6 Δεκεμβρίου 2006


Ο Μίμης Ανδρουλάκης έχει καταφέρει να κάνει την παρουσίαση ενός βιβλίου ανοικτή συγκέντρωση. Ίσως επειδή είναι κλειστό βιβλίο και όχι ανοικτό. Ο Μίμης είναι ένας άνθρωπος με παιγνιώδη διάθεση πάντα, ένα λάτρης της θεωρίας των παιγνίων και στην πραγματική ζωή και στην πολιτική. Γι΄ αυτό και «θηλυκό» και «πόκερ» στον τίτλο του βιβλίου του.

Μόνο που στο μυαλό του Μίμη Ανδρουλάκη το θηλυκό δεν ταυτίζεται με το γυναικείο, αλλά με αυτό που γονιμοποιείται. Άρα με την βαθύτερη ουσία της ιστορίας, την πολιτικής, της κοινωνίας, της οικονομίας. Φλερτάρει με τις γυναίκες βεβαίως γιατί η πολιτική είναι κάτι το βαθύτατα ανθρώπινο, είναι μία ανθρώπινη σχέση, άρα κάτι το αναπόφευκτα ερωτικό, αλλά και από την άλλη μεριά φλερτάρει με όλες τις μεγάλες ιδέες, όπως αυτές που ανέφερα, που είναι επίσης θηλυκές και δεν είναι τυχαίο αυτό.

Προσπάθησα να καταλάβω τι θέλει να κάνει, ποιο είναι το παιχνίδι που στήνει και γιατί όλα αυτά τα περιστρέφει γύρω από την γυναίκα, το θηλυκό, το έξυπνο, το γόνιμο. Νομίζω ότι ο Μίμης Ανδρουλάκης είναι κατά βάθος ένας πολύ μεγάλος μαιευτήρας. Εκμαιεύει ιδέες και αυτό που οργανώνει είναι ουσιαστικά ένας νέου τύπου φιλοσοφικός διάλογος, κατά τα πρότυπα των πλατωνικών διαλόγων, μόνο που στην εποχή μας αυτό λέγεται brainstorming, ενώ ουσιαστικά είναι η πιο μεθοδική και πιο συστηματική εφαρμογή μιας μαιευτικής μεθόδου.

Οργανώνει τα πράγματα γύρω από ένα παιχνίδι όπου πολλά στοιχεία λειτουργούν ως κράχτης και κυρίως τα ερωτικά στοιχεία. Υφαίνει έτσι έναν πολιτικό διάλογο γύρω από τα πιο επικίνδυνα, επώδυνα και σκληρά θέματα. Είναι σκληρό το βιβλίο του Μίμη Ανδρουλάκη, μόνο που δεν είναι ερωτικά σκληρό, είναι πολιτικά σκληρό. Γιατί πίσω από αυτήν την παιχνιδιάρικη και γοητευτική φόρμα κρύβονται σκληρές και πολύ συγκεκριμένες θέσεις για όλα τα μεγάλα θέματα: για την οικονομία, για το μοντέλο ανάπτυξης, για το ασφαλιστικό, για το φορολογικό, για το λεγόμενο σκανδιναβικό μοντέλο.

Χτυπάει ο εικονοκλάστης Μίμης Ανδρουλάκης με τη μοναδική ικανότητα του και με πολύ μεγάλη διεισδυτικότητα όλα τα στερεότυπα της πολιτική σκέψης και του δημόσιου λόγου, παλιά και καινούρια στερεότυπα, και του συντηρητικού και του προοδευτικού λόγου. Είναι υπεράνω αυτών των στερεοτύπων ο λόγος του Μίμη Ανδρουλάκη και πραγματικά αυτό που στήνει είναι ένα παιχνίδι θηλυκό γιατί γεννά νέες ιδέες, νέες προτάσεις. Δεν μπόρεσε ίσως να γίνει ο νέος «μεγάλος ερωτικός», ο διάδοχος του Εμπειρίκου. Είναι όμως αυτός που στήνει συστηματικά με τα βιβλία του το μεγάλο παιχνίδι των σχέσεων πολιτικής, οικονομίας και έρωτα και γι΄ αυτό νομίζω ότι του αξίζει ένα πολύ θερμό χειροκρότημα.

 


* Η παρουσίαση του βιβλίου του Μίμη Ανδρουλάκης «Θηλυκό Πόκερ, Συμφέρον και συμπάθεια», εκδόσεις Καστανιώτης, 2006, πραγματοποιήθηκε στο εστιατόριο Pasaji (Στοά Σπυρομήλιου)