28 Απριλίου 2009


Αγόρευση Ευ. Βενιζέλου κατά τη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας: «Αναδιοργάνωση Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (Σ.ΕΠ.Ε.), ρύθμιση θεμάτων Οργανισμών εποπτευομένων από το Υπουργείο Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας και άλλες διατάξεις»




Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαι δυστυχώς υποχρεωμένος πριν αναφερθώ στο νομοσχέδιο να προτάξω ένα ζήτημα που αφορά στην εφαρμογή του Κανονισμού της Βουλής.

Ο κύριος Πρόεδρος ανακοίνωσε πριν λίγη ώρα την κατάθεση πρότασης 78 Βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης για τη δεύτερη υπόθεση του κ. Αριστοτέλη Παυλίδη. Και ενώ αυτό συνέβη στην Αίθουσα του Κοινοβουλίου, στην Αίθουσα των κοινοβουλευτικών συντακτών ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος προέβη στη δήλωση πως η Νέα Δημοκρατία δεν πρόκειται να μετάσχει σε αυτήν τη διαδικασία μεθοδευμένης γελοιοποίησης της δικαιοσύνης και της πολιτικής ζωής του τόπου και για μία ακόμα φορά κατά την προσφιλή του μέθοδο κατήγγειλε το ΠΑΣΟΚ για έλλειψη σεβασμού προς τους θεσμούς, για εφαρμογή μίας πολιτικής εκτροπής, σχεδόν «πραξικοπήματος», όπως ούτε λίγο ούτε πολύ έχει πει η Κυβέρνηση τις τελευταίες ημέρες. Δηλαδή, προκατέλαβε η Κυβέρνηση, ο Πρωθυπουργός δια του Εκπροσώπου του την συνείδηση, τη γνώμη και την ψήφο για μία ακόμα φορά των Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, τους απαγορεύει να προσέλθουν στη σχετική διαδικασία, όπως τους απαγόρευσε δύο φορές ως τώρα να προσέλθουν και να μετάσχουν στη συζήτηση της πρότασής μας για τη διερεύνηση της υπόθεσης του Βατοπεδίου.

Ποιος ευτελίζει τους θεσμούς; Ποιος προσβάλει το Κοινοβούλιο; Ποιος διασύρει την ίδια τη διαδικασία της κοινοβουλευτικής αντιπαράθεσης; Ποιος προσβάλλει, υποτιμά και αιχμαλωτίζει τους Βουλευτές του; Ποιος είναι αυτός που κινείται με ωμά πολιτικά κριτήρια; Ποιος είναι αυτός που γαντζώνεται στην εξουσία και την ασκεί στο όνομα του μικροκομματικού συμφέροντος χωρίς κανέναν ηθικό ενδοιασμό; Ποιος είναι αυτός που προκαλεί την κρίση ανομίας που αυτήν τη στιγμή ταλανίζει όχι απλώς το πολιτικό σύστημα αλλά την ελληνική κοινωνία συνολικά;

Θα έπρεπε κανονικά να ντρέπεται η Κυβέρνηση, ο Πρωθυπουργός προσωπικά που έδωσε αυτήν την οδηγία στον Εκπρόσωπό του. Όχι γιατί έξω από την Αίθουσα, στο παρασκήνιο διατυπώνονται αυτές οι θέσεις, αλλά γιατί κατά τον τρόπο αυτό προσβάλλεται ο κορυφαίος κοινοβουλευτικός θεσμός και στην πραγματικότητα προσβάλλεται η ίδια η δικαιοσύνη, που παρά τις αντιστάσεις του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και του Αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που επιστρατεύτηκε από αυτόν πριν από μερικούς μήνες, απέστειλε το φάκελο για τη δεύτερη αυτή υπόθεση στη δικαιοσύνη.

Προσπαθούμε να στρέψουμε το ενδιαφέρον της κοινωνίας στα θέματα που συγκροτούν τη δική της ατζέντα. Οι πολίτες αγωνιούν για την εργασία τους, για το εισόδημά τους, για την οικονομική κρίση, για την πορεία της χώρας, για την πορεία μιας χώρας που μπορεί γιατί η Ελλάδα μπορεί. Όμως οι πολίτες που έχουν ως πρόταγμα την οικονομική κρίση και τον οικογενειακό τους προϋπολογισμό και τη διαφύλαξη του επιπέδου της ζωής τους θέλουν ένα σύγχρονο κράτος δικαίου που λειτουργεί, θέλουν μια δημοκρατία που τους σέβεται, θέλουν διαφάνεια γιατί γνωρίζουν ότι η διαφάνεια δεν είναι ηθικό ή θεσμικό μέγεθος αλλά είναι αναπτυξιακό μέγεθος. Αφορά τελικά το μοντέλο ανάπτυξης της χώρας, αφορά τελικά τη λειτουργία των επιχειρήσεων, τις θέσεις εργασίας, το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν. Άρα όλη η συζήτηση που γίνεται είναι στην πραγματικότητα μια ενιαία συζήτηση για το τεράστιο πρόβλημα της εθνικής ανομίας που μαστίζει τον τόπο μας.

Τώρα που έθεσα αυτό το θέμα του Κανονισμού, κύριε Πρόεδρε, έρχομαι στις παρατηρήσεις μου για το νομοσχέδιο. Θα όφειλε η κυρία Υπουργός Απασχόλησης, πριν πει οτιδήποτε σήμερα για το νομοσχέδιο αυτό, να δώσει μια εξήγηση απαντώντας στην εντυπωσιακή καταγγελία στην οποία προέβη η ΓΣΕΕ η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ ενημερώνει την κοινή γνώμη κι έτσι και τη Βουλή των Ελλήνων πως με σημερινή απόφασή του με πλειοψηφία μίας ψήφου (8-7) το Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΑΕΔ με αντίθεση όλων των εκπροσώπων όλων των κοινωνικών φορέων αποφάσισε να εντάξει στο δικό του λογαριασμό τα αποθεματικά του ΛΑΕΚ. Εάν αυτό έχει πράγματι συμβεί, εάν πράγματι ελήφθη αυτή η απόφαση από την πλειοψηφία του Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΑΕΔ που συγκροτούν τα διορισμένα από την Κυβέρνηση μέλη και ο διοικητής του ΟΑΕΔ, τότε υπάρχει τεράστιο θέμα εξαπάτησης των κοινωνικών εταίρων, τεράστιο θέμα αυτοδιάψευσης της Κυβέρνησης, θέμα ομαλών σχέσεων ανάμεσα στην Κυβέρνηση και τους κοινωνικούς εταίρους γιατί τα χρήματα αυτά ανήκουν φυσικά στους εργοδότες και στους εργαζόμενους οι οποίοι κάλλιστα μπορούν να συνεννοηθούν, κάλλιστα μπορούν να συμφωνήσουν, όπως απέδειξαν κατ’ επανάληψη και μέσα από την εθνική γενική συλλογική σύμβαση εργασίας που συνήφθη φέτος και εφαρμόζεται. Είναι πραγματικά παράδοξο να επικαλείται η Κυβέρνηση την αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων για την εφαρμογή του προγράμματος που για πολλοστή φορά παρουσίασε η κυρία Υπουργός προηγουμένως στη Βουλή, όταν υπάρχει αυτό το πολύ σημαντικό ζήτημα το οποίο τίθεται και επί του οποίου όφειλε να έχει δώσει απάντηση η κυρία Υπουργός διότι είμαι βέβαιος πως είναι ενημερωμένη γιατί υπό την εποπτεία της λειτουργεί ο ΟΑΕΔ και καμία μεγάλη πολιτική πρωτοβουλία του διοικητή του ΟΑΕΔ δεν μπορεί να αναληφθεί χωρίς την έγκριση ή έστω την ανοχή και την αποδοχή της Κυβέρνησης.

Κυρία Υπουργέ, οφείλετε να δώσετε απάντηση στους κοινωνικούς εταίρους που ενδιαφέρονται για τη διαφύλαξη και την ορθή και αποδοτική αξιοποίηση των δικών τους πόρων και οφείλετε, εάν είστε ειλικρινής στις δηλώσεις σας –που πιστεύω ότι είστε ειλικρινής- να δώσετε εντολή να ανακληθεί αυτή η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΑΕΔ που ελήφθη με διαφορά μόλις μιας ψήφου.

Σε επιβεβαίωση αυτών που λέω καταθέτω στα Πρακτικά την επίσημη ανακοίνωση που εξέδωσε σήμερα η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας.

Αντιλαμβάνομαι την αγωνία κάθε Υπουργού Απασχόλησης να αντιμετωπίσει το τεράστιο πρόβλημα της ανεργίας. Αντιλαμβάνομαι πως δεν υπάρχει πολιτικός, ακόμη και συντηρητικός πολιτικός, που να μη θέλει να συνεισφέρει όσο μπορεί και όπως μπορεί στην αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, στη διαφύλαξη θέσεων εργασίας, στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, στη μείωση του ποσοστού απασχόλησης. Η ανεργία ούτως ή άλλως είναι βιωματικό φαινόμενο, δεν είναι στατιστικό. Ο κάθε άνεργος είναι 100% άνεργος και προσβάλλεται η προσωπικότητά του. Η ανεργία δεν είναι μόνο πρόβλημα ατομικού και οικογενειακού εισοδήματος, είναι στην πραγματικότητα πρόβλημα θέσης ενός προσώπου μέσα στην κοινωνία, μέσα στον παραγωγικό μηχανισμό. Η ανεργία συνιστά βαθιά προσβολή και ταπείνωση του ανθρώπου.

Δεν θα αμφισβητήσω τις προθέσεις σας. Αυτό που αμφισβητώ είναι η ικανότητα της Κυβέρνησης να κατανοεί τις εξελίξεις, διεθνείς και εθνικές, και να παρεμβαίνει εγκαίρως σ’ αυτές με προληπτικά μέτρα ή έστω με διορθωτικά μέτρα τα οποία όμως λαμβάνονται μέσα σ’ έναν εύλογο χρόνο και αποδίδουν αποτέλεσμα.

Θα έπρεπε η Κυβέρνηση εδώ και τουλάχιστον ενάμισι χρόνο να έχει πλήρη συνείδηση της διεθνούς οικονομικής κρίσης και να έχει προσαρμόσει την πολιτική της σ’ αυτό που πρόκειται να γίνει. Εγώ να δεχθώ ότι μετά την κατάρρευση της LEHMAN BROTHERS εδώ και επτά μήνες έχουμε αναγκαστικά σ’ όλες τις χώρες του κόσμου και στην Ελλάδα πλήρη γνώση και αίσθηση του διεθνούς προβλήματος όπως εισάγεται και διογκώνεται για πολλούς λόγους στη χώρα μας γιατί η χρηματοοικονομική κρίση στη χώρα μας γίνεται κρίση δημοσιονομική, κρίση αναπτυξιακή, κρίση του παραγωγικού μοντέλου, κρίση θεσμική, ηθική, πολιτική, κοινωνική. Μα, πόσους μήνες χρειάζεται μια Κυβέρνηση που έχει στοιχειώδη ικανότητα και στοιχειώδη επαφή με τα πράγματα να αντιδράσει, να πάρει μέτρα που αφορούν τους ευαίσθητους τομείς;

Οι ριζικές δομές της οικονομίας είναι πάρα πολύ απλές. Ιδιωτική κατανάλωση, λιανικό εμπόριο, οικοδομή, τουρισμός, εισόδημα από τη ναυτιλία. Πότε πρέπει να ανακοινωθούν τα μέτρα για την οικοδομή, για παράδειγμα, όπου έχουμε και τεράστιο πρόβλημα απασχόλησης; Τώρα, μετά από επτά μήνες; Πότε κατανόησε όλος ο κόσμος, όλα τα μέσα ενημέρωσης, όλοι οι οικονομικοί αναλυτές ότι υπάρχει πτώση της οικοδομικής κίνησης; Γιατί υπάρχουν αυτά τα σκανδαλωδώς αργά αντανακλαστικά και αυτή η παροιμιώδης διαχειριστική ανικανότητα και η έλλειψη έμπνευσης; Δεν πρόκειται απλά και μόνο για ταξικές επιλογές, πρόκειται για μία πολιτική ανικανότητα, για μια Κυβέρνηση που δεν έχει «ραχοκοκαλιά», δεν έχει κανένα αντανακλαστικό.

Εδώ και πόσους μήνες συζητάμε στη χώρα αυτή για το γεγονός ότι η «ναυαρχίδα» της πραγματικής οικονομίας που είναι η οικοδομή περνά μια κρίση η οποία έχει τραγική επίπτωση και στην απασχόληση; Τώρα βλέπουμε μέτρα τα οποία δεν έχουν καμία συνοχή, καμία αποτελεσματικότητα, διεγείρουν την αγορά αντί ουσιαστικά να δώσουν ευκαιρίες επένδυσης, ευκαιρίες κίνησης της αγοράς. Αν δείτε σήμερα τα μέσα ενημέρωσης, έντυπα και ηλεκτρονικά, θα δείτε όλους να διαμαρτύρονται και να αμφισβητούν τα μέτρα και να μη βλέπει κανείς ποιο είναι το άμεσο, πρακτικό αποτέλεσμα.

Τουρισμός: Αναφερθήκατε στις πενήντα χιλιάδες θέσεις ανέργων εποχιακά απασχολούμενων και στις άλλες τρεισήμισι χιλιάδες θέσεις εργασίας, σ’ όλα αυτά τα μέτρα τα οποία στην πραγματικότητα χρηματοδοτεί ο ΟΑΕΔ –θα δούμε από ποια κονδύλια- για να ανοίξουν τα ξενοδοχεία τον Απρίλιο και το Μάιο. Η εξαγγελία αυτή γίνεται στα τέλη Απριλίου και θα εφαρμοστεί προφανώς μετά το Μάιο. Με ποιες κρατήσεις και πότε θα ανοίξουν τα ξενοδοχεία τα οποία έχασαν την περίοδο και του καθολικού και του ορθόδοξου Πάσχα; Πώς διασφαλίζεται η παράταση της τουριστικής περιόδου όταν έρχεστε ως Επιμηθεύς και τα ανακοινώνετε αυτά με τόσο τραγική και προκλητική καθυστέρηση;

Βέβαια το ίδιο ισχύει και για τους άλλους τομείς της οικονομίας, εκεί όπου «στεγάζεται» το μεγάλο ποσοστό απασχόλησης που είναι η μικρή και η πολύ μικρή επιχείρηση διότι όπως και να το κάνουμε, κυρία Υπουργέ, το Υπουργείο Απασχόλησης ασχολείται μ’ ένα πεδίο που είναι δευτερογενές. Δεν υπάρχει καμία αυτοτέλεια της αγοράς εργασίας. Όταν υπάρχει κρίση στην αγορά, όταν υπάρχει κρίση στις επιχειρήσεις, όταν δεν υπάρχει ένα σχέδιο της Κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της κρίσης, δηλαδή για την αντιμετώπιση του προβλήματος της ρευστότητας, για τη χρηματοδότηση της μικρής και της μεσαίας επιχείρησης, προφανώς και υπάρχει πρόβλημα το οποίο αφορά τις επιχειρήσεις.

Τι έγινε το περιβόητο «πακέτο» των 28 δισεκατομμυρίων προς τις τράπεζες που εμφανίστηκε στη Βουλή και στην κοινή γνώμη ως «πακέτο» ρευστότητας και στήριξης της πραγματικής οικονομίας; Δεν το αναλαμβάνουν οι τράπεζες. Μένει αναξιοποίητο το πιο μεγάλο κονδύλι των εγγυήσεων των 15 δισεκατομμυρίων ευρώ. Γιατί δεν ξαναφέρνετε τη σχετική νομοθεσία στη Βουλή ώστε αυτές οι εγγυήσεις των 15 δισεκατομμυρίων ευρώ να δοθούν απευθείας στις επιχειρήσεις ώστε αυτές μετά να διασφαλίσουν τη χρηματοδότησή τους από τις τράπεζες;

Γιατί δεν παρέχετε τις εγγυήσεις αυτές με κριτήριο τις θέσεις εργασίας, ώστε να ευνοηθούν οι επιχειρήσεις έντασης εργασίας; Γιατί παραμένουν αναξιοποίητα αυτά τα πολύτιμα κονδύλια, τα οποία δεν εγγράφονται στο έλλειμμα και προς το παρόν δεν εγγράφονται και στο χρέος, ώστε να μη χρειαστεί να έχετε παραπάνω δημόσιο δανεισμό από τον ιλιγγιώδη δημόσιο δανεισμό του πρώτου 3μηνου που ξεπερνάει κάθε προηγούμενο και που έφτασε ήδη τα 50 δισεκατομμύρια και δεν ξέρουμε πού θα φτάσει; Έχει ήδη φτάσει το 22% του Α.Ε.Π. ο δημόσιος δανεισμός μέχρι στιγμής, με υψηλά επιτόκια. Γιατί δεν προχωράτε σε πρωτοβουλίες για την επιστροφή του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας σε όσες επιχειρήσεις έχουν να λαμβάνουν τέτοια επιστροφή από το δημόσιο; Γιατί δεν τους χορηγείτε τουλάχιστον τίτλους, τους οποίους στη συνέχεια να μπορούν να αξιοποιήσουν για το δανεισμό τους από το τραπεζικό σύστημα; Γιατί δεν φροντίζετε για την καταβολή των οφειλών του δημοσίου προς διάφορες επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα, οι οποίοι εμφανίζονται πιστωτές έτσι του δημόσιου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα; Γιατί δεν τιτλοποιείτε αυτές τις οφειλές, προκειμένου να προεξοφληθούν και να πάνε τα λεφτά στην αγορά; Γιατί δεν ασχολείστε με το τεράστιο πρόβλημα του βάρους των μεταχρονολογημένων και εικονικών επιταγών, που τελικά είναι ο βραχνάς στην αγορά και εμποδίζει τις επιχειρήσεις να κινηθούν, να σχεδιάσουν, να κρατήσουν τους εργαζόμενους, να δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας; Να διατηρηθούν οι αυτοαπασχολούμενοι και τα συμβοηθούντα μέλη. Γιατί στην Ελλάδα δεν έχουμε μόνο πρόβλημα εξαρτημένης εργασίας. Έχουμε και τεράστιο πρόβλημα αυτοαπασχόλησης και άτυπης οικογενειακής απασχόλησης, που αφορά τεράστιο αριθμό οικογενειών.

Άρα, λοιπόν, το ηθικό δίδαγμα είναι πως δεν μπορείτε να συλλάβετε τα θέματα αυτά. Δεν μπορείτε να διαμορφώσετε ένα σχέδιο. Χάσατε ήδη τον κρίσιμο χρόνο. Χάθηκε μία ολόκληρη οικονομική περίοδος. Ένα οικονομικό έτος έχει χαθεί. Μία τουριστική περίοδος. Μία κατασκευαστική περίοδος. Και όλα αυτά δεν θεραπεύονται.

Επιπλέον όλων αυτών, έρχεστε τώρα με τη ρύθμισή σας για τις εισφορές του Ι.Κ.Α. και στην πραγματικότητα πετάτε λευκή πετσέτα σε σχέση με την καταπολέμησης της εισφοροδιαφυγής. Δεν υπάρχει κανένα οργανωμένο σχέδιο για την καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής. Και ούτε θα υπάρξει, εάν δεν συνδεθεί το πρόβλημα της εισφοροδιαφυγής με το μηχανισμό του Υπουργείου Οικονομικών, με το ΚΕ.Π.Υ.Ο., εάν όλοι οι μηχανισμοί οι εισπρακτικοί των ασφαλιστικών ταμείων δεν συνδεθούν με τους μηχανισμούς του Υπουργείου Οικονομικών και με τον φοροεισπρακτικό μηχανισμό του Κράτους.

Φυσικά, δεν είπατε κουβέντα για το άλλο κορυφαίο ζήτημα, για τη μεγάλη νάρκη στην κοινωνική ασφάλιση, στα δημόσια οικονομικά και στην ίδια την κοινωνική συνοχή, που είναι η επίπτωση της κρίσης στο χαρτοφυλάκιο των ασφαλιστικών ταμείων, στην περιουσία των ασφαλιστικών ταμείων, στη δυνατότητα των ασφαλιστικών ταμείων να καταβάλουν συντάξεις και εφάπαξ. Γιατί δεν αναφερθήκατε στο μείζον αυτό θέμα; Γιατί καταθέσατε ωραιοποιημένα στοιχεία στη Βουλή, που βασίζονται στα δεδομένα του 2007 και δεν ασχολούμαστε με την καρδιά του πράγματος, που είναι η χρηματοοικονομική επίπτωση στα χαρτοφυλάκια των ασφαλιστικών οργανισμών και η επίπτωση στα ακίνητά τους, τα οποία επίσης φυσικά λόγω της κρίσης, έχουν υποτιμηθεί από πλευράς αγοραίας αξίας;


Και βέβαια –και τελειώνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε- δεν κατάλαβα τι ακριβώς είπατε σε σχέση με την ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας. Ξέρετε, υπάρχει μία πολύ σοβαρή μερίδα, διεθνώς, της οικονομικής επιστήμης, που υποστηρίζει –και αυτό έχει πολύ ισχυρή βάση- ότι οι οικονομίες που έχουν αυστηρές δομές, που έχουν μία σκληρότητα στις δομές των εργασιακών τους σχέσεων, ακριβώς επειδή λειτουργούν οι περιβόητοι αυτόματοι σταθεροποιητές στην οικονομία, αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις και τα προβλήματα της κρίσης με πολύ μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα από τις δήθεν νεοφιλελεύθερες οικονομίες, οι οποίες δεν έχουν τέτοιες εγγυήσεις, τέτοιες δομές στις εργασιακές σχέσεις.

Κι εμείς έχουμε ένα τέτοιο πλεονέκτημα, το οποίο μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε. Όχι γιατί δεν υπάρχουν επιχειρήσεις με προβλήματα. Βεβαίως, υπάρχουν επιχειρήσεις με προβλήματα. Κάθε, όμως, επιχείρηση που έχει πρόβλημα, εάν εφαρμοζόταν η νομοθεσία του ΠΑ.ΣΟ.Κ., θα έπρεπε να το δηλώσει εγκαίρως, θα έπρεπε να υπαχθεί σε έλεγχο, θα έπρεπε να έχει κινηθεί ένας ολόκληρος μηχανισμός εποπτείας. Η Κυβέρνηση, όμως, έδωσε δια του Πρωθυπουργού το πολιτικό σύνθημα: «Ξεπεράστε τα όλα. Δημιουργήστε de facto κατάσταση ανατροπής των εργασιακών σχέσεων και θα έρθουμε μετά να δούμε τι θα συμβεί.»

Ε, αυτή η δήλωση που έκανε ο κ. Καραμανλής από τις Βρυξέλλες σε σχέση με την ελαστικότητα των εργασιακών σχέσεων, υπονομεύει οποιαδήποτε δική σας πολιτική και σας εκθέτει.

Και σε αυτό δεν δίδετε απάντηση με τα διοικητικά ψευτομερεμέτια στο Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας που εισάγει το νομοσχέδιο αυτό.

Γι’ αυτό, κυρία Υπουργέ, η ευθύνη δεν αφορά εσάς. Αφορά τον κ. Καραμανλή και το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης. Δυστυχώς, δεν αρκούν ούτε οι καλές προθέσεις ούτε οι μικρές διοικητικές διευθετήσεις. Χρειάζεται ριζική αλλαγή, γιατί χρειάζονται μεγάλες και γενναίες αποφάσεις. Χρειάζονται μεγάλες πρωτοβουλίες. Χρειάζεται άλλου τύπου εμπιστοσύνη στις σχέσεις Κράτους και οικονομίας.

Αυτά δεν μπορεί να τα διασφαλίσει η Νέα Δημοκρατία και ο κ. Καραμανλής. Μπορεί να τα διασφαλίσει μόνο μία άλλη κυβέρνηση.

Tags: Εργασιακές Σχέσεις | Ανάσχεση της ανεργίας