ΒΗΜΑ| Ευ. Βενιζέλος: Ποιος δικαιούται να προστατεύσει τον λαό από τις επιλογές του; Το ιταλικό παράδειγμα.

Αθήνα, 3 Ιουνίου 2018

 

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στο ΒΗΜΑ της Κυριακής

 

Ποιος δικαιούται να προστατεύσει τον λαό από τις επιλογές του;
Το ιταλικό παράδειγμα
  

Ο πρόεδρος Ματαρέλα, αρνούμενος να διορίσει υπουργό Οικονομικών το πρόσωπο που προτάθηκε από τον πρωθυπουργό στον οποίο έδωσε ο ίδιος εντολή, με την αιτιολογία ότι οι απόψεις του δημιουργούν ανησυχία σχετικά με τη θέση της Ιταλίας στην ευρωζώνη, διαφώνησε ουσιαστικά με τις προγραμματικές θέσεις της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας που συγκροτήθηκε από τα «Πέντε Αστέρια» και τη Λέγκα. Οριοθετήθηκε σε σχέση με τους κινδύνους της πολιτικής που συμφώνησαν οι κυβερνητικοί εταίροι.

Δεν πρόκειται συνεπώς για άρνηση διορισμού ενός υπουργού λόγω προσωπικής ακαταλληλότητας για τη συγκεκριμένη θέση, όπως συνέβη μερικές φορές στην ιταλική συνταγματική πρακτική των τελευταίων δεκαετιών, με πρόσωπα που προτάθηκαν για το υπουργείο Δικαιοσύνης. Θεμελιώδη ζητήματα εθνικής στρατηγικής, όπως η συμμετοχή στο ευρώ, δεν ασκούνται από τον υπουργό Οικονομικών ως προσωπική πολιτική. Είναι κεντρικές επιλογές της κυβέρνησης, των κομμάτων που μετέχουν σε αυτήν ή τη στηρίζουν και τελικά του εκλογικού σώματος. Η άρνηση διορισμού του προταθέντος υπουργού Οικονομικών συμβολίζει επομένως την αντίθεση του ιταλού ΠτΔ προς κεντρικές πολιτικές επιλογές, υποσχέσεις και «αφηγήσεις» του συγκεκριμένου κυβερνητικού σχήματος. Το μείζον αυτό ζήτημα παραμένει ακόμη και αν οι κυβερνητικοί εταίροι αποδεχθούν την προεδρική ένσταση, μετακινήσουν τον προταθέντα σε άλλο υπουργείο και προτείνουν άλλο πρόσωπο, αποδεκτό από τον ΠτΔ, για το υπουργείο Οικονομικών.

Περισσότερα...

Ευ. Βενιζέλος, ΟΕΕ: Ο οικονομικός εθνικολαϊκισμός εκδικείται.

Αθήνα, 31 Μαΐου 2018

 

Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στο 2ο Διεθνές Συνέδριο του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος

 

Το Νοέμβριο του 2017, στη συζήτηση στη Βουλή για τον προϋπολογισμό του έτους 2018, που η κυβέρνηση τον εμφάνισε ως τον προϋπολογισμό της «καθαρής εξόδου» από το τρίτο μνημόνιο, το μνημόνιο του 2015, έλαβα το λόγο και είπα: Θυμάστε μία συζήτησή μου στην εκπομπή Enikos με τον κ. Χατζηνικολάου τον Μάρτιο του 2015, όταν εμφανίστηκα και είπα, ιδού το αντίγραφο του e-mail Χαρδούβελη, πάρτε το να το έχετε ως παρακαταθήκη, γιατί αυτό που θα έρθει σε λίγους μήνες, αντί για το e-mail Χαρδούβελη, θα είναι δραματικό; Το e-mail Χαρδούβελη θα είναι μία παιδική χαρά μπροστά στο τρίτο μνημόνιο. Εάν λοιπόν το θυμάστε αυτό είπα, μιλώντας στη Βουλή, δώστε λίγη προσοχή σε αυτό που σας λέω. Να επανέλθετε στην πολιτική του Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου του 2014, όταν είχαμε συμφωνήσει, με πολύ κόπο, στο Eurogroup το καθεστώς της προληπτικής πιστωτικής γραμμής, προκειμένου να εξέλθει η χώρα ασφαλώς από το δεύτερο μνημόνιο που τότε έληγε, χωρίς την πίεση των αγορών, χωρίς να είναι σε καθεστώς μνημονίου, αλλά έχοντας τον θώρακα των εταίρων. Διότι είναι διαφορετικό να εξέλθει στις αγορές μόνη της η Ελλάδα με εθνικό ρίσκο και διαφορετικό να εξέλθει στις αγορές η Ελλάδα έχοντας την εγγύηση και τον θώρακα του ESM που ενισχύει την πιστοληπτική της ικανότητα.

Περισσότερα...

ΕΕΝΕ | Η έξοδος από τα μνημόνια και η θεμελίωση της οικονομικής ανάκαμψης

Αθήνα 22 Μαΐου 2017

Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στην 4η ετήσια Οικονομική Διάσκεψη της Ελληνικής Ένωσης Επιχειρηματιών (ΕΕΝΕ)

 

«Η έξοδος από τα μνημόνια και η θεμελίωση της οικονομικής ανάκαμψης»

 

Ευχαριστώ την Ελληνική Ένωση Επιχειρηματιών για την πρόσκληση.  Νομίζω ότι έχω μετάσχει σχεδόν σε όλες τις αντίστοιχες διασκέψεις και συγχαίρω τους οργανωτές. 

Κλήθηκα να μιλήσω με ένα φαινομενικά συγκεκριμένο θέμα, την έξοδο από τα Μνημόνια και τη θεμελίωση της οικονομικής ανάκαμψης, μία σημαδιακή ημέρα, γιατί τώρα συνεδριάζει το EuroWorking Group και επίκειται στις 4 η ώρα το απόγευμα η συνεδρίαση του Eurogroup στην οποία έχει αποδοθεί ιδιαίτερη σημασία, με την προσδοκία που καλλιεργεί η κυβέρνηση να διευθετηθεί το ζήτημα του δημοσίου χρέους αφού η ελληνική πλευρά εξεπλήρωσε, υποτίθεται, τις υποχρεώσεις ψηφίζοντας το Μνημόνιο 3+.  Δηλαδή πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα για την περίοδο 2017 και 2018, οπότε και λήγει το τρέχον τρίτο πρόγραμμα. Ψηφίζοντας το Μνημόνιο 4 με πολύ σκληρά δημοσιονομικά μέτρα για την περίοδο 2019, 2020, 2021 μέχρι το 2022,  έχει στην πραγματικότητα αποδεχθεί και ένα διηνεκές Μνημόνιο, μετά το τέταρτο Μνημόνιο, που συνδέεται με το χρέος, γιατί είναι προφανές ότι δεν πρόκειται να δοθούν εφάπαξ και άνευ προσθέτων όρων μέτρα για το χρέος, όπως έγινε το 2012.  Το 2012 η δραστική παρέμβαση στο χρέος με ονομαστικό κούρεμα και ριζική αναδιάρθρωση, το γνωστό ως PSI αλλά και ως OSI, το Official Sector Involvement, δόθηκε εξαρχής με μία εφάπαξ χρηματοδότηση για τη στήριξή του, που ξεπερνούσε τα 75 δισεκατομμύρια Ευρώ.  Η μεγαλύτερη δόση στα δάνεια στήριξης της ελληνικής οικονομίας που έχει δοθεί ποτέ, δόθηκε τον Μάρτιο-Απρίλιο του 2012.

Περισσότερα...

ΒΗΜΑ | Η έξοδος από το μνημόνιο ως είσοδος στο επόμενο

Αθήνα 14 Μαΐου 2017

 Άρθρο Ευ. Βενιζέλου στο ΒΗΜΑ της Κυριακής

Η έξοδος από το μνημόνιο ως είσοδος στο επόμενο

 

Βασικό στερεότυπο των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ  ήταν η καταγγελία των «προηγούμενων» γιατί είχαν αποδεχθεί την επιδίωξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων. Η μείωση των επιδιωκόμενων πλεονασμάτων στο 2% του ΑΕΠ υποστηρίχθηκε τόσο από την ΤτΕ, όσο και από την αντιπολίτευση. Άλλωστε το ζήτημα αυτό το είχα θέσει κατ´ επανάληψη, πολύ πριν τις εκλογές του 2015, καθώς μετά τη ριζική αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους το 2012, είναι εφικτή η περαιτέρω μείωση των ήδη δραστικά μειωμένων, σε σχέση με το 2011, ετήσιων τόκων και η εξομάλυνση της καμπύλης τους. Η ελληνική οικονομία χρειάζεται δημοσιονομικό χώρο (fiscal space). Η μείωση του στόχου για  πρωτογενές πλεόνασμα μπορεί να υπεραναπληρωθεί από υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης. Σε συνδυασμό με ένα επίπεδο πληθωρισμού αποδεκτό στο πλαίσιο της ευρωζώνης, αυτό θα οδηγούσε σε  ονομαστική διόγκωση του ΑΕΠ που θα βελτίωνε σημαντικά το κλάσμα «δημόσιο χρέος προς ΑΕΠ» μέσω της αύξησης του παρονομαστή.

Η προσέγγιση αυτή ήταν αποτέλεσμα μιας συγκροτημένης και επίπονης στρατηγικής για το δημόσιο χρέος και τη δημοσιονομική προσαρμογή. Η στρατηγική αυτή απέδιδε καρπούς και επέτρεπε περαιτέρω βελτιώσεις μέσω των πρόσθετων παραμετρικών αλλαγών στο χρέος που είχαν συμφωνηθεί ήδη από το 2012.

Περισσότερα...

Η 20.2.2017 επανάληψη της 20.2.2015

Αθήνα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος έκανε το ακόλουθο σχόλιο για τα όσα συμφωνήθηκαν στο Eurogroup

Η 20.2.2017 επανάληψη της 20.2.2015 

Στις 20 Φεβρουαρίου 2017 επαναλαμβάνεται ουσιαστικά αυτό που έγινε στο Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου 2015. Όπως το 2015 έτσι και τώρα συμφωνήθηκε απλώς η παράταση της διαπραγμάτευσης για το κλείσιμο της αξιολόγησης. Χωρίς να υπάρχει καμία οριστική συμφωνία για το τρέχον πρόγραμμα που λήγει τον Ιούλιο του 2018 και τις επόμενες εκταμιεύσεις. Χωρίς, πολύ περισσότερο, να υπάρχει συμφωνία για το τι θα γίνει μετά τον Ιούλιο του 2018. Χωρίς να υπάρχει καμία δέσμευση των εταίρων για παρεμβάσεις στο δημόσιο χρέος, πέραν των ασήμαντων «βραχυπρόθεσμων» μέτρων που ανακοινώθηκαν στις 6.12.2016. Χωρίς να υπάρχει ο,τιδήποτε ως προς τη συμμετοχή της Ελλάδας στο QE της ΕΚΤ. Χωρίς να έχει λήξει η εκκρεμότητα ως προς τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο τρέχον πρόγραμμα.

Συμφωνήθηκε συνεπώς η παράταση της εκκρεμότητας έως ότου να βρεθεί και πάλι η  χώρα ένα βήμα πριν από πιστωτικό γεγονός, πριν τη μεγάλη λήξη ομολόγων  του Ιουλίου, που και αυτό μπορεί να αποφευχθεί τεχνικά με την κατάχρηση των κεφαλαίων του κοινού ταμείου ΝΠΔΔ που διαχειρίζεται η ΤτΕ. Στην περίπτωση αυτή η «διαπραγμάτευση» θα παραταθεί για μερικούς μήνες ακόμη περιμένοντας, υποτίθεται, την επόμενη γερμανική κυβέρνηση.  Συμφωνήθηκε, με άλλα λόγια, η παράταση της εκκρεμότητας έως ότου διαμορφωθούν και πάλι δραματικά διλήμματα.

Περισσότερα...

Το νομικό πλαίσιο της υπόθεσης Γεωργίου / ΕΛΣΤΑΤ

Αθήνα 6 Σεπτεμβρίου 2016

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στην προσωπική ιστοσελίδα του 

Το νομικό πλαίσιο της υπόθεσης Γεωργίου / ΕΛΣΤΑΤ

- Άσκηση αντοχής του κράτους δικαίου 

Γράφονται και λέγονται πολλά για την υπόθεση Γεωργίου /ΕΛΣΤΑΤ. Έχει συνεπώς σημασία να διαβάσουμε με προσοχή αυτά που έχει πει η ελληνική δικαιοσύνη με το 1331/2016 βούλευμα του ποινικού τμήματος του Αρείου Πάγου επί της από 14.9.2015 αναίρεσης που άσκησε η σημερινή Εισαγγελέας του ΑΠ και αποτέλεσε   την βάση της πρότασης της ενώπιον του Συμβουλίου του ΑΠ. Καταγράφω λοιπόν, επειδή θεωρώ ότι έχω επιστημονική πρωτίστως υποχρέωση, τα κατά τη γνώμη μου  κρίσιμα σημεία επισημαίνοντας κάθε φορά τι έχει γίνει δεκτό από το αναιρετικό βούλευμα του ΑΠ και τι περιλαμβάνεται στην εισαγγελική πρόταση:

1. Η «εγκληματική πράξη» συνίσταται στον τελικό προσδιορισμό, το Νοέμβριο του 2010, από την ΕΛΣΤΑΤ, του δημοσιονομικού ελλείμματος του 2009 στο ύψος του 15,4% του ΑΕΠ και εν τελεί (λόγω του προς τα κάτω επαναπροσδιορισμού του ΑΕΠ) στο ύψος του 15,8 %, αντί του μόλις προηγούμενου προσδιορισμού του Απριλίου του 2010 στο ύψος του 13,6 %. Η ελληνική δικαιοσύνη θεωρεί, εμμέσως πλην σαφώς, ότι ως προς το 13,6 % του ΑΕΠ δεν τίθεται κανένα απολύτως θέμα! 

Το δυσθεώρητο όμως 13,6 % δεν είχε ούτως ή άλλως καμία σχέση ούτε με τις προβλέψεις του προϋπολογισμού του 2009 που ψηφίστηκε στα τέλη του 2008, ούτε με τις σταδιακές αναπροσαρμογές των επισήμων εκτιμήσεων της κυβέρνησης της περιόδου 2007-2009, με βάση τις οποίες διεξήχθησαν οι εκλογές του 2009. 

Περισσότερα...

Βουλή: Βρίσκεστε στην κυβέρνηση εκβιάζοντας την Ιστορία και αυτό δεν μπορεί να τραβήξει πολύ.

Αθήνα, 8 Μαΐου 2016 

Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης «Ενιαίο Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλειας - Μεταρρύθμιση ασφαλιστικού-συνταξιοδοτικού συστήματος - Ρυθμίσεις φορολογίας εισοδήματος και τυχερών παιγνίων και άλλες διατάξεις»

Κυρίες και κύριοι βουλευτές,

Έχουν περάσει 16 μήνες από τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015.

Είναι λοιπόν λογικό και δίκαιο να αναρωτηθούμε πού ήταν το Δεκέμβριο του 2014 η χώρα και πού βρίσκεται σήμερα.

Βέβαια ουδέν κακόν αμιγές καλού.  Το καλό είναι ότι διαψεύστηκαν οι δημαγωγίες, τα ψέματα, οι συκοφαντίες, οι εύκολες υποσχέσεις, οι συνομωσιολογίες, οι χυδαίοι λαϊκισμοί.  Το καλό είναι ότι ναι, αποδείχτηκε ότι δεν υπήρχε κανένα οικονομικό και ηθικό έρεισμα της λεγόμενης αντιμνημονιακής πολιτικής. Ούτε πρόγραμμα Θεσσαλονίκης υπήρχε, ούτε υπερήφανη διαπραγμάτευση, ούτε κόκκινες γραμμές, ούτε εναλλακτική στρατηγική, ούτε στοιχειώδης συνέπεια και αίσθηση ευθύνης.  Εκεί που φτύνατε, γλείφετε, το έχω πει πολλές φορές, αλλά τώρα πια αποδεικνύεται περίτρανα.

Αντί για την κατάργηση του Μνημονίου, φτάσαμε στο τρίτο και τώρα φτάνουμε στο τέταρτο Μνημόνιο συνδυασμένο μάλιστα με το ζήτημα του χρέους.  Τέταρτο Μνημόνιο για να δοθεί αυτό που έχει ήδη δοθεί από το 2012 και το οποίο δυστυχώς δεν μπορούν να προεξοφλήσουν θετικά για τη χώρα οι αγορές, διότι θα υπάρχει πάντα η εκκρεμότητα της εκπλήρωσης των προϋποθέσεων, που θα τάσσει αυτό το συμπληρωματικό Μνημόνιο.

Περισσότερα...

Η πολιτική αλλαγή προϋπόθεση για την εθνική ανάκαμψη

Απρίλιος 2016

Άρθρο Ευάγγελου Βενιζέλου στο περιοδικό Crash 

Η πολιτική αλλαγή προϋπόθεση για την εθνική ανάκαμψη 

Δεκαέξι μήνες μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 η ελληνική κοινωνία θέτει κάθε ημέρα στον εαυτό της περισσότερα και σκληρότερα ερωτήματα από ό,τι το Δεκέμβριο του 2014. Ας δούμε την εικόνα:

Μια αξιολόγηση που δεν κλείνει και μόλις κλείσει ξανανοίγει, τα σενάρια του Grexit να επανέρχονται, νέες φορολογικές επιβαρύνσεις να επαπειλούνται και νέες μειώσεις στις συντάξεις να θεωρούνται βέβαιες. Με την μείωση των καταθέσεων και τη διόγκωση των κόκκινων δανείων να συνεχίζονται από μήνα σε μήνα.

Επιπλέον δε πενήντα χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες βρίσκονται επισήμως εγκλωβισμένοι στην Ελλάδα χωρίς προοπτική ούτε επανόδου στην Τουρκία ούτε προώθησης προς την Γερμανία ή άλλες ευρωπαϊκές χώρες της προτίμησής τους. Με τις ροές από τα τουρκικά παράλια προς τα ελληνικά νησιά να συνεχίζονται καθημερινά και παρά τις πρώτες επανεισδοχές προς την Τουρκία, να αυξάνεται ο συνολικός αριθμός όσων βρίσκονται στην Ελλάδα με ασαφές νομικό καθεστώς και αβέβαιη έως καμία προοπτική.

Άνοιξε όμως και άλλο μέτωπο με αφορμή την συμμετοχή του ΝΑΤΟ στην επιτήρηση των θαλάσσιων συνόρων Ελλάδας - Τουρκίας. Αυτό των μονομερών τουρκικών διεκδικήσεων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο που αναζωπυρώθηκαν με συστηματικό και συχνά απροκάλυπτο τρόπο.

Περισσότερα...