Αθήνα, 15 Ιανουαρίου 2018

 

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του ν/σ του Υπουργείου Οικονομικών «Ρυθμίσεις για την εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής και άλλες διατάξεις»

 

«Κυβέρνηση αναδιανομής επιδομάτων που θέλει μια κοινωνία της επιδοματικής προσδοκίας»

 

Επιτρέψτε μου, πριν από την παρέμβασή μου, να εκφράσω τα θερμά μου συλλυπητήρια στον ΣΥΡΙΖΑ για την απώλεια του Θόδωρου Μιχόπουλου.

Κυρίες και κύριοι βουλευτές, και οι προηγούμενες κυβερνήσεις μέχρι τον Ιανουάριο του 2015 κατέθεσαν πολλές φορές πολυνομοσχέδια για να ανταποκριθούν σε υποχρεώσεις που απέρρεαν από τα προγράμματα στήριξης. Θέλω να θυμηθείτε το πολιτικό και κοινωνικό κλίμα εκείνων των συζητήσεων στη Βουλή, τη στάση της τότε αντιπολίτευσης, τη στάση των συνδικαλιστικών οργανώσεων, τη στάση και του συστήματος επικοινωνίας. Νομίζω ότι αυτό θα μας βοηθήσει για να κάνουμε μία ορθολογική και υπεύθυνη συζήτηση γύρω από την αρχή που διέπει το νομοσχέδιο και γύρω από την στρατηγική που δεν έχει, αλλά πρέπει να αποκτήσει η χώρα, καθώς βαδίζουμε προς τη λήξη του τρίτου μνημονίου, του μνημονίου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Αναζήτησα και στην αιτιολογική έκθεση και στις συζητήσεις στην Επιτροπή την αρχή που διέπει το νομοσχέδιο αυτό. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι υπάρχει ένας μεταρρυθμιστικός οίστρος ή μάλλον μία αγωνία να αποδείξει η κυβέρνηση ότι μπορεί να εφαρμόσει τα συμφωνηθέντα, έστω την υστάτη στιγμή, όπως-όπως, άρον-άρον ότι, εν πάση περιπτώσει, η αρχή που διέπει το νομοσχέδιο αυτό είναι ότι «είμαστε εδώ, οι καλοί διεκπεραιωτές, ακόμη και χωρίς σχέδιο, αλλά και χωρίς διαπραγμάτευση. Γιατί πρέπει να φθάσουμε στο τέλος, πρέπει να παρουσιάσουμε ως κυβέρνηση ένα success story, επικοινωνιακό και όχι πραγματικό, τον Αύγουστο του 2018 με τη λήξη του προγράμματος, ώστε να υπάρχει η ψευδαίσθηση, η νέα ψευδαίσθηση, πως τώρα πια είμαστε εκτός μνημονίου, έχουμε αγγίξει την περιβόητη και πολυπόθητη καθαρή έξοδο από την κρίση».

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2018

Αθήνα, 9 Ιανουαρίου 2018

 

Ομιλία Ευ. Βενιζέλου στη Βουλή κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων «Τροποποίηση του άρθρου 5 του ν.1920/1991 (Α΄11), με τον οποίο κυρώθηκε η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου "Περί Μουσουλμάνων Θρησκευτικών Λειτουργών" (Α΄182)»

 

Κυρίες και κύριοι βουλευτές, μόλις παρουσιάστηκε το σχέδιο νόμου στην αρχική του μορφή, έκανα μία δημόσια δήλωση πως το βρίσκω σωστό, θεωρώ ότι κινείται προς την ορθή κατεύθυνση και το στηρίζω. Θέλω όμως υπό την ιδιότητά μου του πρώην Υπουργού Εξωτερικών, του καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου και του εισηγητή της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την εκτέλεση των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου να διατυπώσω τη γνώμη μου στην Ολομέλεια, προκειμένου να καταγραφεί στα πρακτικά της Βουλής. Για να διευκολύνω την κωδικοποίηση των απόψεών μου, έχω καταθέσει και μία τροπολογία, η οποία αφορά το δικονομικό μέρος του ζητήματος. Όμως το δικονομικό μέρος είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την προστασία των δικαιωμάτων και με την ουσία του προβλήματος.

Ξεκινώ από το θεμελιώδες ζήτημα του νομικού καθεστώτος στο πλαίσιο του οποίου κινούμαστε. Υπάρχει διεθνής υποχρέωση της χώρας να εγκαθιδρύει και να διατηρεί μία ειδική δικαιοδοσία για τους Μουσουλμάνους Έλληνες πολίτες εγκατεστημένους στη Θράκη ή αυτό είναι μία επιλογή του εθνικού νομοθέτη στο πλαίσιο του εθνικού Συντάγματος και της εθνικής έννομης τάξης; Είναι για εμένα σαφές –και αυτή είναι η κυρίαρχη άποψη στον επιστημονικό διάλογο– ότι δεν υπάρχει διεθνής υποχρέωση της χώρας, δεν δεσμευόμαστε ούτε από τη Συνθήκη των Αθηνών ούτε από την προγενέστερη Συνθήκη της Κωνσταντινουπόλεως. Η δε Συνθήκη της Λωζάννης, η οποία προφανώς ισχύει, παραπέμπει στα έθιμα της μουσουλμανικής μειονότητας και μάλιστα υπό τον όρο της αμοιβαιότητας, ο οποίος όμως είναι ένας δύσκολα ερμηνευόμενος όρος στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν μπορείς να θέσεις υπό τον όρο της αμοιβαιότητας την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι, συνεπώς, τελείως διαφορετικό ζήτημα ο σεβασμός των εθίμων και τελείως διαφορετικό ζήτημα η υπαγωγή σε μία ειδική δικαιοδοσία που διέπεται από τον ιερό μουσουλμανικό νόμο, τη λεγόμενη Σαρία.

Tags: Κράτος Δικαίου | Δικαιώματα και ΕλευθερίεςΔικαιοσύνηΑγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2018

Αθήνα, 18 Δεκεμβρίου 2017

 

Απάντηση Ευάγγελου Βενιζέλου στον Υπουργό Οικονομικών, κ. Τσακαλώτο, στη συζήτηση του σ/ ν του ΥΠΟΙΚ «Κύρωση του Κρατικού Προϋπολογισμού οικονομικού έτους 2018»

 

Κύριε Υπουργέ, αν έχετε την καλοσύνη, είμαι βέβαιος ότι μπορείτε να πίνετε και νερό και να με ακούτε.

Απαντώ στο επιχείρημα του κ. Τσακαλώτου ότι είχε εγκρίνει την προληπτική πιστωτική γραμμή το Eurogroup, το Νοέμβριο του 2014, αλλά το Δεκέμβριο είπε, αν υποβληθεί αίτηση, είμαστε έτοιμοι να τη δούμε θετικά.

Τι είχε μεσολαβήσει; Είχε μεσολαβήσει η διαπίστωση της αδυναμίας εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, η στείρα θέση της αντιπολίτευσης και ήξεραν όλοι ότι επίκεινται εκλογές και θα προκύψει νέα κυβέρνηση. Είπε, λοιπόν, το Eurogroup, «είμαι έτοιμο να δώσω την προληπτική πιστωτική γραμμή, εάν η νέα ελληνική κυβέρνηση ακολουθήσει τη γραμμή αυτή και επιβεβαιώσει τη θέση της προηγούμενης κυβέρνησης και υποβάλει το αίτημα». Αυτό έπρεπε να έχει γίνει το αργότερο στις 20 Φεβρουαρίου του 2015, όταν συνάψατε συμφωνία, επιστρέψατε τα 11 δισεκατομμύρια Ευρώ που είχε στη διάθεσή του το ΤΧΣ, αλλά αρνηθήκατε να φέρετε τη συμφωνία αυτήν στη Βουλή, η χώρα εξώκειλε και πήγαμε στο δράμα του καλοκαιριού του 2015 και στην ταπεινωτική και ασύμφορη συμφωνία της 12ης Ιουλίου.

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2017

Αθήνα, 18 Δεκεμβρίου 2017



Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του σ/ ν του ΥΠΟΙΚ «Κύρωση του Κρατικού Προϋπολογισμού οικονομικού έτους 2018»

 

​​Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το κεντρικό ζήτημα του προϋπολογισμού του 2018 είναι εάν πρόκειται για τον προϋπολογισμό της «καθαρής εξόδου» από το τρίτο μνημόνιο της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου ή εάν στην πραγματικότητα   πρόκειται για μία έξοδο, όχι όμως από το μνημόνιο προς την κανονικότητα, αλλά έξοδο από το τρίτο μνημόνιο και ήδη αποφασισμένη και ψηφισμένη είσοδο στο τέταρτο μνημόνιο, το οποίο δεν φτάνει μόνο μέχρι το 2023, αλλά επεκτείνεται σε κύρια θέματα επ’ αόριστον, θεωρητικά μέχρι την εξόφληση του χρέους, δηλαδή περίπου μέχρι το 2060.

Ο προϋπολογισμός αυτός είναι ο προϋπολογισμός «εξόδου» από το μνημόνιο 3 στο οποίο μπήκαμε με τους χειρότερους δυνατούς όρους λόγω του πρώτου εξαμήνου του 2015, λόγω μίας τυχοδιωκτικής πολιτικής που κατέληξε στη συντριβή, στα capital controls, στη συνεχή διαρροή καταθέσεων, στην επιστροφή στην ύφεση;

Θα έλεγα ότι τώρα πια, μετά από σχεδόν τρία χρόνια, είναι πολύ εύκολη η σύγκριση με το τι συνέβαινε μέχρι τις εκλογές του 2015 και όλοι καταλαβαίνουν πώς θα εξελισσόταν η κατάσταση αν δεν είχε μεσολαβήσει η πολιτική αλλαγή του Ιανουαρίου του 2015, ή μάλλον, επειδή η αλλαγή αυτή είχε αρχίσει να συντελείται μήνες νωρίτερα, αν δεν είχε καλλιεργηθεί η φαντασίωση πως μπορεί να εφαρμοστεί δήθεν μία άλλη πολιτική που αποδείχτηκε συνονθύλευμα αυταπάτης και ωμής πολιτικής εξαπάτησης.

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2017

Αθήνα 29 Νοεμβρίου 2017

 

Απόσπασμα από την ομιλία του Ευάγγελου Βενιζέλου στη Βουλή, με θέμα την ανταλλαγή ομολόγων, κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών «Ελληνικό Ινστιτούτο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών και άλλες διατάξεις»

Με την άδεια σας, κυρία Πρόεδρε, για λίγα δευτερόλεπτα και επειδή μετά από αρκετές μέρες κάνω χρήση του δικαιώματος μου να απευθυνθώ στο σώμα, θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα άλλο ζήτημα το οποίο δεν σχετίζεται με το νομοσχέδιο και θέλω την ανοχή σας. Έχει εκκινήσει και ολοκληρώνεται από ό,τι βλέπω με επιτυχία η διαδικασία ανταλλαγής των ομολόγων που εκδόθηκαν το 2012, όταν συνετελέσθη η μεγάλη παρέμβαση στο χρέος, όταν κουρεύτηκε ονομαστικά το ελληνικό δημόσιο χρέος κατά 129.000.000.000 Ευρώ, τελικώς, με την ανταλλαγή ομολόγων, και στη συνέχεια μειώθηκε και περαιτέρω σε όρους παρούσης αξίας μέσα από τις συνθήκες του δανεισμού, τις εξαιρετικά ευνοϊκές, του δευτέρου προγράμματος του 2012.

Χαίρομαι πάρα πολύ που η κυβέρνηση απεφάσισε να συνεχίσει αυτήν την πολιτική του 2012, αξιοποιεί αυτά τα ομόλογα του 2012, τα λεγόμενα post PSI ομόλογα τα οποία κράτησαν, ως γέφυρα επικοινωνίας, την Ελλάδα μέσα στις αγορές και τη δυνατότητα να επανέλθει στις αγορές μετά το τέλος του προγράμματος στήριξης, τον Αύγουστο του 2018. Χαίρομαι γιατί έτσι έχουμε μία πανηγυρική πράξη απόλυτης, εκ των υστέρων, υιοθέτησης και συνέχισης της πολιτικής του 2012. Εάν αυτό είχε γίνει από τον Ιανουάριο του 2015, εάν δεν είχαμε τη ρήξη και τη δευτερογενή κρίση, προ πολλού θα είχαμε βγει από την πίεση των μνημονίων και θα είχαμε περάσει στη μεταμνημονιακή εποχή με την προληπτική πιστωτική γραμμή που είχε συμφωνηθεί και αποφασισθεί από το Eurogroup το Νοέμβριο του 2014.

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2017

Αθήνα 29 Νοεμβρίου 2017

 

Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στην Βουλή κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών «Ελληνικό Ινστιτούτο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών και άλλες διατάξεις»

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το ζήτημα του Ελληνικού Ινστιτούτου Βυζαντινών Σπουδών της Βενετίας πρέπει να μας επιτρέψει να συμφωνήσουμε, να συναινέσουμε και να συμβάλλουμε στην άσκηση μίας εθνικής πολιτικής. Δεν επιτρέπεται να αναπτύσσονται μικροαντιδικίες ή μικροκομματισμοί σε ένα τέτοιο ζήτημα που αφορά τη διεθνή επιστημονική παρουσία της χώρας στη Βενετία, σε μία πόλη με την οποία το Βυζάντιο είχε ιδιαίτερους δεσμούς. Και το Ινστιτούτο από τότε που ιδρύθηκε, συνιστά ένα προκεχωρημένο φυλάκιο της ελληνικής επιστήμης αλλά και του ελληνικού πολιτισμού, γιατί η παρουσία του Ινστιτούτου στη Βενετία είναι μία έμπρακτη απόδειξη της υποχρέωσης που έχουμε να γεφυρώσουμε τον ανατολικό με τον δυτικό μεσαίωνα.

Το αντικείμενο του Ινστιτούτου – το επιστημονικό, το ερευνητικό – δεν είναι απλά ο βυζαντινός και μεταβυζαντινός κόσμος, αλλά είναι η σχέση ανάμεσα στο Βυζάντιο και τη Δύση, είναι η διερεύνηση του ιδιαίτερου ρόλου της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας, είναι η διερεύνηση των ζητημάτων, μέσα από τα οποία προκύπτει, στην ιστορική συνέχεια, η ταυτότητα του νέου ελληνισμού. Οι επιστημονικές ηγεσίες του Ινστιτούτου από την εποχή που ιδρύθηκε, από τη δεκαετία του ‘50 μέχρι σήμερα, δεν προέκυψαν μέσα από καμιά πολιτική ή διοικητική διεργασία, οι επιλογές των διευθυντών ήταν διαχρονικά αυτονόητες. Το Ινστιτούτο της Βενετίας το διοίκησαν μεγάλες προσωπικότητες, καταξιωμένες στο αντικείμενό τους. Ήταν προφανές, αυτονόητο, ποιος θα αναλάβει την επιστημονική διεύθυνση του Ινστιτούτου.

Tags: Εξωτερική ΠολιτικήΑγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2017

Αθήνα, 20 Νοεμβρίου 2017

  

Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στη Βουλή κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών «Διανομή Κοινωνικού Μερίσματος και άλλες διατάξεις»

 

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η σύλληψη της πολιτικής του υπερπλεονάσματος έχει προκαλέσει και προκαλεί βλάβη στην εθνική οικονομία, απολύτως συγκρίσιμη με τη βλάβη του τραγικού πρώτου εξαμήνου του 2015. Ποια είναι η σύλληψη του υπερπλεονάσματος; Η ταξική πολιτική, στην οποία αναφέρθηκε προηγουμένως ο κ. Τσακαλώτος; Μακάρι να ήταν μόνον αυτό. Η σύλληψη του υπερπλεονάσματος είναι η απόλυτη, εν ψυχρώ, κυνική θυσία της προοπτικής της εθνικής οικονομίας, της δυνατότητας ανάκαμψης και ανάκτησης του χαμένου εδάφους προς όφελος μίας καθαρά, ωμά επικοινωνιακής στρατηγικής, χάριν ενός αφηγήματος πως δήθεν παίρνουμε από τους μικρομεσαίους, από τα κατάλοιπα της μεσαίας τάξης, από τα ράκη της και μοιράζουμε το υπερπλεόνασμα στα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα.

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2017

Αθήνα, 9 Ιουνίου 2017

Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στην Ολομέλεια

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Βουλή ψήφισε μόλις πριν από είκοσι ημέρες το μνημόνιο 3+, το μνημόνιο 4 και άνοιξε το δρόμο προς το διαρκές μνημόνιο, μέχρι την εξόφληση του χρέους.  Δυστυχώς μεσολάβησε, η εξευτελιστική για τη χώρα, εξέλιξη της συνεδρίασης του Eurogroup της 22ης Μαΐου.  Ούτε η αξιολόγηση ολοκληρώθηκε, ούτε η εκταμίευση της περιβόητης δόσης για τις ανάγκες πληρωμών του Ιουλίου αποφασίστηκε, ούτε η θρυλούμενη λύση για το χρέος, που θα επέτρεπε στην κυβέρνηση να βρει προσχήματα, αποφασίστηκε στη συνεδρίαση αυτή. 

Μήπως πρέπει σήμερα, για δεύτερη φορά μέσα σε είκοσι μόλις ημέρες, να σκεφτεί η Βουλή των Ελλήνων, δηλαδή η κοινοβουλευτική πλειοψηφία, τι είναι αυτό που έχει κάνει τα τελευταία δυόμιση χρόνια;  Πώς εξελίσσεται αυτή η δεύτερη κρίση μέσα στην κρίση, για την ακρίβεια την ώρα που ήμασταν έτοιμοι να βγούμε από τον κλοιό του μνημονίου τον Ιανουάριο - Φεβρουάριο του 2015;  Τι είναι αυτό το οποίο έχει συμβεί στη χώρα;  Γιατί όλα αυτά που ζούμε τώρα, οφείλονται στο γεγονός ότι η χώρα άνοιξε ένα νέο υφεσιακό κύκλο και κυρίως έναν πολύ μεγάλο κύκλο αβεβαιότητας.  Πληρώνουμε τώρα και θα πληρώνουμε για δεκαετίες αυτή την εθνική οπισθοχώρηση.  Αυτή την κρίση εμπιστοσύνης που δεν είναι εμπιστοσύνη των ξένων, των εταίρων προς την Ελλάδα, αλλά είναι πρωτίστως εμπιστοσύνη της Ελλάδας απέναντι στον εαυτό της, εμπιστοσύνη της κοινωνίας απέναντι στο πολιτικό σύστημα.  Αυτή η εθνική διάψευση είναι που προκαλεί τεράστιο κόστος και το κόστος συνοψίζεται στην αδυναμία να χαραχθεί και να εφαρμοσθεί μία εθνική στρατηγική

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2017

Αθήνα, 18 Μαΐου 2017

 

Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου στην Ολομέλεια της Βουλής
κατά τη συζήτηση του ν/σ του ΥΠΟΙΚ

 

Κυρίες και κύριοι βουλευτές, θα ήθελα να υπενθυμίσω τι συμβαίνει σήμερα στη Βουλή. Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ καλείται σήμερα το βράδυ να ψηφίσει δύο νέα μνημόνια.  Το μνημόνιο 3+ με μέτρα για την περίοδο μέχρι τον Ιούλιο του 2018 και το Μνημόνιο 4 για την περίοδο μέχρι και το 2021, που αφορά την επόμενη Βουλή και την επόμενη Κυβέρνηση σε κάθε περίπτωση.  Σε αυτά δεν περιλαμβάνονται μέτρα για το χρέος, τα οποία εύχομαι να δοθούν, είναι υπεσχημένα και δεδομένα από το 2012.  Τότε μας δόθηκαν χωρίς πρόσθετα μέτρα, εφάπαξ.  Τώρα θα μας δοθούν σταδιακά και με μέτρα. Άρα η Βουλή ψηφίζει επί της αρχής και ένα διαρκές μνημόνιο, μετά το τέταρτο μνημόνιο, συνδεδεμένο με τη σταδιακή παραχώρηση παραμετρικών αλλαγών στο χρέος. 

Δεν θα μιλήσω, κυρίες και κύριοι βουλευτές της συμπολίτευσης, για την πολιτική απαξίωση και τον ιδεολογικό ευτελισμό.  Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ρευστοποιηθεί αξιακά και πολιτικά, δεν είναι σε στερεά κατάσταση.  Προσλαμβάνει το σχήμα του δοχείου, στο οποίο κάθε φορά εισέρχεται.  Οι προηγούμενες κυβερνήσεις, καλές-κακές, είχαν στερεά κατάσταση.  Μπορεί να είχαν χτυπήματα, ξυσίματα, ακρωτηριασμούς, να ήταν στρογγυλές ή να είχαν γωνίες, αλλά ήταν στέρεες.  Τώρα μιλάμε για την πολιτική των ρευστών.  Δε θα μιλήσω ούτε για την κυλιόμενη πολιτική απάτη εις βάρος του ελληνικού λαού. 

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2017

Αθήνα, 7 Απριλίου 2017

Πρώτη παρέμβαση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση της επίκαιρης ερώτησης προς τον Πρωθυπουργό, στη Βουλή

Ευχαριστώ κ. Πρόεδρε.  Σύμφωνα με ένα εντυπωσιακό δημοσίευμα του δημοσιογράφου Ιάσονα Πιπίνη, το οποίο είναι τεκμηριωμένο με στοιχεία, μαρτυρίες και κυρίως με φωτογραφίες, ο τότε Διευθυντής του γραφείου του Αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο κ. Νίκος Παππάς, τον Αύγουστο του 2013 πραγματοποίησε επίσκεψη στη Βενεζουέλα. Και σύμφωνα με τη μαρτυρία του ίδιου του κ. Παππά, την οποία επανέλαβε και χθες στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, αλλά και σε διάφορα μέσα ενημέρωσης, βασικός σκοπός της επίσκεψης αυτής, που δεν είχε ανακοινωθεί δημοσίως, ήταν να διερευνηθούν οι δυνατότητες εμπορικών σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες.  Δεν αντιλαμβάνομαι ποιον ακριβώς φορέα εκπροσωπούσε και ποιο σκοπό εξυπηρετούσε ο Διευθυντής του γραφείου του Αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δηλαδή ο εκπρόσωπος ενός ριζοσπαστικού κόμματος και τι νόημα έχει ένα κόμμα να βολιδοσκοπεί για εμπορικές σχέσεις, είτε στον αγροτο-διατροφικό τομέα είτε πολύ περισσότερο σε άλλους τομείς που συνδέονται με μεγάλες και ισχυρές επιχειρήσεις, όπως είναι ο τομέας της ενέργειας και πιο συγκεκριμένα των πετρελαιοειδών.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα αυτό, ο παριστάμενος σημερινός Υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, ο κ. Παππάς, έγινε δεκτός από έναν αμφιλεγόμενο και ελεγχόμενο από διάφορες Αρχές επιχειρηματία, τον κ. Μαχέντ Χαλίλ ,ταξίδευσε με το ιδιωτικό του αεροσκάφος στο τροπικό νησί Μαργαρίτα, στο οποίο και φιλοξενήθηκε, στα ενδιαιτήματα και στα ξενοδοχεία αυτού του επιχειρηματία.  Τον βλέπουμε σε φωτογραφίες να έχει στενή φιλική σχέση με τον δικηγόρο κ. Αρτέμη Αρτεμίου, ο οποίος εθεάθη και πριν από λίγο καιρό να εξέρχεται του Μεγάρου Μαξίμου, πιθανώς μετά από επαφές με τον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό τότε Επικρατείας, νυν Ψηφιακής Πολιτικής.  Είναι πραγματικά παράδοξο, πώς είναι δυνατόν όλο αυτό το σκηνικό να οργανώνεται για να προωθηθούν υποτίθεται οικονομικές και εμπορικές σχέσεις, ερήμην της Ελληνικής Κυβέρνησης.

Tags: Αγορεύσεις | Παρεμβάσεις 2017