν. Καμία όμως ρητορεία δεν μπορεί να συγκαλύψει την πραγματικότητα.

Η αδυναμία αυτή μετατρέπεται σε πείσμα και επιθετικότητα. Σε διχαστικό και πολωτικό  λόγο που τροφοδοτεί όμως τη ΝΔ και το νέο πρόεδρο της!

Εφαρμόζουν την πολιτική που επί χρόνια καταγγέλλουν και συκοφαντούν. Την εφαρμόζουν με το χειρότερο τρόπο αφού επιδείνωσαν τη θέση της χώρας και την υπέβαλαν στο σισύφειο μαρτύριο να γυρίσει χρόνια πίσω. Να ενταχθεί σε τρίτο μνημόνιο και να παραμείνει επί ακόμη τρία χρόνια τουλάχιστον σε έκτακτο καθεστώς.

Η μόνη συγκολλητική  ουσία της κυβέρνησης και των βουλευτών και στελεχών της    είναι η εξουσία καθ´ εαυτήν.  Τίποτα όμως δεν γίνεται ερήμην μιας κοινωνίας που είναι  βαθειά ενοχλημένη γιατί εξαπατήθηκε από την κυβέρνηση.

Tags: Άρθρα 2016

Αθήνα, 18 Ιανουαρίου 2016

Ευάγγελος Βενιζέλος     

Το προοδευτικό κέντρο

Η εκλογή του αρχηγού κάθε κοινοβουλευτικού κόμματος και πολύ περισσότερο της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι εξέλιξη που έχει πολιτειακό και όχι απλώς κομματικό ενδιαφέρον. Υπό την έννοια αυτή μας ενδιαφέρει όλους από τη σκοπιά όμως του πολιτικού χώρου στον οποίο ανήκει ο καθένας.

Είναι επίσης λογικό κάθε αρχηγός κόμματος να ενδιαφέρεται πρωτίστως για την ενότητα, την ανασυγκρότηση και την διεύρυνση της κοινωνικής και εκλογικής επιρροής του  κόμματος του. Αυτό ισχύει για εμάς ισχύει και για τη ΝΔ και το νέο αρχηγό της που εξελέγη με δυο βασικά προτάγματα: τη σκληρή αντιπολίτευση απέναντι στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και το λεγόμενο άνοιγμα στο κέντρο.

Η σκληρή στάση απέναντι στην κυβέρνηση είναι τελικά η επιλογή κάθε αξιωματικής αντιπολίτευσης ιδίως υπό συνθήκες διπολικής ενισχυμένης αναλογικής, ιδίως δε υπό πολιτικές συνθήκες όπως αυτές που έχει διαμορφώσει ο ΣΥΡΙΖΑ στη χώρα. Οι ψηφοφόροι της ΝΔ τοποθετήθηκαν, επιπλέον -  δια  της  εκλογής  του νέου αρχηγού τους- αρνητικά και απέναντι στα διατυμπανισμένα σενάρια επιλεκτικών επαφών της κυβέρνησης με ισχυρούς κύκλους της συντηρητικής παράταξης.

Το άνοιγμα στο κέντρο είναι η επιλογή κάθε κόμματος εξουσίας γιατί χωρίς τέτοιο άνοιγμα δεν επιτυγχάνεται η μέγιστη εκλογική επίδοση. Αυτό όμως δεν είναι ούτε εύκολο ούτε αυτονόητο για ένα κόμμα με το ιδεολογικό φάσμα και τις εσωτερικές  ισορροπίες της ΝΔ, ανεξαρτήτως των προθέσεων της ηγεσίας της. Το άνοιγμα στο κέντρο απαιτεί παραδοχές κοινωνικού φιλελευθερισμού και μεταρρυθμιστικής πολιτικής καθόλου προφανείς  για μια συντηρητική παράταξη. 

Tags: ΠΑ.ΣΟ.ΚΚεντροαριστερά | Προοδευτικό ΚέντροΆρθρα 2016

Αθήνα, 11 Ιανουαρίου 2016

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου για το Capital.gr και την εφημερίδα Κεφάλαιο

Η Ελληνική οικονομία το 2016 - το ζήτημα είναι πρωτίστως πολιτικό

Καλούμαστε καθημερινά να απαντήσουμε στην ερώτηση «πού πηγαίνουμε», πώς θα πορευτεί η οικονομία και συνολικά η χώρα το 2016, αν μπορούν οι Ελληνίδες και οι Έλληνες να είναι πιο αισιόδοξοι για το μέλλον ή αν εξακολουθούν να είναι ενεργοί υπαρξιακού χαρακτήρα κίνδυνοι για τη χώρα.

Δεν με εκφράζει καμιά χαιρέκακη αντιπολιτευτική αντίληψη που επενδύει στο σενάριο της αποτυχίας της κυβερνητικής πολιτικής και του οικονομικού και πολιτικού αδιεξόδου. Δεν αγωνίστηκα με όλες μου τις δυνάμεις και χωρίς διακοπή ή παλινδρόμηση αυτά τα έξι πέτρινα χρόνια για να περιμένω τώρα να στήσω χορό στα ερείπια μιας χώρας που ζει την εμπειρία της έκπτωσης από το ευρωπαϊκό της status ή στην αυλή μιας χώρας που σέρνεται υπό συνθήκες στασιμοχρεοκοπίας και αθεράπευτης συλλογικής αβεβαιότητας και απαισιοδοξίας.

Επιθυμώ να πετύχει μια πολιτική για την οποία αγωνιστήκαμε και στην οποία προσχώρησε τελικά και ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να το πιστεύει και χωρίς να το παραδέχεται λυτρωτικά και δημιουργικά. Επιθυμώ να πετύχει μια πολιτική που προϊόντος του χρόνου εφαρμόζεται φυσικά με αυξανόμενη δυσκολία από μια κοινωνία βαθειά κουρασμένη και μια οικονομία με εξαντλημένη τη φοροδοτική της ικανότητα. Μέχρι τις εκλογές του 2012 είχε επιτευχθεί το 80% της δημοσιονομικής προσαρμογής. Μέχρι το Δεκέμβριο του 2014 είχε επιτευχθεί το 95%. Επιθυμώ να πετύχει μια πολιτική που συνάντησε δυσανάλογα εμπόδια μετά τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές και διακόπηκε βίαια με την εκλογική του νίκη τον Ιανουάριο του 2015, λίγο πριν η χώρα περάσει στη φάση της προληπτικής πιστωτικής γραμμής με όσα θα σήμαινε  αυτό.

Tags: Η Εξέλιξη της ΚρίσηςΚοινωνική ΑσφάλισηΆρθρα 2016

Αθήνα, 8 Ιανουαρίου 2015

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στο ekyklos.gr

 Το ασφαλιστικό ζήτημα ως επιτομή του ελληνικού ζητήματος 

Το ασφαλιστικό είναι η επιτομή του ελληνικού ζητήματος που σε άλλες του πτυχές αποκαλύπτεται και σε άλλες συγκαλύπτεται τα έξι τελευταία χρόνια. Τα χρόνια όχι της δημιουργίας αλλά των επιπτώσεων της κρίσης και της προσπάθειας υπέρβασής της.

Η παρουσίαση της κυβερνητικής πρότασης επί τη βάσει της οποίας διεξάγεται - υποτίθεται - η τελευταία φάση της διαπραγμάτευσης με την τρόικα, συμπίπτει με την επέτειο του ενός χρόνου από την ενθουσιώδη υπερψήφιση του «προγράμματος της Θεσσαλονίκης», των εύκολων υποσχέσεων για αποκατάσταση των περικοπών και επαναφορά της 13ης σύνταξης, της επικοινωνιακής πανστρατιάς κατά του «μειλ Χαρδούβελη» που φαντάζει όαση συγκρινόμενο με τις τωρινές προτάσεις.

Ένα χρόνο μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 το πλαίσιο μέσα στο οποίο τίθεται το ασφαλιστικό είναι δυστυχώς πολύ δυσμενέστερο. Η χώρα αντί να βρίσκεται σε καθεστώς προληπτικής πιστωτικής γραμμής και προστατευμένης επανόδου στις αγορές, βρίσκεται βαθιά μέσα στο τρίτο μνημόνιο καθώς ζήτησε και έλαβε με αυστηρούς όρους νέο μεγάλο δάνειο από τους Ευρωπαίους εταίρους της για να καλύψει τις επιπτώσεις του πρώτου 7μηνου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Υποχώρησε ξανά σε κατάσταση ύφεσης και τώρα προσδοκά να επανέλθει το Δεκέμβριο του 2018 στη θέση που ήταν το Δεκέμβριο του 2014. Περιττεύει να επαναλάβω εδώ τι συνέβη με τη διαρροή καταθέσεων, τα capital controls, τις απώλειες του δημοσίου από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, τις ανακολουθίες ως προς τις ιδιωτικοποιήσεις, την αποθάρρυνση των επενδύσεων, το κλίμα αμφιθυμίας και αβεβαιότητας. Περιττεύει να αναφερθώ στη συνολική διεθνή και περιφερειακή θέση της χώρας και στο τρόπο διαχείρισης του προσφυγικού και του μεταναστευτικού. Ούτε στο επίπεδο λειτουργίας των θεσμών της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου. Για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες τίθεται ξανά ζήτημα προσωπικής ασφάλειας από σημαντικά στελέχη του ίδιου του κυβερνητικού χώρου που τώρα απομακρύνθηκαν.

Tags: Κοινωνική ΑσφάλισηΆρθρα 2016

Αθήνα, 3 Ιανουαρίου 2016

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου
στην Καθημερινή της Κυριακής

Προσφυγικό και εθνικά θέματα

Η μαζική έλευση στην Ευρώπη προσφύγων κυρίως από τη Συρία και μαζί  μεταναστών χωρίς νόμιμα έγγραφα από διάφορες χώρες, μέσω Τουρκίας, με βασική πύλη εισόδου τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου, δεν επηρεάζει έντονα μόνο τις ευρωπαϊκές κοινωνίες και την εσωτερική πολιτική κατάσταση σε όλες σχεδόν τις χώρες - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν θέτει σε δοκιμασία μόνο τη Συνθήκη Σένγκεν και τους κανόνες του Δουβλίνου. Αναδεικνύει τα όρια και τις ανεπάρκειες της εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας της Ευρώπης. Όχι μόνο της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας και της Κοινής Πολιτικής Ασφαλείας και Άμυνας αλλά και των αντίστοιχων εθνικών πολιτικών των κρατών - μελών, πρωτίστως αυτών που λόγω μεγέθους, ιστορικών σχέσεων με κρίσιμες περιοχές, της θεσμικής τους ιδιότητας ως μόνιμων μελών του ΣΑ του ΟΗΕ ή της  διαθεσιμότητας τους να αναλάβουν στρατιωτική δράση διαδραματίζουν σημαντικό διεθνή ρόλο.

Η προσφυγική κρίση ως ευρωπαϊκή πολιτική και κοινωνική δοκιμασία που συνδέεται με θεμελιώδη ζητήματα εσωτερικής και εξωτερικής ασφάλειας είναι πλέον εμφανές ότι επιταχύνει πιο σοβαρές και πρακτικές πρωτοβουλίες σε σχέση με τη Συρία. Αυτό δείχνει η τελευταία  απόφαση του Σ.Α. Το ίδιο ισχύει -τηρουμένων των αναλογιών - και ως προς τη Λιβύη.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες η προσφυγική κρίση αναδεικνύει τη σημασία των ελληνικών συνόρων ως εξωτερικών συνόρων της ΕΕ με όλα όσα αυτό συνεπάγεται. Η ικανότητα και η επάρκεια του ελληνικού κρατικού μηχανισμού να φυλάξει τα εθνικά σύνορα ως ευρωπαϊκά κρίνεται από τα άλλα κράτη -  μέλη και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς από μια πολύ συγκεκριμένη οπτική γωνία: Από πλευράς αστυνομικής καθώς αστυνομικού χαρακτήρα είναι οι αρμοδιότητες της  συνοριοφυλακής και ακτοφυλακής των κρατών - μελών που συνδέονται με τις αρμοδιότητες της Ε.Ε. στο πλαίσιο των άρθρων 77 και 79 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ε.Ε. Ειδικότερα δε από την άποψη της γρήγορης και αποτελεσματικής καταγραφής, ταυτοποίησης και προσωρινής φιλοξενίας όσων δικαιούνται το status του πρόσφυγα και της προώθησής τους στις χώρες  που αναλαμβάνουν την οριστική τους φιλοξενία.

Tags: ΜετανάστεςΕξωτερική ΠολιτικήΆρθρα 2016

Αθήνα, 2 Ιανουαρίου 2016 

Άρθρο για την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ
και τη στήλη: Μια φωτογραφία πολλές ιστορίες.

Επιμέλεια: Θανάση Νιάρχου 
Όσοι ισχυρίζονται ότι η πολιτική δεν έχει σχέση με την ποίηση (και δεν εννοούμε μια πλειάδα πολιτικών – με κορυφαίους τον Κωνσταντίνο Τσάτσο και τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο – που έγραψαν και γράφουν ποιήματα και εκδίδουν αντίστοιχα βιβλία) δεν έχουν παρά να διαβάσουν το κείμενο του Ευάγγελου Βενιζέλου. Αφού συνιστά μια συγκινητική δικαίωση των στίχων ενός σπουδαίου έλληνα ποιητή, του Γιώργου Σαραντάρη, που έγραψε «κατάγομαι από τα παιδικά μου χρόνια / όπως από μία χώρα»

Tags: Άρθρα 2016